Menu

Fibrynogen

Produkty powiązane z fibrynogen
Aclotin, tabletki powlekane, 0,25 g
Aclotin, tabletki powlekane, 0,25 g
Agapurin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 400 mg
Agapurin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 400 mg
Agapurin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 600 mg
Agapurin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 600 mg
Agapurin, drażetki, 100 mg
Agapurin, drażetki, 100 mg
Apo-Pentox 400 SR, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 400 mg
Apo-Pentox 400 SR, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 400 mg
Areplex, tabletki powlekane, 75 mg
Areplex, tabletki powlekane, 75 mg
Cilostop, tabletki, 100 mg
Cilostop, tabletki, 100 mg
Cilozek, tabletki, 100 mg
Cilozek, tabletki, 100 mg
Cyclo 3 Fort, kapsułki
Cyclo 3 Fort, kapsułki
Cyclovena, kapsułki
Cyclovena, kapsułki
DIH, tabletki, 500 mg
DIH, tabletki, 500 mg
Diohespan max, tabletki, 1000 mg
Diohespan max, tabletki, 1000 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Emilia Chłopek-Olkuska
Emilia Chłopek-Olkuska
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Urokinase medac, 250 000 j.m. – skład leku
  2. Urokinase medac, 250 000 j.m. – profil bezpieczenstwa
  3. Urokinase medac, 50 000 j.m. – profil bezpieczenstwa
  4. Urokinase medac, 100 000 j.m. – skład leku
  5. Urokinase medac, 100 000 j.m. – profil bezpieczenstwa
  6. Urokinase medac, 100 000 j.m. – stosowanie w ciąży
  7. Urokinase medac, 10 000 j.m. – profil bezpieczenstwa
  8. BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – wskazania – na co działa?
  9. BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – profil bezpieczenstwa
  10. BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – przeciwwskazania
  11. BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – dawkowanie leku
  12. BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – stosowanie u dzieci
  13. Riastap, 1 g – przeciwwskazania
  14. Riastap, 1 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Riastap, 1 g – przedawkowanie leku
  16. Riastap, 1 g – stosowanie w ciąży
  17. Riastap, 1 g – stosowanie u dzieci
  18. Riastap, 1 g
  19. Riastap, 1 g – profil bezpieczenstwa
  20. Tisseel Lyo – skład leku
  21. Tisseel Lyo – wskazania – na co działa?
  22. Tisseel Lyo – profil bezpieczenstwa
  23. Tisseel Lyo – przeciwwskazania
  24. Tisseel Lyo – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Urokinase medac, 250 000 j.m. – skład leku

    Urokinase medac to lek zawierający urokinazę, enzym rozpuszczający zakrzepy krwi, oraz substancje pomocnicze: disodu wodorofosforan dwunastowodny, sodu diwodorofosforan dwuwodny i albuminę ludzką. Urokinaza przekształca plazminogen w plazminę, co prowadzi do rozpuszczania zakrzepów. Substancje pomocnicze stabilizują lek i utrzymują jego aktywność. Lek może być stosowany u dzieci w leczeniu zablokowanych skrzepliną centralnych cewników żylnych.

  • Ilustracja poradnika Urokinase medac, 250 000 j.m. – profil bezpieczenstwa

    Urokinase medac to lek stosowany w leczeniu zakrzepów krwi. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących piersią, ponieważ nie wiadomo, czy urokinaza przenika do mleka matki. Stosowanie leku ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Brak bezpośrednich informacji dotyczących interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność. U seniorów, szczególnie powyżej 75 lat, należy stosować lek ostrożnie ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki leku. Pacjenci powinni być monitorowani pod kątem skuteczności terapii i ryzyka krwawienia.

  • Ilustracja poradnika Urokinase medac, 50 000 j.m. – profil bezpieczenstwa

    Urokinase medac to lek stosowany w leczeniu zakrzepów krwi. Kobiety karmiące powinny unikać jego stosowania, ponieważ nie wiadomo, czy przenika do mleka matki. Lek ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Seniorzy, szczególnie powyżej 75 lat, powinni stosować lek ostrożnie. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby mogą wymagać zmniejszenia dawki.

  • Ilustracja poradnika Urokinase medac, 100 000 j.m. – skład leku

    Urokinase medac to lek zawierający urokinazę, enzym rozpuszczający skrzepliny krwi, oraz substancje pomocnicze: disodu wodorofosforan dwunastowodny, sodu diwodorofosforan dwuwodny i albuminę ludzką. Substancje pomocnicze stabilizują lek i utrzymują odpowiednie pH roztworu. Leku nie należy stosować w ciąży bez wyraźnej konieczności.

