Menu

Perforacja jelit

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Winkrystyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Wandetanib – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Sewelamer – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Pemetreksed – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Oksykodon – przeciwwskazania
  6. Nintedanib – profil bezpieczeństwa
  7. Naldemedyna – profil bezpieczeństwa
  8. Metylonaltrekson – profil bezpieczeństwa
  9. Metylonaltrekson – przeciwwskazania
  10. Kwas cytrynowy – przeciwwskazania
  11. Jodopowidon -przedawkowanie substancji
  12. Irynotekan – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Infliksymab – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Bortezomib – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Celekoksyb – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Paklitaksel – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Dexamethasone Zentiva, 0,5 mg – dawkowanie leku
  18. Dexamethasone Zentiva, 4 mg – przeciwwskazania
  19. Straben, 8,75 mg – skład leku
  20. Dexamethasone Kalceks, 4 mg/ml – przedawkowanie leku
  21. Tullex, 25 mg – przeciwwskazania
  22. Paxifar, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Paxifar, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Paxifar, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Winkrystyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Winkrystyna to lek przeciwnowotworowy, który może wywoływać różnorodne działania niepożądane – od łagodnych, takich jak łysienie, po poważniejsze, jak zaburzenia neurologiczne czy reakcje alergiczne. Skutki uboczne zależą od dawki, czasu stosowania, wieku pacjenta oraz współistniejących chorób, zwłaszcza dotyczących wątroby. Działania niepożądane mogą różnić się także w zależności od tego, czy winkrystyna podawana jest samodzielnie, czy w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi.

  • Ilustracja poradnika Wandetanib – działania niepożądane i skutki uboczne

    Wandetanib to lek stosowany w leczeniu raka rdzeniastego tarczycy, który może powodować zarówno łagodne, jak i poważniejsze działania niepożądane. Najczęściej pojawiają się biegunka, wysypka, nudności, nadciśnienie oraz ból głowy. Jednak niektóre skutki uboczne, takie jak zaburzenia serca czy reakcje skórne, mogą wymagać natychmiastowej reakcji i konsultacji medycznej. Występowanie działań niepożądanych zależy od indywidualnych cech pacjenta, stosowanej dawki oraz obecności innych chorób.

  • Ilustracja poradnika Sewelamer – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sewelamer to substancja czynna stosowana głównie u osób z przewlekłą chorobą nerek, która pomaga kontrolować poziom fosforanów we krwi. Działania niepożądane związane z jego stosowaniem dotyczą przede wszystkim przewodu pokarmowego i najczęściej mają łagodny lub umiarkowany charakter. Jednak w rzadkich przypadkach mogą pojawić się poważniejsze problemy, dlatego warto poznać pełny profil bezpieczeństwa tej substancji i wiedzieć, na co zwracać uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Pemetreksed – działania niepożądane i skutki uboczne

    Pemetreksed to lek przeciwnowotworowy, który może wywoływać różnorodne działania niepożądane, zarówno łagodne, jak i poważniejsze. Profil tych działań zależy od postaci leku, drogi podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Najczęściej dotyczą one krwi, układu pokarmowego, skóry, nerek oraz ogólnego samopoczucia. Działania niepożądane nie występują u wszystkich, ale warto wiedzieć, na co zwrócić uwagę podczas terapii pemetreksedem.

  • Ilustracja poradnika Oksykodon – przeciwwskazania

    Oksykodon to silny lek przeciwbólowy stosowany w leczeniu bólu o dużym nasileniu, zarówno w postaci tabletek, jak i roztworów do wstrzykiwań. Ze względu na swoje działanie opioidowe, jego stosowanie wiąże się z określonymi przeciwwskazaniami, które mogą się różnić w zależności od formy podania i indywidualnych cech pacjenta. Poznaj najważniejsze sytuacje, w których oksykodon jest przeciwwskazany, a także kiedy należy zachować szczególną ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Nintedanib – profil bezpieczeństwa

    Nintedanib to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc i innych przewlekłych chorób śródmiąższowych płuc. Profil bezpieczeństwa nintedanibu jest dobrze poznany, a stosowanie leku wymaga przestrzegania określonych zasad, zwłaszcza u osób z chorobami wątroby, nerek, kobiet w ciąży czy osób starszych. Z tekstu dowiesz się, jakie środki ostrożności należy zachować podczas terapii, jakich działań niepożądanych można się spodziewać oraz które grupy pacjentów powinny być szczególnie uważnie monitorowane podczas leczenia nintedanibem.

  • Ilustracja poradnika Naldemedyna – profil bezpieczeństwa

    Naldemedyna to substancja stosowana w leczeniu zaparć wywołanych opioidami. Jej profil bezpieczeństwa został szeroko przebadany zarówno u osób z przewlekłym bólem, jak i pacjentów onkologicznych. Dobrze tolerowana w większości przypadków, wymaga jednak ostrożności u niektórych grup pacjentów. Dowiedz się, na co zwrócić uwagę podczas stosowania naldemedyny oraz jakie środki ostrożności są zalecane w określonych sytuacjach.

