Menu

Sugammadex

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. Sugammadex Ranbaxy, 100 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Sugammadex Ranbaxy, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Sugammadex Ranbaxy, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  4. Rocuronium B. Braun, 10 mg/ml – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Sugammadex Ranbaxy, 100 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Sugammadex Ranbaxy może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak toremifen, kwas fusydowy oraz hormonalne środki antykoncepcyjne. Może również wpływać na wyniki badań progesteronu we krwi. Brak jest informacji na temat interakcji z alkoholem.

  • Ilustracja poradnika Sugammadex Ranbaxy, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Sugammadex Ranbaxy jest stosowany w celu przyspieszenia powrotu mięśni do prawidłowego stanu po operacji. Może powodować różne działania niepożądane, w tym kaszel, trudności w oddychaniu, lekkie znieczulenie, powikłania w czasie zabiegu oraz zmniejszone ciśnienie tętnicze krwi. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne i ciężkie przypadki spowolnienia akcji serca. Ważne jest, aby zgłaszać wszelkie działania niepożądane lekarzowi lub farmaceucie.

  • Ilustracja poradnika Sugammadex Ranbaxy, 100 mg/ml – dawkowanie leku

    Sugammadex Ranbaxy jest lekiem stosowanym do odwracania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez bromek rokuronium lub bromek wekuronium. Dawkowanie zależy od poziomu blokady i specyficznych potrzeb pacjenta. Lek jest podawany dożylnie w pojedynczym bolusie przez lekarza anestezjologa. W przypadku dzieci i młodzieży dawkowanie wynosi 2-4 mg/kg masy ciała. Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki leku oraz ciężkie zaburzenia czynności nerek.

  • Ilustracja poradnika Rocuronium B. Braun, 10 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Rocuronium B. Braun może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak przedłużony blok nerwowo-mięśniowy, bezdech, niewydolność oddechowa, paraliż mięśni szkieletowych oraz osłabienie mięśni. W skrajnych przypadkach może dojść do zapaści sercowej i śmierci. W przypadku przedawkowania należy kontynuować wspomaganie wentylacji oraz sedację pacjenta, a także zastosować odpowiednie leki znoszące blokadę nerwowo-mięśniową.