Menu

Soczewka oka

Produkty powiązane z soczewka oka
Cicatridina, krem
Cicatridina, krem
Zinnat, tabletki powlekane, 500 mg
Zinnat, tabletki powlekane, 500 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Jak leczyć stopę cukrzycową?
  2. Metoksalen – porównanie substancji czynnych
  3. Kwetiapina – mechanizm działania
  4. Pirenoksyna – mechanizm działania
  5. Pirenoksyna – stosowanie u kierowców
  6. Pirenoksyna – wskazania – na co działa?
  7. Pirenoksyna – przeciwwskazania
  8. Okryplazmina – mechanizm działania
  9. Metoksalen – przeciwwskazania
  10. Lewomepromazyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Karbachol – wskazania – na co działa?
  12. Kabazytaksel – mechanizm działania
  13. Infliksymab – mechanizm działania
  14. Deferoksamina – mechanizm działania
  15. Dexamethasone Zentiva, 8 mg – przedawkowanie leku
  16. Dnor, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Tibumoca, (137 mcg + 50 mcg)/d – przeciwwskazania
  18. Eltrombopag Glenmark, 50 mg – wskazania – na co działa?
  19. Eltrombopag Glenmark, 25 mg – przeciwwskazania
  20. Allerduo, (137 mcg + 50 mcg)/d – przeciwwskazania
  21. Auricid, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Dymol, (137 mcg + 50 mcg)/d – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Medoxa, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Flixodil Combo, (25 mcg + 125 mcg)/d – profil bezpieczenstwa
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Skuteczny lek na stopę cukrzycową, czyli czym warto smarować
    Cukrzyca

    Cukrzyca jest chorobą cywilizacyjną XXI wieku. Jednym z jej poważniejszych powikłań jest stopa cukrzycowa, która dotyka nawet kilkunastu procent cierpiących na cukrzycę pacjentów. Nieleczona może prowadzić nawet do amputacji kończyny, dlatego tak ważne jest odpowiednie leczenie. Jakie są przyczyny jej powstawania? Jak skutecznie ją leczyć?

  • Ilustracja poradnika Metoksalen – porównanie substancji czynnych

    Metoksalen, aminolewulinian heksylu i kwas 5-aminolewulinowy to substancje wykorzystywane w nowoczesnych terapiach i diagnostyce chorób nowotworowych oraz zmian skórnych. Każda z nich działa na nieco innej zasadzie i ma swoje charakterystyczne zastosowania. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy są używane, jak działają oraz czym różnią się pod względem bezpieczeństwa i przeciwwskazań.

  • Ilustracja poradnika Kwetiapina – mechanizm działania

    Kwetiapina to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia czy choroba dwubiegunowa. Jej działanie opiera się na wpływie na różne przekaźniki w mózgu, co pozwala łagodzić objawy psychotyczne, maniakalne i depresyjne. Właściwości kwetiapiny, zarówno w zakresie jej działania na komórki nerwowe, jak i sposobu, w jaki organizm ją przetwarza, czynią ją ważnym lekiem w psychiatrii.

  • Ilustracja poradnika Pirenoksyna – mechanizm działania

    Pirenoksyna to substancja czynna stosowana w leczeniu zaćmy starczej w postaci kropli do oczu. Jej działanie polega na ochronie soczewki oka przed zmianami prowadzącymi do jej zmętnienia. Poznaj, jak pirenoksyna działa na poziomie komórkowym, jak jest wchłaniana przez organizm oraz jakie badania potwierdzają jej bezpieczeństwo stosowania.

  • Ilustracja poradnika Pirenoksyna – stosowanie u kierowców

    Pirenoksyna to substancja czynna stosowana w postaci kropli do oczu. Jej działanie skupia się na ochronie soczewki oka, a zgodnie z dostępnymi danymi nie wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn. Dowiedz się, dlaczego pirenoksyna jest uznawana za bezpieczną dla kierowców i osób pracujących przy urządzeniach mechanicznych.

  • Ilustracja poradnika Pirenoksyna – wskazania – na co działa?

    Pirenoksyna to substancja czynna stosowana miejscowo w postaci kropli do oczu, której celem jest leczenie zaćmy starczej. Dzięki swoim właściwościom antyoksydacyjnym pirenoksyna pomaga utrzymać przejrzystość soczewki oka i opóźnia jej mętnienie. Poznaj dokładne wskazania i zastosowanie tej substancji, aby lepiej zrozumieć jej rolę w ochronie zdrowia oczu.

