Menu

Glukoneogeneza

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Maysiglu, 50 mg – stosowanie u dzieci
  2. Maysiglu, 100 mg – stosowanie u dzieci
  3. Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma, 50 mg + 1000 mg – stosowanie u dzieci
  4. Metsigletic, 50 mg + 850 mg – skład leku
  5. Sigletic, 100 mg – dawkowanie leku
  6. Siofor XR 750 mg – skład leku
  7. Glimepiride Aurovitas, 4 mg – stosowanie u dzieci
  8. Metcrean, 500 mg – wskazania – na co działa?
  9. Glypvilo, 50 mg – stosowanie w ciąży
  10. Vilspox – wskazania – na co działa?
  11. Vilspox – stosowanie u dzieci
  12. Vilspox – skład leku
  13. Valimar, 1000 mg – skład leku
  14. Clazicon, 60 mg – stosowanie u dzieci
  15. Etform, 1000 mg – skład leku
  16. Sitagliptin Polpharma, 100 mg – stosowanie u dzieci
  17. Sitagliptin Teva – stosowanie w ciąży
  18. Sitagliptin Teva – stosowanie u dzieci
  19. Gliclazide Zentiva, 60 mg – stosowanie u dzieci
  20. Glibenese GITS, 10 mg – profil bezpieczenstwa
  21. Avamina, 1000 mg – skład leku
  22. Avamina, 500 mg – stosowanie u dzieci
  23. Metformin Bluefish, 1000 mg – skład leku
  24. Metformin Bluefish, 500 mg – skład leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Maysiglu, 50 mg – stosowanie u dzieci

    Maysiglu, zawierający sytagliptynę, nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 2 ze względu na brak skuteczności i wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki to metformina, insulina oraz inhibitory SGLT2. Badania kliniczne wykazały, że Maysiglu nie przynosi istotnej poprawy wartości HbA1c u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Maysiglu, 100 mg – stosowanie u dzieci

    Maysiglu, zawierający sytagliptynę, nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku skuteczności i danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki dla dzieci z cukrzycą typu 2 to metformina, insulina oraz inhibitory SGLT2. Ważne jest skonsultowanie się z lekarzem w celu wyboru odpowiedniego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma, 50 mg + 1000 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku badań dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki to metformina, insulina oraz inhibitory SGLT2. Główne działania niepożądane to kwasica mleczanowa, hipoglikemia, zapalenie trzustki oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Metsigletic, 50 mg + 850 mg – skład leku

    Lek Metsigletic zawiera dwie substancje czynne: sytagliptynę i metforminę, które pomagają kontrolować poziom cukru we krwi u pacjentów z cukrzycą typu 2. Substancje pomocnicze w leku pełnią różne funkcje, takie jak stabilizacja leku, poprawa jego smaku, wyglądu oraz ułatwienie jego podania. Ważne jest, aby pacjenci zrozumieli skład leku, aby mogli świadomie stosować swoje leczenie.

  • Ilustracja poradnika Sigletic, 100 mg – dawkowanie leku

    Sigletic to lek na cukrzycę typu 2. Zalecana dawka to 100 mg raz na dobę. W przypadku zaburzeń czynności nerek lub wątroby może być konieczne dostosowanie dawki. Lek można przyjmować z posiłkami lub niezależnie od nich. Ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących diety i ćwiczeń fizycznych.

  • Ilustracja poradnika Siofor XR 750 mg – skład leku

    Artykuł omawia szczegółowy skład leku Siofor XR, w tym substancje czynne i pomocnicze. Głównym składnikiem jest metforminy chlorowodorek, a substancje pomocnicze to magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna, karmeloza sodowa i hypromeloza. Wyjaśniono również znaczenie poszczególnych składników oraz ich rolę w działaniu leku.

  • Ilustracja poradnika Glimepiride Aurovitas, 4 mg – stosowanie u dzieci

    Glimepiride Aurovitas nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności oraz ryzyka hipoglikemii. Alternatywne leki, takie jak metformina, insulina i inhibitory SGLT2, mogą być bezpiecznie stosowane u dzieci z cukrzycą typu 2.

  • Ilustracja poradnika Metcrean, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Metcrean to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który pomaga kontrolować poziom glukozy we krwi. Jest szczególnie zalecany dla pacjentów z nadwagą. Lek działa poprzez zmniejszenie wytwarzania glukozy w wątrobie, zwiększenie wrażliwości na insulinę oraz opóźnienie absorpcji glukozy w jelicie. Metcrean może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci w wieku od 10 lat oraz młodzieży. Ważne jest, aby pacjenci przestrzegali zaleceń lekarza dotyczących diety i aktywności fizycznej oraz regularnie kontrolowali poziom glukozy we krwi.

  • Ilustracja poradnika Glypvilo, 50 mg – stosowanie w ciąży

    Glypvilo, zawierający wildagliptynę, nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak insulina, metformina i glibenklamid, są bezpieczniejsze dla tych grup pacjentek. Insulina jest najczęściej zalecana, ponieważ nie przenika przez łożysko. Metformina i glibenklamid mogą być stosowane w określonych przypadkach. Przed rozpoczęciem leczenia Glypvilo konieczne są badania czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Vilspox – wskazania – na co działa?

    Vilspox to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów, którzy nie uzyskali wystarczającej kontroli glikemii mimo stosowania maksymalnych tolerowanych dawek metforminy w monoterapii, w terapii skojarzonej z sulfonylomocznikiem lub insuliną. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, a przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na substancje czynne, ostrą kwasicę metaboliczną, stan przedśpiączkowy w cukrzycy oraz ciężką niewydolność nerek. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, utrata apetytu, zawroty głowy, ból głowy, niekontrolowane drżenie, metaliczny smak w ustach oraz małe stężenie glukozy we krwi.

