Menu

Fenobarbital

Lista powiązanych wpisów:

Cezarius, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Lewetyracetam, substancja czynna leku CEZARIUS, wykazuje minimalne interakcje z innymi lekami przeciwpadaczkowymi oraz doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, digoksyną i warfaryną. Brak jest danych dotyczących interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność ze względu na możliwość wystąpienia senności i innych objawów ze strony centralnego układu nerwowego. Nie zaleca się przyjmowania makrogolu na godzinę przed i godzinę po zastosowaniu lewetyracetamu, ponieważ może to powstrzymać jego działanie.
Bunondol, 0,2 mg – przeciwwskazania
Przed rozpoczęciem stosowania leku Bunondol, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na buprenorfinę, depresja, astma, przerost gruczołu krokowego, osłabienie mięśni, urazy głowy, alkoholizm oraz skrzywienie kręgosłupa. Podczas stosowania leku należy zachować ostrożność w przypadku zmniejszonej czynności tarczycy, kory nadnerczy, zaburzeń czynności wątroby lub nerek, osłabienia, zaburzeń układu nerwowego, psychoz oraz zaburzeń oddychania podczas snu. Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z lekiem Bunondol, dlatego ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem ich stosowania.
Bunondol, 0,4 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Buprenorfina, substancja czynna leku Bunondol, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z lekami przeciwdepresyjnymi, nasennymi, uspokajającymi, antybiotykami, środkami antykoncepcyjnymi, lekami przeciwgrzybiczymi, lekami na AIDS/HIV oraz lekami na padaczkę. Ponadto, buprenorfina może wchodzić w interakcje z substancjami zmniejszającymi wydzielanie śliny oraz alkoholem. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania leku Bunondol z innymi lekami lub substancjami, należy skonsultować się z lekarzem.
Staveran 120, 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Staveran, zawierający werapamilu chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak leki α-adrenolityczne, przeciwarytmiczne, przeciwdrgawkowe, przeciwdepresyjne, przeciwcukrzycowe, przeciwnowotworowe, barbiturany, benzodiazepiny, leki β-adrenolityczne, glikozydy nasercowe, antagoniści receptora H2, leki immunomodulujące, statyny, agoniści receptora serotoninowego, leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego oraz dabigatran. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i dziurawcem zwyczajnym. Staveran może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie, co nasila działanie alkoholu. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania leku Staveran.
Isoptin 40, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Isoptin może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwarytmicznymi, przeciwdrgawkowymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwcukrzycowymi, przeciwnowotworowymi, barbituranami, benzodiazepinami, glikozydami nasercowymi, antagonistami receptora H2, lekami immunomodulującymi, statynami, agonistami receptora serotoninowego, lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego, dabigatranem, iwabradyną i metforminą. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i dziurawcem zwyczajnym. Isoptin może wpływać na metabolizm alkoholu, co może prowadzić do zwiększenia jego stężenia we krwi i opóźnienia jego wydalania.
Bellergot, 0,3 mg + 0,1 mg + 20 – skład leku
Bellergot to lek stosowany w leczeniu wzmożonej pobudliwości nerwowej i migreny. Zawiera trzy składniki aktywne: fenobarbital, winian ergotaminy i atropinę, które działają uspokajająco, nasennie, przeciwmigrenowo i rozkurczowo. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak laktoza, sacharoza i skrobia ziemniaczana. Bellergot nie jest przeznaczony dla dzieci, kobiet w ciąży ani karmiących piersią. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty i senność.
Bellergot, 0,3 mg + 0,1 mg + 20 – wskazania – na co działa?
Bellergot to lek stosowany w leczeniu wzmożonej pobudliwości nerwowej towarzyszącej objawom menopauzy oraz migrenowych bólach głowy. Zawiera fenobarbital, winian ergotaminy i atropinę. Działa uspokajająco, nasennie, przeciwmigrenowo i parasympatykolitycznie. Nie stosować w przypadku nadwrażliwości, chorób przewlekłych, uzależnień, chorób naczyń obwodowych oraz w ciąży i laktacji.
Bellergot, 0,3 mg + 0,1 mg + 20 – profil bezpieczenstwa
Bellergot to lek stosowany w leczeniu wzmożonej pobudliwości nerwowej i migreny. Jest przeciwwskazany dla kobiet karmiących piersią oraz pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby. Może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i interagować z alkoholem. Seniorzy powinni stosować go ostrożnie.
Bellergot, 0,3 mg + 0,1 mg + 20 – interakcje z lekami i alkoholem
Bellergot, lek stosowany w leczeniu wzmożonej pobudliwości nerwowej i migrenowych bólach głowy, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami oraz substancjami, w tym sokiem grejpfrutowym i alkoholem. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia Bellergotem.
