Menu

Wydolność płuc

Lista powiązanych wpisów:
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. Formoterol – porównanie substancji czynnych
  2. Tiotropium – wskazania – na co działa?
  3. Roflumilast – wskazania – na co działa?
  4. Pirfenidon – mechanizm działania
  5. Lumakaftor – profil bezpieczeństwa
  6. Lumakaftor – przeciwwskazania
  7. Alglukozydaza alfa – mechanizm działania
  8. Aklidyna – mechanizm działania
  9. Iwakaftor – przeciwwskazania
  10. Pirfenidon Cipla, 801 mg – wskazania – na co działa?
  11. Pirfenidone Aurovitas, 267 mg – wskazania – na co działa?
  12. Rymphysia, 500 mg – stosowanie u dzieci
  13. Sigletic, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Prolastin, 1000 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Formoterol – porównanie substancji czynnych

    Formoterol, indakaterol oraz olodaterol należą do grupy długo działających leków rozszerzających oskrzela, które odgrywają istotną rolę w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) i astmy. Każda z tych substancji wykazuje dużą skuteczność w łagodzeniu duszności i poprawie komfortu życia pacjentów. Wybór konkretnego leku zależy jednak od wielu czynników – m.in. wskazań, długości działania, sposobu podania oraz bezpieczeństwa stosowania w różnych grupach chorych. Porównanie formoterolu, indakaterolu i olodaterolu pozwala lepiej zrozumieć, który z nich może być optymalny w danym przypadku i na co warto zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Tiotropium – wskazania – na co działa?

    Tiotropium to substancja, która przynosi ulgę osobom cierpiącym na przewlekłe choroby płuc, zwłaszcza przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP) i – w wybranych przypadkach – ciężką astmę. Dzięki swojemu działaniu pozwala poprawić komfort oddychania, zmniejsza duszność oraz ogranicza liczbę zaostrzeń choroby. W zależności od postaci leku i wieku pacjenta wskazania do stosowania mogą się różnić.

  • Ilustracja poradnika Roflumilast – wskazania – na co działa?

    Roflumilast to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych. Jego działanie polega na łagodzeniu przewlekłego zapalenia w oskrzelach, co przekłada się na rzadsze zaostrzenia choroby i poprawę codziennego funkcjonowania pacjentów. Preparat ten jest wykorzystywany jako uzupełnienie standardowej terapii lekami rozszerzającymi oskrzela, zwłaszcza u osób z ciężką postacią POChP i częstymi zaostrzeniami.

  • Ilustracja poradnika Pirfenidon – mechanizm działania

    Pirfenidon to substancja czynna stosowana w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc, czyli przewlekłej choroby płuc prowadzącej do postępującego bliznowacenia tkanki płucnej. Mechanizm jego działania nie został w pełni poznany, jednak wiadomo, że hamuje procesy prowadzące do włóknienia i zmniejsza stan zapalny. Pirfenidon jest lekiem, którego losy w organizmie, a także skuteczność i bezpieczeństwo zależą m.in. od sposobu przyjmowania oraz indywidualnych cech pacjenta. Poniżej znajdziesz szczegółowe, przystępnie wyjaśnione informacje o tym, jak pirfenidon działa na poziomie komórkowym, jak jest przetwarzany przez organizm oraz jakie wnioski płyną z badań przedklinicznych.

  • Ilustracja poradnika Lumakaftor – profil bezpieczeństwa

    Lumakaftor to substancja czynna stosowana u pacjentów z mukowiscydozą, która zawsze podawana jest w połączeniu z iwakaftorem. Wyróżnia się różne postaci leku, w tym tabletki powlekane i granulaty w saszetkach, dostosowane do wieku oraz masy ciała pacjenta. Bezpieczeństwo stosowania lumakaftoru zależy od wielu czynników, takich jak wiek, funkcjonowanie nerek i wątroby oraz inne współistniejące schorzenia. Warto zwrócić uwagę na interakcje z innymi lekami oraz szczególne środki ostrożności w określonych grupach pacjentów. Sprawdź, jakie środki ostrożności i możliwe działania niepożądane mogą wystąpić podczas terapii lumakaftorem.

  • Ilustracja poradnika Lumakaftor – przeciwwskazania

    Lumakaftor to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu mukowiscydozy u pacjentów z określoną mutacją genetyczną. Pomaga poprawić funkcjonowanie białka CFTR, jednak jej stosowanie nie jest możliwe w każdej sytuacji. W tym opisie znajdziesz szczegółowe informacje o przeciwwskazaniach, sytuacjach wymagających szczególnej ostrożności oraz różnicach wynikających z postaci leku i wieku pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Alglukozydaza alfa – mechanizm działania

    Alglukozydaza alfa oraz awalglukozydaza alfa to enzymy stosowane w terapii zastępczej u osób z chorobą Pompego. Dzięki nim możliwe jest zahamowanie gromadzenia się glikogenu w komórkach mięśni, co przekłada się na poprawę funkcjonowania mięśni oraz wydolności serca i płuc. Poznaj w prostych słowach, jak te substancje działają w organizmie oraz czym się różnią.

