Menu

Zaburzenie płuc

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Mesalazyna – wskazania – na co działa?
  2. Tiotepa – przeciwwskazania
  3. Midostauryna – profil bezpieczeństwa
  4. Leflunomide Aurovitas, 10 mg – wskazania – na co działa?
  5. Fingolimod +pharma, 0,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Fingolimod Bluefish, 0,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Irinotecan Eugia, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Irinotecan Eugia, 20 mg/ml – przeciwwskazania
  9. Fingolimod Symphar, 0,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Dexamethasone Krka, 8 mg/2 ml – stosowanie u dzieci
  11. Gnak – stosowanie u dzieci
  12. Dasatinib Stada, 70 mg – wskazania – na co działa?
  13. Cytarabina Accord, 20 mg/ml – przedawkowanie leku
  14. Dexamethasone phosphate SF, 4 mg/ml – stosowanie u dzieci
  15. Injectio Glucosi 5 % + Natrii Chlorati 0,9 % 2:1 Viaflo, 33 g/l + 3 g/l – stosowanie u dzieci
  16. Oxaliplatinum Accord, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Nutriflex Plus – dawkowanie leku
  18. Vestibo, 16 mg – dawkowanie leku
  19. Pentasa, 1 g – dawkowanie leku
  20. Nilogrin, 30 mg – wskazania – na co działa?
  21. Myleran – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Mesalazyna – wskazania – na co działa?

    Mesalazyna to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych chorób zapalnych jelit, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna. Jej działanie polega głównie na miejscowym łagodzeniu stanu zapalnego w przewodzie pokarmowym. W zależności od postaci leku oraz drogi podania, wskazania do stosowania mesalazyny mogą się różnić, a terapia jest dostosowywana do wieku pacjenta oraz stopnia nasilenia choroby. Poznaj, w jakich sytuacjach lekarz może zalecić stosowanie mesalazyny i jakie są jej zastosowania u dorosłych, dzieci oraz w szczególnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Tiotepa – przeciwwskazania

    Tiotepa to silny lek stosowany głównie w leczeniu nowotworów, szczególnie w przygotowaniu do przeszczepu komórek macierzystych. Ze względu na swoje działanie przeciwnowotworowe, jej stosowanie jest ściśle określone i wiąże się z wieloma przeciwwskazaniami. Warto wiedzieć, kiedy lek ten nie powinien być stosowany, a także w jakich sytuacjach wymaga wyjątkowej ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Midostauryna – profil bezpieczeństwa

    Midostauryna to lek stosowany u dorosłych w leczeniu określonych rodzajów nowotworów krwi, takich jak ostra białaczka szpikowa z mutacją FLT3 oraz zaawansowana mastocytoza. Chociaż jej skuteczność została potwierdzona w badaniach klinicznych, wymaga ona zachowania ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u niektórych grup pacjentów. Dowiedz się, na co zwrócić uwagę podczas leczenia midostauryną, jakie są przeciwwskazania i jakich interakcji należy unikać.

  • Ilustracja poradnika Leflunomide Aurovitas, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Leflunomide Aurovitas to lek przeciwreumatyczny stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów i artropatii łuszczycowej. Pomaga zmniejszyć objawy zapalenia stawów, obrzęki, ból oraz poprawić stan skóry. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku historii zapalenia płuc, kontaktu z osobą chorującą na gruźlicę lub planowania ojcostwa. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak łagodny wzrost ciśnienia krwi, leukopenia, ból głowy, zawroty głowy, biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, zwiększone wypadanie włosów, wysypka, świąd, suchość skóry, zapalenie pochewki ścięgna, zwiększenie aktywności CPK, anoreksja, spadek masy ciała, osłabienie, łagodne reakcje alergiczne i wzrost parametrów wątrobowych. Lek jest przeciwwskazany w przypadku ciężkich…

  • Ilustracja poradnika Fingolimod +pharma, 0,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Fingolimod +pharma stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to kaszel, zakażenie herpeswirusami, wolne bicie serca, rak podstawnokomórkowy, depresja i lęk oraz utrata masy ciała. Niezbyt częste działania obejmują zapalenie płuc, obrzęk plamki, zmniejszenie liczby płytek krwi, czerniak złośliwy oraz drgawki. Rzadkie skutki uboczne to zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, chłoniak i rak kolczystokomórkowy. Bardzo rzadkie działania to nieprawidłowości w zapisie EKG i mięsak Kaposiego. Działania o nieznanej częstości obejmują reakcje uczuleniowe, objawy choroby wątroby, postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię, zakażenia kryptokokowe, rak z komórek Merkla oraz autoimmunologiczną niedokrwistość hemolityczną.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod Bluefish, 0,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Fingolimod Bluefish to lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to kaszel, zakażenie herpeswirusami, wolne bicie serca, rak podstawnokomórkowy, depresja i lęk oraz utrata masy ciała. Niezbyt częste działania obejmują zapalenie płuc, obrzęk plamki, zmniejszenie liczby płytek krwi, czerniak złośliwy i drgawki. Rzadkie skutki uboczne to zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, chłoniak i rak kolczystokomórkowy. Bardzo rzadkie działania to inwersja załamka T i mięsak Kaposiego. Działania o nieznanej częstości obejmują reakcje alergiczne, objawy choroby wątroby, postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię, zakażenia kryptokokowe, rak z komórek Merkla i autoimmunologiczną niedokrwistość hemolityczną.

