Menu

Inhibitor MAO-B

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Selegilina – porównanie substancji czynnych
  2. Safinamid – porównanie substancji czynnych
  3. Safinamid – mechanizm działania
  4. Safinamid – wskazania – na co działa?
  5. Rasagilina – wskazania – na co działa?
  6. Rasagilina – mechanizm działania
  7. Rasagilina – stosowanie u kierowców
  8. Vortioxetine Stada, 15 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Vortioxetine Stada, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Escitalopram Medreg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Xevoben XR – przeciwwskazania
  12. Escitalopram Grindeks, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Parkador, 25 mg + 100 mg – stosowanie u dzieci
  14. Parkador, 25 mg + 100 mg – stosowanie w ciąży
  15. Parkador, 12,5 mg + 50 mg – stosowanie w ciąży
  16. Parkador, 12,5 mg + 50 mg – stosowanie u dzieci
  17. Symescital, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Produodopa, (240 mg + 12 mg)/ml – stosowanie w ciąży
  19. Produodopa, (240 mg + 12 mg)/ml – stosowanie u dzieci
  20. Bisocard, 7,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Lecigon, (20 mg + 5 mg + 20 m – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Lecigon, (20 mg + 5 mg + 20 m – stosowanie w ciąży
  23. Lecigon, (20 mg + 5 mg + 20 m – stosowanie u dzieci
  24. Metoprolol Medreg, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  • Ilustracja poradnika Selegilina – porównanie substancji czynnych

    Selegilina, rasagilina i safinamid należą do tej samej grupy leków – inhibitorów MAO-B, wykorzystywanych w leczeniu choroby Parkinsona. Choć działają na podobnej zasadzie, różnią się między sobą m.in. wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania i profilem działań niepożądanych. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć ich zastosowanie, skuteczność oraz możliwe ograniczenia w różnych grupach pacjentów.

  • Safinamid, rasagilina i selegilina to nowoczesne substancje czynne, które wspierają leczenie choroby Parkinsona. Choć wszystkie należą do tej samej grupy leków – inhibitorów MAO-B – różnią się pod względem wskazań, sposobu podania, bezpieczeństwa stosowania i możliwości użycia w różnych grupach pacjentów. Poznaj ich najważniejsze podobieństwa oraz kluczowe różnice, które mogą wpłynąć na wybór odpowiedniej terapii.

  • Safinamid to substancja czynna stosowana w leczeniu choroby Parkinsona, która działa na kilka sposobów w organizmie. Oprócz wpływu na układ dopaminowy, oddziałuje także na inne procesy zachodzące w mózgu. Poznaj, jak działa safinamid, jak jest przetwarzany w organizmie oraz jakie wyniki przyniosły badania przedkliniczne.

  • Safinamid to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu choroby Parkinsona. Wspiera działanie innych leków przeciwparkinsonowskich, pomagając w łagodzeniu wahań ruchowych i poprawiając komfort codziennego funkcjonowania pacjentów. Przeznaczony jest wyłącznie dla dorosłych, a jego stosowanie zostało dokładnie przebadane w różnych grupach pacjentów z zaawansowaną postacią tej choroby.

  • Rasagilina to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu choroby Parkinsona. Jej działanie opiera się na zwiększeniu ilości dopaminy w mózgu, co pomaga złagodzić objawy choroby, takie jak sztywność czy spowolnienie ruchów. Może być stosowana zarówno samodzielnie, jak i razem z innymi lekami. Wskazania do stosowania rasagiliny są jasno określone i dotyczą wyłącznie dorosłych pacjentów.

  • Rasagilina to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu choroby Parkinsona. Jej działanie polega na wspieraniu naturalnych procesów w mózgu, które odpowiadają za kontrolę ruchów. Mechanizm działania rasagiliny jest dobrze poznany i umożliwia skuteczną poprawę jakości życia osób zmagających się z zaburzeniami motorycznymi. Poznaj, jak rasagilina działa w organizmie i dlaczego jest tak ważna w terapii tej choroby.