  • Ilustracja poradnika Urokinase medac, 100 000 j.m. – profil bezpieczenstwa

    Artykuł omawia bezpieczeństwo stosowania leku Urokinase medac, koncentrując się na kobietach karmiących, prowadzeniu pojazdów, interakcjach z alkoholem, stosowaniu u seniorów oraz pacjentach z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania leku, chyba że jest to absolutnie konieczne. Lek nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak specyficznych danych dotyczących interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność. Seniorzy, zwłaszcza powyżej 75 roku życia, mogą wymagać dostosowania dawki. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby mogą potrzebować zmniejszenia dawki i monitorowania stężenia fibrynogenu.

  • Ilustracja poradnika Urokinase medac, 100 000 j.m. – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Urokinase medac przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa oraz ryzyko przenikania przez łożysko. Alternatywne leki, takie jak heparyna, enoksaparyna i warfaryna, mogą być bezpieczniejsze dla tych grup pacjentek.

  • Ilustracja poradnika Urokinase medac, 10 000 j.m. – profil bezpieczenstwa

    Urokinase medac to lek stosowany w leczeniu zakrzepów krwi. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących piersią, a jego wpływ na prowadzenie pojazdów jest nieistotny. Brak bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. U seniorów, szczególnie powyżej 75 lat, oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, może być konieczne zmniejszenie dawki i monitorowanie stężenia fibrynogenu.

  • Ilustracja poradnika BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – wskazania – na co działa?

    BioTrombina 400 to lek stosowany do hamowania miejscowego, intensywnego krwawienia z narządów wewnętrznych, zębodołu, nosa, śluzówki jamy ustnej oraz dróg rodnych. Dawkowanie ustala lekarz, a lek stosuje się miejscowo. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na białko bydlęce, krwawienie z dużych naczyń oraz zakażone rany. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne. Lek należy przechowywać w lodówce i użyć bezpośrednio po rozpuszczeniu.

  • Ilustracja poradnika BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – profil bezpieczenstwa

    BioTrombina 400 to lek stosowany miejscowo w celu hamowania intensywnego krwawienia. Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania leku u kobiet karmiących, a jego wpływ na prowadzenie pojazdów jest neutralny. Brak jest informacji na temat interakcji z alkoholem, dlatego zaleca się konsultację z lekarzem. Lek może być stosowany u seniorów, ale z ostrożnością. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – przeciwwskazania

    BioTrombina 400 to lek stosowany miejscowo w celu hamowania intensywnego krwawienia. Nie powinna być stosowana u osób uczulonych na białko bydlęce, w przypadku krwawienia z dużych naczyń krwionośnych oraz na zakażone rany. Należy zachować ostrożność u pacjentów, którzy wcześniej byli leczeni trombiną bydlęcą oraz u osób z afibrynogenemią i dysfibrynogenemią. Lek nie powinien być stosowany równocześnie z lekami fibrynolitycznymi i inhibitorami trombiny. Brak wystarczających danych dotyczących stosowania leku u kobiet w ciąży i karmiących piersią.

  • Ilustracja poradnika BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – dawkowanie leku

    BioTrombina 400 to lek stosowany miejscowo do hamowania intensywnego krwawienia. Dawkowanie ustala lekarz, a lek stosuje się bezpośrednio na miejsce krwawienia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, krwawienie z dużych naczyń krwionośnych oraz zakażoną ranę. Lek należy przechowywać w lodówce i używać bezpośrednio po rozpuszczeniu proszku.

  • Ilustracja poradnika BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – stosowanie u dzieci

    BioTrombina 400 jest lekiem stosowanym do hamowania miejscowego krwawienia, ale nie ma wystarczających danych dotyczących jego stosowania u dzieci. Alternatywne leki, takie jak hemostatyki miejscowe, fibrynogen i desmopresyna, mogą być bezpieczniejsze dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Riastap, 1 g – przeciwwskazania

    Riastap to lek zawierający ludzki fibrynogen, stosowany w terapii krwawień u pacjentów z wrodzonym brakiem fibrynogenu. Przeciwwskazania obejmują alergię na ludzki fibrynogen oraz zwiększone ryzyko zakrzepicy. Należy zachować ostrożność w przypadku reakcji alergicznych i zakrzepicy, zwłaszcza przy dużych dawkach. Bezpieczeństwo wirusowe jest zapewnione przez ścisłe procedury, ale nie można całkowicie wykluczyć ryzyka zakażeń. Riastap nie powinien być mieszany z innymi lekami. W czasie ciąży i karmienia piersią stosować tylko w wyraźnej potrzebie, po konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Riastap, 1 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Riastap to lek zawierający ludzki fibrynogen, stosowany w terapii krwawień. Może powodować działania niepożądane, takie jak gorączka, epizody zakrzepowo-zatorowe, reakcje anafilaktyczne i alergiczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i zgłaszali je swojemu lekarzowi. Bezpieczeństwo wirusowe jest zapewnione poprzez dokładną selekcję dawców krwi i osocza oraz badania w kierunku obecności wirusów.

