Menu

Kaszel napadowy

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Maciej Birecki
Maciej Birecki
  1. Kto jest narażony na krztuśca? Jak zapobiegać chorobie?
  2. LevoDril, 60 mg/10 ml – wskazania – na co działa?
  3. Adacel Polio, 0,5 ml – stosowanie u dzieci
  4. Adacel Polio, 0,5 ml – dawkowanie leku
  5. Infanrix – IPV + Hib, 1 dawka (0,5 ml) – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Pentaxim, 32 jednostek antygen – stosowanie u dzieci
  7. Drosetux – skład leku
  8. Drosetux – wskazania – na co działa?
  9. Stodal – wskazania – na co działa?
  10. Neoazarina, 316 mg + 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Neoazarina, 316 mg + 10 mg – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Kogo może dotknąć krztusiec i jak się przed nim uchronić?
    Kaszel, Przeziębienie i grypa

    Krztusiec jest ostrą chorobą zakaźną wywoływaną przez bakterię Gram-ujemną Bordatella pertussis. Charakteryzuje się ona występowaniem stanów zapalnych w obrębie krtani oraz tchawicy. Jej najczęstszymi objawami są nawracające napady kaszlu oraz występowanie duszności. Najważniejszym elementem profilaktyki tej choroby jest dostępna od lat. 40. XX wieku szczepionka. Mimo jej powszechności, na krztusiec na całym świecie nadal choruje sporo osób. Wśród nich spory odsetek stanowią noworodki oraz niemowlęta, które nie posiadają w pełni rozwiniętej odporności wobec bakterii wywołującej tę chorobę [1]

  • Ilustracja poradnika LevoDril, 60 mg/10 ml – wskazania – na co działa?

    LevoDril to lek przeciwkaszlowy stosowany w leczeniu nieproduktywnego (suchego) kaszlu u dorosłych i dzieci od 2 lat. Jest skuteczny w leczeniu kaszlu w przebiegu raka płuca, zakażeń dróg oddechowych oraz krztuśca. Leku nie należy stosować dłużej niż 7 dni bez konsultacji z lekarzem. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki leku, obfitą wydzielinę oskrzelową, zaburzenia czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego, ciążę i karmienie piersią.

  • Ilustracja poradnika Adacel Polio, 0,5 ml – stosowanie u dzieci

    Szczepionka ADACEL POLIO jest bezpieczna dla dzieci w wieku od 3 lat, młodzieży i dorosłych po pełnym cyklu szczepienia podstawowego. Alternatywne szczepionki dla dzieci to DTaP, IPV i Hib. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból, obrzęk i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia, gorączka, ból głowy, nudności, wymioty i biegunka. Szczepionkę należy przechowywać w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C.

  • Ilustracja poradnika Adacel Polio, 0,5 ml – dawkowanie leku

    Szczepionka ADACEL POLIO jest stosowana do ochrony przed błonicą, tężcem, krztuścem i poliomyelitis. Zalecane jest jednorazowe podanie jednej dawki (0,5 ml) domięśniowo, najlepiej w mięsień naramienny. Szczepionka jest wskazana dla osób od 3 lat jako dawka przypominająca po szczepieniu podstawowym. Może być stosowana u kobiet w ciąży oraz w postępowaniu z ranami niosącymi ryzyko tężca. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki szczepionki, encefalopatię oraz ostrą ciężką chorobę z gorączką. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia. Szczepionkę należy przechowywać w lodówce (2°C do 8°C) i nie zamrażać.

  • Ilustracja poradnika Infanrix – IPV + Hib, 1 dawka (0,5 ml) – działania niepożądane i skutki uboczne

    Szczepionka INFANRIX-IPV+Hib może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak utrata apetytu i gorączka, po bardzo rzadkie, jak reakcje alergiczne i drgawki. Ważne jest, aby rodzice byli świadomi tych możliwych skutków ubocznych i wiedzieli, kiedy skontaktować się z lekarzem. Szczepionka jest jednak skutecznym środkiem zapobiegającym poważnym chorobom zakaźnym.

  • Ilustracja poradnika Pentaxim, 32 jednostek antygen – stosowanie u dzieci

    Szczepionka PENTAXIM jest przeznaczona dla dzieci od ukończenia 6. tygodnia życia i chroni przed błonicą, tężcem, krztuścem, poliomyelitis oraz inwazyjnymi zakażeniami wywołanymi przez Haemophilus influenzae typ b. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, reakcje alergiczne, encefalopatię, gorączkę i ostrą chorobę. Najczęstsze działania niepożądane to brak apetytu, nerwowość, drażliwość, nietypowy płacz, senność, wymioty, zaczerwienienie, gorączka, opuchnięcie i ból w miejscu wstrzyknięcia. Alternatywy to szczepionki DTaP, IPV i Hib.

  • Ilustracja poradnika Drosetux – skład leku

    Drosetux to homeopatyczny syrop stosowany w leczeniu suchego i drażniącego kaszlu. Zawiera substancje czynne takie jak Drosera, Arnica montana, Belladonna, Cina, Coccus cacti, Corallium rubrum, Cuprum gluconicum, Ferrum phosphoricum, Ipeca i Solidago virga aurea. Substancje pomocnicze to sacharoza, benzoesan sodu, kwas cytrynowy jednowodny i woda oczyszczona. Lek jest bezpieczny dla dzieci, ale przed jego stosowaniem u dzieci do 6 lat należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Drosetux – wskazania – na co działa?

    Drosetux to homeopatyczny syrop stosowany w leczeniu suchego i drażniącego kaszlu. Zawiera substancje czynne takie jak Drosera 3CH i Arnica montana 3CH. Zalecane dawkowanie to 2,5 ml dla dzieci do 6 lat, 5 ml dla dzieci od 6 lat i 15 ml dla dorosłych, 3-5 razy na dobę. Lek nie ma znanych działań niepożądanych, ale w przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Stodal – wskazania – na co działa?

    Stodal granulki to homeopatyczny lek stosowany w leczeniu kaszlu różnego pochodzenia, towarzyszącego infekcjom górnych dróg oddechowych. Lek jest bezpieczny dla dorosłych i dzieci powyżej 6 roku życia, ale nie powinien być stosowany przez osoby z nietolerancją sacharozy lub laktozy. Zalecana dawka to 5 granulek 3-4 razy dziennie. W przypadku braku poprawy po 7 dniach, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Neoazarina, 316 mg + 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Neoazarina to lek stosowany w leczeniu silnych napadowych ataków kaszlu oraz w nieżytach górnych dróg oddechowych. Może powodować działania niepożądane, takie jak suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, zaparcia, zaburzenia snu i reakcje alergiczne. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, takich jak bóle brzucha, bóle głowy, depresja, zaburzenia oddychania, pobudzenie, drgawki i utrata świadomości. Neoazarina może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego przed jej stosowaniem należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Neoazarina, 316 mg + 10 mg – stosowanie u dzieci

    Neoazarina nie jest zalecana dla dzieci poniżej 12 roku życia z powodu ryzyka poważnych działań niepożądanych. Bezpieczne alternatywy to syropy na bazie miodu, prawoślazu, bluszczu i tymianku. Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed podaniem leku dziecku.