  • Rasagilina to substancja stosowana w leczeniu choroby Parkinsona, która może wpływać na codzienne funkcjonowanie pacjentów, zwłaszcza jeśli chodzi o prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. U niektórych osób może powodować senność lub nagłe epizody zasypiania, co niesie ryzyko podczas wykonywania czynności wymagających pełnej uwagi. Warto poznać, jakie środki ostrożności należy zachować podczas terapii rasagiliną i jak rozpoznać objawy, które mogą ograniczać bezpieczeństwo na drodze lub w pracy.

  • Vortioxetine Stada może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym nieselektywnymi i selektywnymi inhibitorami MAO, lekami serotoninergicznymi, litem, tryptofanem, ryfampicyną, karbamazepiną, fenytoiną oraz lekami przeciwkrzepliwymi i przeciwpłytkowymi. Może również wchodzić w interakcje z ziołami, takimi jak ziele dziurawca, oraz wpływać na wyniki testów na obecność leków. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Vortioxetine Stada nie jest zalecane.

  • Vortioxetine Stada, lek stosowany w leczeniu depresji, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak nieselektywne inhibitory MAO, selektywne inhibitory MAO-A i MAO-B, linezolid, leki serotoninergiczne, lit, tryptofan, leki obniżające stężenie sodu, rifampicyna, karbamazepina, fenytoina oraz warfaryna. Może również wchodzić w interakcje z ziołem dziurawca oraz wpływać na wyniki testów na obecność leków. Jednoczesne stosowanie z alkoholem nie jest zalecane. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem nowego leczenia.

  • Escitalopram Medreg może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym inhibitorami MAO, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami, litem, tryptofanem, sumatryptanem, tramadolem, cymetydyną, lanzoprazolem, omeprazolem, flukonazolem, fluwoksaminą, tyklopidyną, zielem dziurawca, NLPZ, warfaryną, dipyrydamolem, fenprokumonem, meflochiną, bupropionem, flekainidem, propafenonem, metoprololem oraz lekami obniżającymi stężenie potasu lub magnezu we krwi. Może również wchodzić w interakcje z zielem dziurawca zwyczajnego oraz alkoholem. Nie zaleca się jednoczesnego spożycia alkoholu podczas stosowania escytalopramu. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Lek Xevoben XR nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, pacjentów poniżej 25 roku życia, osoby z ciężkimi zaburzeniami hormonalnymi, metabolicznymi, wątroby, nerek lub szpiku kostnego, pacjentów z ciężką chorobą nerek bez dializ, ciężkimi chorobami serca, psychozami, jednocześnie stosujących rezerpinę, nieselektywne inhibitory MAO lub połączenie selektywnego inhibitora MAO-A i MAO-B, pacjentów z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania oraz kobiety w ciąży lub bez skutecznej antykoncepcji.

  • Escitalopram Grindeks może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami MAO, antybiotykami, lekami przeciwbólowymi i przeciwdepresyjnymi. Może również reagować z ziołami, takimi jak ziele dziurawca. Spożywanie alkoholu podczas stosowania escytalopramu nie jest zalecane. Ważne jest, aby zawsze konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem nowego leczenia lub zmianą dawkowania.

  • Parkador, zawierający karbidopę i lewodopę, nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku badań klinicznych i ryzyka działań niepożądanych. Alternatywne leki, takie jak amantadyna, selegilina oraz lewodopa w monoterapii, mogą być stosowane u dzieci pod ścisłym nadzorem lekarza. Ważne jest, aby rodzice i opiekunowie byli świadomi możliwych działań niepożądanych i konsultowali się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.

  • Stosowanie leku Parkador przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na ryzyko dla płodu i niemowlęcia. Alternatywne leki, takie jak amantadyna, selegilina i entakapon, mogą być bezpieczniejsze, ale wymagają konsultacji z lekarzem. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem w celu omówienia najlepszych opcji leczenia.

