Menu

Wodorowęglan

Produkty powiązane z wodorowęglan
Metformax 1000, tabletki powlekane, 1000 mg
Metformax 1000, tabletki powlekane, 1000 mg
Metformax 500, tabletki, 500 mg
Metformax 500, tabletki, 500 mg
Metformax 850, tabletki, 850 mg
Metformax 850, tabletki, 850 mg
Metformax SR 1000, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 1000 mg
Metformax SR 1000, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 1000 mg
Metformax SR 500, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg
Metformax SR 500, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg
Metformin Medreg, tabletki powlekane, 1000 mg
Metformin Medreg, tabletki powlekane, 1000 mg
Metformin Medreg, tabletki powlekane, 500 mg
Metformin Medreg, tabletki powlekane, 500 mg
Metformin hydrochloride STADA, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 1000 mg
Metformin hydrochloride STADA, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 1000 mg
Metformin hydrochloride STADA, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg
Metformin hydrochloride STADA, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg
Metformin hydrochloride STADA, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 750 mg
Metformin hydrochloride STADA, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 750 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Anna Brandys
Anna Brandys
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Od czego robi się kwasica mleczanowa?
  2. Czy istnieją tabletki na zakwaszenie organizmu?
  3. Wodorotlenek glinu – porównanie substancji czynnych
  4. Fosforan glinu – porównanie substancji czynnych
  5. Topiramat – przeciwwskazania
  6. Topiramat – stosowanie u dzieci
  7. Zonisamid – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Zonisamid – stosowanie u dzieci
  9. Zonisamid – wskazania – na co działa?
  10. Wodorowęglan sodu – mechanizm działania
  11. Tlenek bizmutu – mechanizm działania
  12. Sewelamer – przeciwwskazania
  13. Fosforan glinu – wskazania – na co działa?
  14. Fosforan glinu – mechanizm działania
  15. Acetazolamid -przedawkowanie substancji
  16. Azculem, 25 mg/ml – dawkowanie leku
  17. Azithromycin ZIM, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Azacitidine Pharmascience, 25 mg/ml – dawkowanie leku
  19. Cifoban, 136 mmol/l – dawkowanie leku
  20. Cifoban, 136 mmol/l – przeciwwskazania
  21. Magnesium sulfate Kalceks, 200 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Gnak – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Zonisamidum Neuraxpharm, 100 mg – stosowanie u dzieci
  24. Zonisamidum Neuraxpharm, 50 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Co to jest kwasica mleczanowa i jak się ją leczy?
    Cukrzyca

    Kwasica mleczanowa to stan obarczony dużym ryzykiem śmierci pacjenta. Parametry, których wartości powinny być monitorowane w przypadku podejrzenia rozwoju kwasicy mleczanowej to poziom mleczanów w osoczu, wartość pH krwi oraz stężenie wodorowęglanów. Należy pamiętać, że leczenie kwasicy mleczanowej nie może przebiegać w warunkach domowych - musi odbywać się w szpitalu.

  • Ilustracja poradnika Co to jest zakwaszenie organizmu? Jak je leczyć?
    Układ pokarmowy

    Organizm ludzki ma ogromną zdolność do utrzymywania stałego pH krwi. Głównymi narządami, które biorą w tym udział są nerki i układ oddechowy. Kwaśne pH jest potrzebne, aby nas chronić i pomóc nam w trawieniu pokarmu. Sugeruje się, że dieta alkaliczna może zapobiegać wielu chorobom i przynosić korzyści zdrowotne.

  • Ilustracja poradnika Wodorotlenek glinu – porównanie substancji czynnych

    Wodorotlenek glinu, fosforan glinu i sukralfat to substancje czynne stosowane w łagodzeniu dolegliwości przewodu pokarmowego, takich jak zgaga czy choroba wrzodowa. Choć należą do tej samej grupy leków i wykazują podobne działanie ochronne na błonę śluzową żołądka, różnią się mechanizmem działania, zastosowaniem w poszczególnych wskazaniach oraz bezpieczeństwem stosowania u dzieci, kobiet w ciąży i osób z chorobami nerek. Sprawdź, czym różnią się te substancje i na co zwrócić uwagę przy ich wyborze.