  • Ilustracja poradnika Vilspox – stosowanie u dzieci

    Vilspox nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki, takie jak metformina, insulina i sulfonylomoczniki, mogą być bezpiecznie stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2 u dzieci. Każdy z tych leków ma swoje specyficzne zastosowania i powinien być przepisany przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Vilspox – skład leku

    Vilspox to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający wildagliptynę i metforminę. Wildagliptyna zwiększa stężenie inkretyn, co poprawia wydzielanie insuliny, a metformina zmniejsza wytwarzanie glukozy w wątrobie. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak hydroksypropyloceluloza, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek żółty, makrogol 4000 i talk, które zapewniają stabilność i skuteczność leku. Vilspox nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

  • Ilustracja poradnika Valimar, 1000 mg – skład leku

    VALIMAR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający metforminy chlorowodorek jako substancję czynną. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze takie jak magnezu stearynian, krzemionka koloidalna, bezwodna, powidon K30 oraz hypromeloza K100M. Metformina zmniejsza stężenie glukozy we krwi poprzez hamowanie glukoneogenezy i glikogenolizy w wątrobie, zwiększenie wrażliwości na insulinę w mięśniach oraz opóźnienie wchłaniania glukozy w jelicie.

  • Ilustracja poradnika Clazicon, 60 mg – stosowanie u dzieci

    Clazicon nie jest zalecany dla dzieci z cukrzycą typu 2 ze względu na brak danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Bezpieczne alternatywy obejmują metforminę, insulinę oraz inhibitory SGLT2. Ważne jest monitorowanie objawów hipoglikemii i konsultacja z lekarzem w celu wyboru odpowiedniego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Etform, 1000 mg – skład leku

    Etform to lek na cukrzycę typu 2, zawierający metforminę oraz substancje pomocnicze takie jak powidon K90, magnezu stearynian, hypromeloza, makrogol 4000 i tytanu dwutlenek (E171). Substancje pomocnicze stabilizują lek, poprawiają jego smak i ułatwiają podanie. Metformina obniża stężenie glukozy we krwi poprzez różne mechanizmy działania. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku i jego potencjalnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Polpharma, 100 mg – stosowanie u dzieci

    Sitagliptin Polpharma nie jest zalecany dla dzieci z cukrzycą typu 2 ze względu na brak skuteczności i badań klinicznych. Bezpieczne alternatywy to metformina, insulina oraz inhibitory SGLT2. Metformina jest pierwszym wyborem, a insulina jest stosowana w przypadkach, gdy inne leki nie są skuteczne.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Teva – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Sitagliptin Teva w czasie ciąży i karmienia piersią nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak insulina, metformina i glibenklamid, mogą być bezpieczniejsze dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Teva – stosowanie u dzieci

    Sitagliptin Teva nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Alternatywne leki dla dzieci z cukrzycą typu 2 to metformina, insulina oraz inhibitory SGLT2. Ważne jest skonsultowanie się z lekarzem w celu dobrania odpowiedniego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Gliclazide Zentiva, 60 mg – stosowanie u dzieci

    Gliclazide Zentiva nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki dla dzieci z cukrzycą typu 2 to metformina, insulina oraz inhibitory DPP-4. Wybór odpowiedniego leku zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i decyzji lekarza.

  • Ilustracja poradnika Glibenese GITS, 10 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Glibenese GITS, zawierający glipizyd, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Nie zaleca się jego stosowania podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko hipoglikemii u dziecka. Pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i unikać spożywania alkoholu, który nasila działanie hipoglikemizujące leku. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby istnieje większe ryzyko wystąpienia ciężkiej hipoglikemii, dlatego zaleca się regularne monitorowanie stężenia glukozy we krwi.

  • Ilustracja poradnika Avamina, 1000 mg – skład leku

    Avamina to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający metforminę. Dostępny jest w trzech dawkach: 500 mg, 850 mg i 1000 mg. Oprócz substancji czynnej, lek zawiera substancje pomocnicze, takie jak powidon K-90, magnezu stearynian, hypromeloza 5cP oraz makrogol 400 i 6000, które pomagają w formowaniu tabletek, zapewniają ich stabilność i ułatwiają połykanie. Zrozumienie składu leku jest istotne dla pacjentów, aby mogli świadomie stosować terapię i unikać potencjalnych interakcji lub działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Avamina, 500 mg – stosowanie u dzieci

    Avamina to lek zawierający metforminę, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dzieci w wieku 10 lat i starsze mogą zażywać Avamina pod nadzorem lekarza. Alternatywy dla dzieci to insulina, sulfonylomoczniki i inhibitory DPP-4. Możliwe działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe i bardzo rzadko kwasicę mleczanową.

  • Ilustracja poradnika Metformin Bluefish, 1000 mg – skład leku

    Metformin Bluefish 1000 mg to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Zawiera metforminy chlorowodorek jako substancję czynną oraz powidon, magnezu stearynian, hypromeloza i makrogol jako substancje pomocnicze. Lek działa poprzez zmniejszanie wytwarzania glukozy w wątrobie, zwiększanie wrażliwości na insulinę i opóźnianie absorpcji glukozy w jelicie.

  • Ilustracja poradnika Metformin Bluefish, 500 mg – skład leku

    Metformin Bluefish to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Zawiera metforminy chlorowodorek jako substancję czynną oraz substancje pomocnicze takie jak powidon, magnezu stearynian, hypromeloza i makrogol. Substancje pomocnicze wspomagają działanie i stabilność leku. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku i potencjalnych skutków ubocznych.