Menu

Nawrót choroby

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Irmina Turek
Irmina Turek
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Jak pomóc choremu na depresję?
  2. Nowa strategia walki z rakiem szyjki macicy – Cemiplimab
  3. Tisagenlecleucel – porównanie substancji czynnych
  4. Rukaparyb – porównanie substancji czynnych
  5. Niraparyb – porównanie substancji czynnych
  6. Elotuzumab – porównanie substancji czynnych
  7. Dazatynib – porównanie substancji czynnych
  8. Akamprozat – porównanie substancji czynnych
  9. Letrozol – dawkowanie leku
  10. Olanzapina – wskazania – na co działa?
  11. Trastuzumab – dawkowanie leku
  12. Trametynib – dawkowanie leku
  13. Terbinafina – dawkowanie leku
  14. Spesolimab – wskazania – na co działa?
  15. Selineksor – wskazania – na co działa?
  16. Rybawiryna – wskazania – na co działa?
  17. Ponesimod – stosowanie u kierowców
  18. Panobinostat – stosowanie u dzieci
  19. Paliperydon – wskazania – na co działa?
  20. Oksacylina – dawkowanie leku
  21. Nilotynib – stosowanie w ciąży
  22. Neratynib – wskazania – na co działa?
  23. Mosunetuzumab – stosowanie u dzieci
  24. Midostauryna – dawkowanie leku
  • Ilustracja poradnika Jak sobie radzić z depresją metodami niefarmakologicznymi?

    Według WHO (World Health Organization) depresja jest najczęściej występującym zaburzeniem psychicznym oraz jedną z najczęstszych przyczyn niesprawności i niezdolności do pracy. To obrazuje, jaka jest skala problemu depresji na świecie. W jaki sposób można wspomóc terapię i zmniejszyć ryzyko nawrotów choroby?

  • Według statystyk, co roku na świecie raka szyjki macicy wykrywa się u około pół miliona kobiet. W Polsce jest to 2,5 tysiąca kobiet. Najnowsze doniesienia wskazują, że Cemiplimab, będący przeciwciałem monoklonalnym znalazł zastosowanie w leczeniu raka szyjki macicy, co może znacząco wpłynąć na dotychczas znane metody terapii.  

  • Immunoterapia CAR-T zrewolucjonizowała leczenie wybranych nowotworów układu krwiotwórczego. Tisagenlecleucel, aksykabtagen cyloleucel i breksukabtagen autoleucel należą do tej grupy terapii i są stosowane u pacjentów z zaawansowanymi lub opornymi nowotworami. Różnią się wskazaniami, mechanizmem działania oraz bezpieczeństwem stosowania w określonych grupach pacjentów, co pozwala na indywidualne dopasowanie leczenia.

  • Rukaparyb, niraparyb i olaparyb to nowoczesne leki należące do grupy inhibitorów PARP, wykorzystywane przede wszystkim w leczeniu niektórych nowotworów, takich jak rak jajnika czy rak gruczołu krokowego. Choć łączy je podobny mechanizm działania, różnią się między sobą zastosowaniem, szczegółowymi wskazaniami oraz profilem bezpieczeństwa u różnych grup pacjentów. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, która z nich może być odpowiednia w konkretnych sytuacjach klinicznych i jakie są ich najważniejsze cechy.

  • Niraparyb, olaparyb i rukaparyb należą do nowoczesnych leków przeciwnowotworowych, które wykorzystywane są przede wszystkim w terapii raka jajnika. Ich działanie opiera się na hamowaniu enzymów PARP, które biorą udział w naprawie uszkodzonego DNA w komórkach nowotworowych. Dzięki temu komórki rakowe stają się bardziej podatne na zniszczenie. Choć wszystkie trzy substancje są podobne pod względem mechanizmu działania i należą do tej samej grupy leków, ich zastosowanie, dawkowanie, bezpieczeństwo i zalecenia dla różnych grup pacjentów mogą się istotnie różnić. Warto poznać, czym się od siebie różnią i kiedy mogą być stosowane, aby lepiej zrozumieć dostępne opcje leczenia.

