Menu

Odcinek QT

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Laxantia Tea, 17 mg glikozydów hyd – przeciwwskazania
  2. Vicebrol Forte, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Hydroxyzinum Aflofarm – dawkowanie leku
  4. Fexofast 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Fexofast 180 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Citronil, 20 mg – wskazania – na co działa?
  7. Citronil, 20 mg – przeciwwskazania
  8. Citronil, 10 mg – przeciwwskazania
  9. Liść Senesu, 25-30 mg związków an – wskazania – na co działa?
  10. Liść Senesu, 25-30 mg związków an – przeciwwskazania
  11. Fluconazin, 5 mg/ml – przeciwwskazania
  12. Vincetan, 5 mg – przedawkowanie leku
  13. Vinpocetine Espefa, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Setronon, 8 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Vicebrol, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Zofran, 4 mg – dawkowanie leku
  17. Cavinton, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Cavinton, 5 mg/ml – przedawkowanie leku
  19. Aviomarin, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Sulpiryd
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Laxantia Tea, 17 mg glikozydów hyd – przeciwwskazania

    Laxantia Tea to lek stosowany w leczeniu zaparć, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, dzieci poniżej 12 lat, zwężenie i niedrożność jelit, atonia jelit, zapalenie wyrostka robaczkowego, stany zapalne okrężnicy, ból w jamie brzusznej niewiadomego pochodzenia oraz stany odwodnienia. Należy również zachować ostrożność w przypadku ciężkich zaparć, przyjmowania innych leków, długotrwałego stosowania, nietrzymania stolca oraz schorzeń nerek. Stosowanie Laxantia Tea w czasie ciąży i laktacji nie jest zalecane.

  • Ilustracja poradnika Vicebrol Forte, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Vicebrol Forte to lek zawierający winpocetynę, stosowany w leczeniu zaburzeń krążenia mózgowego. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak zaburzenia snu, zawroty i bóle głowy, osłabienie, mrowienie kończyn, wzmożone pocenie się, nadaktywność ruchowa, zaburzenia rytmu serca, zmiany ciśnienia krwi, zaczerwienienie skóry twarzy, nudności, zgaga, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz alergiczne odczyny skórne. W rzadkich przypadkach może wystąpić leukopenia. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyzinum Aflofarm – dawkowanie leku

    Hydroxyzinum Aflofarm to lek stosowany w leczeniu lęku, świądu i jako premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi. Dawkowanie różni się w zależności od wieku pacjenta i wskazania. U dorosłych dawka wynosi 50 mg na dobę w przypadku lęku, 25 mg przed snem w przypadku świądu, oraz 50-100 mg jednorazowo przed zabiegiem. U dzieci dawki są mniejsze i zależą od wieku. Osoby starsze oraz pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek powinni stosować połowę zalecanej dawki. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Fexofast 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Fexofast, lek przeciwhistaminowy, może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak erytromycyna i ketokonazol, co zwiększa stężenie feksofenadyny w osoczu. Leki zobojętniające kwas solny mogą zmniejszać biodostępność feksofenadyny, dlatego zaleca się zachowanie 2-godzinnego odstępu między ich przyjęciem. Brak jest szczegółowych danych dotyczących interakcji feksofenadyny z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność przy spożywaniu alkoholu podczas stosowania Fexofast.

  • Ilustracja poradnika Fexofast 180 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Fexofast, zawierający feksofenadynę, może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak erytromycyna, ketokonazol i leki zobojętniające kwas solny. Zaleca się przyjmowanie leku przed posiłkiem. Brak szczegółowych danych dotyczących interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Przed stosowaniem innych leków przeciwhistaminowych lub prowadzeniem pojazdów należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Citronil, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Citronil, zawierający cytalopram, jest stosowany w leczeniu epizodów ciężkiej depresji, lęku napadowego oraz w zapobieganiu nawrotom depresji. Działa poprzez zwiększenie stężenia serotoniny w mózgu. Dawkowanie zależy od schorzenia i reakcji pacjenta, zazwyczaj wynosi 20-40 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cytalopram, jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO, linezolidu oraz nieprawidłowy rytm serca. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku innych schorzeń lub stosowania innych leków.