  • Ilustracja poradnika Aklidyna – mechanizm działania

    Aklidyna to nowoczesna substancja czynna stosowana wziewnie w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Dzięki swojemu działaniu wpływa na rozluźnienie mięśni gładkich dróg oddechowych, ułatwiając oddychanie i zmniejszając duszność. Poznaj prosty mechanizm jej działania, drogę wchłaniania, wydalania oraz wyniki badań dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.

  • Ilustracja poradnika Iwakaftor – przeciwwskazania

    Iwakaftor to lek należący do grupy modulatorów białka CFTR, stosowany w leczeniu mukowiscydozy – choroby genetycznej wpływającej na układ oddechowy i trawienny. Substancja ta działa poprzez poprawę funkcji białka CFTR, co pomaga regulować transport jonów chlorkowych w organizmie, przyczyniając się do lepszej pracy płuc i innych narządów. Jednak iwakaftor nie jest odpowiedni dla wszystkich pacjentów – istnieją sytuacje, w których jego stosowanie jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Dotyczy to m.in. osób z nadwrażliwością na składniki leku, pacjentów z poważnymi chorobami wątroby, a także dzieci w określonym wieku i masie ciała. W trakcie terapii należy także uważać na możliwe interakcje…

  • Ilustracja poradnika Pirfenidon Cipla, 801 mg – wskazania – na co działa?

    Pirfenidon Cipla to lek stosowany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) u dorosłych. IPF to przewlekła, postępująca choroba płuc, która prowadzi do bliznowacenia tkanki płucnej, co utrudnia oddychanie. Lek ten pomaga zmniejszyć bliznowacenie i obrzmienie płuc, co poprawia funkcję oddechową pacjentów. Leczenie powinno być nadzorowane przez lekarza specjalistę, a dawkowanie leku jest stopniowo zwiększane. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na pirfenidon, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, jednoczesne stosowanie fluwoksaminy, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz ciężką niewydolność nerek wymagającą dializoterapii. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wysypka, biegunka, zmęczenie, niestrawność, zmniejszenie apetytu, ból głowy oraz reakcja nadwrażliwości na światło.

  • Ilustracja poradnika Pirfenidone Aurovitas, 267 mg – wskazania – na co działa?

    Pirfenidone Aurovitas jest lekiem stosowanym w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) u dorosłych. IPF to przewlekła choroba płuc prowadząca do bliznowacenia tkanki płucnej, co utrudnia oddychanie. Lek działa antyfibrotycznie i przeciwzapalnie, zmniejszając proliferację fibroblastów i wytwarzanie białek związanych z włóknieniem. Dawkowanie leku jest stopniowo zwiększane do 2403 mg/dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na pirfenidon, obrzęk naczynioruchowy, jednoczesne stosowanie fluwoksaminy oraz ciężkie zaburzenia wątroby i nerek. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wysypka, biegunka, zmęczenie, niestrawność, zmniejszenie apetytu, ból głowy oraz reakcja nadwrażliwości na światło.

  • Ilustracja poradnika Rymphysia, 500 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Rymphysia nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 18 roku życia. Alternatywne terapie dla dzieci z niedoborem inhibitora alfa1-proteinazy obejmują inhalatory kortykosteroidowe, bronchodilatatory, antybiotyki, terapię tlenową oraz rehabilitację oddechową. Ważne jest, aby każda terapia była dostosowana do indywidualnych potrzeb pacjenta i nadzorowana przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Sigletic, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sigletic, lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to hipoglikemia, ból głowy, infekcje górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła oraz ból stawów. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zawroty głowy, zaparcia, świąd i suchość w ustach. Rzadko występuje zmniejszona liczba płytek krwi. Działania niepożądane o nieznanej częstości to choroby nerek, wymioty, bóle mięśni, ból pleców, śródmiąższowa choroba płuc i pemfigoid pęcherzowy. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Prolastin, 1000 mg – wskazania – na co działa?

    Prolastin jest lekiem stosowanym w leczeniu pacjentów z ciężkim niedoborem inhibitora alfa-1-proteinazy, który chroni tkankę płucną przed uszkodzeniami. Lek podaje się w infuzji dożylnej raz w tygodniu. Przeciwwskazania obejmują izolowany niedobór IgA i nadwrażliwość na składniki leku. Możliwe działania niepożądane to gorączka, objawy grypopodobne, duszność, pokrzywka, nudności oraz reakcje nadwrażliwości.