  • Ilustracja poradnika Fosforan glinu – porównanie substancji czynnych

    Fosforan glinu, wodorotlenek glinu oraz sukralfat to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu dolegliwości przewodu pokarmowego, takich jak zgaga, nadkwaśność czy choroba wrzodowa. Choć należą do tej samej grupy leków, różnią się nie tylko mechanizmem działania, ale także zakresem wskazań i bezpieczeństwem stosowania u różnych pacjentów. Porównanie tych substancji pomoże lepiej zrozumieć, kiedy warto sięgnąć po konkretny preparat i jakie są ich główne cechy.

  • Ilustracja poradnika Topiramat – przeciwwskazania

    Topiramat to nowoczesny lek przeciwpadaczkowy, który znalazł zastosowanie także w profilaktyce migreny. Jego działanie może być bardzo korzystne dla wielu pacjentów, jednak nie zawsze można go stosować bez ograniczeń. W niektórych przypadkach topiramat jest przeciwwskazany bezwzględnie, a w innych wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania oraz sytuacje, w których stosowanie tej substancji czynnej wymaga dodatkowej uwagi.

  • Ilustracja poradnika Topiramat – stosowanie u dzieci

    Topiramat to substancja czynna stosowana w leczeniu padaczki i niektórych rodzajów migreny. U dzieci wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ ich organizm różni się od dorosłych pod względem metabolizmu i reakcji na leki. Sprawdź, w jakich sytuacjach i dla jakich grup wiekowych topiramat może być bezpiecznie stosowany u najmłodszych, jakie są możliwe działania niepożądane i jakie środki ostrożności należy zachować.

  • Ilustracja poradnika Zonisamid – działania niepożądane i skutki uboczne

    Zonisamid jest lekiem stosowanym głównie w leczeniu padaczki. Choć wiele osób przyjmuje go bez większych problemów, niekiedy mogą pojawić się działania niepożądane – zarówno łagodne, jak i poważniejsze. Występowanie oraz rodzaj tych objawów zależą od wielu czynników, takich jak dawka, długość stosowania, wiek pacjenta czy inne współistniejące choroby. Warto poznać potencjalne skutki uboczne, aby świadomie korzystać z terapii i wiedzieć, na co zwracać uwagę podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Zonisamid – stosowanie u dzieci

    Stosowanie zonisamidu u dzieci wymaga szczególnej uwagi, ponieważ ich organizm inaczej przetwarza leki niż u dorosłych. Substancja ta jest dopuszczona do leczenia wspomagającego padaczki u dzieci powyżej 6. roku życia, ale jej stosowanie wiąże się z określonymi ograniczeniami i koniecznością monitorowania różnych parametrów zdrowotnych. Warto poznać najważniejsze zasady bezpieczeństwa, aby terapia była skuteczna i możliwie bezpieczna.

  • Ilustracja poradnika Zonisamid – wskazania – na co działa?

    Zonisamid to nowoczesny lek przeciwpadaczkowy, który stosowany jest zarówno u dorosłych, jak i u dzieci od 6. roku życia. Dzięki szerokiemu spektrum działania, może być wykorzystywany w leczeniu różnych typów napadów padaczkowych – zarówno jako samodzielna terapia, jak i w połączeniu z innymi lekami. Wskazania do stosowania zonisamidu zależą od wieku pacjenta i rodzaju napadów, a także od tego, czy lek jest stosowany jako jedyny środek czy jako wsparcie innych terapii. Poznaj szczegóły zastosowania tej substancji i dowiedz się, w jakich przypadkach może przynieść ulgę pacjentom z padaczką.

  • Ilustracja poradnika Wodorowęglan sodu – mechanizm działania

    Wodorowęglan sodu to popularna substancja o szerokim zastosowaniu, wykorzystywana zarówno w leczeniu nadkwaśności żołądka, jak i w stanach wymagających przywrócenia równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie. Mechanizm działania tej substancji opiera się na naturalnych procesach chemicznych, które pomagają neutralizować nadmiar kwasów, przynosząc ulgę w różnych dolegliwościach. Poznaj, jak działa wodorowęglan sodu i dlaczego jest tak ważny w medycynie.

