Menu

Proteinuria

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Cuprenil, 250 mg – przeciwwskazania
  2. Cuprenil, 250 mg – przedawkowanie leku
  3. Cuprenil, 250 mg – profil bezpieczenstwa
  4. Clarelux, 500 mcg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Irprestan, 300 mg – profil bezpieczenstwa
  6. Irprestan, 300 mg – dawkowanie leku
  7. Depo-Medrol, 40 mg/ml – dawkowanie leku
  8. Salazopyrin EN, 500 mg – wskazania – na co działa?
  9. Proficar, 75 mg – dawkowanie leku
  10. Proficar, 75 mg – przedawkowanie leku
  11. Sandimmun Neoral, 10 mg – stosowanie u dzieci
  12. Lenwatynib
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Cuprenil, 250 mg – przeciwwskazania

    Cuprenil to lek stosowany w leczeniu różnych schorzeń, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, choroba Wilsona, cystynuria, zatrucie ołowiem oraz przewlekłe aktywne zapalenie wątroby. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na penicylaminę, toczeń rumieniowaty, niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, zaburzenia czynności nerek, obecność przedmiotów uwalniających ołów w przewodzie pokarmowym oraz stosowanie innych leków. Podczas stosowania leku Cuprenil należy zachować szczególną ostrożność i regularnie monitorować stan zdrowia pacjenta. Cuprenil może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Cuprenil, 250 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Cuprenil może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak reakcje alergiczne, problemy hematologiczne, nerkowe, skórne, wątrobowe i neurologiczne. Maksymalne dawki różnią się w zależności od wskazania do stosowania, ale nie powinny przekraczać 1500 mg na dobę dla reumatoidalnego zapalenia stawów, 2000 mg na dobę dla choroby Wilsona, 1000-3000 mg na dobę dla cystynurii, 1500 mg na dobę dla zatrucia ołowiem i 1250 mg na dobę dla przewlekłego aktywnego zapalenia wątroby. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać stosowanie leku, podjąć leczenie objawowe i skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cuprenil, 250 mg – profil bezpieczenstwa

    Cuprenil jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych schorzeń, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, choroba Wilsona, cystynuria, zatrucie ołowiem oraz przewlekłe aktywne zapalenie wątroby. Stosowanie leku u kobiet karmiących nie jest zalecane, a lek jest bezpieczny do prowadzenia pojazdów. Zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia. U seniorów należy stosować ostrożność i regularnie monitorować stan zdrowia. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni unikać stosowania leku przy reumatoidalnym zapaleniu stawów, a pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni regularnie wykonywać próby czynnościowe wątroby.

  • Ilustracja poradnika Clarelux, 500 mcg/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Clarelux to lek stosowany miejscowo na owłosioną skórę głowy, zawierający klobetazolu propionian, który jest kortykosteroidem o bardzo silnym działaniu. Może powodować różne działania niepożądane, w tym uczucie pieczenia, reakcje skórne, mrowienie, podrażnienie oka, obrzęk żył, zmiany we wzroście włosów, zmiany koloru skóry, podrażnienie mieszków włosowych, wysypkę wokół ust, zaczerwienienie oraz wykwity na twarzy, przedłużające się gojenie ran, działanie na oczy, zaburzenia widzenia, białe plamy na skórze (rozstępy), rozszerzenie naczyń krwionośnych skóry, chorobę Cushinga, ścieńczenie skóry, reakcję z odstawienia miejscowo stosowanego steroidu, nasilenie zmian łuszczycowych, nawrót zmian skórnych oraz zaostrzenie istniejących zakażeń. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku…

  • Ilustracja poradnika Irprestan, 300 mg – profil bezpieczenstwa

    Irprestan to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i ochronie nerek u pacjentów z cukrzycą typu 2. Nie zaleca się jego stosowania podczas karmienia piersią. Może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, powodując zawroty głowy i zmęczenie. Alkohol może nasilać działanie leku. U seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zaleca się ostrożność i monitorowanie stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Irprestan, 300 mg – dawkowanie leku

    Irprestan to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i ochronie nerek u pacjentów z cukrzycą typu 2. Zalecana dawka początkowa to 150 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 300 mg. Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciążę po trzecim miesiącu oraz stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek. Działania niepożądane to m.in. zawroty głowy, nudności i zwiększone stężenie potasu. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.