  • Nowoczesne leczenie szpiczaka mnogiego coraz częściej opiera się na przeciwciałach monoklonalnych, takich jak elotuzumab, daratumumab i izatuksymab. Substancje te wykazują wiele podobieństw – należą do tej samej grupy leków i są stosowane głównie u dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, szczególnie w sytuacji nawrotu lub oporności na wcześniejsze terapie. Różnią się jednak nie tylko mechanizmem działania, ale także zakresem wskazań, sposobem podawania oraz bezpieczeństwem stosowania w szczególnych grupach pacjentów.

  • Dazatynib, imatynib i bosutynib to nowoczesne leki stosowane w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej i ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia. Choć należą do tej samej grupy leków, różnią się zakresem zastosowań, profilem bezpieczeństwa oraz sposobem działania. Poznaj ich podobieństwa i kluczowe różnice, które mają znaczenie dla skuteczności terapii oraz bezpieczeństwa pacjenta, w tym dzieci, dorosłych, kobiet w ciąży i osób z zaburzeniami pracy wątroby lub nerek.

  • Akamprozat, disulfiram i naltrekson to trzy substancje czynne stosowane w leczeniu osób uzależnionych od alkoholu. Choć łączy je wspólny cel – wspomaganie abstynencji – różnią się mechanizmem działania, zaleceniami dotyczącymi stosowania oraz bezpieczeństwem u różnych grup pacjentów. Sprawdź, czym się od siebie różnią, kiedy są stosowane i jakie mają przeciwwskazania.

  • Letrozol to substancja czynna stosowana u kobiet po menopauzie w leczeniu hormonozależnego raka piersi. Jego dawkowanie jest precyzyjnie określone i zależy od rodzaju choroby oraz stanu zdrowia pacjentki. W opisie znajdziesz informacje o standardowych schematach dawkowania, wyjątkach dotyczących szczególnych grup pacjentów oraz praktyczne wskazówki dotyczące przyjmowania letrozolu.

  • Olanzapina to nowoczesna substancja czynna stosowana głównie w leczeniu poważnych zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia i choroba afektywna dwubiegunowa. Jej działanie pozwala na opanowanie zarówno ostrych objawów, jak i długoterminową stabilizację stanu pacjenta. Występuje w różnych postaciach i dawkach, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb osób dorosłych. Olanzapina nie jest przeznaczona dla dzieci i młodzieży.

  • Dawkowanie trastuzumabu zależy od rodzaju nowotworu, drogi podania i połączenia z innymi lekami. Schematy leczenia są precyzyjnie określone dla różnych grup pacjentów, a dawkowanie może się różnić w zależności od postaci leku – dożylnej lub podskórnej. W opisie znajdziesz przejrzyste zestawienie dawek, częstotliwości podawania oraz ważne informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów, takich jak osoby starsze czy osoby z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.

  • Trametynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu nowotworów, takich jak czerniak, niedrobnokomórkowy rak płuca czy glejaki z określoną mutacją genetyczną. Sposób dawkowania trametynibu zależy od wieku pacjenta, masy ciała, rodzaju choroby oraz tego, czy jest stosowany samodzielnie, czy w połączeniu z innymi lekami. Przed rozpoczęciem leczenia zawsze konieczne jest potwierdzenie odpowiedniej mutacji genetycznej. Dowiedz się, jak wygląda dawkowanie trametynibu w różnych grupach pacjentów i jakie są zalecenia dotyczące modyfikacji dawki w razie wystąpienia działań niepożądanych.

  • Terbinafina to substancja przeciwgrzybicza stosowana zarówno miejscowo na skórę, jak i doustnie w leczeniu grzybic skóry, paznokci i owłosionej skóry głowy. Sposób dawkowania terbinafiny zależy od postaci leku, drogi podania, wieku pacjenta oraz rodzaju i lokalizacji zakażenia. Dzięki różnorodności dostępnych form – kremów, żeli, aerozoli i tabletek – leczenie można dopasować do indywidualnych potrzeb oraz specyfiki zakażenia.

  • Spesolimab to nowoczesna substancja czynna przeznaczona do leczenia i zapobiegania zaostrzeniom uogólnionej łuszczycy krostkowej. Dzięki swojemu precyzyjnemu działaniu na układ odpornościowy, pomaga pacjentom w szybkim łagodzeniu objawów i ograniczaniu nawrotów choroby. Sprawdź, w jakich sytuacjach stosuje się spesolimab, dla kogo jest przeznaczony i na co warto zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Selineksor to nowoczesny lek przeciwnowotworowy stosowany w terapii szpiczaka mnogiego u dorosłych. Jego działanie opiera się na blokowaniu procesów zachodzących w komórkach nowotworowych, co pomaga zahamować rozwój choroby. Preparat ten jest wykorzystywany głównie w połączeniu z innymi lekami, a wskazania do jego stosowania są ściśle określone. Warto poznać szczegóły dotyczące grup pacjentów, dla których selineksor może być skuteczną opcją terapeutyczną.