  • Ilustracja poradnika Tlenek bizmutu – mechanizm działania

    Tlenek bizmutu to substancja czynna wykorzystywana głównie w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz w zwalczaniu bakterii Helicobacter pylori. Jego mechanizm działania opiera się na tworzeniu ochronnej warstwy na błonie śluzowej żołądka, hamowaniu szkodliwych enzymów oraz działaniu przeciwbakteryjnym. Dowiedz się, w jaki sposób tlenek bizmutu działa w organizmie, jak jest wchłaniany i wydalany, a także jakie wyniki przyniosły badania przedkliniczne tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Sewelamer – przeciwwskazania

    Sewelamer to substancja stosowana głównie u osób z przewlekłą chorobą nerek, by ograniczyć nadmiar fosforanów we krwi. Nie każdy pacjent może jednak korzystać z tej terapii – istnieją bowiem określone przeciwwskazania, które całkowicie lub czasowo wykluczają jej zastosowanie. Poznaj sytuacje, w których sewelamer jest przeciwwskazany i dowiedz się, kiedy jego przyjmowanie wymaga szczególnej ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Fosforan glinu – wskazania – na co działa?

    Fosforan glinu to substancja stosowana doustnie, która pomaga łagodzić objawy związane z nadmiarem kwasu żołądkowego. Jego działanie polega na zobojętnianiu soku żołądkowego i ochronie błony śluzowej żołądka. Jest wykorzystywany przede wszystkim w leczeniu dolegliwości takich jak refluks, zapalenie błony śluzowej żołądka czy choroba wrzodowa. Dowiedz się, w jakich sytuacjach może być stosowany oraz jakie są zalecenia dotyczące różnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Fosforan glinu – mechanizm działania

    Fosforan glinu to substancja czynna, która pomaga łagodzić dolegliwości związane z nadmiarem kwasu żołądkowego. Jego działanie polega na neutralizowaniu kwasu solnego w żołądku, co przynosi ulgę przy refluksie, zapaleniu błony śluzowej żołądka czy chorobie wrzodowej. Poznaj prosty mechanizm działania tej substancji i dowiedz się, jak jest przetwarzana przez organizm.

  • Ilustracja poradnika Acetazolamid -przedawkowanie substancji

    Acetazolamid to lek wykorzystywany głównie jako środek moczopędny i w leczeniu jaskry. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do poważnych zaburzeń w organizmie, mimo że przypadki ostrego zatrucia są rzadko opisywane. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą wystąpić po spożyciu zbyt dużej dawki oraz jakie działania należy podjąć w takiej sytuacji.

  • Ilustracja poradnika Azculem, 25 mg/ml – dawkowanie leku

    Azculem to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu MDS, CMML i AML. Zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg/m2 powierzchni ciała, podawana codziennie przez 7 dni, po czym następuje 21-dniowy okres odpoczynku. Przed każdym cyklem leczenia należy wykonać badania laboratoryjne. W przypadku wystąpienia toksyczności dawkę można dostosować. Lek podaje się podskórnie, zmieniając miejsca wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Azithromycin ZIM, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Azithromycin ZIM to antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu różnych infekcji bakteryjnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym biegunki, bóle głowy, wymioty, bóle brzucha i nudności. Niezbyt częste skutki uboczne obejmują obrzęk naczynioruchowy, wysypki skórne i zakażenia drożdżakowe. Rzadkie działania niepożądane to ciężkie reakcje skórne, uczucie pobudzenia i przebarwienia zębów. Bardzo rzadko może wystąpić reakcja nadwrażliwości z wysypką, gorączką i obrzękiem węzłów chłonnych. W przypadku wystąpienia objawów reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Azacitidine Pharmascience, 25 mg/ml – dawkowanie leku

    Azacitidine Pharmascience to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zespołów mielodysplastycznych, przewlekłej białaczki mielomonocytowej oraz ostrej białaczki szpikowej. Zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg/m² powierzchni ciała, podawana codziennie przez 7 dni, co 28 dni. Lek jest podawany podskórnie w ramię, udo lub brzuch. Przed rozpoczęciem leczenia i przed każdym cyklem należy wykonać badania laboratoryjne. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością, zaawansowanymi nowotworami wątroby oraz u kobiet karmiących piersią.