  • Ilustracja poradnika Pirenoksyna – przeciwwskazania

    Pirenoksyna to substancja czynna stosowana w leczeniu zaćmy starczej, głównie w postaci kropli do oczu. Jej działanie polega na ochronie soczewki oka przed zmianami prowadzącymi do jej zmętnienia. Choć lek jest na ogół dobrze tolerowany, istnieją sytuacje, w których nie powinno się go stosować, a także przypadki, gdy wymagana jest szczególna ostrożność. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i zasady bezpiecznego stosowania pirenoksyny.

  • Ilustracja poradnika Okryplazmina – mechanizm działania

    Okryplazmina to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu nieprawidłowych zrostów w obrębie oka, które mogą prowadzić do pogorszenia widzenia. Działa bezpośrednio w miejscu podania, rozpuszczając białka odpowiedzialne za przyleganie ciała szklistego do siatkówki. Poznaj, jak okryplazmina wpływa na organizm, jak długo pozostaje aktywna oraz co wykazały badania przedkliniczne.

  • Ilustracja poradnika Metoksalen – przeciwwskazania

    Metoksalen to substancja stosowana w leczeniu zaawansowanych postaci chłoniaka skóry, wykazująca działanie fotouczulające. Chociaż jest skuteczna w terapii, jej stosowanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności i uwzględnienia szeregu przeciwwskazań, zarówno bezwzględnych, jak i względnych. Przed rozpoczęciem leczenia bardzo ważne jest poznanie sytuacji, w których metoksalen nie powinien być używany, a także okoliczności, które wymagają specjalnej uwagi pacjenta oraz lekarza.

  • Ilustracja poradnika Lewomepromazyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lewomepromazyna to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Większość z nich występuje rzadko lub bardzo rzadko, a ich charakter oraz nasilenie mogą się różnić w zależności od postaci leku i drogi podania. Wśród zgłaszanych objawów pojawiają się zarówno łagodne, jak i poważniejsze reakcje, dlatego warto poznać potencjalne skutki uboczne, by móc świadomie monitorować swoje samopoczucie podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Karbachol – wskazania – na co działa?

    Karbachol to substancja czynna wykorzystywana w okulistyce, która działa na mięśnie oka, prowadząc do szybkiego i pełnego zwężenia źrenicy. Najczęściej stosowana jest podczas operacji wewnątrzgałkowych, gdzie pomaga lekarzom w uzyskaniu odpowiednich warunków do przeprowadzenia zabiegu. Ze względu na specyficzne działanie i drogę podania, karbachol nie znajduje zastosowania w leczeniu codziennych dolegliwości, lecz jest wykorzystywany wyłącznie w warunkach szpitalnych pod ścisłą kontrolą specjalistów.

  • Ilustracja poradnika Kabazytaksel – mechanizm działania

    Kabazytaksel to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu zaawansowanego raka gruczołu krokowego. Jego działanie polega na zakłócaniu procesów podziału komórek nowotworowych, co prowadzi do zahamowania rozwoju choroby. Kabazytaksel wykazuje skuteczność nawet w przypadkach, gdy inne leki przeciwnowotworowe okazują się nieskuteczne. Dzięki temu stanowi ważny element terapii u pacjentów wymagających zaawansowanego leczenia onkologicznego.

  • Ilustracja poradnika Infliksymab – mechanizm działania

    Infliksymab to nowoczesna substancja czynna, która znalazła szerokie zastosowanie w leczeniu chorób o podłożu zapalnym, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, choroba Crohna czy łuszczyca. Jego działanie polega na blokowaniu określonego białka odpowiedzialnego za rozwój stanu zapalnego, dzięki czemu pomaga łagodzić objawy i poprawiać jakość życia pacjentów. Poznaj, jak infliksymab działa w organizmie, jak długo utrzymuje się jego efekt oraz czym różni się jego działanie w zależności od drogi podania i wieku pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Deferoksamina – mechanizm działania

    Deferoksamina to substancja czynna, która odgrywa kluczową rolę w leczeniu nadmiaru żelaza i glinu w organizmie. Jej unikalny mechanizm działania polega na wiązaniu szkodliwych jonów metali i umożliwianiu ich usunięcia z organizmu, co przekłada się na poprawę stanu zdrowia pacjentów z przewlekłymi chorobami krwi lub niewydolnością nerek. Poznaj, jak działa deferoksamina, jak jest wchłaniana i wydalana oraz jakie wnioski płyną z badań przedklinicznych.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone Zentiva, 8 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Dexamethasone Zentiva może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia endokrynologiczne, metabolizmu, psychiczne, układu nerwowego, oka, naczyniowe, żołądka i jelit, skóry oraz mięśniowo-szkieletowe. Standardowe dawki dla różnych schorzeń wynoszą od 6 mg do 40 mg na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ leczenie jest objawowe i wspomagające.

