Menu

Naciek tłuszczowy

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. SmofKabiven Nutribase – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Omegaflex peri – przedawkowanie leku
  3. SmofKabiven extra Nitrogen EF – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Lipidem, 200 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Omegaflex plus, Produkt złożony – przedawkowanie leku
  6. Lipofundin MCT/LCT 10% – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Lipofundin MCT/LCT 20% – dawkowanie leku
  8. Lipofundin MCT/LCT 20% – przedawkowanie leku
  9. Intralipid 20%, 200 mg/ml – dawkowanie leku
  10. Intralipid 20%, 200 mg/ml – przedawkowanie leku
  11. Intralipid 10%, 100 mg/ml – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika SmofKabiven Nutribase – działania niepożądane i skutki uboczne

    SmofKabiven Nutribase to lek stosowany w żywieniu pozajelitowym, który może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to nieznaczne podwyższenie temperatury ciała. Niezbyt częste obejmują duże stężenie enzymów wątrobowych, brak apetytu, nudności, wymioty, dreszcze, zawroty i ból głowy. Rzadkie działania niepożądane to niskie lub wysokie ciśnienie tętnicze, trudności w oddychaniu, tachykardia, reakcje nadwrażliwości, uczucie gorąca i zimna, bladość, lekkie zasinienie ust i skóry, ból szyi, pleców, kości, klatki piersiowej i lędźwi. Zespół przedawkowania tłuszczu może prowadzić do hiperlipidemii, gorączki, nacieku tłuszczu, powiększenia wątroby i śledziony, anemii, leukopenii, trombocytopenii, zaburzeń krzepnięcia krwi, hemolizy, retikulocytozy, nieprawidłowych wyników prób wątrobowych i śpiączki. Przedawkowanie…

  • Ilustracja poradnika Omegaflex peri – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Omegaflex peri może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nadmiar płynów, zaburzenia elektrolitowe, hiperglikemia, hepatomegalia, splenomegalia, hemoliza i inne. Ważne jest, aby natychmiast przerwać infuzję w przypadku podejrzenia przedawkowania i podjąć odpowiednie działania terapeutyczne. Regularne monitorowanie stanu pacjenta oraz podawanie płynów, elektrolitów i leków przeciwwymiotnych może pomóc w złagodzeniu objawów przedawkowania.

  • Ilustracja poradnika SmofKabiven extra Nitrogen EF – działania niepożądane i skutki uboczne

    SmofKabiven extra Nitrogen EF to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym. Może powodować działania niepożądane, takie jak nieznaczne podwyższenie temperatury ciała, duże stężenie enzymów wątrobowych, brak apetytu, nudności, wymioty, dreszcze, zawroty i ból głowy. Rzadziej mogą wystąpić niskie lub wysokie ciśnienie tętnicze krwi, trudności w oddychaniu, przyspieszony rytm serca, reakcje nadwrażliwości, uczucie gorąca i zimna, bladość, lekkie zasinienie ust i skóry, ból szyi, pleców, kości, klatki piersiowej i lędźwi. Zespół przedawkowania tłuszczu może prowadzić do hiperlipidemii, gorączki, nacieku tłuszczu, powiększenia wątroby z żółtaczką lub bez, powiększenia śledziony, anemii, leukopenii, trombocytopenii, zaburzeń krzepnięcia krwi, hemolizy, retikulocytozy, nieprawidłowych wyników prób wątrobowych…

  • Ilustracja poradnika Lipidem, 200 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Lipidem, stosowany w żywieniu pozajelitowym, może wywoływać różne działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, hiperlipidemia, hiperglikemia, kwasica metaboliczna, sinica, gorączka, utrata apetytu, ból głowy, uderzenia gorąca, rumień, pocenie się, dreszcze, ból pleców, cholestaza, leukopenia i małopłytkowość. Zespół przeciążenia tłuszczem to stan, w którym organizm ma trudności z wykorzystywaniem tłuszczu, co może prowadzić do poważnych objawów, takich jak powiększenie wątroby i śledziony, niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość, zaburzenia koagulacji krwi, hemoliza, retikulocytoza, nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby i śpiączka. Podczas stosowania leku Lipidem konieczne jest monitorowanie stężenia triglicerydów, kontrola równowagi elektrolitowej, ocena czynności wątroby i nerek, monitorowanie krzepliwości krwi oraz ochrona roztworu…

