Menu

Hiperamonemia

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Convulex 150 – przeciwwskazania
  2. Convulex 150 – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Depakine Chrono 500, 333 mg + 145 mg – przeciwwskazania
  4. Depakine Chrono 500, 333 mg + 145 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Depakine Chrono 500, 333 mg + 145 mg – dawkowanie leku
  6. Depakine Chrono 500, 333 mg + 145 mg – stosowanie u dzieci
  7. Topamax, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Olimel N9E – profil bezpieczenstwa
  9. Olimel N9 – profil bezpieczenstwa
  10. Olimel N7E – profil bezpieczenstwa
  11. Olimel N5E – profil bezpieczenstwa
  12. Olimel Peri N4E – profil bezpieczenstwa
  13. Oritop, 100 mg – stosowanie u dzieci
  14. Oritop, 50 mg – profil bezpieczenstwa
  15. Oritop, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Oritop, 50 mg – stosowanie w ciąży
  17. Oritop, 100 mg – profil bezpieczenstwa
  18. Oritop, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Oritop, 25 mg – stosowanie u dzieci
  20. Toramat, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Toramat, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Toramat, 200 mg – stosowanie w ciąży
  23. Clinimix N17G35E – wskazania – na co działa?
  24. Clinimix N17G35E – profil bezpieczenstwa
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Convulex 150 – przeciwwskazania

    Convulex to lek stosowany w leczeniu padaczki i manii, zawierający kwas walproinowy. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, zapalenie wątroby, porfiria, jednoczesne stosowanie z meflochiną, zaburzenia mitochondrialne, zaburzenia cyklu mocznikowego oraz leczenie padaczki i choroby afektywnej dwubiegunowej w ciąży. Przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie pierwszych 6 miesięcy terapii, należy regularnie monitorować czynność wątroby. Pacjenci powinni być świadomi potencjalnych zagrożeń i regularnie monitorować swoje zdrowie.

  • Ilustracja poradnika Convulex 150 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Convulex to lek stosowany w leczeniu padaczki i manii, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to drżenie, nudności, niedokrwistość, trombocytopenia, senność, wymioty, wypadanie włosów i zwiększenie masy ciała. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują leukopenię, śpiączkę, zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, zmniejszenie gęstości mineralnej kości i hiperandrogenizm. Rzadkie działania niepożądane to niewydolność szpiku kostnego, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, układowy toczeń rumieniowaty, rozpad mięśni prążkowanych i hiperamonemia. U dzieci niektóre działania niepożądane mogą występować częściej lub mieć cięższy przebieg niż u dorosłych.

  • Ilustracja poradnika Depakine Chrono 500, 333 mg + 145 mg – przeciwwskazania

    Depakine Chrono nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na walproinian sodu, zapalenia wątroby, porfirii, jednoczesnego stosowania z meflochiną, zaburzeń mitochondrialnych, zaburzeń cyklu mocznikowego, niedoboru karnityny, ciąży w przypadku leczenia choroby afektywnej dwubiegunowej oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Należy natychmiast poinformować lekarza o objawach takich jak osłabienie, brak apetytu, senność, wymioty, bóle brzucha, żółtaczka, ostre bóle brzucha, problemy z równowagą, ospałość, wymioty oraz myśli samobójcze. Depakine Chrono może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami neuroleptycznymi, inhibitorami MAO, benzodiazepinami, innymi lekami przeciwpadaczkowymi, kanabidiolem, niektórymi lekami przeciwzakaźnymi, metotreksatem, zydowudyną, rytonawirem, lopinawirem, meflochiną, salicylanami, lekami…

  • Ilustracja poradnika Depakine Chrono 500, 333 mg + 145 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Depakine Chrono, zawierający walproinian sodu i kwas walproinowy, jest stosowany w leczeniu padaczki i manii. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak drżenie, nudności, senność, wymioty, bóle żołądka, biegunka, wypadanie włosów, wzrost masy ciała, uszkodzenie wątroby, zapalenie trzustki, reakcje alergiczne, problemy z krzepnięciem krwi i problemy z nerkami. Działania niepożądane są klasyfikowane według częstości występowania: bardzo często, często, niezbyt często, rzadko i częstość nieznana. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych zagrożeń i monitorowali swoje zdrowie podczas terapii. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Depakine Chrono 500, 333 mg + 145 mg – dawkowanie leku

    Lek Depakine Chrono stosuje się w leczeniu padaczki i manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i indywidualnej wrażliwości pacjenta. Dla dorosłych przeciętna dawka wynosi 20-30 mg/kg masy ciała na dobę, dla dzieci 30 mg/kg masy ciała na dobę. Ważne jest monitorowanie czynności wątroby i unikanie alkoholu. W razie ciężkich działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Depakine Chrono 500, 333 mg + 145 mg – stosowanie u dzieci

    Depakine Chrono może być stosowany u dzieci powyżej 17 kg, ale nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 lat i w leczeniu manii u dzieci poniżej 18 lat. Stosowanie tego leku u dzieci wiąże się z ryzykiem uszkodzenia wątroby, zapalenia trzustki, hiperamonemii i myśli samobójczych. Bezpiecznymi alternatywami dla dzieci są lamotrygina, lewetyracetam i topiramat.