  • Ilustracja poradnika Dnor, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dnor, zawierający allopurynol, może powodować różne działania niepożądane, w tym wysypkę skórną, zwiększone stężenie TSH, gorączkę, zmiany na skórze, ciężkie reakcje nadwrażliwości, reakcje alergiczne, zmiany w wypróżnieniu, drgawki i zmiany w widzeniu. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Lek może również powodować zawroty głowy, senność lub zaburzenia koordynacji, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów.

  • Ilustracja poradnika Tibumoca, (137 mcg + 50 mcg)/d – przeciwwskazania

    Lek Tibumoca nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, po operacji lub urazie nosa, przy zakażeniu nosa, gruźlicy, chorobach oczu, zaburzeniach czynności nadnerczy oraz ciężkiej chorobie wątroby. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku zmiany widzenia, stosowania kortykosteroidów oraz u dzieci i młodzieży. Należy również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, szczególnie na HIV, przeciwgrzybiczych oraz uspokajających.

  • Ilustracja poradnika Eltrombopag Glenmark, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Eltrombopag Glenmark jest stosowany w leczeniu pierwotnej małopłytkowości immunologicznej (ITP) oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C (WZW C). Dawkowanie jest indywidualne i zależy od liczby płytek krwi. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Ważne środki ostrożności dotyczą pacjentów z chorobą wątroby, ryzykiem zakrzepów, zaćmą oraz innymi chorobami krwi. Pacjenci powinni być dokładnie monitorowani podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Eltrombopag Glenmark, 25 mg – przeciwwskazania

    Lek Eltrombopag Glenmark jest stosowany w leczeniu małopłytkowości immunologicznej oraz małopłytkowości związanej z wirusowym zapaleniem wątroby typu C. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na eltrombopag, zaawansowane choroby wątroby oraz inne choroby krwi, takie jak zespół mielodysplastyczny (MDS). Przed rozpoczęciem leczenia konieczne są badania krwi, badania okulistyczne, badania szpiku kostnego oraz badania serca. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia górnych dróg oddechowych, kaszel, nudności, biegunka, ból pleców oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

  • Ilustracja poradnika Allerduo, (137 mcg + 50 mcg)/d – przeciwwskazania

    Lek Allerduo, aerozol do nosa, nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, po operacji nosa, z zakażeniem nosa, gruźlicą, problemami z oczami, zaburzeniami czynności nadnerczy lub ciężką chorobą wątroby. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza w przypadku zmiany leczenia, długotrwałego stosowania lub problemów z widzeniem. Leki na HIV i przeciwgrzybicze mogą nasilać działanie leku Allerduo.

  • Ilustracja poradnika Auricid, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Auricid, zawierający allopurynol, jest stosowany w leczeniu dny moczanowej i zapobieganiu tworzenia się kamieni nerkowych. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak wysypka skórna, zwiększona aktywność hormonu tyreotropowego we krwi, mdłości, wymioty, nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby, biegunka, zaburzenia wątroby, gorączka i dreszcze, krwiomocz oraz depresja. Reakcje alergiczne mogą być poważne i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i skonsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Dymol, (137 mcg + 50 mcg)/d – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dymol, stosowany w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to krwawienie z nosa, ból głowy, gorzki smak w ustach i nieprzyjemny zapach. Niezbyt częste działania obejmują podrażnienie nosa, suchość w nosie, kaszel i suchość gardła. Rzadko może wystąpić suchość w jamie ustnej. Bardzo rzadkie skutki to zawroty głowy, senność, zaćma, jaskra, uszkodzenie skóry i błony śluzowej nosa, złe samopoczucie, uczucie znużenia, wysypka, świąd i skurcz oskrzeli. Działania niepożądane o nieznanej częstości to nieostre widzenie i owrzodzenie błony śluzowej nosa. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Medoxa, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Medoxa, zawierający prednizon, jest stosowany w leczeniu wielu chorób, ale może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zaburzenia psychiczne, reakcje alergiczne, zaburzenia układu pokarmowego, nerwowego, oka, serca, naczyniowego, skóry, mięśniowo-szkieletowego, układu rozrodczego oraz ogólne zaburzenia. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Flixodil Combo, (25 mcg + 125 mcg)/d – profil bezpieczenstwa

    Flixodil Combo to lek stosowany w leczeniu astmy, zawierający salmeterol i flutykazonu propionian. Kobiety karmiące powinny skonsultować się z lekarzem przed jego stosowaniem. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, zaleca się ostrożność. Seniorzy i pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą stosować lek bez dostosowania dawki, ale powinni być poddawani regularnej kontroli lekarskiej. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być szczególnie monitorowani.