  • Ilustracja poradnika Riastap, 1 g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Riastap może prowadzić do zakrzepicy, reakcji alergicznych i gorączki. Zalecana dawka początkowa wynosi 70 mg na kg masy ciała. Aby uniknąć przedawkowania, należy regularnie monitorować poziom fibrynogenu w osoczu i przestrzegać zaleceń lekarza. W przypadku objawów przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Riastap, 1 g – stosowanie w ciąży

    Riastap to lek zawierający ludzki fibrynogen, stosowany w leczeniu krwawień. Jego stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią powinno być dokładnie rozważone przez lekarza. Istnieją alternatywne leki, takie jak traneksamowy kwas, desmopresyna i etamsylat, które mogą być bezpieczniejsze dla kobiet w ciąży i karmiących piersią.

  • Ilustracja poradnika Riastap, 1 g – stosowanie u dzieci

    Riastap to lek zawierający ludzki fibrynogen, stosowany w leczeniu krwawień u pacjentów z wrodzonym niedoborem fibrynogenu. Może być stosowany u dzieci, ale terapia powinna być nadzorowana przez doświadczonego lekarza. Alternatywne leki o podobnym działaniu to fibryna, desmopresyna i kwas traneksamowy. Możliwe działania niepożądane Riastap to podwyższenie temperatury ciała, reakcje alergiczne oraz ryzyko zwiększonego powstawania skrzepów krwi.

  • Ilustracja poradnika Riastap, 1 g

    Riastap to lek stosowany w terapii krwawienia u pacjentów z wrodzonym brakiem fibrynogenu, co prowadzi do zwiększonej skłonności do krwawienia. Zawiera ludzki fibrynogen, który jest kluczowym białkiem w procesie krzepnięcia krwi. Lek jest podawany dożylnie i jego dawkowanie zależy od stanu klinicznego pacjenta oraz intensywności krwawienia. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z alergiami lub […]

  • Ilustracja poradnika Riastap, 1 g – profil bezpieczenstwa

    Artykuł omawia bezpieczeństwo stosowania leku Riastap, koncentrując się na kobietach karmiących, prowadzeniu pojazdów, interakcjach z alkoholem, stosowaniu u seniorów oraz pacjentach z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Riastap nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale jego stosowanie u kobiet karmiących i pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wymaga konsultacji z lekarzem. Zaleca się unikanie alkoholu podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Tisseel Lyo – skład leku

    TISSEEL Lyo to klej do tkanek stosowany w chirurgii, zawierający fibrynogen ludzki i trombinę ludzką jako składniki aktywne. Substancje pomocnicze to aprotynina syntetyczna, wapnia chlorek dwuwodny, albumina ludzka, L-histydyna, amid kwasu nikotynowego, sodu cytrynian dwuwodny, polisorbat 80 oraz woda do wstrzykiwań. Lek ten jest skuteczny w poprawie hemostazy i gojeniu ran, ale może powodować reakcje nadwrażliwości i inne działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Tisseel Lyo – wskazania – na co działa?

    TISSEEL Lyo to dwuskładnikowy klej do tkanek stosowany w chirurgii do poprawy hemostazy, gojenia ran i sklejania tkanek. Jest skuteczny również u pacjentów otrzymujących heparynę. Może powodować reakcje nadwrażliwości, zakrzepicę i infekcje. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, nie zamrażać.

  • Ilustracja poradnika Tisseel Lyo – profil bezpieczenstwa

    Profil bezpieczeństwa stosowania leku TISSEEL Lyo obejmuje kilka kluczowych aspektów. Kobiety karmiące piersią mogą stosować lek tylko, gdy jest to wyraźnie konieczne. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Nie są znane interakcje z alkoholem, ale należy unikać kontaktu z roztworami zawierającymi alkohol. Stosowanie u seniorów, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymaga ostrożności i monitorowania stanu pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Tisseel Lyo – przeciwwskazania

    TISSEEL Lyo to klej do tkanek stosowany w chirurgii, który ma kilka przeciwwskazań, takich jak alergia na składniki leku, masywne krwawienia tętnicze lub żylne, podanie donaczyniowe oraz zastępowanie szwów na skórze. Należy zachować ostrożność w przypadku ryzyka reakcji nadwrażliwości, podania donaczyniowego, stosowania sprężonego gazu oraz u pacjentów z alergią na białka bydlęce. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości, zakrzepicę oraz ryzyko zakażeń.

  • Ilustracja poradnika Tisseel Lyo – interakcje z lekami i alkoholem

    TISSEEL Lyo nie ma znanych interakcji z innymi lekami, ale może ulec denaturacji pod wpływem roztworów zawierających alkohol, jodynę lub metale ciężkie. Może również wchodzić w interakcje z preparatami zawierającymi oksydowaną celulozę. Brak jest informacji na temat interakcji z alkoholem, dlatego w przypadku wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.