  • Ilustracja poradnika Metylonaltrekson – profil bezpieczeństwa

    Metylonaltrekson to substancja stosowana głównie w leczeniu zaparć wywołanych przez opioidy. Stosowanie tej substancji może być bezpieczne w wielu przypadkach, jednak istnieją sytuacje, które wymagają szczególnej ostrożności, takie jak choroby przewodu pokarmowego, ciężka niewydolność nerek czy wątroby, a także okres ciąży i karmienia piersią. Poznaj, jakie środki ostrożności należy zachować i na co zwrócić uwagę podczas terapii metylonaltreksonem.

  • Ilustracja poradnika Metylonaltrekson – przeciwwskazania

    Metylonaltrekson to substancja stosowana u dorosłych z zaparciami wywołanymi opioidami, kiedy inne metody nie przynoszą ulgi. Chociaż może znacząco poprawić komfort życia, istnieją sytuacje, w których jego użycie jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj, kiedy nie należy stosować metylonaltreksonu oraz jakie zagrożenia mogą się pojawić w określonych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Kwas cytrynowy – przeciwwskazania

    Kwas cytrynowy jest szeroko stosowany w leczeniu różnych schorzeń, jednak nie każdy pacjent może go bezpiecznie przyjmować. Przeciwwskazania do stosowania tej substancji mogą się różnić w zależności od postaci leku i jego składu. Warto poznać, w jakich sytuacjach stosowanie kwasu cytrynowego jest zabronione, kiedy należy zachować szczególną ostrożność oraz jakie zagrożenia mogą się pojawić przy nieprawidłowym użyciu.

  • Ilustracja poradnika Jodopowidon -przedawkowanie substancji

    Jodopowidon to substancja stosowana głównie jako środek odkażający, dostępna w różnych postaciach, takich jak maści, roztwory czy globulki. Choć jest skuteczny w zwalczaniu drobnoustrojów, jego przedawkowanie – zwłaszcza po spożyciu lub wchłonięciu przez dużą powierzchnię skóry – może prowadzić do poważnych, a nawet zagrażających życiu powikłań. Objawy przedawkowania mogą być bardzo różnorodne i dotyczą wielu układów organizmu. Poznaj najważniejsze informacje na temat przedawkowania jodopowidonu, typowych objawów oraz zasad postępowania w takiej sytuacji.

  • Ilustracja poradnika Irynotekan – działania niepożądane i skutki uboczne

    Irynotekan to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu nowotworów, zwłaszcza raka jelita grubego i trzustki. Podczas terapii tym lekiem mogą wystąpić różnorodne działania niepożądane, od łagodnych do bardzo poważnych, w tym objawy ze strony przewodu pokarmowego oraz zmiany w morfologii krwi. Częstość i nasilenie tych działań zależą od postaci leku, drogi podania, schematu leczenia oraz indywidualnych cech pacjenta. Poznaj najważniejsze informacje na temat możliwych skutków ubocznych irynotekanu, aby świadomie podchodzić do terapii i wiedzieć, na co zwracać szczególną uwagę podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Infliksymab – działania niepożądane i skutki uboczne

    Infliksymab jest nowoczesną substancją czynną, która znalazła zastosowanie w leczeniu wielu chorób autoimmunologicznych. Choć przynosi znaczącą poprawę jakości życia pacjentów, jak każdy lek, może powodować działania niepożądane. Profil tych działań zależy m.in. od drogi podania, dawki, wieku pacjenta i chorób współistniejących. Warto poznać możliwe objawy niepożądane, aby odpowiednio na nie zareagować i zminimalizować ryzyko powikłań.

  • Ilustracja poradnika Bortezomib – działania niepożądane i skutki uboczne

    Bortezomib to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu nowotworów układu krwiotwórczego, takich jak szpiczak mnogi czy chłoniak z komórek płaszcza. Działania niepożądane po zastosowaniu bortezomibu mogą być zróżnicowane – od łagodnych, takich jak zmęczenie czy nudności, po poważniejsze, w tym zaburzenia krwi, układu nerwowego czy serca. Wiele z nich zależy od sposobu podania leku oraz indywidualnych cech pacjenta. Poznaj najważniejsze informacje o możliwych działaniach niepożądanych związanych z bortezomibem i dowiedz się, jakie objawy warto obserwować podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Celekoksyb – działania niepożądane i skutki uboczne

    Celekoksyb to lek stosowany głównie w chorobach stawów, który może powodować różne działania niepożądane. Choć u większości pacjentów są one łagodne, niektóre mogą być poważniejsze, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub wyższych dawkach. Warto znać potencjalne skutki uboczne, by odpowiednio reagować na niepokojące objawy i wiedzieć, kiedy szukać pomocy medycznej.

