Menu

Metylotionina

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Chlorek metylotioniniowy – porównanie substancji czynnych
  2. Sulfasalazyna -przedawkowanie substancji
  3. Salazopyrin EN, 500 mg – przedawkowanie leku
  4. Sulfasalazin EN Krka, 500 mg – przedawkowanie leku
  • Ilustracja poradnika Chlorek metylotioniniowy – porównanie substancji czynnych

    Chlorek metylotioniniowy, metylotionina i błękit metylenowy to substancje czynne o zbliżonej budowie chemicznej, ale odmiennej roli w medycynie. Chociaż należą do tej samej grupy barwników, ich zastosowania oraz zalecenia dotyczące bezpieczeństwa różnią się w zależności od postaci leku, drogi podania oraz grupy pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice pomiędzy tymi substancjami, zwracając uwagę na ich mechanizm działania, wskazania, przeciwwskazania i bezpieczeństwo stosowania.

  • Przedawkowanie sulfasalazyny może prowadzić do różnorodnych, czasem groźnych dla zdrowia objawów, obejmujących zarówno łagodne dolegliwości, jak i poważne zaburzenia pracy narządów. W tej publikacji przedstawiamy, jak rozpoznać symptomy przedawkowania, jakie działania należy podjąć w takiej sytuacji oraz na co zwrócić szczególną uwagę podczas stosowania tej substancji.

  • Przedawkowanie leku Salazopyrin EN może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, krystaluria, krwiomocz, skąpomocz, bezmocz, hipoglikemia, methemoglobinemia, sulfhemoglobinemia oraz reakcje nadwrażliwości. Dawki uznawane za przedawkowanie to 25 g (objawy łagodnego zatrucia) i 43 g (śmiertelne zatrucie). W przypadku przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego, dożylne podanie płynów, alkalizacja, dializa, podanie metylotioniny oraz leczenie objawowe.

  • Przedawkowanie leku Sulfasalazin EN Krka może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, krystaluria, krwiomocz, skąpomocz, bezmocz, hipoglikemia, methemoglobinemia, sulfhemoglobinemia oraz reakcje nadwrażliwości. Dawki uznawane za przedawkowanie to 25 g (łagodne zatrucie) i 43 g (śmiertelne zatrucie). W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, dożylne płyny, dializa, metylotionina oraz leczenie objawowe.