Menu

Fibrynogen

Produkty powiązane z fibrynogen
Aclotin, tabletki powlekane, 0,25 g
Aclotin, tabletki powlekane, 0,25 g
Agapurin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 400 mg
Agapurin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 400 mg
Agapurin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 600 mg
Agapurin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 600 mg
Agapurin, drażetki, 100 mg
Agapurin, drażetki, 100 mg
Apo-Pentox 400 SR, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 400 mg
Apo-Pentox 400 SR, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 400 mg
Areplex, tabletki powlekane, 75 mg
Areplex, tabletki powlekane, 75 mg
Cilostop, tabletki, 100 mg
Cilostop, tabletki, 100 mg
Cilozek, tabletki, 100 mg
Cilozek, tabletki, 100 mg
Cyclo 3 Fort, kapsułki
Cyclo 3 Fort, kapsułki
Cyclovena, kapsułki
Cyclovena, kapsułki
DIH, tabletki, 500 mg
DIH, tabletki, 500 mg
Diohespan max, tabletki, 1000 mg
Diohespan max, tabletki, 1000 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Emilia Chłopek-Olkuska
Emilia Chłopek-Olkuska
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Tigecycline TZF, 50 mg – wskazania – na co działa?
  2. Tigecycline TZF, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Tigecycline Solinea – wskazania – na co działa?
  4. Tigecycline Fresenius Kabi, 50 mg – przeciwwskazania
  5. Neoparin Forte, 15 000 j.m. (150 mg) – skład leku
  6. Fibryga, 1 g – dawkowanie leku
  7. Fibryga, 1 g – przedawkowanie leku
  8. Fibryga, 1 g – stosowanie w ciąży
  9. Fibryga, 1 g – stosowanie u dzieci
  10. Fibryga, 1 g
  11. Fibryga, 1 g – skład leku
  12. Fibryga, 1 g – wskazania – na co działa?
  13. Fibryga, 1 g – profil bezpieczenstwa
  14. Fibryga, 1 g – przeciwwskazania
  15. Fibryga, 1 g – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Fibryga, 1 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Tigecycline Sandoz – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. MemoniQ, 1200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Beriate 250, 250 j.m. – wskazania – na co działa?
  20. Piracetam Espefa, 1200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Piracetam Espefa, 800 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Piracetam Espefa, 800 mg – dawkowanie leku
  23. Recodium, 1200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Urokinase medac, 500 000 j.m. – profil bezpieczenstwa
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Tigecycline TZF, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Tigecycline TZF jest antybiotykiem z grupy glicylocyklin, stosowanym w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz powikłanych zakażeń wewnątrzbrzusznych. Jest podawany dożylnie i stosowany, gdy inne antybiotyki nie są odpowiednie. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju zakażenia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tygecyklinę lub inne antybiotyki tetracyklinowe. Pacjenci powinni być monitorowani pod kątem nadkażeń, zaburzeń krzepnięcia krwi oraz problemów z wątrobą. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty i biegunka.

  • Ilustracja poradnika Tigecycline TZF, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tigecycline TZF jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz powikłanych zakażeń wewnątrzbrzusznych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, od łagodnych do ciężkich. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty i biegunka. Niezbyt częste działania to ostre zapalenie trzustki, żółtaczka i zapalenie wątroby. Rzadkie działania obejmują małe stężenie fibrynogenu we krwi. Działania niepożądane o nieznanej częstości to reakcje anafilaktyczne, niewydolność wątroby i zespół Stevensa-Johnsona. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i zgłaszali je swojemu lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Tigecycline Solinea – wskazania – na co działa?

    Tygecyklina, dostępna pod nazwą Tigecycline Solinea, jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz powikłanych zakażeń wewnątrzbrzusznych u dorosłych i dzieci w wieku od 8 lat. Lek jest podawany dożylnie i stosowany wyłącznie, gdy inne antybiotyki są nieodpowiednie. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszelkich alergiach, problemach z gojeniem się ran, biegunce, schorzeniach wątroby oraz zastojach żółci. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty i biegunka.

  • Ilustracja poradnika Tigecycline Fresenius Kabi, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Tigecycline Fresenius Kabi jest stosowany w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz powikłanych zakażeń wewnątrzbrzusznych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tygecyklinę i antybiotyki tetracyklinowe. Środki ostrożności dotyczą problemów z gojeniem się ran, biegunki, chorób wątroby, zaburzeń krzepnięcia i niedrożności przewodów żółciowych. Lek może wchodzić w interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi, tabletkami antykoncepcyjnymi i lekami osłabiającymi układ odpornościowy. Możliwe działania niepożądane to m.in. nudności, wymioty, biegunka, ropień, zakażenia, zawroty głowy, ból brzucha, niestrawność, jadłowstręt, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, świąd, wysypka, ból głowy, ostre zapalenie trzustki, żółtaczka, zapalenie wątroby, mała liczba płytek krwi, niskie stężenie fibrynogenu we krwi, reakcje anafilaktyczne, niewydolność…

  • Ilustracja poradnika Neoparin Forte, 15 000 j.m. (150 mg) – skład leku

    Neoparin Forte to lek zawierający enoksaparynę sodową, heparynę drobnocząsteczkową stosowaną w leczeniu i zapobieganiu zakrzepom krwi. Lek zawiera również wodę do wstrzykiwań jako substancję pomocniczą. Enoksaparyna działa poprzez hamowanie czynników krzepnięcia krwi, co zmniejsza ryzyko powstawania zakrzepów. Lek jest dostępny w dwóch dawkach: 12 000 j.m. (120 mg) / 0,8 ml oraz 15 000 j.m. (150 mg) / 1 ml.

