Menu

Osteopenia

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Maria Bialik
Maria Bialik
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
  1. Dowiedz się więcej na temat chorób lizosomalnych!
  2. Jak uzupełnić elektrolity w ciąży?
  3. Co to jest ksylitol i jak wpływa na zęby?
  4. Lamotrygina – profil bezpieczeństwa
  5. Lamotrygina – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Tolperyzon – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Sukralfat – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Relugoliks – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Prymidon – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Okskarbazepina – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Cysteamina – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Kwas walproinowy – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Fenytoina – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Fenobarbital – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Degareliks – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Dazatynib – stosowanie u dzieci
  17. Dalteparyna – mechanizm działania
  18. Amisulpryd – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Abaloparatyd – wskazania – na co działa?
  20. Medoxa, 50 mg – przeciwwskazania
  21. Masultab, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Eslibon, 800 mg – dawkowanie leku
  23. Eslibon, 200 mg – dawkowanie leku
  24. Eslibon, 200 mg – stosowanie u dzieci
  • Ilustracja poradnika Czym są lizosomalne choroby spichrzeniowe?

    Wiele spośród chorób rzadkich to schorzenia o podłożu genetycznym. Wśród nich możemy wyodrębnić tzw. rzadkie wrodzone wady metabolizmu, a idąc o krok dalej - lizosomalne choroby spichrzeniowe (lysosomal storage disorder)2. Do tej grupy schorzeń należą takie choroby jak: choroba Fabry’ego, choroba Gauchera, choroba Pompego, choroba Niemanna-Picka, czy MPS i choć przyjrzymy się bliżej tylko trzem pierwszym z nich, nie zapominajmy, że grupa tych chorób jest znacznie liczniejsza.

  • Ciąża to czas wielu zmian adaptacyjnych, nie tylko w narządach rozrodczych ciężarnej, ale również w układzie oddechowym, krążenia i układzie moczowym. Zmiany zachodzą także w gospodarce węglowodanowej, lipidowej i elektrolitowej. Kobieta ciężarna ma większe zapotrzebowanie na elektrolity, a co więcej jest bardziej narażona na utratę płynów. Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej w ciąży jest stanem niebezpiecznym i zagrażającym zdrowiu przyszłej mamy i dziecka. Dlatego też istotne jest niedopuszczenie do ich niedoborów. Jakie są normy i kiedy stosować elektrolity w ciąży?

  • Ksylitol, znany również jako cukier brzozowy, to popularny zamiennik białego cukru. Jest równie słodki, a jednocześnie nieporównywalnie zdrowszy. Wśród wielu niewątpliwych zalet, należy podkreślić jego działanie przeciwpróchnicze oraz wzmacniające dziąsła. Czy ksylitol warto wprowadzić na stałe do swojej diety? Czy rzeczywiście wykazuje korzystny wpływ na nasze zęby?

  • Lamotrygina to lek stosowany w leczeniu padaczki oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, którego bezpieczeństwo zależy od wielu czynników, w tym wieku, chorób współistniejących czy przyjmowanych leków. Profil bezpieczeństwa tej substancji wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza u dzieci, osób z chorobami wątroby lub nerek oraz kobiet w ciąży i karmiących piersią. Warto poznać najważniejsze zasady jej stosowania oraz potencjalne zagrożenia, aby móc świadomie zadbać o swoje zdrowie.

  • Lamotrygina jest substancją czynną stosowaną przede wszystkim w leczeniu padaczki oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Mimo że większość pacjentów dobrze ją toleruje, jej stosowanie może wiązać się z występowaniem różnych działań niepożądanych – od łagodnych po potencjalnie poważne. Poznanie możliwych skutków ubocznych pozwala na lepsze zrozumienie leczenia i świadome monitorowanie swojego samopoczucia.

  • Tolperyzon to substancja czynna stosowana głównie w łagodzeniu napięcia mięśniowego. Choć przeważnie jest dobrze tolerowana, u części osób mogą pojawić się działania niepożądane. Najczęściej dotyczą one skóry, układu nerwowego oraz przewodu pokarmowego i zwykle mają łagodny charakter. Warto poznać możliwe reakcje organizmu na przyjmowanie tolperyzonu, aby odpowiednio zareagować na ewentualne niepokojące objawy.

  • Sukralfat to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu chorób przewodu pokarmowego. Działania niepożądane związane z jego stosowaniem występują stosunkowo rzadko i najczęściej mają łagodny przebieg. Warto poznać, jakie objawy mogą pojawić się podczas terapii sukralfatem oraz na co zwrócić uwagę w trakcie leczenia.