  • Ilustracja poradnika Paklitaksel – działania niepożądane i skutki uboczne

    Paklitaksel to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych nowotworów, która może powodować szereg działań niepożądanych. Choć jest skuteczny, towarzyszą mu często objawy takie jak osłabienie szpiku kostnego, neuropatia obwodowa czy reakcje skórne. Działania te mogą się różnić w zależności od formy leku, sposobu podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać, jakie skutki uboczne mogą wystąpić podczas terapii paklitakselem, aby lepiej rozumieć proces leczenia i wiedzieć, na co zwracać uwagę.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone Zentiva, 0,5 mg – dawkowanie leku

    Dawkowanie leku Dexamethasone Zentiva zależy od rodzaju i stopnia zaawansowania choroby oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta na terapię. Lek stosuje się w leczeniu obrzęku mózgu, ciężkich napadów astmy, chorób skóry, chorób autoimmunologicznych, reumatoidalnego zapalenia stawów, ciężkich chorób zakaźnych, nowotworów złośliwych oraz COVID-19. Tabletki należy połykać w całości podczas posiłku lub po posiłku, popijając dużą ilością płynu. Ważne jest, aby przestrzegać zaleceń lekarza i nie przerywać leczenia na własną rękę. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone Zentiva, 4 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Dexamethasone Zentiva, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość, ostre zakażenia wirusowe, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, ostre i przewlekłe zakażenia bakteryjne, niektóre choroby pasożytnicze, choroba Heinego-Medina, zapalenie węzłów chłonnych po szczepieniu przeciw gruźlicy oraz gruźlica. Należy również zachować szczególną ostrożność w przypadku niedoczynności kory nadnerczy, infekcji, chorób psychicznych, chorób oczu, perforacji jelit, cukrzycy, reakcji anafilaktycznych oraz osteoporozy. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ mogą one wpływać na działanie deksametazonu lub odwrotnie.

  • Ilustracja poradnika Straben, 8,75 mg – skład leku

    Straben to lek na ból gardła zawierający flurbiprofen (8,75 mg) oraz substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna, magnezu stearynian, aromat pomarańczowy, krzemionka koloidalna bezwodna, sorbitol, skrobia kukurydziana i talk. Przed użyciem należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku nietolerancji laktozy lub fruktozy. Możliwe działania niepożądane obejmują zawroty głowy, ból głowy, podrażnienie gardła, nudności i inne.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone Kalceks, 4 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Dexamethasone Kalceks może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zespół Cushinga, zaburzenia metabolizmu, psychoza, guz rzekomy mózgu, kardiomiopatia przerostowa, osteoporoza i miopatia. Przekroczenie zalecanych dawek, takich jak 8-10 mg dożylnie dla obrzęku mózgu, 40-100 mg dożylnie dla wstrząsu anafilaktycznego, 8-40 mg dożylnie dla astmy, czy 6 mg dożylnie dla COVID-19, może prowadzić do przedawkowania. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ nie jest znane antidotum na przedawkowanie deksametazonu.

  • Ilustracja poradnika Tullex, 25 mg – przeciwwskazania

    Lek Tullex, zawierający metotreksat, jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, łuszczyca oraz choroba Leśniowskiego-Crohna. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go zażywać w przypadku uczulenia na metotreksat lub inne składniki leku, ciężkich chorób wątroby, nerek, krwi, regularnego spożywania dużych ilości alkoholu, ciężkich zakażeń, owrzodzeń w jamie ustnej, żołądku lub jelitach, ciąży i karmienia piersią oraz przyjmowania szczepionek zawierających żywe drobnoustroje. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia, aby upewnić się, że nie mają żadnych przeciwwskazań do stosowania leku Tullex.

  • Ilustracja poradnika Paxifar, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Paxifar, zawierający klozapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i zaburzeń psychicznych w chorobie Parkinsona. Może powodować różne działania niepożądane, w tym senność, zawroty głowy, agranulocytozę, zapalenie mięśnia sercowego i piorunującą martwicę wątroby. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i wiedzieli, kiedy skontaktować się z lekarzem. Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Paxifar, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Paxifar, zawierający klozapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i ciężkich zaburzeń psychicznych u pacjentów z chorobą Parkinsona. Może powodować różne działania niepożądane, od łagodnych, takich jak senność i zmęczenie, po poważne, jak agranulocytoza i zapalenie mięśnia sercowego. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia. Regularne badania krwi i monitorowanie stanu zdrowia są kluczowe dla bezpiecznego stosowania tego leku.

  • Ilustracja poradnika Paxifar, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Paxifar, zawierający klozapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz ciężkich zaburzeń psychicznych w przebiegu choroby Parkinsona. Może powodować różnorodne działania niepożądane, od łagodnych do ciężkich. Najczęstsze skutki uboczne to senność, zmęczenie, zawroty głowy, przyspieszone bicie serca, zaparcia i nadmierne wydzielanie śliny. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują agranulocytozę, zapalenie mięśnia sercowego, napady padaczkowe, zapalenie wątroby i trzustki. Bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane to piorunująca martwica wątroby, priapizm, sepsa, perforacja jelit i zawał serca. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.