  • Ilustracja poradnika Citronil, 20 mg – przeciwwskazania

    Citronil, zawierający cytalopram, jest stosowany w leczeniu depresji i lęku napadowego, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować z inhibitorami MAO, linezolidem, pimozydem, ani u pacjentów z uczuleniem na składniki leku, zaburzeniami rytmu serca, czy wrodzonym wydłużeniem odcinka QT. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby, cukrzycą, padaczką, manią, zwiększonym ryzykiem krwawień, jaskrą, chorobami serca oraz dzieci i młodzież powinni stosować Citronil z ostrożnością lub unikać jego stosowania.

  • Ilustracja poradnika Citronil, 10 mg – przeciwwskazania

    Citronil, zawierający cytalopram, jest stosowany w leczeniu depresji i lęku napadowego. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak leczenie inhibitorami MAO, linezolidem, pimozydem, nadwrażliwość na cytalopram oraz zaburzenia rytmu serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak zaburzenia czynności wątroby lub nerek, cukrzyca, padaczka, historia manii lub hipomanii, stosowanie leków zwiększających ryzyko krwawień, leczenie elektrowstrząsami, jaskra, choroby serca, powolny rytm serca oraz szybkie lub nieregularne bicie serca. Citronil może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Liść Senesu, 25-30 mg związków an – wskazania – na co działa?

    LIŚĆ SENESU to środek przeczyszczający stosowany w przypadku sporadycznych zaparć. Produkt jest przeznaczony do krótkotrwałego stosowania i nie powinien być używany przez dłuższy czas bez nadzoru lekarza. Maksymalna dawka to jedna saszetka dziennie przed snem. Przeciwwskazania obejmują m.in. stany zapalne wyrostka robaczkowego, niewydolność nerek, bóle brzucha o nieznanej etiologii oraz dzieci poniżej 12 lat. Możliwe działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, bóle brzucha, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej i zabarwienie moczu.

  • Ilustracja poradnika Liść Senesu, 25-30 mg związków an – przeciwwskazania

    Liść senesu jest skutecznym środkiem przeczyszczającym, ale ma wiele przeciwwskazań, takich jak stany zapalne wyrostka robaczkowego, niewydolność nerek, krwawienia miesiączkowe, bóle brzucha o nieznanej etiologii, niedrożność jelit, schorzenia zapalne jelit, odwodnienie organizmu i utrata elektrolitów, nadwrażliwość na surowiec oraz stosowanie u dzieci poniżej 12 lat. Przed jego zażyciem należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent przyjmuje inne leki lub ma określone schorzenia. Długotrwałe stosowanie liści senesu może prowadzić do poważnych komplikacji zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Fluconazin, 5 mg/ml – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Fluconazin obejmują nadwrażliwość na flukonazol, inne azole oraz jednoczesne przyjmowanie terfenadyny, pimozydu, astemizolu i cyzaprydu. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem przypadki ciężkich reakcji skórnych, chorób wątroby, serca oraz zaburzeń elektrolitowych. Flukonazol może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wymagać korekty dawkowania lub zmiany terapii. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, zawroty głowy, napady padaczkowe, dyspepsja, wymioty, ból brzucha, biegunka, wzdęcia i mdłości.

  • Ilustracja poradnika Vincetan, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Vincetan może prowadzić do zaburzeń snu, zawrotów głowy, zmian ciśnienia krwi, nudności, reakcji skórnych i zmian w EKG. Standardowa dawka wynosi 1-2 tabletki (5-10 mg) trzy razy na dobę, a bezpieczna dawka dobowa to 60 mg. W przypadku przyjęcia większej dawki należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.

  • Ilustracja poradnika Vinpocetine Espefa, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Vinpocetine Espefa może powodować różne działania niepożądane, takie jak częstoskurcz, skurcze dodatkowe serca, obniżenie ciśnienia krwi, zgaga, bóle brzucha, nudności, bezsenność, bóle i zawroty głowy, osłabienie, skórne reakcje alergiczne, zmniejszenie ilości białych krwinek, obniżenie hematokrytu i poziomu hemoglobiny oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Działania te występują z różną częstością, od niezbyt częstych do bardzo rzadkich. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą oraz zgłosić je do odpowiednich instytucji.

