Menu

Tenofowir

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Tenofovir Zentiva, 245 mg – profil bezpieczenstwa
  2. Tenofovir Zentiva, 245 mg – przeciwwskazania
  3. Tenofovir Zentiva, 245 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Tenofovir Zentiva, 245 mg – dawkowanie leku
  5. Tenofovir Zentiva, 245 mg – stosowanie u dzieci
  6. Lamivudine Mylan – stosowanie w ciąży
  7. Lazivir – stosowanie w ciąży
  8. Dicloberl 50, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Retrovir, 100 mg – stosowanie w ciąży
  10. Retrovir, 250 mg – stosowanie w ciąży
  11. Dicloberl retard, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Retrovir, 10 mg/ml – stosowanie w ciąży
  13. Retrovir, 50 mg/5 ml – stosowanie w ciąży
  14. Profenid, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Profenid, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Orungal – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Cymevene, 500 mg – przeciwwskazania
  18. Cymevene, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Rylpiwiryna
  20. Atazanawir
  21. Tenofowir
  22. Emtrycytabina
  23. Newirapina
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Tenofovir Zentiva, 245 mg – profil bezpieczenstwa

    Tenofovir Zentiva jest lekiem stosowanym w leczeniu zakażeń HIV i HBV. Kobiety karmiące piersią mogą stosować ten lek po konsultacji z lekarzem, ale kobiety zakażone HIV nie powinny karmić piersią. Pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów, jeśli doświadczają zawrotów głowy. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zalecana jest ostrożność. Seniorzy powinni być pod ścisłą kontrolą lekarską. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni mieć zmniejszoną dawkę i regularnie monitorować czynność nerek. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być regularnie monitorowani i unikać przerwania leczenia.

  • Ilustracja poradnika Tenofovir Zentiva, 245 mg – przeciwwskazania

    Tenofovir Zentiva to lek stosowany w leczeniu zakażeń HIV i wirusowego zapalenia wątroby typu B. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na składniki leku, chorób nerek, osteoporozy, problemów z kośćmi, chorób wątroby, interakcji z innymi lekami, ciąży i karmienia piersią oraz u osób powyżej 65 lat bez konsultacji z lekarzem. Ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia i konsultacje z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Tenofovir Zentiva, 245 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Tenofovir Zentiva może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z dydanozyną, adefowirem dipiwoksylu oraz inhibitorami proteazy. Lek należy przyjmować z posiłkami, aby zwiększyć jego biodostępność. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, wymioty, mdłości, zawroty głowy, wysypka oraz uczucie osłabienia.

  • Ilustracja poradnika Tenofovir Zentiva, 245 mg – dawkowanie leku

    Tenofovir Zentiva to lek stosowany w leczeniu HIV i przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Zalecana dawka dla dorosłych i młodzieży wynosi 245 mg raz na dobę z jedzeniem. Lek nie jest zalecany dla dzieci młodszych niż 12 lat. W przypadku pominięcia dawki, jeśli minęło mniej niż 12 godzin, należy przyjąć dawkę jak najszybciej; jeśli więcej niż 12 godzin, pominąć dawkę. Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, aby uniknąć zaostrzenia zapalenia wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, wymioty, mdłości, zawroty głowy, wysypka i uczucie osłabienia.

  • Ilustracja poradnika Tenofovir Zentiva, 245 mg – stosowanie u dzieci

    Tenofovir Zentiva jest lekiem przeciwwirusowym stosowanym w leczeniu zakażeń HIV i HBV. Jest bezpieczny dla młodzieży od 12 do mniej niż 18 lat, ale nie jest zalecany dla dzieci młodszych niż 12 lat. Alternatywne leki dla dzieci to m.in. Abakawir, Lamiwudyna, Emtrycytabina i Raltegrawir. Możliwe działania niepożądane Tenofovir Zentiva to m.in. biegunka, wymioty, mdłości, zawroty głowy, wysypka oraz uczucie osłabienia. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne działania niepożądane, takie jak kwasica mleczanowa czy uszkodzenie komórek kanalików nerkowych.

  • Ilustracja poradnika Lamivudine Mylan – stosowanie w ciąży

    Lamivudine Mylan może być stosowany przez kobiety w ciąży, jeśli jest to klinicznie uzasadnione, ale nie jest zalecany podczas karmienia piersią. Alternatywne leki przeciwwirusowe, które mogą być bezpieczne dla kobiet w ciąży, to Zidovudyna, Tenofowir i Emtrycytabina. Wszystkie te leki powinny być stosowane pod ścisłą kontrolą lekarza.