  • Relugoliks to substancja czynna stosowana zarówno u kobiet, jak i mężczyzn, wykazująca zróżnicowany profil działań niepożądanych w zależności od wskazania, dawki oraz składu leku. Najczęstsze objawy niepożądane to uderzenia gorąca, bóle głowy, krwawienia z macicy u kobiet oraz bóle mięśniowo-szkieletowe i zmęczenie u mężczyzn. Warto wiedzieć, które objawy mogą pojawić się podczas terapii i jak różnią się one w zależności od postaci oraz drogi podania.

  • Prymidon to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu padaczki, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Najczęściej pojawiają się one na początku terapii i zwykle mają łagodny charakter, choć mogą wystąpić również poważniejsze objawy. Wiele z działań niepożądanych ustępuje po odstawieniu leku, a ich ryzyko zależy od indywidualnych cech pacjenta, dawki oraz czasu stosowania. Warto poznać, jak mogą się objawiać niepożądane reakcje na prymidon i jak na nie reagować.

  • Okskarbazepina to substancja czynna stosowana w leczeniu padaczki, która – choć skuteczna – może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęściej są one łagodne i ustępują samoistnie, jednak zdarzają się również poważniejsze reakcje, wymagające szczególnej uwagi. Profil bezpieczeństwa tej substancji zależy od postaci leku, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać możliwe skutki uboczne, aby świadomie korzystać z terapii.

  • Cysteamina to substancja czynna stosowana przede wszystkim w leczeniu rzadkich chorób metabolicznych. Działania niepożądane występują u części pacjentów, przy czym ich rodzaj oraz nasilenie mogą zależeć od formy leku i sposobu podania. Najczęściej dotyczą przewodu pokarmowego, układu nerwowego lub skóry, ale mogą pojawić się także inne objawy. Większość z nich jest łagodna i przemijająca, jednak istnieje ryzyko poważniejszych powikłań, dlatego tak ważne jest monitorowanie reakcji organizmu podczas terapii.

  • Kwas walproinowy, znany również jako walproinian sodu czy magnezu, jest substancją stosowaną głównie w leczeniu padaczki oraz innych zaburzeń neurologicznych. Mimo wysokiej skuteczności, jego stosowanie wiąże się z możliwością wystąpienia różnych działań niepożądanych, które mogą mieć różny charakter i nasilenie w zależności od postaci leku, dawki, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Objawy te obejmują zarówno łagodne dolegliwości, jak i poważniejsze powikłania, dlatego warto poznać ich potencjalny zakres oraz dowiedzieć się, na co zwracać szczególną uwagę podczas terapii.

  • Fenytoina to lek przeciwpadaczkowy, którego stosowanie może wiązać się z występowaniem różnorodnych działań niepożądanych. Ich nasilenie i rodzaj zależą między innymi od dawki, drogi podania oraz indywidualnych predyspozycji pacjenta. Choć wiele działań ubocznych ma łagodny charakter i ustępuje po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku, niektóre z nich mogą być poważne i wymagać szybkiej reakcji.

  • Fenobarbital to substancja czynna, która od wielu lat stosowana jest w leczeniu różnych schorzeń, głównie neurologicznych. Chociaż jest to lek skuteczny, jego stosowanie może wiązać się z występowaniem działań niepożądanych o różnym nasileniu. W zależności od dawki, czasu przyjmowania oraz indywidualnych cech pacjenta, działania te mogą być łagodne, ale czasem również poważniejsze. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące możliwych skutków ubocznych fenobarbitalu, ich częstotliwości oraz sposobów postępowania w przypadku ich wystąpienia.

  • Degareliks to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu raka prostaty. Choć jest skuteczny, jego stosowanie może wiązać się z występowaniem działań niepożądanych, które różnią się częstością i nasileniem. Najczęstsze objawy to reakcje w miejscu wstrzyknięcia, uderzenia gorąca czy zmiany masy ciała. Zrozumienie możliwych skutków ubocznych pozwala lepiej przygotować się na terapię i świadomie obserwować swój organizm.

  • Dazatynib jest nowoczesną substancją czynną stosowaną u dzieci i młodzieży w leczeniu wybranych nowotworów krwi, takich jak przewlekła białaczka szpikowa z chromosomem Philadelphia oraz ostra białaczka limfoblastyczna. Stosowanie tego leku w grupie pediatrycznej wymaga jednak szczególnej ostrożności i ścisłego monitorowania, ponieważ dzieci reagują na leki inaczej niż dorośli, a sam dazatynib może wpływać na rozwój i wzrost młodych pacjentów. W poniższym opisie znajdziesz szczegółowe informacje o bezpieczeństwie stosowania dazatynibu u dzieci, zakresie wskazań, dawkowaniu oraz najważniejszych środkach ostrożności.

