Megestrol jest substancją czynną stosowaną przede wszystkim w leczeniu utraty masy ciała oraz zaburzeń apetytu, szczególnie u osób z przewlekłymi chorobami. Mimo że jego działanie przynosi korzyści wielu pacjentom, może wiązać się także z występowaniem różnych działań niepożądanych, które mogą różnić się w zależności od postaci leku, drogi podania i indywidualnych cech pacjenta. Poznanie możliwych skutków ubocznych pozwala lepiej zrozumieć ryzyko i korzyści związane z terapią.
Megalia, zawierająca octan megestrolu, nie jest zalecana dla dzieci z powodu braku danych dotyczących jej skuteczności i bezpieczeństwa w tej grupie wiekowej. Alternatywne leki bezpieczne dla dzieci to cyproheptadyna, dronabinol i metylfenidat, które mogą być stosowane w celu zwiększenia apetytu i przyrostu masy ciała. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.
Megalia to lek w postaci zawiesiny doustnej, który zawiera octan megestrolu jako substancję czynną. Jest stosowany w leczeniu braku łaknienia oraz utraty masy ciała, szczególnie u pacjentów z chorobami nowotworowymi lub AIDS. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, czy osłabienie. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. […]
Lek Megalia jest stosowany w leczeniu braku łaknienia i utraty masy ciała związanej z chorobą nowotworową lub AIDS. Zalecana dawka to 400-800 mg doustnie przez co najmniej 2 miesiące. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz ciążę i karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. nudności, wymioty, biegunka, krwawienia z macicy i szybki przyrost masy guza.
Przeciwwskazania do stosowania leku Megalia obejmują nadwrażliwość na octan megestrolu oraz ciążę i karmienie piersią. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zakrzepowym zapaleniem żył, cukrzycą oraz zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Brak jest potwierdzonych interakcji z innymi lekami, jednak zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.
Lek Megalia, zawierający octan megestrolu, nie ma potwierdzonych interakcji z innymi lekami. Zawiera maltitol, co może być problematyczne dla osób z nietolerancją fruktozy. Brak danych na temat interakcji z alkoholem. Zawsze warto skonsultować się z lekarzem przed spożywaniem alkoholu podczas leczenia.
Lek Megalia, zawierający octan megestrolu, jest stosowany w leczeniu anoreksji i utraty masy ciała związanej z chorobą nowotworową lub AIDS. Może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, wysypka, krwawienia z macicy, impotencja, osłabienie, ból i obrzęki. Istnieją również działania niepożądane o częstości nieznanej, takie jak szybki przyrost masy guza, niewydolność nadnerczy, zespół Cushinga, cukrzyca, zmiany nastroju, zespół cieśni nadgarstka, letarg, niewydolność krążenia, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna, nadciśnienie tętnicze, uderzenia gorąca do głowy, duszność, zaparcia, łysienie, częste oddawanie moczu i przyrost masy ciała. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lek Megalia stosuje się w leczeniu anoreksji i utraty masy ciała związanej z chorobami nowotworowymi i AIDS. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 400-800 mg na dobę, a dla osób starszych zaleca się ostrożny dobór dawki. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży. Przed podaniem zawiesinę należy dokładnie wymieszać. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie podtrzymujące.
Przedawkowanie leku Megalia może prowadzić do poważnych objawów, takich jak biegunka, nudności, bóle brzucha, duszność, kaszel, chwiejny chód, apatia oraz ból w klatce piersiowej. Standardowa dawka wynosi 400-800 mg na dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i zastosować leczenie podtrzymujące.
Stosowanie leku Megalia u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka. Alternatywne leki, takie jak metoklopramid, domperidon oraz suplementy diety, mogą być bezpieczniejsze, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed ich zastosowaniem.