Bellergot, 0,3 mg + 0,1 mg + 20 – działania niepożądane i skutki uboczne
Bellergot to lek stosowany w leczeniu wzmożonej pobudliwości nerwowej towarzyszącej objawom menopauzy oraz migrenowych bólach głowy. Zawiera trzy substancje czynne: fenobarbital, winian ergotaminy i atropinę. Jak każdy lek, Bellergot może wywoływać działania niepożądane, które mogą mieć różne nasilenie i częstość występowania. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, senność, reakcje alergiczne, suchość błon śluzowych nosa i ust, zmniejszenie wydzielania śliny oraz podwyższenie temperatury ciała. Bellergot może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności leczenia. Przedawkowanie Bellergotu może prowadzić do ostrego zatrucia fenobarbitalem, objawiającego się śpiączką, zaburzeniami oddychania, niewydolnością krążeniowo-oddechową, obrzękiem i zapaleniem…
Bellergot, 0,3 mg + 0,1 mg + 20 – dawkowanie leku
Bellergot to lek stosowany w leczeniu wzmożonej pobudliwości nerwowej i migrenowych bólów głowy. Dawkowanie zależy od wskazania: 1-2 tabletki 2-3 razy na dobę (menopauza) lub 3 tabletki jednorazowo (migrena). Lek należy stosować doraźnie, unikając długotrwałej terapii. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, niewydolność serca, wątroby, nerek, ciążę i laktację. Ważne jest unikanie alkoholu i soków grejpfrutowych oraz stosowanie skutecznej antykoncepcji. Bellergot może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.
Bellergot, 0,3 mg + 0,1 mg + 20 – przedawkowanie leku
Przedawkowanie leku Bellergot może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak śpiączka, zaburzenia oddychania, niewydolność krążeniowo-oddechowa, obrzęk i zapalenie płuc. Maksymalna dawka dobowa fenobarbitalu wynosi 600 mg, a objawy przedawkowania mogą obejmować nudności, wymioty, biegunkę, osłabienie kończyn dolnych, bóle mięśniowe kończyn, cierpnięcie i drętwienie palców rąk i nóg, ból w okolicy przedsercowej, tachy- lub bradykardię, nadciśnienie lub niedociśnienie, ograniczone obrzęki i świąd. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.
Bellergot, 0,3 mg + 0,1 mg + 20 – stosowanie w ciąży
Stosowanie leku Bellergot w ciąży i podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane z powodu ryzyka poważnych wad wrodzonych i zaburzeń neurorozwojowych u dziecka. Bezpiecznymi alternatywami są paracetamol, ibuprofen (z wyjątkiem trzeciego trymestru) oraz metoklopramid.
Bellergot, 0,3 mg + 0,1 mg + 20 – stosowanie u dzieci
Bellergot nie jest bezpieczny dla dzieci ze względu na potencjalne poważne skutki uboczne związane z jego składnikami, takimi jak fenobarbital, winian ergotaminy i atropina. Bezpieczne alternatywy to paracetamol, ibuprofen, propranolol i cyproheptadyna, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.
Bellergot, 0,3 mg + 0,1 mg + 20
Bellergot to lek zawierający trzy substancje czynne: fenobarbital, winian ergotaminy i atropinę. Działa uspokajająco, nasennie oraz przeciwmigrenowo, a także rozkurczowo na mięśnie gładkie. Stosowany jest w leczeniu wzmożonej pobudliwości nerwowej towarzyszącej objawom menopauzy oraz w migrenowych bólach głowy. Lek należy przyjmować doustnie, zgodnie z zaleceniami. Należy unikać długotrwałego stosowania oraz przekraczania zalecanych dawek. W przypadku […]
Anafranil, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Anafranil, lek stosowany w leczeniu depresji, zespołów natręctw, fobii oraz moczenia nocnego u dzieci, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak inhibitory MAO, leki blokujące receptory adrenergiczne, leki sympatykomimetyczne, leki o działaniu hamującym na OUN, leki neuroleptyczne, leki antycholinergiczne, SSRI, leki moczopędne, środki serotoninergiczne, inhibitory CYP2D6, leki przeciwarytmiczne, neuroleptyki, cymetydyna, estrogeny, metylfenidat, leki przeciwzakrzepowe, induktory enzymów cytochromu P450 oraz nikotyna. Anafranil może również wchodzić w interakcje z alkoholem, co może prowadzić do nasilenia działania leku na ośrodkowy układ nerwowy, zwiększając ryzyko senności oraz zmniejszenia zdolności koncentracji. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia Anafranilem.