  • Ilustracja poradnika Irinotecan Eugia, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Irinotecan Eugia stosowany w leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego może wywoływać różnorodne działania niepożądane, takie jak biegunka, neutropenia, nudności i wymioty, zespół cholinergiczny, zaburzenia płuc i serca oraz inne. Biegunka może być ciężka i prowadzić do odwodnienia, neutropenia zwiększa ryzyko zakażeń, a zespół cholinergiczny objawia się m.in. katarem i poceniem się. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i wiedzieli, jak na nie reagować.

  • Ilustracja poradnika Irinotecan Eugia, 20 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Irinotecan Eugia nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na składniki, przewlekłej choroby zapalnej jelit, karmienia piersią, wysokiego stężenia bilirubiny, ciężkiej niewydolności szpiku kostnego, złego stanu ogólnego, stosowania ziela dziurawca oraz po otrzymaniu żywej atenuowanej szczepionki. Należy zachować ostrożność w przypadku biegunki, neutropenii, nudności, wymiotów, zespołu cholinergicznego, zaburzeń płuc, serca, przewlekłego zapalenia jelit, radioterapii oraz zaburzeń czynności nerek. Lek może oddziaływać z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod Symphar, 0,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Podczas stosowania leku Fingolimod Symphar mogą wystąpić różne działania niepożądane, od częstych, takich jak kaszel i zakażenie herpeswirusami, po rzadkie i bardzo rzadkie, takie jak zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) i mięsak Kaposiego. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i zgłaszali je swojemu lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone Krka, 8 mg/2 ml – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Dexamethasone Krka u dzieci jest możliwe, ale tylko w określonych przypadkach i pod ścisłą kontrolą lekarza. Potencjalne ryzyka to zahamowanie wzrostu, zespół Cushinga, zaburzenia metaboliczne i psychiczne. Alternatywne leki bezpieczniejsze dla dzieci to prednizolon, hydrokortyzon i budesonid.

  • Ilustracja poradnika Gnak – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku GNAK u dzieci wymaga szczególnej ostrożności i ścisłej kontroli, zwłaszcza u noworodków. Istnieją alternatywne leki, takie jak roztwory elektrolitowe, roztwory glukozy i roztwory wieloelektrolitowe, które mogą być bezpieczniejsze dla dzieci i mają podobne działanie. Ważne jest, aby monitorować stężenie elektrolitów i cukru we krwi podczas stosowania tych leków u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Dasatinib Stada, 70 mg – wskazania – na co działa?

    Dasatinib Stada to lek stosowany w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) z obecnością chromosomu Filadelfia (Ph+). Lek ten jest przeznaczony zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci w wieku co najmniej 1 roku. Zalecana początkowa dawka leku dla dorosłych pacjentów z ALL Ph+ to 140 mg raz na dobę. Dawkowanie u dzieci ustala się w zależności od masy ciała. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na dazatynib lub inne składniki leku. Podczas przyjmowania leku Dasatinib Stada mogą wystąpić trudności w oddychaniu, ból w klatce piersiowej lub kaszel. Możliwe działania niepożądane obejmują zakażenia, zaburzenia serca i płuc, zaburzenia trawienia, wysypki skórne, bóle mięśni, bóle…

  • Ilustracja poradnika Cytarabina Accord, 20 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Cytarabina Accord może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak owrzodzenie jamy ustnej, zmniejszenie liczby białych krwinek i płytek krwi, uszkodzenie nerwów, ciężkie zaburzenia płuc, problemy z sercem oraz śmierć. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać terapię i skontaktować się z lekarzem. Leczenie obejmuje przerwanie terapii, leczenie zahamowania czynności szpiku oraz hemodializę.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone phosphate SF, 4 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Stosowanie Dexamethasone phosphate SF u dzieci wymaga szczególnej ostrożności i powinno być przeprowadzane tylko pod ścisłą kontrolą lekarza. Alternatywne leki to prednizolon, hydrokortyzon i budesonid, które mają podobne działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne. Potencjalne działania niepożądane obejmują spowolnienie wzrostu, zaburzenia metaboliczne i hormonalne oraz zwiększone ryzyko infekcji.