  • Dalteparyna to substancja czynna o potwierdzonym działaniu przeciwzakrzepowym, stosowana głównie w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Jej mechanizm działania polega na hamowaniu procesów krzepnięcia krwi, co pozwala skutecznie zapobiegać powstawaniu zakrzepów. Dzięki temu jest szeroko wykorzystywana zarówno u dorosłych, jak i dzieci w różnych sytuacjach klinicznych, takich jak leczenie zakrzepicy czy zapobieganie powikłaniom podczas zabiegów medycznych.

  • Amisulpryd to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu zaburzeń psychicznych, która – jak każdy lek – może wywoływać działania niepożądane. Profil tych działań może się różnić w zależności od dawki, długości stosowania oraz indywidualnych cech pacjenta. Niektóre działania niepożądane są łagodne i przemijają samoistnie, inne mogą wymagać konsultacji ze specjalistą. Zapoznanie się z możliwymi skutkami ubocznymi pozwala lepiej zrozumieć przebieg leczenia i zwiększa bezpieczeństwo terapii.

  • Abaloparatyd to nowoczesna substancja czynna przeznaczona do leczenia osteoporozy u kobiet po menopauzie. Dzięki swojemu unikalnemu działaniu wspiera odbudowę kości i znacząco zmniejsza ryzyko złamań kręgosłupa. Jest stosowany w formie wstrzyknięć i przeznaczony wyłącznie dla dorosłych kobiet, u których istnieje podwyższone ryzyko złamań. Dowiedz się, komu i w jakich sytuacjach zalecane jest stosowanie abaloparatydu oraz jak wpływa na zdrowie kości.

  • Lek Medoxa, zawierający prednizon, jest stosowany w leczeniu wielu chorób wymagających ogólnoustrojowego podawania glikokortykosteroidów. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na prednizon, twardzina układowa, zaburzenia psychiczne, choroby żołądka i jelit, choroby oczu, choroby nerek oraz choroby wirusowe. Dzieci i pacjenci w podeszłym wieku powinni stosować lek z ostrożnością. W przypadku ostrych stanów zagrożenia życia, lek może być stosowany pod nadzorem lekarza.

  • Masultab, zawierający amisulpryd, jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym głównie w leczeniu schizofrenii. Może powodować różne działania niepożądane, w tym bezsenność, lęk, pobudzenie, objawy pozapiramidowe, senność, niewyraźne widzenie, zaparcia, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej oraz zwiększenie masy ciała. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują drgawki, wolne tętno, reakcje alergiczne, hiperglikemię, hiponatremię, dezorientację, przekrwienie błony śluzowej nosa, osteopenię i zatrzymanie moczu. Rzadkie działania niepożądane to złośliwy zespół neuroleptyczny, zakrzepy krwi, guz przysadki mózgowej, intensywne bicie serca i obrzęk naczynioruchowy. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują zespół odstawienia u noworodka.

  • Lek Eslibon stosowany jest w leczeniu padaczki. Dawkowanie u dorosłych zaczyna się od 400 mg raz na dobę, a następnie zwiększa do 800 mg, 1200 mg lub 1600 mg raz na dobę. U dzieci dawka początkowa wynosi 10 mg na kg masy ciała, a następnie zwiększa się do maksymalnie 30 mg na kg masy ciała. W szczególnych przypadkach, takich jak zaburzenia czynności nerek lub wiek powyżej 65 lat, dawkowanie może wymagać dostosowania. Tabletki należy połykać, popijając wodą, można je przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Przerwanie stosowania leku powinno odbywać się stopniowo, aby uniknąć zwiększenia liczby napadów padaczkowych.

  • W artykule omówiono dawkowanie leku Eslibon, stosowanego w leczeniu padaczki. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz obecności zaburzeń czynności nerek. Lek należy przyjmować doustnie, popijając wodą, a przerwanie stosowania leku powinno odbywać się stopniowo, zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Lek Eslibon, zawierający octan eslikarbazepiny, jest stosowany w leczeniu padaczki, ale nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 roku życia. Alternatywami dla najmłodszych pacjentów są karbamazepina, walproinian i levetiracetam. Najczęstsze działania niepożądane Eslibon to zawroty głowy, senność, nudności, wymioty, ból głowy i podwójne widzenie.