  • Ilustracja poradnika Lazivir – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Lazivir przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga ostrożności. Lazivir może powodować działania niepożądane u nienarodzonych dzieci i przenosić HIV przez mleko matki. Alternatywne leki, takie jak tenofowir, emtrycytabina i raltegrawir, mogą być bezpieczniejsze. Wybór leku powinien być dokonany przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Dicloberl 50, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Dicloberl 50, zawierający diklofenak sodowy, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), digoksyną, fenytoiną, litem, lekami moczopędnymi, kortykosteroidami, SSRI, metotreksatem, cyklosporyną, lekami przeciwzakrzepowymi, probenecydem, lekami przeciwcukrzycowymi, chinolonami, kolestypolem, cholestyraminą, inhibitorami CYP2C9, tenofowirem, deferazyroksem, mifepristonem i pemetreksedem. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Dicloberl 50 jest niewskazane, ponieważ może nasilać działania niepożądane związane z przewodem pokarmowym oraz ośrodkowym układem nerwowym.

  • Ilustracja poradnika Retrovir, 100 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Retrovir u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga ostrożności. Lek ten może zmniejszyć ryzyko przeniesienia HIV z matki na dziecko, ale jego długoterminowe skutki nie są w pełni znane. Alternatywne leki, takie jak lamiwudyna, tenofowir i emtrycytabina, mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka.

  • Ilustracja poradnika Retrovir, 250 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Retrovir u kobiet w ciąży jest bezpieczne po 14. tygodniu ciąży, ale nie zaleca się karmienia piersią podczas jego stosowania. Alternatywne leki, takie jak lamiwudyna, tenofowir i emtrycytabina, mogą być bezpieczniejsze dla kobiet w ciąży i karmiących piersią.

  • Ilustracja poradnika Dicloberl retard, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Interakcje leku Dicloberl retard z innymi lekami i substancjami mogą wpływać na jego skuteczność oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia. Spożywanie alkoholu podczas terapii Dicloberl retard jest niewskazane, ponieważ może nasilać działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Retrovir, 10 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Lek Retrovir, zawierający zydowudynę, jest stosowany u kobiet w ciąży po 14. tygodniu ciąży, aby zmniejszyć ryzyko przeniesienia wirusa HIV z matki na dziecko. Kobiety przyjmujące Retrovir nie powinny karmić piersią, aby uniknąć przeniesienia wirusa HIV na dziecko. Alternatywne leki bezpieczne dla kobiet w ciąży i karmiących piersią to lamiwudyna, tenofowir i emtrycytabina.

  • Ilustracja poradnika Retrovir, 50 mg/5 ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Retrovir u kobiet w ciąży po 14. tygodniu ciąży może zmniejszyć ryzyko przeniesienia HIV z matki na dziecko, ale nie jest zalecane podczas karmienia piersią. Alternatywne leki, takie jak lamiwudyna, tenofowir i emtrycytabina, mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka.

  • Ilustracja poradnika Profenid, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Profenid (ketoprofen) może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), lekami przeciwzakrzepowymi, litem, metotreksatem, lekami zwiększającymi stężenie potasu we krwi, lekami moczopędnymi, inhibitorami konwertazy angiotensyny, kortykosteroidami, pentoksyfiliną, tenofowirem, nikorandylem, glikozydami nasercowymi, cyklosporyną, takrolimusem, antybiotykami z grupy chinolonów, lekami przeciwnadciśnieniowymi, lekami trombolitycznymi, probenecydem i inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI). Spożywanie alkoholu podczas stosowania ketoprofenu może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i unikać jednoczesnego stosowania innych NLPZ.

  • Ilustracja poradnika Profenid, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Profenid, zawierający ketoprofen, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może prowadzić do zwiększenia ryzyka działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności leczenia. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach, aby uniknąć potencjalnych interakcji. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Profenidu może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, takich jak podrażnienie błony śluzowej żołądka i krwawienia z przewodu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Orungal – interakcje z lekami i alkoholem

    Orungal, zawierający itrakonazol, wchodzi w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do zmiany skuteczności leku lub wystąpienia działań niepożądanych. Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego mogą zaburzać wchłanianie itrakonazolu. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia Orungal, ponieważ może to nasilać działania niepożądane leku i dodatkowo obciążać wątrobę.

