Menu

Przerzut

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Eligard 7,5 mg
  2. Somatuline Autogel, 120 mg/dawkę – dawkowanie leku
  3. Somatuline Autogel, 60 mg/dawkę – wskazania – na co działa?
  4. Somatuline Autogel, 90 mg/dawkę – dawkowanie leku
  5. Aromek, 2,5 mg – wskazania – na co działa?
  6. Aromek, 2,5 mg – profil bezpieczenstwa
  7. Apo-Flutam, 250 mg – wskazania – na co działa?
  8. Apo-Flutam, 250 mg – stosowanie u dzieci
  9. Theracap ^131 – dawkowanie leku
  10. Theracap ^131 – przedawkowanie leku
  11. Theracap ^131 – wskazania – na co działa?
  12. Diphereline 0,1 mg
  13. Diphereline 0,1 mg – stosowanie u dzieci
  14. Mustophoran – stosowanie u dzieci
  15. Zoladex LA, 10,8 mg – wskazania – na co działa?
  16. Tamoxifen-Egis, 20 mg – przeciwwskazania
  17. Tamoxifen Sandoz, 20 mg
  18. Tamoxifen Sandoz, 20 mg – wskazania – na co działa?
  19. Tamoxifen Sandoz, 20 mg – dawkowanie leku
  20. Tamoxifen Sandoz, 20 mg – stosowanie w ciąży
  21. Jodek sodu Na 131I, roztwór do wstrzykiwań, 37-740 Mbq/ml – wskazania – na co działa?
  22. Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii, 37 MBq- 5500 MBq – wskazania – na co działa?
  23. Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii, 37 MBq- 5500 MBq – dawkowanie leku
  24. Holoxan, 2 g – wskazania – na co działa?
  • Ilustracja poradnika Eligard 7,5 mg

    Eligard to lek stosowany w leczeniu raka gruczołu krokowego, który działa poprzez hamowanie wytwarzania testosteronu. Jest przeznaczony dla dorosłych mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego z przerzutami oraz w połączeniu z radioterapią w przypadku raka dużego ryzyka bez przerzutów. Lek podawany jest w formie podskórnego wstrzyknięcia raz w miesiącu. Możliwe działania niepożądane obejmują uderzenia gorąca, nudności […]

  • Somatuline Autogel to lek stosowany w leczeniu akromegalii i guzów neuroendokrynnych. Zalecana dawka wynosi od 60 do 120 mg co 28 dni, a lek podaje się głęboko podskórnie. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem ewentualne przeciwwskazania i środki ostrożności. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, ból brzucha i kamica żółciowa.

  • Somatuline Autogel to lek stosowany w leczeniu akromegalii oraz guzów neuroendokrynnych. Zawiera lanreotyd, który pomaga kontrolować nadmierne wydzielanie hormonów i łagodzić objawy związane z tymi schorzeniami. Lek jest podawany w formie głębokiego wstrzyknięcia podskórnego. Nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży.

  • Somatuline Autogel to lek stosowany w leczeniu akromegalii i guzów neuroendokrynnych. Zalecana dawka to jedno wstrzyknięcie co 28 dni, a dawkowanie może być modyfikowane w zależności od odpowiedzi pacjenta. Lek należy podawać głęboko podskórnie, a pacjent może samodzielnie podawać sobie lek po odpowiednim przeszkoleniu. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem przeciwwskazania i środki ostrożności. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, ból brzucha i kamica żółciowa.

  • AROMEK to lek stosowany w leczeniu zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie. Działa poprzez hamowanie enzymu aromatazy, co zmniejsza stężenie estrogenów w organizmie. Zalecana dawka to 2,5 mg raz na dobę. Najczęstsze działania niepożądane to uderzenia gorąca, nudności, łysienie oraz bóle kostno-mięśniowe.

  • AROMEK to lek stosowany w leczeniu zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie. Jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Może powodować zmęczenie i zawroty głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Zaleca się ostrożność przy spożywaniu alkoholu. Nie jest konieczna modyfikacja dawki u seniorów i pacjentów z niewydolnością nerek (klirens >10 ml/min). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby należy zachować ostrożność.

