Menu

Perforacja jelit

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Lenalidomide Glenmark, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Esputicon, 200 mg – wskazania – na co działa?
  3. Esputicon, 200 mg – przeciwwskazania
  4. Esputicon, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Esputicon, 200 mg – dawkowanie leku
  6. Esputicon, 200 mg – skład leku
  7. Pegorion, 12 g – skład leku
  8. Pegorion, 12 g – przeciwwskazania
  9. Pegorion, 12 g – dawkowanie leku
  10. Pegorion Junior, 6 g – wskazania – na co działa?
  11. Pegorion Junior, 6 g – przeciwwskazania
  12. Pegorion Junior, 6 g – stosowanie u dzieci
  13. Ibuprofen B. Braun, 200 mg/50 ml – przeciwwskazania
  14. Temsirolimus Accord, 30 mg – przedawkowanie leku
  15. Macrogol Aurovitas, 10 g – przeciwwskazania
  16. Zevesin – przeciwwskazania
  17. Celbic, 100 mg – przeciwwskazania
  18. Clopizam, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Napritum, 250 mg – przeciwwskazania
  20. Dexamethasone Krka, 4 mg – przeciwwskazania
  21. Dexamethasone Krka, 4 mg – przedawkowanie leku
  22. Oxyduo – przeciwwskazania
  23. Solifurin, 5 mg – przeciwwskazania
  24. Metex PEN, 15 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Glenmark, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lenalidomide Glenmark to lek stosowany w leczeniu różnych nowotworów, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, uogólnione obrzęki, osłabienie i zmęczenie, objawy grypopodobne, drętwienie i mrowienie, zaparcia i biegunka, zmniejszenie masy ciała oraz problemy z nerkami. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i regularnie monitorowali swoje zdrowie.

  • Ilustracja poradnika Esputicon, 200 mg – wskazania – na co działa?

    Esputicon to lek zawierający dimetykon, stosowany w celu łagodzenia dolegliwości związanych z nadmiernym nagromadzeniem się gazów w przewodzie pokarmowym. Wskazania do stosowania obejmują przygotowanie do badań diagnostycznych jamy brzusznej oraz łagodzenie wzdęć, kolek, uczucia ucisku i pełności oraz odbijania. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 14 lat. Esputicon nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, niedrożności lub perforacji jelit. Dotychczas nie stwierdzono działań niepożądanych. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Esputicon, 200 mg – przeciwwskazania

    Esputicon to lek stosowany w celu łagodzenia wzdęć i usuwania nadmiaru gazów z przewodu pokarmowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na dimetykon, niedrożność jelit oraz perforację jelit. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 14 roku życia. Esputicon może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak lewotyroksyna, doustne leki przeciwzakrzepowe oraz leki przeciwcukrzycowe. W przypadku wątpliwości zawsze warto skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Esputicon, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Esputicon to lek stosowany w celu łagodzenia dolegliwości związanych z nadmiernym nagromadzeniem się gazów w przewodzie pokarmowym oraz przygotowania pacjentów do badań diagnostycznych jamy brzusznej. Dotychczas nie zaobserwowano działań niepożądanych związanych z jego stosowaniem. Przedawkowanie leku jest mało prawdopodobne, a objawy przedawkowania są łagodne. Ważne jest, aby pacjenci zgłaszali wszelkie podejrzewane działania niepożądane, co umożliwia monitorowanie bezpieczeństwa stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Esputicon, 200 mg – dawkowanie leku

    Esputicon to lek stosowany w celu łagodzenia dolegliwości związanych z nadmiernym nagromadzeniem się gazów w przewodzie pokarmowym oraz przygotowania pacjenta do badań diagnostycznych jamy brzusznej. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży w wieku 14 lat i starszych. Dawkowanie zależy od celu stosowania leku: w przygotowaniach do badań diagnostycznych zazwyczaj 1-2 kapsułki wieczorem w dniu poprzedzającym badanie, a w dniu badania 1 kapsułka rano na czczo; w celu łagodzenia objawów związanych z nadmiernym nagromadzeniem się gazów: 1 kapsułka 1-2 razy w ciągu doby. Esputicon nie zawiera cukru i może być stosowany przez chorych na cukrzycę. Lek nie powinien być stosowany…

  • Ilustracja poradnika Esputicon, 200 mg – skład leku

    Esputicon to lek zawierający dimetykon, stosowany w łagodzeniu dolegliwości związanych z nadmiernym nagromadzeniem się gazów w przewodzie pokarmowym oraz w przygotowaniu do badań diagnostycznych. Lek zawiera również substancje pomocnicze: żelatynę, glicerol, krzemionkę koloidalną bezwodną i wodę oczyszczoną. Esputicon jest bezpieczny i nie stwierdzono działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Pegorion, 12 g – skład leku

    Lek Pegorion zawiera makrogol 4000 jako jedyny składnik czynny, który działa jako osmotyczny środek przeczyszczający. Lek nie zawiera substancji pomocniczych i należy go przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Makrogol 4000 wchłania wodę, co zwiększa ilość wody w treści jelitowej, ułatwiając wypróżnianie.