  • Ilustracja poradnika Depo-Medrol, 40 mg/ml – dawkowanie leku

    Depo-Medrol to lek zawierający metyloprednizolonu octan, stosowany w leczeniu wielu schorzeń. Dawkowanie zależy od ciężkości choroby i wynosi zazwyczaj od 40 mg do 120 mg podawane domięśniowo. Lek stosuje się w zaburzeniach endokrynologicznych, chorobach reumatycznych, dermatologicznych, alergicznych, oczu, przewodu pokarmowego, układu oddechowego, krwi, nowotworach oraz obrzękach. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, uogólnione zakażenia grzybicze oraz podanie dooponowe, nadtwardówkowe, dożylne, do nosa i do gałki ocznej. Możliwe działania niepożądane to m.in. zakażenia, leukocytoza, zespół Cushinga, zaburzenia afektywne, zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego, chorioretinopatia, zawroty głowy, zastoinowa niewydolność serca, zakrzepica, zator tętnicy płucnej, wrzody trawienne, zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni oraz nieregularne…

  • Ilustracja poradnika Salazopyrin EN, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Salazopyrin EN to lek stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów oraz chorób zapalnych jelit, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Crohna. Lek działa przeciwzapalnie i immunosupresyjnie. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i reakcji pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na sulfonamidy, salicylany, porfirię, niedrożność dróg moczowych lub jelit oraz wiek poniżej 2 lat. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia żołądka i jelit, bóle głowy, leukopenia, utrata apetytu, zawroty głowy, ból brzucha, biegunka, wzdęcia, wymioty, skaza krwotoczna, świąd, bóle stawów, proteinuria i gorączka.

  • Ilustracja poradnika Proficar, 75 mg – dawkowanie leku

    Proficar to lek zawierający kwas acetylosalicylowy, stosowany w celu hamowania agregacji płytek krwi. Zalecana dawka początkowa wynosi 150 mg na dobę, a dawka podtrzymująca 75 mg na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, połykać w całości, nie rozgryzać. Przedawkowanie leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, dlatego w przypadku przedawkowania należy natychmiast przewieźć pacjenta do szpitala. Proficar nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy, skazą krwotoczną, czynną chorobą wrzodową, ciężką niewydolnością nerek, wątroby lub serca, napadami astmy oskrzelowej po podaniu salicylanów, jednoczesnym stosowaniem metotreksatu w dawkach 15 mg na tydzień lub większych, w ostatnim trymestrze ciąży oraz…

  • Ilustracja poradnika Proficar, 75 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Proficar, zawierającego kwas acetylosalicylowy, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Zalecana dawka to 150 mg na dobę początkowo, a następnie 75 mg na dobę. Objawy przedawkowania mogą być łagodne (np. drżenie rąk, biegunka, bóle brzucha) lub ciężkie (np. hiperwentylacja, śpiączka, wstrząs sercowo-naczyniowy). W przypadku przedawkowania należy natychmiast przewieźć pacjenta do szpitala i zastosować odpowiednie środki zaradcze, takie jak płukanie żołądka i podanie węgla aktywowanego.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 10 mg – stosowanie u dzieci

    Sandimmun Neoral jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym głównie u dorosłych pacjentów po przeszczepach narządów oraz w leczeniu chorób autoimmunologicznych. Jego stosowanie u dzieci jest ograniczone do leczenia zespołu nerczycowego. Alternatywne leki immunosupresyjne dla dzieci to metotreksat, mykofenolan mofetylu, takrolimus i azatiopryna.

  • Ilustracja poradnika Lenwatynib

    Lenwatynib to lek przeciwnowotworowy, który pomaga zahamować rozwój nowotworów poprzez blokowanie procesów tworzenia nowych naczyń krwionośnych, które odżywiają guz. Stosuje się go przede wszystkim u dorosłych pacjentów z różnymi rodzajami zaawansowanych nowotworów, w tym raka tarczycy, raka wątrobowokomórkowego oraz raka endometrium. Lenwatynib dostępny jest w postaci kapsułek twardych o dawkach 4 mg i 10 mg. Lek ten może być stosowany samodzielnie lub w skojarzeniu z innymi lekami, takimi jak pembrolizumab czy ewerolimus, co pozwala na dopasowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Mimo skuteczności, lenwatynib wymaga monitorowania, ponieważ może powodować działania niepożądane, takie jak nadciśnienie, biegunka czy zaburzenia czynności wątroby i…