  • Ilustracja poradnika Topamax, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Topamax, stosowany w leczeniu padaczki i zapobieganiu migrenie, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to depresja, napady drgawkowe, lęk, drażliwość, zmiany nastroju, kamica nerkowa i zmniejszenie masy ciała. Niezbyt częste działania obejmują kwasicę metaboliczną, zmniejszone pocenie się, myśli o samookaleczeniu się i utratę części pola widzenia. Rzadkie działania to jaskra, hiperamonemia i ciężkie reakcje skórne. Dzieci mogą doświadczać działań niepożądanych częściej niż dorośli, takich jak problemy z koncentracją, kwasica metaboliczna, myśli o samookaleczeniu się, zmęczenie, zmniejszony lub zwiększony apetyt, agresja, trudności z zasypianiem i budzenie się, uczucie braku równowagi podczas chodzenia, złe samopoczucie, zmniejszenie poziomu potasu we…

  • Ilustracja poradnika Olimel N9E – profil bezpieczenstwa

    OLIMEL N9E to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym. Stosowanie leku u kobiet karmiących wymaga dokładnego rozważenia przez lekarza. OLIMEL N9E nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn. Brak informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się jednak unikanie spożywania alkoholu podczas terapii. U seniorów dawkę należy dobierać z ostrożnością, biorąc pod uwagę obniżoną czynność wątroby, nerek lub serca. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymagają szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Olimel N9 – profil bezpieczenstwa

    OLIMEL N9 to emulsja do infuzji stosowana do dożylnego odżywiania pacjentów. Stosowanie leku u kobiet karmiących wymaga dokładnego rozważenia przez lekarza. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Brak danych dotyczących interakcji z alkoholem, zaleca się unikanie spożywania alkoholu. U seniorów dawkę należy dobierać z ostrożnością, biorąc pod uwagę stan zdrowia pacjenta. Stosowanie leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymaga szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Olimel N7E – profil bezpieczenstwa

    OLIMEL N7E to emulsja do infuzji stosowana do żywienia pozajelitowego. Kobiety karmiące powinny stosować lek tylko po dokładnym rozważeniu przez lekarza. OLIMEL N7E nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas terapii. U seniorów dawkę należy dobierać ostrożnie, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być regularnie monitorowani.

  • Ilustracja poradnika Olimel N5E – profil bezpieczenstwa

    Artykuł omawia bezpieczeństwo stosowania leku OLIMEL N5E, koncentrując się na kobietach karmiących, prowadzeniu pojazdów, interakcjach z alkoholem, stosowaniu u seniorów oraz pacjentach z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Kobiety karmiące powinny stosować lek po dokładnym rozważeniu przez lekarza. OLIMEL N5E nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak specyficznych danych dotyczących interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. Seniorzy wymagają ostrożnego dawkowania i monitorowania. Pacjenci z niewydolnością nerek i wątroby powinni stosować lek z ostrożnością i regularnie przeprowadzać badania kliniczne i laboratoryjne.

  • Ilustracja poradnika Olimel Peri N4E – profil bezpieczenstwa

    OLIMEL PERI N4E to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym. Brak jest wystarczających danych dotyczących jego stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią, dlatego decyzja o jego podaniu powinna być podjęta przez lekarza. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn. Brak danych na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się konsultację z lekarzem. U seniorów dawkę należy dobierać z ostrożnością, biorąc pod uwagę współistniejące choroby i farmakoterapię. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować lek z ostrożnością i pod ścisłym nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Oritop, 100 mg – stosowanie u dzieci

    Oritop może być stosowany u dzieci w leczeniu napadów padaczkowych, ale wiąże się z pewnymi ryzykami, takimi jak myśli samobójcze, zmniejszenie masy ciała, reakcje skórne i hiperamonemia. Alternatywne leki, takie jak lamotrygina, kwas walproinowy i levetiracetam, mogą być bezpieczniejsze i równie skuteczne.

