Menu

Kwas taninowy

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. Taninal, 500 mg – skład leku
  2. Taninal, 500 mg – wskazania – na co działa?
  3. Taninal, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Taninal, 500 mg
  5. Braunovidon, 100 mg/g – przeciwwskazania
  6. Braunovidon, 100 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Braunovidon, 100 mg/g – dawkowanie leku
  • Ilustracja poradnika Taninal, 500 mg – skład leku

    Taninal to lek stosowany w leczeniu biegunek i zatruć pokarmowych. Zawiera białczan taniny, który działa ściągająco i bakteriostatycznie. Substancje pomocnicze to skrobia ziemniaczana, sól sodowa karboksymetyloskrobi, powidon i talk. Lek jest przeznaczony dla dzieci powyżej 4 lat i dorosłych. Możliwe działania niepożądane to nudności i wymioty.

  • Taninal to lek stosowany w leczeniu biegunek i zatruć pokarmowych. Zawiera połączenie garbników z białkiem, co minimalizuje działanie drażniące na błonę śluzową żołądka. Lek jest przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci powyżej 4 lat. Należy go stosować zgodnie z zaleceniami, a w przypadku wystąpienia działań niepożądanych skonsultować się z lekarzem.

  • Taninal nie powinien być stosowany równocześnie z innymi lekami, a pomiędzy przyjęciem Taninalu a innych leków powinny upłynąć co najmniej 2 godziny. Nie ma dostępnych danych dotyczących interakcji Taninalu z innymi substancjami poza lekami. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia.

  • Taninal to produkt leczniczy stosowany tradycyjnie w leczeniu biegunków i zatruciach pokarmowych. Zawiera połączenie garbników, w tym kwasu taninowego, z białkiem – albuminą, co sprawia, że nie wywiera silnego działania drażniącego na błonę śluzową żołądka. Lek działa ściągająco i bakteriostatycznie, a także hamuje drobne krwawienia w jelitach. Należy go stosować doustnie, między posiłkami, a dawkowanie […]

  • Lek Braunovidon, zawierający powidon jodowany, jest skutecznym środkiem dezynfekującym, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na jod, chorób tarczycy, zespołu opryszczkowego zapalenia skóry, u noworodków i niemowląt do 6 miesiąca życia oraz przed lub po leczeniu radioaktywnym izotopem jodu. Należy zachować ostrożność w przypadku ryzyka oparzenia jodkiem rtęci, terapii litowej oraz wpływu na wyniki badań diagnostycznych. Powidon jodowany może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność. Stosowanie leku w ciąży jest dozwolone do dziewiątego tygodnia, a w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

  • Lek Braunovidon, zawierający powidon jodowany, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak leki zawierające enzymy do opatrywania ran, rtęć, lit oraz substancje redukujące, sole alkaloidowe, kwas taninowy, kwas salicylowy, sole srebra, sole bizmutu, taurolidynę i nadtlenek wodoru. Powidon jodowany może również wchodzić w reakcje z białkami i niektórymi związkami organicznymi, co może zmniejszać jego skuteczność. Może wpływać na wyniki diagnostycznych badań laboratoryjnych oraz badań tarczycy. Brak informacji na temat interakcji z alkoholem. Zaleca się konsultację z lekarzem lub farmaceutą.

  • Lek Braunovidon jest stosowany jako środek dezynfekujący w leczeniu zakażeń skóry. Maść należy nakładać kilka razy dziennie, co 4-6 godzin na zakażoną powierzchnię skóry. Ważne jest, aby dokładnie pokryć całą powierzchnię rany. Nie stosować u noworodków oraz w ciąży po dziewiątym tygodniu. W przypadku przedawkowania lub działań niepożądanych, skonsultować się z lekarzem.