  • Ilustracja poradnika Fibryga, 1 g – dawkowanie leku

    Fibryga to lek zawierający ludzki fibrynogen, stosowany w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z niedoborem fibrynogenu. Dawkowanie zależy od masy ciała, ciężkości choroby i lokalizacji krwawienia. Lek podawany jest dożylnie, a jego stosowanie wymaga monitorowania przez lekarza. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki leku, a możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, zapalenie żył i gorączka.

  • Ilustracja poradnika Fibryga, 1 g – przedawkowanie leku

    Fibryga to lek stosowany w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z niedoborem fibrynogenu. Przedawkowanie może prowadzić do zakrzepicy, zakrzepowego zapalenia żył, reakcji alergicznych i gorączki. Ważne jest regularne monitorowanie stężenia fibrynogenu oraz natychmiastowe przerwanie podawania leku w przypadku podejrzenia przedawkowania.

  • Ilustracja poradnika Fibryga, 1 g – stosowanie w ciąży

    Fibryga to lek zawierający ludzki fibrynogen, stosowany w leczeniu i profilaktyce krwawień. Bezpieczeństwo stosowania leku u kobiet w ciąży i karmiących piersią nie zostało dokładnie określone, dlatego zaleca się konsultację z lekarzem przed jego zastosowaniem. Alternatywne leki o podobnym działaniu to krioprecypitat, koncentraty czynników krzepnięcia oraz świeżo mrożone osocze (FFP).

  • Ilustracja poradnika Fibryga, 1 g – stosowanie u dzieci

    Fibryga jest lekiem bezpiecznym dla dzieci, stosowanym w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z wrodzonym niedoborem fibrynogenu. Alternatywne leki dla dzieci to krioprecypitat, koncentraty osocza oraz rekombinowane czynniki krzepnięcia. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia, aby dobrać odpowiednią terapię dla dziecka.

  • Ilustracja poradnika Fibryga, 1 g

    Fibryga to lek zawierający ludzki fibrynogen, który jest kluczowym białkiem w procesie krzepnięcia krwi. Stosowany jest w leczeniu epizodów krwawienia oraz w profilaktyce podczas zabiegów chirurgicznych u pacjentów z wrodzonym niedoborem fibrynogenu. Lek może być również używany do suplementacji fibrynogenu u pacjentów z ciężkim krwotokiem. Fibryga jest podawana dożylnie przez personel medyczny, a dawkowanie zależy […]

  • Ilustracja poradnika Fibryga, 1 g – skład leku

    Fibryga to lek zawierający ludzki fibrynogen, kluczowy w procesie krzepnięcia krwi. Oprócz fibrynogenu, lek zawiera substancje pomocnicze takie jak L-argininy chlorowodorek, glicyna, sodu chlorek, sodu cytrynian dwuwodny oraz woda do wstrzykiwań. Substancje te wspomagają stabilność, rozpuszczalność oraz utrzymanie odpowiedniego pH i ciśnienia osmotycznego leku. Potencjalne działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, zapalenie żył, powstawanie zakrzepów krwi oraz gorączkę.

  • Ilustracja poradnika Fibryga, 1 g – wskazania – na co działa?

    Fibryga to lek zawierający ludzki fibrynogen, stosowany w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z wrodzonym lub nabytym niedoborem fibrynogenu. Lek jest podawany dożylnie i może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, problemy z układem krążenia oraz gorączka. Przechowywanie leku wymaga odpowiednich warunków, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Fibryga, 1 g – profil bezpieczenstwa

    Artykuł omawia bezpieczeństwo stosowania leku Fibryga, koncentrując się na kobietach karmiących, prowadzeniu pojazdów, interakcjach z alkoholem, stosowaniu u seniorów oraz pacjentach z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, a jego bezpieczeństwo u kobiet karmiących i pacjentów z zaburzeniami nerek nie jest w pełni określone. Zaleca się konsultację z lekarzem w tych przypadkach.

  • Ilustracja poradnika Fibryga, 1 g – przeciwwskazania

    Fibryga to lek stosowany w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z wrodzonym niedoborem fibrynogenu oraz w przypadkach ciężkich krwotoków nabytych podczas zabiegów chirurgicznych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz wcześniejsze reakcje alergiczne. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem ryzyko zakrzepów krwi, reakcje alergiczne, bezpieczeństwo wirusologiczne oraz zawartość sodu w leku.