  • Ilustracja poradnika Injectio Glucosi 5 % + Natrii Chlorati 0,9 % 2:1 Viaflo, 33 g/l + 3 g/l – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Injectio Glucosi 5% + Natrii Chlorati 0,9% 2:1 Viaflo u dzieci wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko hipoglikemii, hiperglikemii i hiponatremii. Alternatywne leki, takie jak roztwory elektrolitowe, roztwory glukozy o niższym stężeniu oraz roztwory soli fizjologicznej, mogą być bezpieczniejsze dla dzieci. W każdym przypadku decyzja o stosowaniu leku powinna być podejmowana przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Oxaliplatinum Accord, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Oxaliplatinum Accord to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu raka jelita grubego. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak mrowienie lub drętwienie palców, gorączka, zmiana masy ciała, bóle żołądka, nienormalne krwawienia oraz łagodna utrata włosów. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Nie zaleca się stosowania leku w ciąży.

  • Ilustracja poradnika Nutriflex Plus – dawkowanie leku

    Nutriflex peri to lek stosowany w żywieniu pozajelitowym, dostarczający aminokwasy, glukozę i elektrolity. Dawkowanie zależy od stanu klinicznego pacjenta. U dorosłych maksymalna dawka dobowa wynosi 40 ml na kg masy ciała, a u dzieci i młodzieży do 42 ml na kg masy ciała. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, wrodzone zaburzenia przemiany aminokwasów, hiperglikemię, krwotok śródczaszkowy, kwasicę, ciężką niewydolność wątroby i nerek. Działania niepożądane to m.in. nudności, wymioty, utrata apetytu, podrażnienie żyły. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w opakowaniu zewnętrznym.

  • Ilustracja poradnika Vestibo, 16 mg – dawkowanie leku

    Vestibo to lek zawierający betahistynę, stosowany w leczeniu objawów choroby Ménière'a oraz przedsionkowych zawrotów głowy. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta oraz jego stanu klinicznego. Lek jest przeznaczony do podawania doustnego, a tabletki należy połykać w całości, popijając je wystarczającą ilością płynu, podczas posiłku lub po posiłku. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić objawy takie jak nudności, uczucie zmęczenia, ból brzucha, wymioty, niestrawność, zaburzenia koordynacji ruchowej, a w przypadku przyjęcia dużych dawek - drgawki i zaburzenia dotyczące płuc lub serca. W razie przedawkowania należy natychmiast zgłosić się do lekarza i zastosować rutynowe postępowanie podtrzymujące.

  • Ilustracja poradnika Pentasa, 1 g – dawkowanie leku

    Lek Pentasa, zawierający mesalazynę, jest stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Crohna. Dawkowanie dla dorosłych wynosi do 4 g na dobę, a dla dzieci od 30 do 50 mg/kg masy ciała na dobę. Lek podaje się doustnie, bez żucia granulatu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężkie zaburzenia wątroby/nerek, chorobę wrzodową i skazę krwotoczną. Ważne jest regularne przyjmowanie leku i odpowiednia ilość płynów podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Nilogrin, 30 mg – wskazania – na co działa?

    Nilogrin to lek zawierający nicergolinę, stosowany głównie w leczeniu łagodnego oraz umiarkowanego otępienia. Dawkowanie ustala się indywidualnie, a lek jest na ogół dobrze tolerowany. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na nicergolinę, ostry krwotok mózgowy, niedociśnienie tętnicze, ciążę i karmienie piersią, świeży zawał mięśnia sercowego, ciężką bradykardię oraz jednoczesne stosowanie leków α- lub β-adrenomimetycznych. Możliwe działania niepożądane obejmują niedociśnienie, bradykardię, zaburzenia układu nerwowego, żołądka i jelit, układu rozrodczego i piersi, układu oddechowego, skóry i tkanki podskórnej, układu immunologicznego oraz ogólne złe samopoczucie.

  • Ilustracja poradnika Myleran – przeciwwskazania

    Lek Myleran, zawierający busulfan, jest stosowany w leczeniu różnych chorób krwi i jako przygotowanie przed przeszczepem komórek macierzystych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na busulfan lub jeśli lek nie zadziałał w przeszłości. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem historię radioterapii, chemioterapii, hiperurykemii, dny moczanowej oraz zaburzeń wątroby, nerek lub płuc. Myleran może wywoływać niepłodność. Lek może oddziaływać z innymi lekami, w tym z fenytoiną, itrakonazolem, metronidazolem, cyklofosfamidem, paracetamolem i deferazyroksem. Należy unikać szczepionek zawierających żywe organizmy podczas leczenia Myleranem.