  • Ilustracja poradnika Pegorion, 12 g – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Pegorion, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak niedrożność jelit, perforacja jelit, ciężka choroba zapalna jelit, ból brzucha o nieustalonej przyczynie oraz nadwrażliwość na makrogol. Podczas stosowania leku należy zachować ostrożność w przypadku nagłego lub nasilonego zaparcia, bólu brzucha lub krwawienia z odbytu, zaburzeń czynności wątroby lub nerek, stosowania leków moczopędnych oraz u osób starszych. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pegorion, 12 g – dawkowanie leku

    Pegorion jest lekiem stosowanym w leczeniu przewlekłych zaparć oraz w celu zmiękczenia suchego stolca. Zalecana dawka dla dorosłych i dzieci powyżej 8 lat to 1 saszetka (12 g) raz lub dwa razy na dobę. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 8 lat. Przeciwwskazania obejmują niedrożność jelit, perforację jelit, ciężką chorobę zapalną jelit, ból brzucha o nieustalonej przyczynie oraz nadwrażliwość na substancję czynną. Pegorion może powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha, rozdęcie brzucha, nudności, wzdęcia, biegunka, wymioty oraz reakcje nadwrażliwości. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Pegorion Junior, 6 g – wskazania – na co działa?

    Pegorion Junior to lek stosowany w leczeniu przewlekłych zaparć u dorosłych i dzieci powyżej 2 roku życia. Zawiera makrogol 4000, który zwiększa ilość wody w treści jelitowej, zmiękczając stolec i poprawiając motorykę jelit. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 lat i w przypadkach takich jak niedrożność jelit, perforacja jelit, ciężka choroba zapalna jelit, ból brzucha o nieustalonej przyczynie oraz nadwrażliwość na makrogol. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, a leczenie zazwyczaj trwa maksymalnie 2 tygodnie. Możliwe działania niepożądane to ból brzucha, biegunka, wzdęcia i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Pegorion Junior, 6 g – przeciwwskazania

    Pegorion Junior to lek na przewlekłe zaparcia, ale nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na makrogol, niedrożności jelit, perforacji jelit, ciężkiej choroby zapalnej jelit oraz bólu brzucha o nieznanej przyczynie. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku nagłego lub nasilonego zaparcia, bólu brzucha lub krwawienia z odbytu, zaburzeń czynności wątroby lub nerek oraz biegunki. Pegorion Junior może wchodzić w interakcje z innymi lekami, zmniejszając ich wchłanianie oraz przeciwdziałając efektowi zagęszczania płynów.

  • Ilustracja poradnika Pegorion Junior, 6 g – stosowanie u dzieci

    Pegorion Junior to lek przeczyszczający zawierający makrogol 4000, bezpieczny dla dzieci od 2 lat. Lek zmiękcza stolec i przywraca prawidłową motorykę jelit. Istnieją przeciwwskazania, takie jak niedrożność jelit i perforacja jelit. Alternatywne leki to laktuloza, glicerol i parafina ciekła. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ibuprofen B. Braun, 200 mg/50 ml – przeciwwskazania

    Ibuprofen B. Braun to niesteroidowy lek przeciwzapalny stosowany w leczeniu bólu i gorączki. Nie należy go stosować, jeśli pacjent ma uczulenie na ibuprofen lub inne składniki leku, jeśli wystąpiły reakcje alergiczne na NLPZ, jeśli pacjent ma skłonność do krwawień, owrzodzenie żołądka, krwawienie z żołądka lub jelit, krwawienie w obrębie mózgu, ciężkie choroby nerek, wątroby lub serca, ciężkie odwodnienie lub jest w trzecim trymestrze ciąży. Objawy uczulenia mogą obejmować wysypkę, świąd, obrzęk twarzy, języka lub gardła oraz trudności w oddychaniu. Stosowanie ibuprofenu w trzecim trymestrze ciąży może powodować zaburzenia związane z nerkami i sercem u nienarodzonego dziecka oraz zwiększać skłonność do…

  • Ilustracja poradnika Temsirolimus Accord, 30 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie Temsirolimus Accord może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak krwawienie z odbytnicy, biegunka, niewydolność nerek, zator w płucach i perforacja jelit. Standardowa dawka wynosi 25 mg na tydzień, a dawki powyżej 220 mg/m² mogą być niebezpieczne. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie jest objawowe i wspomagające.