  • Ilustracja poradnika Omegaflex plus, Produkt złożony – przedawkowanie leku

    Omegaflex Plus to lek stosowany w żywieniu pozajelitowym. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak przewodnienie, zaburzenia równowagi elektrolitowej, hiperglikemia i zespół przeciążenia tłuszczem. Maksymalna dawka dobowa wynosi 40 ml/kg masy ciała. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lipofundin MCT/LCT 10% – działania niepożądane i skutki uboczne

    Artykuł omawia działania niepożądane i skutki uboczne leku Lipofundin MCT/LCT 10%. Wśród najczęstszych działań niepożądanych wymienia się reakcje nadwrażliwości, hiperlipidemia, hiperglikemia, kwasica metaboliczna, leukopenia i małopłytkowość. Skutki uboczne obejmują gorączkę, utratę apetytu, nudności, wymioty, zawroty głowy i bóle głowy. Zespół przeciążenia tłuszczem to stan, który może wystąpić w wyniku przedawkowania leku lub zaburzonej zdolności organizmu do eliminacji triglicerydów. Objawy tego zespołu obejmują hiperlipidemia, gorączkę, nacieki tłuszczowe, hepatomegalię, splenomegalię, anemię, leukopenię, małopłytkowość, hemolizę, retikulocytozę, odbiegające od normy wyniki badań czynności wątroby i utratę przytomności.

  • Ilustracja poradnika Lipofundin MCT/LCT 20% – dawkowanie leku

    Lek Lipofundin MCT/LCT 20% jest stosowany w żywieniu pozajelitowym. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 0,7-1,5 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę, a maksymalna dawka to 2,0 g/kg. Dla dzieci dawka początkowa wynosi 0,5-1,0 g/kg, a maksymalna to 3 g/kg. Szybkość infuzji powinna być możliwie najniższa, a maksymalna szybkość dla dorosłych to 0,15 g/kg/h. Przedawkowanie może prowadzić do hiperlipidemii, kwasicy metabolicznej i zespołu przeciążenia tłuszczami. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chronić od światła i nie zamrażać.

  • Ilustracja poradnika Lipofundin MCT/LCT 20% – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lipofundin MCT/LCT 20% może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hiperlipidemia, kwasica metaboliczna i zespół przeciążenia tłuszczami. Standardowa dawka dla dorosłych wynosi 0,7-1,5 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę, a maksymalna dawka to 2,0 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę. W przypadku dzieci maksymalna dawka wynosi 3,0 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i monitorować stan pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Intralipid 20%, 200 mg/ml – dawkowanie leku

    Intralipid 20% to emulsja tłuszczowa stosowana w żywieniu pozajelitowym. Dawkowanie zależy od zdolności eliminacji tłuszczów przez organizm pacjenta. Dla dorosłych maksymalna dawka wynosi 3 g triglicerydów/kg mc./dobę, a dla noworodków i niemowląt od 0,5 do 4,0 g triglicerydów/kg mc./dobę. Ważne jest regularne monitorowanie stężenia triglicerydów we krwi. Przedawkowanie może prowadzić do hiperlipemii, gorączki, nacieków tłuszczu, zaburzeń czynności narządów i śpiączki.

  • Ilustracja poradnika Intralipid 20%, 200 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Intralipid 20% może prowadzić do zespołu przedawkowania tłuszczu, objawiającego się hiperlipemią, gorączką, naciekami tłuszczowymi, zaburzeniami czynności narządów oraz śpiączką. Maksymalna dawka dla dorosłych to 3 g triglicerydów/kg mc./dobę, a dla noworodków i niemowląt 4 g triglicerydów/kg mc./dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Intralipid 10%, 100 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Intralipid 10% może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hiperlipemia, gorączka, nacieki tłuszczowe, zaburzenia czynności narządów oraz śpiączka. Maksymalna dawka dla dorosłych wynosi 3 g triglicerydów na kilogram masy ciała na dobę, a dla noworodków i niemowląt od 0,5 do 4,0 g triglicerydów na kilogram masy ciała na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega na monitorowaniu stanu pacjenta i leczeniu objawowym.