Menu

Leczenie izotopowe

Lista powiązanych wpisów:
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. Jobenguan (131I) – porównanie substancji czynnych
  2. Jobenguan (131I) – wskazania – na co działa?
  3. Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do terapii, 370-740 MBq/ml – wskazania – na co działa?
  • Ilustracja poradnika Jobenguan (131I) – porównanie substancji czynnych

    Jobenguan (131I) oraz Jobenguan (123I) to substancje czynne należące do tej samej grupy radiofarmaceutyków, wykorzystywane w leczeniu i diagnostyce nowotworów neuroendokrynnych. Choć mają podobny mechanizm działania i zastosowanie, różnią się przede wszystkim rodzajem izotopu oraz zakresem użycia – Jobenguan (131I) stosowany jest głównie w celach terapeutycznych, natomiast Jobenguan (123I) w diagnostyce. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice, które wpływają na wybór jednej z tych substancji w leczeniu i diagnostyce pacjentów.

  • Jobenguan (131I) to substancja czynna stosowana zarówno w diagnostyce, jak i leczeniu wybranych nowotworów neuroendokrynnych. Pozwala na precyzyjne wykrywanie oraz terapię guzów takich jak guz chromochłonny, nerwiak zarodkowy, rakowiak czy rak rdzeniasty tarczycy. Stosowanie jobenguanu (131I) wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u dzieci i osób z zaburzeniami pracy nerek. Dzięki swojemu unikalnemu działaniu radiofarmaceutycznemu umożliwia nie tylko rozpoznanie, ale także skuteczne leczenie chorób wywodzących się z komórek grzebienia nerwowego.

  • Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) to radiofarmaceutyk stosowany w terapii nowotworowej, zawierający promieniotwórczy izotop jodu-131. Jest wykorzystywany w leczeniu guzów chromochłonnych, nerwiaków zarodkowych, raka rdzeniastego tarczycy oraz rakowiaków. Preparat jest podawany dożylnie i wymaga ścisłej kontroli medycznej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, ciążę, karmienie piersią oraz niewydolność nerek wymagającą dializoterapii. Możliwe działania niepożądane to m.in. nudności, wymioty, uraz popromienny, niedoczynność lub nadczynność tarczycy oraz zahamowanie czynności szpiku kostnego.