Menu

Terapia wielolekowa

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Ryfampicyna – porównanie substancji czynnych
  2. Rezafungina – profil bezpieczeństwa
  3. Winorelbina – dawkowanie leku
  4. Vinorelbine Accord – wskazania – na co działa?
  5. Vinorelbine Accord – dawkowanie leku
  6. Tenofovir Zentiva, 245 mg – wskazania – na co działa?
  7. Prospan, 20 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Campto, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?
  9. Campto, 20 mg/ml – dawkowanie leku
  10. Navelbine, 10 mg/ml – dawkowanie leku
  • Ilustracja poradnika Ryfampicyna – porównanie substancji czynnych

    Ryfampicyna, izoniazyd i etambutol to leki stosowane w leczeniu gruźlicy, które choć mają podobne zastosowania, różnią się między sobą mechanizmem działania, profilem bezpieczeństwa oraz możliwością stosowania w określonych grupach pacjentów. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć ich rolę w terapii przeciwgruźliczej oraz sytuacje, w których ich wybór może być bardziej korzystny lub przeciwwskazany.

  • Rezafungina to nowoczesny lek przeciwgrzybiczy stosowany głównie u dorosłych w leczeniu poważnych zakażeń grzybiczych. Charakteryzuje się rzadkim dawkowaniem, dobrym profilem bezpieczeństwa i niewielkim ryzykiem interakcji z innymi lekami. Zebrane dane pozwalają ocenić, w jakich grupach pacjentów jej stosowanie wymaga szczególnej ostrożności oraz jakie są kluczowe środki bezpieczeństwa podczas terapii rezafunginą.

  • Winorelbina to lek przeciwnowotworowy stosowany głównie w leczeniu zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuc oraz raka piersi. Może być podawana dożylnie w postaci koncentratu do infuzji lub doustnie w kapsułkach miękkich. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby, stanu pacjenta oraz formy leku, dlatego jest ściśle dostosowywane do indywidualnych potrzeb. Szczególną uwagę zwraca się na kontrolę morfologii krwi, by unikać powikłań związanych z obniżeniem liczby białych krwinek. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby czy nerek dawkowanie może wymagać modyfikacji. Nie zaleca się stosowania winorelbiny u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.

  • Vinorelbine Accord to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu przerzutowego raka piersi i niedrobnokomórkowego raka płuc. Dawkowanie wynosi zazwyczaj 25-30 mg/m² pc., raz na tydzień. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na winorelbinę, podanie dooponowe, zmniejszenie liczby białych krwinek, karmienie piersią oraz jednoczesne stosowanie ze szczepionką przeciw żółtej febrze. Najczęstsze działania niepożądane to neutropenia, niedokrwistość, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej oraz łysienie.

  • Lek Vinorelbine Accord jest stosowany w leczeniu nowotworów, takich jak niedrobnokomórkowy rak płuc i rak piersi. Zazwyczaj stosowana dawka wynosi od 25 do 30 mg/m² powierzchni ciała raz na tydzień. Lek jest podawany dożylnie w powolnym bolusie lub krótkim wlewie. Przed każdym podaniem pacjent ma pobieraną krew do badania. W przypadku zaburzeń czynności wątroby dawka może być zmniejszona do 20 mg/m². Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na winorelbinę, neutropenię, karmienie piersią, ciążę oraz jednoczesne stosowanie ze szczepionką przeciw żółtej febrze.

  • Tenofovir Zentiva to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu zakażeń HIV oraz przewlekłego zapalenia wątroby typu B (HBV). Lek ten jest przeznaczony dla dorosłych oraz młodzieży w wieku od 12 do mniej niż 18 lat. Zalecana dawka to jedna tabletka przyjmowana raz na dobę z jedzeniem. Możliwe działania niepożądane obejmują biegunki, wymioty, mdłości, zawroty głowy, wysypki oraz uczucie osłabienia. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne działania niepożądane, takie jak kwasica mleczanowa czy uszkodzenie komórek kanalików nerkowych.

  • Prospan® jest lekiem stosowanym w leczeniu stanów zapalnych dróg oddechowych z kaszlem. Nie odnotowano interakcji z innymi lekami, w tym z antybiotykami. Zawiera etanol, co może wpływać na osoby z uszkodzeniami wątroby, padaczką oraz uzależnione od alkoholu. Bezpośrednio po zażyciu leku nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych.

  • Lek CAMPTO, zawierający irynotekan, jest stosowany w leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego. Wskazania obejmują monoterapię po niepowodzeniu leczenia 5-fluorouracylem oraz terapię skojarzoną z 5-fluorouracylem, kwasem folinowym, cetuksymabem, bewacyzumabem i kapecytabiną. Dawkowanie zależy od schematu leczenia i stanu pacjenta. Przeciwwskazania obejmują uczulenie, przewlekłe choroby zapalne jelit, karmienie piersią, wysokie stężenie bilirubiny, ciężkie zaburzenia czynności szpiku, stan sprawności wg WHO >2, jednoczesne stosowanie preparatów dziurawca i żywych atenuowanych szczepionek. Najczęstsze działania niepożądane to neutropenia, niedokrwistość, biegunka, wymioty, nudności, ból brzucha, łysienie, zapalenie błon śluzowych, gorączka i astenia.

  • Lek CAMPTO, zawierający irynotekan, jest stosowany w leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego. W monoterapii zalecana dawka wynosi 350 mg/m² powierzchni ciała, podawana raz na trzy tygodnie. W terapii wielolekowej dawka wynosi 180 mg/m² powierzchni ciała, podawana raz na dwa tygodnie. Dawkowanie może być modyfikowane w zależności od nasilenia działań niepożądanych. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby, nerek oraz w podeszłym wieku wymagają szczególnej ostrożności. Leczenie trwa do progresji choroby lub znacznego nasilenia działań niepożądanych.

  • Lek Navelbine jest stosowany w leczeniu niektórych rodzajów raka płuc i raka piersi u dorosłych pacjentów. Dawkowanie zależy od rodzaju nowotworu i stanu pacjenta. W monoterapii dawka wynosi 25-30 mg/m² co tydzień, a w terapii wielolekowej stosuje się różne schematy. Lek należy podawać dożylnie po odpowiednim rozcieńczeniu. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze czy z niewydolnością wątroby, mogą wymagać dostosowania dawki. Przedawkowanie leku może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, a w takim przypadku konieczne jest leczenie podtrzymujące. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, zaparcia i zmniejszenie liczby krwinek.