  • Stosowanie leku Parkador przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na ryzyko dla dziecka. Alternatywne leki, takie jak amantadyna, selegilina i entakapon, mogą być bezpieczniejsze, ale ich stosowanie wymaga konsultacji z lekarzem.

  • Parkador, zawierający karbidopę i lewodopę, nie jest zalecany dla dzieci ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywy, takie jak amantadyna, lewodopa w monoterapii oraz selegilina, mogą być stosowane pod ścisłym nadzorem lekarza. Ważne jest, aby zawsze konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii u dzieci.

  • Symescital, zawierający escytalopram, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami MAO, lekami przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami i lekami przeciwzakrzepowymi. Może również wchodzić w interakcje z dziurawcem zwyczajnym. Nie zaleca się jednoczesnego spożywania alkoholu podczas stosowania Symescitalu.

  • Produodopa nie jest zalecana dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Alternatywne leki, takie jak amantadyna, selegilina i entakapon, mogą być stosowane, ale ich bezpieczeństwo w ciąży powinno być dokładnie monitorowane przez lekarza. Decyzja o stosowaniu jakiegokolwiek leku w ciąży lub podczas karmienia piersią powinna być podjęta przez lekarza, który dokładnie oceni korzyści i ryzyko dla matki i dziecka.

  • Produodopa nie jest zalecana dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku badań dotyczących jej bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej. Alternatywne leki, które mogą być stosowane u dzieci, to lewodopa, amantadyna, selegilina i pramipeksol. Główne działania niepożądane Produodopy to zakażenia w miejscu infuzji, omamy, depresja, reakcje w miejscu infuzji oraz zaburzenia kontroli impulsów.

  • Bisocard, zawierający bisoprolol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwarytmicznymi, antagonistami wapnia, lekami przeciwnadciśnieniowymi oraz insuliną. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak środki znieczulające i glikozydy nasercowe. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne Bisocardu, co może prowadzić do zawrotów głowy i osłabienia. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed przyjmowaniem Bisocardu z innymi lekami lub alkoholem.

  • Lecigon, stosowany w leczeniu zaawansowanej choroby Parkinsona, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwdepresyjnymi, lekami na chorobę Parkinsona, lekami przeciwcholinergicznymi, sympatykomimetykami, lekami przeciwnadciśnieniowymi, warfaryną, lekami na psychozy, lekami na nudności, lekami na padaczkę, benzodiazepinami, lekami na gruźlicę oraz lekami na skurcze żołądka i jelit. Lecigon może również wchodzić w interakcje z żelazem oraz pokarmami wysokobiałkowymi. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji Lecigonu z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność w jego spożywaniu.

  • Lecigon, lek stosowany w zaawansowanej chorobie Parkinsona, nie jest zalecany dla kobiet w ciąży ani karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Alternatywne leki, takie jak amantadyna, selegilina i pramipeksol, mogą być bezpieczniejsze, ale ich stosowanie wymaga konsultacji z lekarzem. Ważne jest, aby każda kobieta w ciąży lub karmiąca piersią skonsultowała się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiegokolwiek leczenia choroby Parkinsona.

  • Lecigon nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku odpowiednich badań klinicznych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej. Alternatywne leki, takie jak amantadyna, bromokryptyna i selegilina, mogą być stosowane u dzieci pod ścisłą kontrolą lekarza. Ważne jest regularne monitorowanie dzieci podczas leczenia farmakologicznego, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność terapii.

  • Metoprolol Medreg może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami MAO, antagonistami kanału wapniowego, SSRI, sympatykomimetykami i lekami przeciwcukrzycowymi. Spożywanie pokarmu może zwiększać biodostępność leku, a alkohol może nasilać jego działanie obniżające ciśnienie krwi. Zaleca się unikanie alkoholu podczas stosowania metoprololu.