Menu

Tkanka nowotworowa

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Dakomitynib – porównanie substancji czynnych
  2. Tiwozanib – mechanizm działania
  3. Temoporfin – wskazania – na co działa?
  4. Kwas 5-aminolewulinowy – wskazania – na co działa?
  5. Kapecytabina – mechanizm działania
  6. Gefitynib – wskazania – na co działa?
  7. Dabrafenib – wskazania – na co działa?
  8. Adagrazib – mechanizm działania
  9. Erlotynib – mechanizm działania
  10. IASOglio, 2 GBq/ml – wskazania – na co działa?
  11. Lenalidomide Eugia, 5 mg – przedawkowanie leku
  12. Bendamustine Accord, 25 mg/ml – przeciwwskazania
  13. Anastrozole Eugia, 1 mg – dawkowanie leku
  14. Gefitinib Accord, 250 mg – wskazania – na co działa?
  15. Gefitinib Sandoz, 250 mg – wskazania – na co działa?
  16. Gefitinib Genoptim, 250 mg – wskazania – na co działa?
  17. Glunektik, 1 GBq/ml – skład leku
  18. Bendamustine Zentiva, 2,5 mg/ml – przeciwwskazania
  19. Fludeoksyglukoza Euro-PET, 300-3100 MBq/ml – skład leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Dakomitynib – porównanie substancji czynnych

    Dakomitynib, afatynib oraz gefitynib to leki należące do tej samej grupy inhibitorów kinaz tyrozynowych, które są stosowane w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca z określonymi mutacjami w genie EGFR. Mimo że ich mechanizm działania jest zbliżony, różnią się wskazaniami, profilem bezpieczeństwa i sposobem stosowania. Dowiedz się, czym się od siebie różnią i jakie są ich wspólne cechy, aby lepiej zrozumieć dostępne możliwości leczenia w tej grupie nowotworów.

  • Ilustracja poradnika Tiwozanib – mechanizm działania

    Tiwozanib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego. Jego działanie polega na hamowaniu rozwoju naczyń krwionośnych, które odżywiają nowotwór, co przekłada się na spowolnienie wzrostu guza. Poznaj prostym językiem, jak tiwozanib działa w organizmie, jak jest przetwarzany oraz jakie wnioski płyną z badań przedklinicznych i klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Temoporfin – wskazania – na co działa?

    Temoporfin to substancja stosowana w terapii fotodynamicznej, która pomaga w leczeniu zaawansowanego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi. Jej działanie polega na aktywacji przez światło, co prowadzi do niszczenia komórek nowotworowych. Stosowana jest u pacjentów, dla których inne metody leczenia okazały się nieskuteczne lub niemożliwe do zastosowania.

  • Ilustracja poradnika Kwas 5-aminolewulinowy – wskazania – na co działa?

    Kwas 5-aminolewulinowy to substancja wykorzystywana w nowoczesnej terapii fotodynamicznej. Pozwala na precyzyjne leczenie zmian skórnych, takich jak rogowacenie słoneczne i niektóre nowotwory skóry, a także wspomaga chirurgiczne usuwanie złośliwych guzów mózgu. Dzięki różnym postaciom – żelowi, plastrze czy roztworowi doustnemu – może być stosowany w terapii dostosowanej do konkretnego problemu zdrowotnego. Wskazania do jego stosowania różnią się w zależności od postaci leku, drogi podania oraz grupy pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Kapecytabina – mechanizm działania

    Kapecytabina to nowoczesna substancja czynna stosowana głównie w leczeniu niektórych nowotworów, takich jak rak jelita grubego, żołądka czy piersi. Jej wyjątkowość polega na tym, że jest podawana doustnie i po wchłonięciu przekształca się w organizmie w aktywny lek przeciwnowotworowy, który działa przede wszystkim w tkankach nowotworowych. Pozwala to na skuteczne zwalczanie komórek rakowych przy ograniczeniu wpływu na zdrowe komórki. Mechanizm działania kapecytabiny jest złożony, ale jej głównym celem jest zatrzymanie podziałów komórek nowotworowych, co przekłada się na zahamowanie rozwoju choroby i wydłużenie życia pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Gefitynib – wskazania – na co działa?