  • Ilustracja poradnika Setronon, 8 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Setronon, lek przeciwwymiotny zawierający ondansetron, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to ból głowy, uczucie gorąca lub zaczerwienienie skóry oraz zaparcia. Rzadziej mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne i zaburzenia rytmu serca. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i zgłaszać je lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Vicebrol, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Vicebrol, zawierający winpocetynę, jest lekiem stosowanym w leczeniu zaburzeń krążenia mózgowego. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak zaburzenia snu, zawroty i bóle głowy, osłabienie, mrowienie kończyn, wzmożone pocenie się, nadaktywność ruchowa, zmiany w zapisie EKG, zmiany ciśnienia krwi, uderzenia krwi do głowy, nudności, zgaga, suchość w jamie ustnej, nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych, alergiczne odczyny skórne, zmniejszenie liczby białych krwinek, bóle brzucha oraz zmiany w wynikach badania krwi. Działania niepożądane mogą występować z różną częstością. Ważne jest, aby pacjenci zgłaszali wszelkie objawy niepożądane swojemu lekarzowi lub farmaceucie.

  • Ilustracja poradnika Zofran, 4 mg – dawkowanie leku

    Zofran to lek przeciwwymiotny stosowany w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią, radioterapią oraz operacjami chirurgicznymi. Dawkowanie zależy od rodzaju leczenia i grupy pacjentów. Dorośli przyjmują 8 mg przed chemioterapią/radioterapią, powtarzając dawkę po 12 godzinach. Dzieci i młodzież otrzymują lek dożylnie przed chemioterapią, a doustnie po 12 godzinach. U osób starszych dawkowanie nie ulega zmianie. Pacjenci z chorobami wątroby nie powinni przekraczać 8 mg na dobę. W przypadku nudności i wymiotów pooperacyjnych zaleca się 16 mg na godzinę przed operacją. W razie przedawkowania zaleca się monitorowanie EKG i leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Cavinton, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Cavinton, zawierający winpocetynę, stosowany jest w leczeniu zaburzeń krążenia mózgowego. Może powodować działania niepożądane, takie jak zmiany ciśnienia krwi, uderzenia krwi do głowy, zapalenie żył, zaburzenia snu, zawroty i bóle głowy, osłabienie, zmiany w zapisie EKG, nudności, zgaga, suchość w jamie ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, alergiczne odczyny skórne, leukopenia i bóle brzucha. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cavinton, 5 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Cavinton może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zmiany ciśnienia krwi, uderzenia krwi do głowy, zapalenie żył, zaburzenia snu, zawroty i bóle głowy, zmiany w zapisie EKG, nudności, zgaga, suchość w jamie ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz alergiczne odczyny skórne. Bezpieczna dawka wynosi 1 mg/kg masy ciała. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Aviomarin, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Aviomarin (dimenhydrynat) może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwarytmicznymi, nasennymi, uspokajającymi, atropiną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, solami bizmutu, lekami przeciwbólowymi, psychotropowymi, skopolaminą, kortykosteroidami, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, antybiotykami aminoglikozydowymi oraz inhibitorami MAO. Należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania Aviomarinu, ponieważ może to nasilać działanie dimenhydraminy. Aviomarin może również wpływać na wyniki testów alergicznych, dlatego należy przerwać jego stosowanie przynajmniej trzy dni przed planowanymi testami.

  • Ilustracja poradnika Sulpiryd

    Sulpiryd to substancja o działaniu przeciwpsychotycznym i przeciwdepresyjnym, stosowana głównie w leczeniu schizofrenii oraz niektórych zaburzeń depresyjnych. Dzięki swojemu działaniu na receptory dopaminowe w mózgu, pomaga łagodzić objawy psychotyczne i poprawiać nastrój. Sulpiryd dostępny jest w różnych dawkach, a jego stosowanie wymaga przestrzegania określonych zasad bezpieczeństwa.