  • Ilustracja poradnika Macrogol Aurovitas, 10 g – przeciwwskazania

    Lek Macrogol Aurovitas jest stosowany w leczeniu zaparć, ale istnieją przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na makrogol, choroby zapalne jelit, perforacja jelit, niedrożność jelit i ból brzucha o nieustalonej przyczynie. Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę ostrzeżenia dotyczące reakcji alergicznych, biegunki i zaburzeń połykania. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może zmniejszać ich skuteczność. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Zevesin – przeciwwskazania

    Lek Zevesin, zawierający solifenacynę, jest stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, zatrzymanie moczu, ciężkie zaburzenia żołądka lub jelit, miastenia, jaskra z wąskim kątem przesączania, poddawanie się hemodializie, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz interakcje z innymi lekami. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Celbic, 100 mg – przeciwwskazania

    Lek CELBIC, zawierający celekoksyb, jest stosowany w leczeniu objawów reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej stawów oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują uczulenie na celekoksyb, reakcje alergiczne na sulfonamidy, czynną chorobę wrzodową, reakcje na NLPZ, ciążę i karmienie piersią, ciężkie choroby wątroby i nerek, zapalenie jelit oraz niewydolność serca i choroby naczyń. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych przeciwwskazań przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Clopizam, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Clopizam, znany również jako klozapina, jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii i ciężkich zaburzeń myślenia u pacjentów z chorobą Parkinsona. Może powodować różne działania niepożądane, w tym senność, zawroty głowy, nadmierne wydzielanie śliny, przyspieszone bicie serca oraz ciężkie zaparcia. Rzadkie skutki uboczne obejmują zapalenie trzustki, zapaść krążeniową, trudności w przełykaniu, bezdech senny, priapizm, zmniejszenie ilości płytek krwi, zapalenie nerek, perforację jelit oraz ostre rozdęcie okrężnicy. Przed rozpoczęciem leczenia pacjent powinien poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach.

  • Ilustracja poradnika Napritum, 250 mg – przeciwwskazania

    Lek Napritum, zawierający naproksen, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) stosowanym w leczeniu bólu, obrzęku i stanów zapalnych. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na składniki leku, zaburzeń żołądka i jelit, ciężkiej niewydolności wątroby, nerek lub serca, w trzecim trymestrze ciąży, astmy, polipów nosa oraz ospy wietrznej. Przed zastosowaniem leku Napritum należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone Krka, 4 mg – przeciwwskazania

    Lek Dexamethasone Krka nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na deksametazon, infekcji obejmujących cały organizm, choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy oraz podczas szczepień szczepionką żywą. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem historię depresji, choroby nerek lub wątroby, guz chromochłonny, nadciśnienie, cukrzycę, osteoporozę, miastenię gravis, choroby jelit, padaczkę, migrenę, niedoczynność tarczycy, zakażenia pasożytami, gruźlicę, wirus opryszczki, astmę, chorobę zakrzepowo-zatorową oraz owrzodzenie rogówki.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone Krka, 4 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Dexamethasone Krka może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak przyrost masy ciała, zmiany psychiczne, problemy z sercem, układem pokarmowym, osłabienie mięśni, problemy z oczami oraz zwiększona podatność na infekcje. W przypadku przedawkowania, leczenie powinno być objawowe i wspomagające, z powolnym zmniejszaniem dawki. W razie wystąpienia objawów przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.

  • Ilustracja poradnika Oxyduo – przeciwwskazania

    Lek Oxyduo, zawierający oksykodonu chlorowodorek i naloksonu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu silnego bólu, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na składniki leku, problemów oddechowych, ciężkich chorób płuc, niedrożności jelit, umiarkowanych do ciężkich zaburzeń czynności wątroby oraz innych schorzeń, takich jak bezdech senny, obrzęk śluzowaty, niedoczynność tarczycy, choroba Addisona, psychoza, kamica żółciowa, rozrost gruczołu krokowego, alkoholizm, zapalenie trzustki, niedociśnienie, nadciśnienie, choroby sercowo-naczyniowe, uraz głowy, padaczka, stosowanie inhibitorów MAO oraz senność. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Solifurin, 5 mg – przeciwwskazania

    Solifurin to lek stosowany w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, w tym uczulenie na składniki leku, zatrzymanie moczu, ciężkie zaburzenia żołądka lub jelit, miastenia, jaskra z wąskim kątem przesączania, hemodializa, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz interakcje z innymi lekami. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii, aby uniknąć poważnych komplikacji zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Metex PEN, 15 mg – przeciwwskazania

    Lek Metex PEN, zawierający metotreksat, jest przeciwwskazany w przypadku uczulenia na jego składniki, ciężkich chorób wątroby i nerek, nadużywania alkoholu, ciężkich zakażeń, owrzodzeń błony śluzowej jamy ustnej, wrzodów żołądka lub jelit, ciąży i karmienia piersią oraz stosowania szczepionek zawierających żywe drobnoustroje. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.