    Gefitynib to nowoczesna substancja czynna, która w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca odgrywa szczególną rolę u pacjentów z określoną mutacją genetyczną. Działa precyzyjnie, hamując procesy odpowiadające za rozwój nowotworu. Stosowany jest wyłącznie u dorosłych, a jego skuteczność potwierdzają liczne badania kliniczne. Poznaj szczegółowe wskazania do jego stosowania, także w odniesieniu do różnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Dabrafenib – wskazania – na co działa?

    Dabrafenib to nowoczesny lek ukierunkowany na leczenie wybranych nowotworów złośliwych, który działa poprzez blokowanie nieprawidłowego białka w komórkach nowotworowych. Stosowany jest głównie u dorosłych z czerniakiem skóry oraz niedrobnokomórkowym rakiem płuca z określoną mutacją genu BRAF V600, a u dzieci – w leczeniu wybranych typów glejaków. Terapia dabrafenibem często łączona jest z innym lekiem, trametynibem, co zwiększa jej skuteczność. Wskazania różnią się w zależności od wieku, rodzaju nowotworu i drogi podania leku, dlatego przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest potwierdzenie obecności odpowiedniej mutacji genetycznej.

  • Ilustracja poradnika Adagrazib – mechanizm działania

    Adagrazyb to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych pacjentów z zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuca, u których występuje określona mutacja genu KRAS G12C. Mechanizm jej działania polega na blokowaniu aktywności tej mutacji, co wpływa na zahamowanie wzrostu komórek nowotworowych. Dzięki innowacyjnemu podejściu adagrazyb przynosi nowe możliwości leczenia w przypadkach, gdy wcześniejsze terapie okazały się nieskuteczne. Poznaj, jak działa ten lek na poziomie komórkowym, jak jest przetwarzany przez organizm oraz jakie są wyniki badań przedklinicznych dotyczących jego bezpieczeństwa.

  • Ilustracja poradnika Erlotynib – mechanizm działania

    Erlotynib to lek przeciwnowotworowy, który działa poprzez blokowanie specyficznego receptora na powierzchni komórek nowotworowych, co zatrzymuje ich wzrost i prowadzi do obumierania. Jest szczególnie skuteczny u pacjentów z mutacjami w receptorze EGFR, występującym w niedrobnokomórkowym raku płuca oraz raku trzustki. Substancja ta jest dostępna w formie tabletek i działa po podaniu doustnym, a jej działanie w organizmie zależy od sposobu metabolizmu w wątrobie oraz wpływu różnych czynników, takich jak palenie papierosów. Erlotynib może być stosowany zarówno jako leczenie pierwszego rzutu, jak i po niepowodzeniu wcześniejszych terapii. Badania kliniczne potwierdzają jego skuteczność w wydłużaniu czasu przeżycia pacjentów oraz poprawie objawów choroby.

  • Ilustracja poradnika IASOglio, 2 GBq/ml – wskazania – na co działa?

    IASOglio to radiofarmaceutyczny lek diagnostyczny stosowany w pozytonowej tomografii emisyjnej (PET) do diagnozowania glejaków. Pomaga w identyfikacji, monitorowaniu i ocenie skuteczności leczenia tych nowotworów mózgu. Zalecana dawka dla dorosłych wynosi 180-250 MBq, a dla dzieci jest obliczana na podstawie masy ciała. Leku nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości na jego składniki oraz w ciąży. Przed badaniem pacjent powinien pić dużo wody i nie jeść przez co najmniej 4 godziny.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Eugia, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lenalidomide Eugia może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak neutropenia, trombocytopenia, gorączka, zmęczenie, ból w klatce piersiowej i duszność. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest monitorowanie parametrów życiowych, badania krwi oraz stosowanie odpowiednich leków wspomagających. Pacjenci powinni być świadomi ryzyka i przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Accord, 25 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Bendamustine Accord jest stosowany w leczeniu różnych chorób nowotworowych, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, karmienia piersią, ciężkiego uszkodzenia wątroby, żółtaczki, ciężkich zaburzeń czynności szpiku kostnego, dużych operacji chirurgicznych, zakażeń oraz po szczepieniu przeciwko żółtej febrze. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie ostrzeżenia i środki ostrożności, takie jak obniżona zdolność szpiku kostnego do wytwarzania komórek krwi, zakażenia, zmiany skórne, choroby serca, zespół rozpadu guza, reakcje alergiczne, PML oraz nieczerniakowy rak skóry. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym z lekami hamującymi powstawanie krwi w szpiku kostnym,…