  • Ilustracja poradnika Cymevene, 500 mg – przeciwwskazania

    Lek Cymevene, zawierający gancyklowir, jest stosowany w leczeniu zakażeń wirusem cytomegalii (CMV). Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na gancyklowir, walgancyklowir lub inne składniki leku oraz karmienie piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o nadwrażliwości na inne leki przeciwwirusowe, małej liczbie krwinek, zaburzeniach czynności nerek oraz radioterapii. Lek Cymevene może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z imipenemem, pentamidyną, flucytozyną, amfoterycyną B, trimetoprymem, probenecydem, mykofenolanem mofetylu, cyklosporyną, takrolimusem, winkrystyną, winblastyną, doksorubicyną, hydroksymocznikiem, dydanozyną, stawudyną, zydowudyną, tenofowirem oraz adefowirem. Kobiety w ciąży nie powinny przyjmować leku, a kobiety karmiące piersią powinny przerwać karmienie. Lek może wpływać na płodność, powodując przemijające…

  • Ilustracja poradnika Cymevene, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Cymevene, zawierający gancyklowir, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z imipenemem, pentamidyną, flucytozyną, amfoterycyną B, trimetoprymem, probenecydem, mykofenolanem mofetylu, cyklosporyną, takrolimusem, winkrystyną, winblastyną, doksorubicyną, hydroksymocznikiem, dydanozyną, stawudyną, zydowudyną, tenofowirem i adefowirem. Może również wchodzić w interakcje z sodem. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Rylpiwiryna

    Rylpiwiryna to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu zakażenia HIV-1. Działa poprzez hamowanie odwrotnej transkryptazy wirusa, co zapobiega jego namnażaniu się w organizmie. Substancja ta jest dostępna w różnych postaciach, m.in. w tabletkach powlekanych oraz w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, często w połączeniu z innymi lekami przeciwwirusowymi. Rylpiwiryna jest przeznaczona dla dorosłych i młodzieży, u których miano wirusa nie przekracza określonego poziomu. Stosowanie leku wymaga ostrożności, zwłaszcza u osób z zaburzeniami czynności nerek czy wątroby, a także u kobiet w ciąży. Ważne jest także unikanie niektórych leków, które mogą osłabić jej działanie. Lek charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa,…

  • Ilustracja poradnika Atazanawir

    Atazanawir to lek przeciwwirusowy z grupy inhibitorów proteazy, stosowany w leczeniu zakażenia HIV-1 zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Wspiera zahamowanie namnażania wirusa, co pomaga w utrzymaniu odporności organizmu. Dostępny jest w różnych postaciach i dawkach, pozwalając na dopasowanie terapii do wieku i potrzeb pacjenta. Stosowanie atazanawiru wiąże się z określonymi wskazaniami, możliwymi działaniami niepożądanymi oraz interakcjami z innymi lekami, dlatego ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i regularne kontrole lekarskie.

  • Ilustracja poradnika Tenofowir

    Tenofowir to substancja czynna, która odgrywa kluczową rolę w leczeniu zakażenia HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Należy do grupy leków przeciwwirusowych, a jej skuteczność została potwierdzona zarówno w terapii dorosłych, jak i dzieci. Wyróżnia się także różnorodnością dostępnych postaci leku oraz możliwością stosowania w połączeniu z innymi substancjami czynnymi, co umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Emtrycytabina

    Emtrycytabina to substancja czynna szeroko stosowana w leczeniu zakażenia HIV-1 u dorosłych, młodzieży i dzieci, a także w profilaktyce przedekspozycyjnej (PrEP). Jest jednym z podstawowych składników nowoczesnych terapii przeciwretrowirusowych i charakteryzuje się dobrą tolerancją oraz wysoką skutecznością, szczególnie w skojarzeniu z innymi lekami. Dzięki różnorodnym postaciom leku i możliwościom łączenia z innymi substancjami czynnymi, emtrycytabina pozwala na dopasowanie terapii do potrzeb różnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Newirapina

    Newirapina to substancja czynna należąca do grupy leków przeciwwirusowych, stosowana u dorosłych i dzieci zakażonych wirusem HIV-1. Jej skuteczność i bezpieczeństwo potwierdzają liczne badania kliniczne, a dostępność w różnych postaciach pozwala na indywidualne dostosowanie leczenia do potrzeb pacjenta.