  • Apo-Flutam jest lekiem stosowanym w leczeniu raka gruczołu krokowego, szczególnie w zaawansowanych stadiach z przerzutami. Lek ten jest również używany w leczeniu uzupełniającym po amputacji jąder oraz przed i w trakcie radioterapii. Flutamid, substancja czynna leku, działa jako antagonistą androgenów, hamując wzrost komórek nowotworowych. Lek może powodować różne działania niepożądane, w tym nudności, wymioty, biegunki i uczucie zmęczenia. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Apo-Flutam to lek stosowany w leczeniu raka gruczołu krokowego u dorosłych mężczyzn. Dzieci nie mogą zażywać tego leku z powodu ryzyka poważnych działań niepożądanych, takich jak hepatotoksyczność i ginekomastia. Alternatywy dla dzieci obejmują GnRH analogi, inhibitory aromatazy oraz antyandrogeny, ale zawsze pod ścisłą kontrolą lekarza.

  • Theracap 131 jest lekiem stosowanym w leczeniu nadczynności tarczycy oraz nowotworów tarczycy. Dawkowanie zależy od oceny klinicznej i jest różne w zależności od wskazania. Przed podaniem leku pacjent powinien być odpowiednio przygotowany, a po podaniu leku należy podjąć odpowiednie środki ostrożności. Lek może powodować różne działania niepożądane, które należy monitorować.

  • Przedawkowanie leku Theracap 131 może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, zapalenie gruczołów ślinowych, zapalenie tarczycy i tchawicy, zapalenie płuc, supresja szpiku kostnego oraz nowotwory wtórne. Standardowe dawki wynoszą 200-800 MBq dla nadczynności tarczycy, 1850-3700 MBq dla usunięcia tarczycy i przerzutów oraz 3700-11 100 MBq dla leczenia przerzutów. W przypadku przedawkowania należy zwiększyć eliminację radionuklidu, zablokować tkankę tarczycy, podać leki przeciwwymiotne i monitorować stan pacjenta.

  • Theracap 131 to lek radioaktywny stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy i nowotworów tarczycy. Zawiera jodek sodu [131I], który gromadzi się w tarczycy, umożliwiając skuteczne leczenie. Lek jest podawany doustnie w postaci kapsułki. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciążę, karmienie piersią oraz problemy z przełykiem i żołądkiem. Najczęstsze działania niepożądane to niedoczynność tarczycy, przemijająca nadczynność tarczycy oraz zaburzenia czynności ślinianek i gruczołów łzowych.

  • Diphereline 0,1 mg to lek zawierający tryptorelinę, stosowany w leczeniu raka gruczołu krokowego z przerzutami oraz niepłodności u kobiet. Działa poprzez hamowanie wydzielania hormonów gonadotropowych, co prowadzi do zahamowania czynności gonad. Lek podawany jest podskórnie, a jego stosowanie może wiązać się z różnymi działaniami niepożądanymi, w tym reakcjami alergicznymi oraz zmianami w stężeniu hormonów. Należy […]

  • Diphereline 0,1 mg, zawierający tryptorelinę, nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku badań klinicznych i potencjalnych poważnych skutków ubocznych. Bezpieczne alternatywy dla dzieci obejmują innych agonistów GnRH, hormonalne terapie zastępcze oraz bisfosfoniany. Lek jest stosowany u dorosłych w leczeniu raka gruczołu krokowego z przerzutami oraz niepłodności u kobiet.

  • Mustophoran nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywy to metotreksat, winkrystyna i cyklofosfamid, które są bezpieczniejsze dla dzieci. Ważne jest, aby leczenie było prowadzone pod nadzorem lekarza.

  • Lek Zoladex LA jest stosowany w leczeniu różnych form raka gruczołu krokowego, w tym z przerzutami i miejscowo zaawansowanego. Podawany jest co 12 tygodni w formie implantu podskórnego. Nie jest wskazany dla kobiet i dzieci. Najczęstsze działania niepożądane to uderzenia gorąca, pocenie się, zmniejszony popęd płciowy i reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

  • Przed zażyciem leku Tamoxifen-EGIS należy upewnić się, że nie ma uczulenia na tamoksyfen i nie jest się w ciąży. Ważne jest omówienie z lekarzem wszelkich problemów zdrowotnych, takich jak zaburzenia wątroby, historia zakrzepów, przerzuty do kości, wysokie stężenia lipidów, choroby tarczycy, zaburzenia hematopoezy, problemy z oczami i dziedziczny obrzęk naczynioruchowy. Należy unikać jednoczesnego stosowania niektórych leków, które mogą osłabiać działanie tamoksyfenu, takich jak paroksetyna, fluoksetyna, bupropion, chinidyna i cinakalcet.

