Menu

Synapsa nerwowo-mięśniowa

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 5 mg/ml – skład leku
  2. Sugammadex Noridem – stosowanie u dzieci
  3. Sugammadex Teva, 100 mg/ml – stosowanie u dzieci
  4. Cisatracurium Kabi, 5 mg/ml – dawkowanie leku
  5. Cisatracurium Kabi, 2 mg/ml – dawkowanie leku
  6. Mestinon, 60 mg – wskazania – na co działa?
  7. Mestinon, 60 mg – przeciwwskazania
  8. Esmeron, 100 mg/10 ml – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 5 mg/ml – skład leku

    Lek Ipidacrine hydrochloride Grindeks zawiera ipidakrynę chlorowodorek jako substancję czynną oraz kwas solny i wodę do wstrzykiwań jako substancje pomocnicze. Jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń układu nerwowego, takich jak miastenia, paraliż i choroby demielinizacyjne. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, padaczkę i ciążę. Możliwe działania niepożądane to m.in. kołatanie serca, ślinotok i nadmierna potliwość.

  • Ilustracja poradnika Sugammadex Noridem – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Sugammadex Noridem u dzieci poniżej 2 roku życia nie jest zalecane z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki, takie jak neostygmina, edrofonium i atropina, mogą być stosowane do odwracania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego u młodszych pacjentów. Ważne jest, aby lekarz anestezjolog dokładnie monitorował stan pacjenta i dostosowywał dawkę leku w zależności od masy ciała i zastosowanej dawki leku zwiotczającego mięśnie.

  • Ilustracja poradnika Sugammadex Teva, 100 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Sugammadex Teva nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 roku życia z powodu braku wystarczających badań klinicznych i potencjalnych ryzyk. Alternatywami są neostygmina i edrofonium, które mogą być stosowane do odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Najczęstsze działania niepożądane Sugammadex Teva to kaszel, trudności w oddychaniu i lekkie znieczulenie. Lek może również wpływać na wyniki badań progesteronu.

  • Ilustracja poradnika Cisatracurium Kabi, 5 mg/ml – dawkowanie leku

    Cisatracurium Kabi to lek zwiotczający mięśnie stosowany podczas zabiegów chirurgicznych i na OIOM. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i celu stosowania. U dorosłych zalecana dawka do intubacji wynosi 0,15 mg/kg mc., a dawka podtrzymująca 0,03 mg/kg mc. U dzieci dawka intubacyjna to 0,15 mg/kg mc., a podtrzymująca 0,02 mg/kg mc. Na OIOM stosuje się infuzję ciągłą z szybkością 3 μg/kg mc./min. Lek podaje się dożylnie, a jego stosowanie wymaga nadzoru anestezjologa. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cisatrakurium, atrakurium i kwas benzenosulfonowy. Możliwe działania niepożądane to spowolnienie akcji serca, obniżone ciśnienie krwi, wysypka, skurcz oskrzeli i osłabienie mięśni.

  • Ilustracja poradnika Cisatracurium Kabi, 2 mg/ml – dawkowanie leku

    Cisatracurium Kabi to lek zwiotczający mięśnie stosowany podczas zabiegów chirurgicznych i na OIOM. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i warunków klinicznych. U dorosłych zalecana dawka do intubacji wynosi 0,15 mg/kg mc., a do podtrzymania bloku 0,03 mg/kg mc. U dzieci dawka do intubacji to 0,15 mg/kg mc., a do podtrzymania bloku 0,02 mg/kg mc. Lek podaje się dożylnie w formie wstrzyknięcia lub infuzji. W przypadku przedawkowania konieczne jest utrzymywanie wentylacji płuc i podanie inhibitorów acetylocholinoesterazy.

  • Ilustracja poradnika Mestinon, 60 mg – wskazania – na co działa?

    Mestinon jest lekiem stosowanym w leczeniu miastenii, porażennej niedrożności jelit oraz pooperacyjnego zatrzymania moczu. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju schorzenia. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty i biegunka.

  • Ilustracja poradnika Mestinon, 60 mg – przeciwwskazania

    Lek Mestinon jest stosowany w leczeniu miastenii, porażennej niedrożności jelit oraz pooperacyjnego zatrzymania moczu. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz niedrożności mechanicznej przewodu pokarmowego lub układu moczowego. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku obturacyjnych chorób układu oddechowego, zaburzeń rytmu serca, niedociśnienia tętniczego, wagotonii, choroby wrzodowej, padaczki, choroby Parkinsona, nadczynności tarczycy, zaburzeń czynności nerek, niedawno stwierdzonej niedrożności naczyń wieńcowych, stosowania atropiny oraz nietolerancji cukrów. Lek może wchodzić w interakcje z glikokortykosteroidami, lekami immunosupresyjnymi, metylocelulozą, lekami antymuskarynowymi, niedepolaryzującymi i depolaryzującymi lekami zwiotczającymi mięśnie, antybiotykami aminoglikozydowymi, środkami znieczulającymi miejscowo i ogólnie oraz…

  • Ilustracja poradnika Esmeron, 100 mg/10 ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Esmeron może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak przedłużony blok nerwowo-mięśniowy, reakcje anafilaktyczne i miopatia. Standardowa dawka do intubacji wynosi 0,6 mg/kg masy ciała, a w stanach nagłych może być zwiększona do 1,0 mg/kg masy ciała. W przypadku przedawkowania należy kontynuować oddech wspomagany i odpowiednią sedację, a także zastosować sugammadeks lub inhibitory acetylocholinesterazy.