  • Ilustracja poradnika Cifoban, 136 mmol/l – dawkowanie leku

    Lek Cifoban jest stosowany jako antykoagulant w terapii nerkozastępczej i wymianie osocza. Dawkowanie zależy od przepływu krwi w obiegu pozaustrojowym i wynosi 4-5 mmol cytrynianu na litr przepływającej krwi. U dorosłych maksymalna objętość to 10,4 litra na dobę. U dzieci dawkowanie zależy od wieku i masy ciała. Lek jest podawany wyłącznie do infuzji do pozaustrojowego obiegu krwi. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na sodu cytrynian i zaburzenia metabolizmu cytrynianu. Możliwe działania niepożądane to hipokalcemia, hipernatremia, zasadowica metaboliczna, reakcje alergiczne, ból głowy, drgawki, nieprawidłowe bicie serca, trudności w oddychaniu oraz kurcze mięśni.

  • Ilustracja poradnika Cifoban, 136 mmol/l – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Cifoban jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na sodu cytrynian oraz znanych ciężkich zaburzeń metabolizmu cytrynianu. Przed rozpoczęciem terapii lekarz powinien ocenić stan pacjenta, uwzględniając upośledzenie czynności wątroby, zmniejszenie ilości tlenu we krwi oraz hipokalcemię. Podczas leczenia należy kontrolować stężenia elektrolitów oraz efekt antykoagulacji. Lek Cifoban może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Magnesium sulfate Kalceks, 200 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Magnesium sulfate Kalceks może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami zwiotczającymi mięśnie, nifedypiną, antagonistami wapnia, lekami moczopędnymi, solami wapnia, glikozydami naparstnicy, depolaryzującymi środkami zwiotczającymi, środkami antybakteryjnymi, barbituranami, opioidami i lekami nasennymi. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak sole wapnia, węglany alkaliczne, wodorowęglany, wodorotlenki alkaliczne, fosforany, salicylany, polimyksyna B siarczan, tobramycyna siarczan, streptomycyna siarczan, amfoterycyna B, tetracyklina, aminoglikozydy, klindamycyna, benzylopenicylina, nafcylina, dobutamina, hydrokortyzonu sodu bursztynian, prokaina i emulsje lipidowe. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Gnak – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek GNAK może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak leki moczopędne oszczędzające potas, inhibitory ACE, takrolimus, cyklosporyna, kortykosteroidy i karbenoksolon. Może również reagować z substancjami, takimi jak glukoza i woda. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale pacjenci z cukrzycą powinni zachować ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Zonisamidum Neuraxpharm, 100 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Zonisamidum Neuraxpharm nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 lat z powodu ryzyka zmniejszenia pocenia się, udaru cieplnego, zmniejszenia masy ciała, kwasicy metabolicznej i kamieni nerkowych. Alternatywne leki to lamotrygina, levetiracetam i topiramat, które są bezpieczniejsze dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Zonisamidum Neuraxpharm, 50 mg – dawkowanie leku

    Lek Zonisamidum Neuraxpharm jest stosowany w leczeniu padaczki. Dawkowanie zależy od tego, czy lek jest stosowany w monoterapii, czy jako leczenie wspomagające. U dorosłych dawka początkowa wynosi 100 mg raz na dobę, a zalecana dawka to 300 mg raz na dobę. U dzieci dawka początkowa to 1 mg na kilogram masy ciała, a zalecana dawka to 6-8 mg na kilogram masy ciała. W niektórych przypadkach, takich jak pacjenci w podeszłym wieku, z problemami z wątrobą lub nerkami, może być konieczne dostosowanie dawki. Lek jest przeznaczony do długotrwałego stosowania, a przerwanie leczenia powinno odbywać się stopniowo pod kontrolą lekarza.