  • Ilustracja poradnika Fibryga, 1 g – interakcje z lekami i alkoholem

    Fibryga, lek zawierający ludzki fibrynogen, nie ma znanych interakcji z innymi lekami ani substancjami. Nie powinna być mieszana z innymi produktami leczniczymi. Brak jest danych na temat interakcji z alkoholem, dlatego zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem. Zawsze należy informować lekarza o wszystkich stosowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Fibryga, 1 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Fibryga, zawierający ludzki fibrynogen, może powodować działania niepożądane, takie jak gorączka, wysypka polekowa, zapalenie żył i zakrzepica. Reakcje alergiczne mogą obejmować pokrzywkę, wysypkę, uczucie ucisku w klatce piersiowej, świszczący oddech, niskie ciśnienie tętnicze krwi oraz reakcję anafilaktyczną. Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe mogą obejmować zawał mięśnia sercowego, zatorowość płucną i zakrzepowe zapalenie żył. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tigecycline Sandoz – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tigecycline Sandoz może wywoływać różne działania niepożądane, w tym nudności, wymioty, biegunkę, ropień, zakażenia, podrażnienie żyły po wstrzyknięciu, ból brzucha, niestrawność, jadłowstręt, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, świąd, wysypkę, ból głowy, zwiększenie aktywności amylazy, posocznicę i wstrząs septyczny. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują ostre zapalenie trzustki, żółtaczkę, zapalenie wątroby i małą liczbę płytek krwi. Działania niepożądane o nieznanej częstości to reakcje anafilaktyczne, niewydolność wątroby, zespół Stevensa-Johnsona i małe stężenie fibrynogenu we krwi. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika MemoniQ, 1200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    MemoniQ, zawierający piracetam, może wchodzić w interakcje z hormonami tarczycy, acenokumarolem oraz lekami przeciwpadaczkowymi. Pokarm i sód mogą wpływać na jego działanie, ale alkohol nie ma wpływu na stężenie piracetamu we krwi. Zawsze informuj lekarza o wszystkich stosowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Beriate 250, 250 j.m. – wskazania – na co działa?

    Beriate to lek stosowany w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z hemofilią typu A oraz w terapii nabytego niedoboru czynnika VIII krzepnięcia krwi. Zawiera ludzki VIII czynnik krzepnięcia, który jest niezbędny do prawidłowego procesu krzepnięcia krwi. Dawkowanie zależy od stopnia ciężkości niedoboru czynnika VIII, umiejscowienia i intensywności krwawienia oraz od stanu klinicznego pacjenta. Możliwe są reakcje nadwrażliwości typu alergicznego, takie jak pokrzywka, ucisk w klatce piersiowej, świszczący oddech, spadek ciśnienia krwi i anafilaksja.

  • Ilustracja poradnika Piracetam Espefa, 1200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Piracetam Espefa może wchodzić w interakcje z hormonami tarczycy, acenokumarolem i lekami przeciwpadaczkowymi. Równoczesne stosowanie z alkoholem nie wpływa na stężenie piracetamu w surowicy, ale zaleca się unikanie alkoholu. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Piracetam Espefa, 800 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Piracetam Espefa może wchodzić w interakcje z hormonami tarczycy, acenokumarolem i lekami przeciwpadaczkowymi. Stosowanie z alkoholem nie wpływa na stężenie piracetamu ani alkoholu w surowicy, ale zaleca się unikanie alkoholu. Ważne jest informowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Piracetam Espefa, 800 mg – dawkowanie leku

    Lek Piracetam Espefa jest stosowany w leczeniu mioklonii, zaburzeń dyslektycznych u dzieci oraz zawrotów głowy. Dawkowanie zależy od wskazania i wieku pacjenta. W przypadku mioklonii dawka początkowa to 7,2 g na dobę, maksymalna 24 g na dobę. Dla dzieci z dysleksją dawka wynosi 3,2 g na dobę, a dla zawrotów głowy 2,4 g na dobę przez 8 tygodni. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, schyłkowej niewydolności nerek, krwawienia śródmózgowego i pląsawicy Huntingtona. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi i niewydolnością nerek.

  • Ilustracja poradnika Recodium, 1200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Recodium, zawierający piracetam, może wchodzić w interakcje z hormonami tarczycy, acenokumarolem, lekami przeciwpadaczkowymi i przeciwzakrzepowymi. Nie zaleca się picia alkoholu podczas stosowania leku, mimo że nie stwierdzono bezpośrednich interakcji. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Urokinase medac, 500 000 j.m. – profil bezpieczenstwa

    Bezpieczeństwo stosowania leku Urokinase medac obejmuje kilka kluczowych aspektów. Kobiety karmiące piersią powinny unikać stosowania leku, ponieważ nie wiadomo, czy urokinaza przenika do mleka matki. Stosowanie leku ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie ma bezpośrednich informacji dotyczących interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. U seniorów, szczególnie powyżej 75 lat, należy stosować lek ostrożnie ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby mogą wymagać zmniejszenia dawki leku i powinni być monitorowani pod kątem skuteczności i bezpieczeństwa terapii.