  • Tamoxifen Sandoz to syntetyczny lek przeciwestrogenowy stosowany w leczeniu zaawansowanego raka piersi z przerzutami oraz w leczeniu uzupełniającym po pierwotnej terapii raka piersi. Działa poprzez hamowanie podziału komórek nowotworowych, blokując działanie estrogenów. Lek jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów, a jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, takich jak obrzęki, nudności czy zmiany skórne. Należy […]

  • Tamoxifen Sandoz to lek przeciwnowotworowy stosowany głównie w leczeniu raka piersi. Jego główne wskazania to leczenie uzupełniające po pierwotnej terapii raka piersi oraz leczenie zaawansowanego raka piersi z przerzutami. Lek działa poprzez blokowanie receptorów estrogenowych, co hamuje wzrost komórek nowotworowych zależnych od estrogenów. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych działań niepożądanych oraz konieczności regularnych badań kontrolnych podczas leczenia.

  • Tamoxifen Sandoz jest lekiem przeciwestrogenowym stosowanym w leczeniu raka piersi. Zalecana dawka wynosi 20-40 mg na dobę, przyjmowana podczas posiłków. Leczenie jest długotrwałe i wymaga regularnych badań kontrolnych. W przypadku przedawkowania stosuje się leczenie objawowe. Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

  • Stosowanie Tamoxifen Sandoz w ciąży i podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko dla płodu i dziecka. Alternatywne leki to raloksyfen, letrozol i anastrozol. Decyzję o wyborze leku powinien podjąć lekarz. Najczęstsze objawy niepożądane to obrzęki, nudności, wysypka skórna, uderzenia gorąca, upławy, nieregularne cykle miesiączkowe, krwawienia z dróg rodnych oraz uczucie zmęczenia.

  • Jodek sodu Na 131 I jest lekiem radiofarmaceutycznym stosowanym w diagnostyce i terapii chorób tarczycy, takich jak nadczynność i niedoczynność tarczycy, wole guzkowe oraz rak zróżnicowany tarczycy. Lek ten jest podawany dożylnie i wymaga ścisłego nadzoru specjalisty medycyny nuklearnej. Przed jego podaniem należy uwzględnić przeciwwskazania oraz środki ostrożności, a także być świadomym możliwych działań niepożądanych.

  • Jodek sodu Na 131 I POLATOM to radiofarmaceutyk stosowany w leczeniu różnych schorzeń tarczycy, takich jak wole guzkowe obojętne, nadczynność tarczycy, choroba Gravesa i Basedowa oraz zróżnicowany rak tarczycy. Lek jest podawany doustnie w postaci kapsułek, a dawkowanie ustala specjalista medycyny nuklearnej. Przeciwwskazania obejmują ciążę, karmienie piersią oraz nadwrażliwość na substancję czynną. Najczęstsze działania niepożądane to popromienne zapalenie tarczycy, popromienne zapalenie ślinianek, suchość jamy ustnej, nudności i wymioty oraz zwężenie tchawicy.

  • Jodek sodu Na 131 I POLATOM to radiofarmaceutyk stosowany w leczeniu chorób tarczycy. Dawkowanie ustala specjalista medycyny nuklearnej, a zalecane dawki różnią się w zależności od schorzenia. Przed podaniem leku pacjent powinien stosować dietę ubogą w jod i pozostać na czczo przez 2 godziny przed i po podaniu leku. Po podaniu leku zaleca się unikanie bliskiego kontaktu z innymi osobami, stosowanie antykoncepcji oraz częste oddawanie moczu. Możliwe działania niepożądane obejmują popromienne zapalenie tarczycy, ślinianek, suchość jamy ustnej, nudności, wymioty, zwężenie tchawicy, niedoczynność tarczycy, wzrost stężenia hormonów tarczycy, upośledzenie czynności szpiku kostnego oraz zwiększone ryzyko nowotworów.

  • Holoxan (ifosfamid) jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu różnych nowotworów, takich jak rak jądra, rak jajnika, rak szyjki macicy, rak piersi, rak płuc, mięsaki tkanek miękkich, mięsak Ewinga, chłoniak złośliwy nieziarniczy, ziarnica złośliwa oraz nowotwory u dzieci i młodzieży. Lek ten jest często stosowany w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwnowotworowymi lub radioterapią. Przeciwwskazania do stosowania Holoxanu obejmują nadwrażliwość na ifosfamid, znaczne zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie pęcherza moczowego, niewydolność nerek, ostre zakażenia oraz ciążę i laktację. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby komórek krwi, nudności, wymioty, utrata włosów oraz zaburzenia umysłowe.