Menu

Schorzenie hematologiczne

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Zanubrutynib – porównanie substancji czynnych
  2. Lusutrombopag – porównanie substancji czynnych
  3. Cedazurydyna – porównanie substancji czynnych
  4. Immunoglobulina królicza przeciw ludzkim tymocytom – profil bezpieczeństwa
  5. Imlifidaza – profil bezpieczeństwa
  6. Hydroksymocznik (hydroksykarbamid) – mechanizm działania
  7. Azacitidine Eugia – wskazania – na co działa?
  8. Lenalidomide Teva, 25 mg – wskazania – na co działa?
  9. Lenalidomide Teva, 15 mg – wskazania – na co działa?
  10. Lenalidomide Teva, 10 mg – wskazania – na co działa?
  11. Lenalidomide Teva, 5 mg – wskazania – na co działa?
  12. Lenalidomide Gedeon Richter, 25 mg – wskazania – na co działa?
  13. Lenalidomide Gedeon Richter, 7,5 mg – wskazania – na co działa?
  14. Lenalidomide Gedeon Richter, 5 mg – wskazania – na co działa?
  15. Lenalidomide Fresenius Kabi, 7,5 mg – wskazania – na co działa?
  16. Lenalidomide Fresenius Kabi, 7,5 mg – stosowanie u dzieci
  17. Lenalidomide Fresenius Kabi, 20 mg – wskazania – na co działa?
  18. Lenalidomide Fresenius Kabi, 2,5 mg – wskazania – na co działa?
  19. Metronidazol Ziaja, 10 mg/g – profil bezpieczenstwa
  20. Lenalidomide Fresenius Kabi, 25 mg – wskazania – na co działa?
  21. Lenalidomide Fresenius Kabi, 5 mg – wskazania – na co działa?
  22. Lenalidomide Medical Valley, 20 mg – wskazania – na co działa?
  23. Lenalidomide Medical Valley, 25 mg – wskazania – na co działa?
  24. Lenalidomide Medical Valley, 10 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Zanubrutynib – porównanie substancji czynnych

    Zanubrutynib, akalabrutynib i ibrutynib to nowoczesne leki należące do grupy inhibitorów kinazy Brutona (BTK), wykorzystywane w leczeniu nowotworów układu chłonnego. Choć ich mechanizm działania jest bardzo podobny, różnią się one między innymi wskazaniami do stosowania, profilem bezpieczeństwa oraz możliwościami użycia u pacjentów z określonymi chorobami współistniejącymi. Dowiedz się, jakie są najważniejsze podobieństwa i różnice pomiędzy tymi substancjami, kiedy mogą być stosowane oraz na co należy zwrócić szczególną uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Lusutrombopag – porównanie substancji czynnych

    Lusutrombopag, eltrombopag i awatrombopag należą do tej samej grupy leków – agonistów receptora trombopoetyny, które pomagają zwiększyć liczbę płytek krwi u pacjentów z małopłytkowością. Choć ich mechanizm działania jest podobny, różnią się wskazaniami, sposobem dawkowania i możliwością stosowania u różnych grup pacjentów. Wybór odpowiedniej substancji zależy od wielu czynników, takich jak rodzaj choroby, wiek pacjenta czy współistniejące schorzenia. Porównanie tych leków może ułatwić zrozumienie, kiedy i u kogo można je zastosować oraz na co warto zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Cedazurydyna – porównanie substancji czynnych

    Cedazurydyna, azacytydyna i decytabina należą do nowoczesnych leków wykorzystywanych w leczeniu ostrych białaczek szpikowych u dorosłych pacjentów. Choć łączy je podobny mechanizm działania i grupa terapeutyczna, różnią się między sobą wskazaniami, postacią oraz profilem bezpieczeństwa. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice, które mogą mieć znaczenie w wyborze terapii i bezpieczeństwie jej stosowania.

  • Ilustracja poradnika Immunoglobulina królicza przeciw ludzkim tymocytom – profil bezpieczeństwa

    Immunoglobulina królicza przeciw ludzkim tymocytom to specjalistyczna substancja stosowana głównie w transplantologii i leczeniu poważnych chorób układu odpornościowego. Jej działanie polega na tłumieniu aktywności limfocytów T, co pomaga zapobiegać odrzuceniu przeszczepu lub leczyć chorobę przeszczep przeciw gospodarzowi. Bezpieczeństwo jej stosowania wymaga jednak szczególnej uwagi, zwłaszcza u określonych grup pacjentów, takich jak osoby z zaburzeniami krzepnięcia, chorobami wątroby, kobiety w ciąży czy osoby starsze. Dowiedz się, na co zwrócić uwagę podczas terapii tą substancją i jakie środki ostrożności należy zachować.