  • Rybawiryna to lek przeciwwirusowy stosowany wyłącznie w połączeniu z interferonami w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C. Poznaj, w jakich przypadkach jest zalecana, kiedy nie wolno jej stosować samodzielnie oraz jakie są najważniejsze wskazania dla dorosłych i innych grup pacjentów.

  • Ponesimod to substancja czynna stosowana w leczeniu stwardnienia rozsianego, która dzięki swojemu działaniu wpływa na układ odpornościowy. Pacjenci przyjmujący ponesimod często zastanawiają się, czy lek ten może wpłynąć na ich codzienne funkcjonowanie, zwłaszcza na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługę maszyn. Zgromadzone dane wskazują, że ponesimod w zalecanych dawkach nie powoduje istotnych zaburzeń, które mogłyby stanowić zagrożenie podczas wykonywania tych czynności.

  • Bezpieczeństwo stosowania panobinostatu u dzieci to temat wymagający szczególnej uwagi, ponieważ dzieci różnią się od dorosłych pod względem reakcji na leki. Z tej strony dowiesz się, czy i kiedy panobinostat może być podawany najmłodszym pacjentom, jakie są ograniczenia wiekowe oraz jakie ryzyko niesie stosowanie tej substancji czynnej w młodszych grupach wiekowych.

  • Paliperydon to nowoczesna substancja czynna, która znajduje zastosowanie w leczeniu poważnych zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia oraz zaburzenia schizoafektywne. Dostępny jest zarówno w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jak i w postaci długodziałających wstrzyknięć. Stosowany jest u dorosłych oraz młodzieży, a jego skuteczność została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych. Poznaj wskazania i możliwości stosowania paliperydonu w różnych grupach pacjentów.

  • Oksacylina jest antybiotykiem z grupy penicylin, stosowanym głównie w leczeniu zakażeń wywołanych przez gronkowce. W zależności od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta i drogi podania, dawkowanie tej substancji może być różne. Poznaj zasady stosowania oksacyliny, schematy dawkowania dla dorosłych, dzieci i osób z zaburzeniami czynności nerek oraz szczególne zalecenia dotyczące terapii.

  • Nilotynib to lek stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej, który wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. W tej publikacji znajdziesz informacje, dlaczego nilotynib nie powinien być stosowany w tych okresach, jakie ryzyko niesie jego stosowanie dla dziecka oraz jakie są zalecenia dotyczące antykoncepcji i płodności dla kobiet przyjmujących ten lek.

  • Neratynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu przedłużonym uzupełniającym wczesnego raka piersi. Jego działanie skierowane jest do dorosłych pacjentów, u których rozpoznano obecność receptorów hormonalnych i nadekspresję HER2, a leczenie trastuzumabem zakończyło się niedawno. Poznaj szczegółowe wskazania i dowiedz się, dlaczego neratynib odgrywa ważną rolę w profilaktyce nawrotu choroby.

  • Mosunetuzumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych nowotworów układu chłonnego u dorosłych. W przypadku dzieci jej stosowanie nie jest zalecane, a brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności sprawia, że nie powinna być używana w tej grupie wiekowej. Poznaj szczegółowe informacje na temat bezpieczeństwa stosowania mosunetuzumabu u pacjentów pediatrycznych oraz dowiedz się, dlaczego ostrożność jest tu kluczowa.

  • Midostauryna to nowoczesny lek przeciwnowotworowy stosowany głównie w leczeniu dorosłych pacjentów z ostrą białaczką szpikową z mutacją FLT3 oraz w niektórych typach zaawansowanej mastocytozy. Schematy dawkowania midostauryny różnią się w zależności od choroby, a także wymagają modyfikacji w przypadku działań niepożądanych czy u szczególnych grup pacjentów. Sprawdź, jak wygląda dawkowanie midostauryny i kiedy należy zachować szczególną ostrożność.