  • Ilustracja poradnika Oritop, 50 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Oritop, zawierający topiramat, jest stosowany w leczeniu padaczki i zapobieganiu migrenie. Kobiety karmiące powinny omówić z lekarzem, czy przerwać karmienie piersią, ponieważ topiramat przenika do mleka matki. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn może być niebezpieczne ze względu na możliwe zawroty głowy i zmęczenie. Unikaj spożywania alkoholu podczas stosowania leku. Seniorzy nie wymagają dostosowania dawki, ale powinni być monitorowani pod kątem działań niepożądanych. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować lek ostrożnie, z dostosowaniem dawki i regularnym monitorowaniem funkcji nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Oritop, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Oritop, zawierający topiramat, jest lekiem przeciwpadaczkowym i zapobiegającym migrenie, który może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to depresja, drgawki, niepokój, drażliwość, zmiany nastroju, kamienie nerkowe oraz zmniejszenie masy ciała. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zwiększone stężenie kwasów we krwi, zmniejszone pocenie się, myśli o samookaleczeniu oraz częściową utratę pola widzenia. Rzadkie działania niepożądane to jaskra, hiperamonemia oraz zespół Stevensa-Johnsona. Dzieci mogą doświadczać niektórych działań niepożądanych częściej niż dorośli. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Oritop, 50 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Oritop (topiramat) w ciąży jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych wad wrodzonych. Podczas karmienia piersią topiramat przenika do mleka matki i może powodować działania niepożądane u dziecka. Alternatywne leki, takie jak lamotrygina i levetiracetam, mogą być bezpieczniejsze. Każda decyzja o zmianie leczenia powinna być podejmowana przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Oritop, 100 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Oritop, zawierający topiramat, jest stosowany w leczeniu padaczki i zapobieganiu migrenie. Przenika do mleka matki, co może powodować działania niepożądane u dziecka. Może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i wchodzić w interakcje z alkoholem. U seniorów nie jest wymagane dostosowywanie dawki, ale powinni być monitorowani. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby mogą wymagać dostosowania dawki i regularnego monitorowania.

  • Ilustracja poradnika Oritop, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Oritop, zawierający topiramat, jest stosowany w leczeniu padaczki i zapobieganiu migrenie. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym depresję, drgawki, niepokój, drażliwość, zmiany nastroju oraz kamienie nerkowe. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak jaskra, hiperamonemia czy ciężkie reakcje skórne. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych zagrożeń i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Oritop, 25 mg – stosowanie u dzieci

    Oritop może być stosowany u dzieci w określonych przypadkach, ale wiąże się z pewnymi ryzykami, takimi jak zmniejszenie masy ciała, myśli samobójcze, reakcje skórne i hiperamonemia. Alternatywne leki, takie jak levetiracetam, lamotrygina i valproinian sodu, mogą być bezpieczniejsze dla dzieci. Ważne jest monitorowanie stanu zdrowia dziecka podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Toramat, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Toramat, zawierający topiramat, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym fenytoiną, karbamazepiną, kwasem walproinowym, digoksyną, hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi, rysperydonem, hydrochlorotiazydem, metforminą, pioglitazonem i glibenklamidem. Może również wchodzić w interakcje z dziurawcem zwyczajnym i alkoholem. Spożywanie alkoholu podczas stosowania leku Toramat nie jest zalecane. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach, aby uniknąć niepożądanych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Toramat, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Toramat, zawierający topiramat, jest lekiem przeciwpadaczkowym i zapobiegającym migrenom, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to depresja, napady padaczkowe, lęk, drażliwość, kamienie nerkowe oraz zmniejszenie masy ciała. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują kwasicę metaboliczną, zmniejszenie pocenia się oraz myśli o samookaleczeniu się. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane to jaskra, hiperamonemia oraz ciężkie reakcje skórne. Dzieci mogą doświadczać niektórych działań niepożądanych częściej niż dorośli.

  • Ilustracja poradnika Toramat, 200 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Toramat przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest ryzykowne i może prowadzić do poważnych wad wrodzonych oraz działań niepożądanych u dziecka. Alternatywne leki, takie jak lamotrygina, gabapentyna i metoprolol, mogą być bezpieczniejsze. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i skonsultować się z lekarzem w przypadku planowania ciąży lub karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Clinimix N17G35E – wskazania – na co działa?

    Lek CLINIMIX N17G35E jest stosowany w odżywianiu pozajelitowym, gdy odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niedostateczne lub przeciwwskazane. Wskazania obejmują ciężkie niedożywienie, choroby przewodu pokarmowego, operacje chirurgiczne, oparzenia i sepsę. Dawkowanie jest dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężką hiperglikemię, kwasicę metaboliczną oraz zbyt duże stężenia sodu, potasu, magnezu, wapnia i fosforu we krwi. Działania niepożądane mogą obejmować reakcje nadwrażliwości, hiperglikemię, hiperamonemię, azotemię, zapalenie pęcherzyka żółciowego i kamicę żółciową.

  • Ilustracja poradnika Clinimix N17G35E – profil bezpieczenstwa

    Lek CLINIMIX N17G35E jest stosowany w żywieniu pozajelitowym. Bezpieczeństwo jego stosowania u kobiet karmiących nie zostało ustalone, a decyzję o jego podaniu powinien podjąć lekarz. Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów, ale pacjenci powinni być świadomi możliwych działań niepożądanych. Brak specyficznych informacji dotyczących interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. U seniorów należy zachować ostrożność i regularnie monitorować stan kliniczny. Pacjenci z niewydolnością nerek powinni być szczególnie monitorowani ze względu na ryzyko kwasicy metabolicznej. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy regularnie monitorować stężenie amoniaku we krwi.