  • Ilustracja poradnika Imlifidaza – profil bezpieczeństwa

    Imlifidaza to nowoczesna substancja czynna stosowana u osób przygotowywanych do przeszczepienia nerki, szczególnie tych z wysokim poziomem przeciwciał. Bezpieczeństwo jej stosowania zależy od wielu czynników, w tym wieku pacjenta, obecności innych chorób czy jednoczesnego przyjmowania innych leków. W tym opisie znajdziesz najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania imlifidazy – zarówno u kobiet w ciąży, seniorów, jak i osób z zaburzeniami pracy wątroby czy nerek.

  • Ilustracja poradnika Hydroksymocznik (hydroksykarbamid) – mechanizm działania

    Hydroksymocznik (hydroksykarbamid) to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych chorób krwi, w tym niedokrwistości sierpowatokrwinkowej i niektórych nowotworów. Jego działanie polega głównie na hamowaniu podziałów komórek i wpływie na produkcję hemoglobiny płodowej. Dzięki temu hydroksymocznik zmniejsza częstość powikłań związanych z chorobami krwi, poprawia komfort życia pacjentów i pozwala ograniczyć liczbę hospitalizacji. Warto zrozumieć, jak działa ta substancja w organizmie oraz jakie ma znaczenie w terapii.

  • Ilustracja poradnika Azacitidine Eugia – wskazania – na co działa?

    Azacitidine Eugia to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zespołów mielodysplastycznych, przewlekłej białaczki mielomonocytowej oraz ostrej białaczki szpikowej. Działa poprzez cytotoksyczność i hipometylację DNA. Lek jest podawany w cyklach, a leczenie powinno być nadzorowane przez doświadczonego lekarza. Ma pewne przeciwwskazania i może powodować działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Teva, 25 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide Teva jest lekiem stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Lek działa poprzez wpływ na układ immunologiczny i bezpośredni atak na komórki nowotworowe. Dawkowanie leku jest dostosowywane na podstawie wyników badań klinicznych i laboratoryjnych. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni, ból kości, ból stawów, ból pleców, ból kończyn, uogólnione obrzęki, osłabienie, zmęczenie, grypa i objawy grypopodobne, drętwienie, mrowienie lub pieczenie skóry, bóle dłoni lub stóp, zawroty głowy, drżenie, zmniejszenie apetytu, zmienione odczuwanie smaków, nasilenie bólu, powiększenie się guza lub zaczerwienienie wokół guza, zmniejszenie…

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Teva, 15 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide Teva to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Lek działa poprzez wpływ na układ immunologiczny i bezpośredni atak na komórki nowotworowe. W artykule omówiono wskazania do stosowania leku, jego działanie oraz najczęstsze działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Teva, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide Teva to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Lek działa poprzez wpływ na układ immunologiczny i bezpośredni atak na komórki nowotworowe. Może być stosowany w monoterapii lub w połączeniu z innymi lekami. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne są odpowiednie badania i konsultacja z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Teva, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide Teva to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza i chłoniaka grudkowego. Działa poprzez wpływ na układ immunologiczny i bezpośredni atak na komórki nowotworowe. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni i osłabienie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciążę i brak spełnienia warunków programu zapobiegania ciąży.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Gedeon Richter, 25 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide Gedeon Richter to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Działa poprzez wpływ na układ immunologiczny i bezpośredni atak na komórki nowotworowe. Lek ten jest przeciwwskazany w ciąży i może powodować różne działania niepożądane, takie jak zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki i osłabienie mięśni.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Gedeon Richter, 7,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide Gedeon Richter to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Lek działa poprzez modulację układu immunologicznego i bezpośredni atak na komórki nowotworowe. Wskazania do stosowania obejmują różne stadia szpiczaka mnogiego, w tym leczenie podtrzymujące po przeszczepie szpiku kostnego oraz leczenie w skojarzeniu z innymi lekami. W przypadku zespołów mielodysplastycznych lek jest stosowany u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń i izolowaną delecją 5q. Chłoniak z komórek płaszcza jest leczony w monoterapii, a chłoniak grudkowy w skojarzeniu z rytuksymabem. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, osłabienie mięśni,…