Amizepin, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Amizepin, zawierający karbamazepinę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwbólowymi, przeciwzapalnymi, antybiotykami, lekami przeciwdepresyjnymi, przeciwpadaczkowymi, przeciwgrzybiczymi, przeciwhistaminowymi, przeciwpsychotycznymi, przeciwwirusowymi, sercowo-naczyniowymi, stosowanymi w chorobie wrzodowej, nasennymi, uspokajającymi, przeciwlękowymi, przeciwnowotworowymi, immunosupresyjnymi, rozszerzającymi oskrzela, dermatologicznymi, przeciwzakrzepowymi, przeciwwymiotnymi, przeciw robakom, kortykosteroidami, stosowanymi w zaburzeniach erekcji oraz w chorobach tarczycy. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym, nikotynamidem oraz preparatami ziołowymi zawierającymi ziele dziurawca. Amizepin zmniejsza tolerancję alkoholu, dlatego pacjenci powinni unikać jego spożywania.
Acidum folicum Richter, 5 mg – przeciwwskazania
Acidum Folicum Richter to lek zawierający kwas foliowy, który jest niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują reakcje alergiczne, niektóre choroby nowotworowe, niedokrwistość megaloblastyczną oraz padaczkę. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem.
Acidum folicum Richter, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Acidum Folicum Richter może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak doustne środki antykoncepcyjne, leki przeciwgruźlicze, antagoniści kwasu foliowego, leki przeciwnowotworowe oraz leki przeciwdrgawkowe. Żywice jonowymienne i alkohol również mogą zmniejszać skuteczność kwasu foliowego. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i ograniczali spożycie alkoholu podczas terapii.
Acidum folicum Richter, 15 mg – wskazania – na co działa?
Acidum Folicum Richter to lek zawierający kwas foliowy, stosowany w profilaktyce i leczeniu jego niedoboru. Jest szczególnie ważny dla osób z przewlekłymi chorobami krwi, niedokrwistością megaloblastyczną, przewlekłym niedożywieniem, alkoholizmem, pacjentów leczonych dializą oraz kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne. Lek jest dobrze tolerowany, ale może powodować działania niepożądane, takie jak skórne reakcje alergiczne, zaburzenia żołądka i jelit oraz bardzo rzadko obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli.
Acidum folicum Richter, 15 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Acidum Folicum Richter, zawierający kwas foliowy, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak doustne środki antykoncepcyjne, leki przeciwgruźlicze, antagoniści kwasu foliowego, leki przeciwnowotworowe i leki przeciwdrgawkowe. Może również wchodzić w interakcje z żywicami jonowymiennymi oraz alkoholem, co zmniejsza jego skuteczność. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i ograniczyć spożycie alkoholu podczas stosowania tego leku.
Acenol Forte, 500 mg – przeciwwskazania
Acenol Forte to lek zawierający paracetamol, stosowany w leczeniu bólu i gorączki. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na paracetamol, chorobę alkoholową oraz ciężką niewydolność wątroby lub nerek. Należy zachować ostrożność w przypadku zaburzeń czynności nerek i wątroby oraz unikać przedawkowania i spożywania alkoholu. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak doustne leki przeciwzakrzepowe, rifampicyna, leki nasenne i przeciwpadaczkowe, inhibitory MAO, metoklopramid, domperydon, kolestyramina, NLPZ i salicylamid.
Acenol Forte, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Acenol Forte, zawierający paracetamol, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak doustne leki przeciwzakrzepowe, rifampicyna, fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, inhibitory MAO, metoklopramid, domperydon, kolestyramina, niesteroidowe leki przeciwzapalne i salicylamid. Kofeina nasila przeciwbólowe działanie paracetamolu, a obecność pożywienia w żołądku zmniejsza jego wchłanianie. Alkohol nasila toksyczne działanie paracetamolu, co zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby. Podczas leczenia paracetamolem nie należy pić alkoholu.
Acenol, 300 mg – przeciwwskazania
Acenol to lek zawierający paracetamol, stosowany w leczeniu bólu i gorączki. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na paracetamol, choroby alkoholowej oraz ciężkiej niewydolności wątroby lub nerek. Należy zachować ostrożność, kontrolując inne zażywane leki, unikać alkoholu i skonsultować się z lekarzem w przypadku zaburzeń czynności nerek i wątroby oraz niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Acenol może wchodzić w interakcje z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, lekami nasennymi i przeciwpadaczkowymi, inhibitorami MAO oraz kofeiną.