  • Ilustracja poradnika Anastrozole Eugia, 1 mg – dawkowanie leku

    Lek Anastrozole Eugia stosuje się w leczeniu raka piersi u kobiet po menopauzie. Zalecana dawka to 1 mg raz na dobę, przyjmowana doustnie, popijając wodą. Lek należy zażywać regularnie, każdego dnia o tej samej porze. W przypadku pominięcia dawki, następną należy zażyć następnego dnia o zwykłej porze. Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem. Lek jest przeciwwskazany u pacjentek w ciąży, karmiących piersią oraz u osób z nadwrażliwością na anastrozol. W razie przyjęcia większej dawki, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Gefitinib Accord, 250 mg – wskazania – na co działa?

    Gefitinib Accord to lek stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP) z aktywującą mutacją EGFR-TK. Lek hamuje aktywność receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR), wpływając na wzrost i rozprzestrzenianie się komórek nowotworowych. Zalecana dawka to 250 mg raz na dobę. Gefitinib Accord nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na gefitynib lub którykolwiek z pozostałych składników leku oraz u kobiet karmiących piersią. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są biegunka i objawy skórne.

  • Ilustracja poradnika Gefitinib Sandoz, 250 mg – wskazania – na co działa?

    Gefitinib Sandoz jest lekiem stosowanym w leczeniu dorosłych pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP) z aktywującą mutacją EGFR-TK. Zalecana dawka to 250 mg raz na dobę. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną oraz u kobiet karmiących piersią. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, reakcje skórne, wymioty, nudności oraz utrata apetytu. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykryć obecność mutacji EGFR w tkance nowotworowej.

  • Ilustracja poradnika Gefitinib Genoptim, 250 mg – wskazania – na co działa?

    Gefitinib Genoptim jest lekiem stosowanym w leczeniu dorosłych pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuc (NDRP) z mutacją EGFR-TK. Lek działa poprzez hamowanie aktywności białka EGFR, co wpływa na wzrost i rozprzestrzenianie się komórek nowotworowych. Zalecana dawka to 250 mg raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na gefitynib i karmienie piersią. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, reakcje skórne, nudności, wymioty oraz utrata apetytu.

  • Ilustracja poradnika Glunektik, 1 GBq/ml – skład leku

    GLUNEKTIK to preparat radiofarmaceutyczny zawierający fludeoksyglukozę (18F) oraz substancje pomocnicze takie jak woda do wstrzykiwań, disodu wodorocytrynian półtorawodny, trisodu cytrynian dwuwodny i sodu chlorek. Każdy składnik pełni określoną rolę, zapewniając stabilność i skuteczność leku. Fludeoksyglukoza (18F) umożliwia precyzyjne badania diagnostyczne, gromadząc się w tkankach o wysokim metabolizmie glukozy.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Zentiva, 2,5 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Bendamustine Zentiva jest stosowany w leczeniu nowotworów, ale istnieją przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, karmienie piersią, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka, ciężkie zaburzenia czynności szpiku kostnego, rozległy zabieg chirurgiczny, zakażenia i szczepienie przeciwko żółtej febrze. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i monitorować stan zdrowia pacjenta. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może nasilać jego działanie lub powodować dodatkowe ryzyka.

  • Ilustracja poradnika Fludeoksyglukoza Euro-PET, 300-3100 MBq/ml – skład leku

    Fludeoksyglukoza Euro-PET to lek radiofarmaceutyczny używany w diagnostyce obrazowej. Głównym składnikiem aktywnym jest fluorodeoksyglukoza (18F), która kumuluje się w komórkach o wysokim metabolizmie glukozy. Substancje pomocnicze to etanol, działający jako rozpuszczalnik i stabilizator, oraz woda do wstrzykiwań, która służy jako nośnik. Lek jest stosowany do obrazowania tkanek nowotworowych i innych obszarów o zwiększonym metabolizmie glukozy.