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Gedeon Richter, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide Gedeon Richter to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Lek działa poprzez wpływ na układ immunologiczny i bezpośredni atak na komórki nowotworowe. Główne działania niepożądane to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni, ogólne obrzęki, osłabienie, zmęczenie, grypa i objawy grypopodobne. Przeciwwskazania obejmują ciążę, możliwość zajścia w ciążę bez stosowania skutecznej antykoncepcji oraz uczulenie na lenalidomid lub którykolwiek z pozostałych składników leku.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Fresenius Kabi, 7,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide Fresenius Kabi to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Lek działa na układ immunologiczny i bezpośrednio atakuje komórki nowotworowe. Może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami. Ważne jest regularne monitorowanie zdrowia pacjenta podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Fresenius Kabi, 7,5 mg – stosowanie u dzieci

    Lenalidomide Fresenius Kabi nie jest zalecany dla dzieci ze względu na potencjalne ryzyko i brak danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki dla dzieci to Metotreksat, Hydroksykarbamid, Asparaginaza i Imatynib. Każdy z tych leków ma swoje specyficzne zastosowania i mechanizmy działania. Ważne jest skonsultowanie się z lekarzem w celu wyboru odpowiedniego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Fresenius Kabi, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide Fresenius Kabi to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Lek działa poprzez wpływ na układ immunologiczny i bezpośredni atak na komórki nowotworowe. W artykule omówiono wskazania do stosowania leku, jego działanie oraz najczęstsze działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Fresenius Kabi, 2,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide Fresenius Kabi to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Lek działa poprzez wpływ na układ immunologiczny i bezpośredni atak na komórki nowotworowe. Wskazania do stosowania leku obejmują zarówno monoterapię, jak i terapię skojarzoną z innymi lekami. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni, ból kości, ból stawów, ból pleców, ból kończyn, uogólnione obrzęki, osłabienie, zmęczenie, grypa i objawy grypopodobne, drętwienie, mrowienie lub pieczenie skóry, bóle dłoni lub stóp, zawroty głowy, drżenie, zmniejszenie apetytu, zmienione odczuwanie smaków, nasilenie bólu, powiększenie się guza lub…

  • Ilustracja poradnika Metronidazol Ziaja, 10 mg/g – profil bezpieczenstwa

    Metronidazol Ziaja jest lekiem stosowanym miejscowo w leczeniu schorzeń skórnych. Nie powinien być stosowany przez kobiety karmiące, ponieważ przenika do mleka. Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas terapii. U seniorów nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania. Brak specyficznych danych dotyczących pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, a pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni stosować lek ostrożnie.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Fresenius Kabi, 25 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide Fresenius Kabi to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Lek działa poprzez wpływ na układ immunologiczny i bezpośredni atak na komórki nowotworowe. Główne działania niepożądane to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni, ból kości, ból stawów, ból pleców, ból kończyn, uogólnione obrzęki, osłabienie, zmęczenie, grypa i objawy grypopodobne, drętwienie, mrowienie lub pieczenie skóry, bóle dłoni lub stóp, zawroty głowy, drżenie, zmniejszenie apetytu, zmienione odczuwanie smaków, nasilenie bólu, powiększenie się guza lub zaczerwienienie wokół guza, zmniejszenie masy ciała, zaparcie, biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, zgaga, małe…

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Fresenius Kabi, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide Fresenius Kabi to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Lek działa poprzez wpływ na układ immunologiczny i bezpośredni atak na komórki nowotworowe. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni, ból kości, ból stawów, ból pleców, ból kończyn, uogólnione obrzęki, osłabienie, zmęczenie, grypa i objawy grypopodobne. Przeciwwskazania to ciąża, możliwość zajścia w ciążę bez stosowania skutecznej antykoncepcji oraz uczulenie na lenalidomid lub którykolwiek z pozostałych składników leku.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Medical Valley, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide Medical Valley to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Lek działa poprzez wpływ na układ immunologiczny i bezpośredni atak na komórki nowotworowe. Wskazania do stosowania obejmują różne stadia i formy tych chorób, a lek może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami. Przeciwwskazania obejmują ciążę i uczulenie na składniki leku. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypka, skurcze mięśni i osłabienie.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Medical Valley, 25 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide Medical Valley to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Lek działa poprzez wpływ na układ immunologiczny i bezpośredni atak na komórki nowotworowe. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypka, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni, ból kości, ból stawów, ból pleców, ból kończyn, uogólnione obrzęki, osłabienie, zmęczenie, grypa i objawy grypopodobne. Lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Medical Valley, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide Medical Valley jest lekiem stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Lek działa poprzez wpływ na układ immunologiczny i bezpośredni atak na komórki nowotworowe. Wskazania do stosowania obejmują różne stadia i typy tych chorób. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypka, skurcze mięśni i osłabienie. Przeciwwskazania obejmują ciążę i uczulenie na składniki leku.