Menu

Epizod depresji

Produkty powiązane z epizod depresji
Arketis, tabletki, 20 mg
Arketis, tabletki, 20 mg
Asentra, tabletki powlekane, 50 mg
Asentra, tabletki powlekane, 50 mg
Asertin 100, tabletki powlekane, 100 mg
Asertin 100, tabletki powlekane, 100 mg
Asertin 50, tabletki powlekane, 50 mg
Asertin 50, tabletki powlekane, 50 mg
Miravil, tabletki powlekane, 100 mg
Miravil, tabletki powlekane, 100 mg
Miravil, tabletki powlekane, 50 mg
Miravil, tabletki powlekane, 50 mg
Paroxetine Aurovitas, tabletki powlekane, 20 mg
Paroxetine Aurovitas, tabletki powlekane, 20 mg
Paroxetine Vitama, tabletki powlekane, 20 mg
Paroxetine Vitama, tabletki powlekane, 20 mg
Paxtin 20, tabletki powlekane, 20 mg
Paxtin 20, tabletki powlekane, 20 mg
Paxtin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Paxtin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Seroxat, tabletki, 20 mg
Seroxat, tabletki, 20 mg
Sertralina KRKA, tabletki powlekane, 100 mg
Sertralina KRKA, tabletki powlekane, 100 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Czym się różni paroksetyna od sertraliny?
  2. Mirtazapina – porównanie substancji czynnych
  3. Zyprazydon – porównanie substancji czynnych
  4. Styrypentol – porównanie substancji czynnych
  5. Gabapentyna – porównanie substancji czynnych
  6. Fenobarbital – porównanie substancji czynnych
  7. Etosuksymid – porównanie substancji czynnych
  8. Citalopram – wskazania – na co działa?
  9. Kwetiapina – profil bezpieczeństwa
  10. Lamotrygina – wskazania – na co działa?
  11. Peginterferon beta-1a – profil bezpieczeństwa
  12. Olanzapine Aurovitas, 5 mg – dawkowanie leku
  13. Olanzapine Aurovitas, 15 mg – stosowanie w ciąży
  14. Olanzapine Aurovitas, 20 mg – wskazania – na co działa?
  15. Olanzapine Aurovitas, 20 mg – dawkowanie leku
  16. Olanzapine Aurovitas, 5 mg – stosowanie w ciąży
  17. Pixigan, 150 mg – wskazania – na co działa?
  18. ApoTiapina PR, 300 mg – dawkowanie leku
  19. ApoTiapina PR, 300 mg – stosowanie w ciąży
  20. ApoTiapina PR, 400 mg – skład leku
  21. ApoTiapina PR, 400 mg – stosowanie w ciąży
  22. ApoTiapina PR, 200 mg – wskazania – na co działa?
  23. Zylena, 15 mg – wskazania – na co działa?
  24. Zylena, 5 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Sertralina czy paroksetyna – co lepiej pomaga na depresję?
    Ośrodkowy układ nerwowy, Na receptę

    Stany depresyjne i depresja dotyka coraz większej grupy pacjentów. Jej leczenie jest trudne i wymaga indywidualnego podejścia do pacjenta. W leczeniu depresji często stosowane są paroksetyna i sertralina. Czym się różnią? Kiedy można je stosować i jakie mają skutki uboczne?

  • Ilustracja poradnika Mirtazapina – porównanie substancji czynnych

    Mirtazapina, mianseryna i trazodon to leki wykorzystywane w leczeniu depresji, które należą do tej samej szerokiej grupy leków przeciwdepresyjnych, choć każdy z nich działa nieco inaczej. Ich podobieństwa obejmują skuteczność w łagodzeniu objawów depresji, możliwość stosowania u dorosłych oraz konieczność zachowania ostrożności u pacjentów z określonymi schorzeniami. Jednocześnie różnią się mechanizmem działania, sposobem dawkowania, profilem bezpieczeństwa i zaleceniami dotyczącymi stosowania w ciąży czy u osób starszych. Wybór odpowiedniego leku zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz jego stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Zyprazydon – porównanie substancji czynnych

    Zyprazydon, olanzapina i kwetiapina to nowoczesne leki przeciwpsychotyczne, które mają wiele wspólnych cech, ale także istotne różnice. Wszystkie te substancje są wykorzystywane w leczeniu schizofrenii i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, choć nieco inaczej sprawdzają się w poszczególnych grupach pacjentów i mogą różnić się profilem bezpieczeństwa oraz zaleceniami dla kobiet w ciąży, dzieci czy osób starszych. Poznaj, czym różnią się te leki, jakie mają wskazania i na co zwrócić uwagę podczas ich stosowania.

  • Ilustracja poradnika Styrypentol – porównanie substancji czynnych

    Styrypentol, gabapentyna i lamotrygina należą do leków przeciwpadaczkowych, jednak każdy z nich ma nieco inne zastosowania, sposób działania oraz profil bezpieczeństwa. Wybór odpowiedniego preparatu zależy od rodzaju padaczki, wieku pacjenta oraz współistniejących chorób. Poznaj różnice i podobieństwa między tymi trzema substancjami, aby lepiej zrozumieć ich rolę w leczeniu padaczki i innych schorzeń neurologicznych.

  • Ilustracja poradnika Gabapentyna – porównanie substancji czynnych

    Gabapentyna, pregabalina i lamotrygina to leki wykorzystywane w leczeniu padaczki oraz niektórych rodzajów bólu nerwowego. Choć należą do tej samej szerokiej grupy leków przeciwpadaczkowych, różnią się między sobą pod względem wskazań, bezpieczeństwa stosowania, a także działania w organizmie. Poznaj podobieństwa i różnice pomiędzy tymi substancjami, aby świadomie podejść do terapii i lepiej zrozumieć, kiedy lekarz może zdecydować się na wybór jednego z nich.

  • Ilustracja poradnika Fenobarbital – porównanie substancji czynnych

    Fenobarbital, karbamazepina i lamotrygina należą do leków przeciwpadaczkowych, ale różnią się zarówno mechanizmem działania, jak i zastosowaniem w różnych schorzeniach neurologicznych. Każda z tych substancji ma inne możliwości podawania, odmienne przeciwwskazania oraz specyficzne zalecenia dotyczące bezpieczeństwa stosowania, zwłaszcza u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z zaburzeniami pracy nerek lub wątroby. Poznaj najważniejsze różnice i podobieństwa pomiędzy tymi lekami, by lepiej zrozumieć, na czym polega indywidualizacja terapii padaczki i innych schorzeń neurologicznych.

  • Ilustracja poradnika Etosuksymid – porównanie substancji czynnych

    Etosuksymid, lamotrygina i gabapentyna to leki przeciwpadaczkowe, które choć należą do tej samej grupy terapeutycznej, różnią się wskazaniami, sposobem działania oraz bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby zrozumieć, kiedy i dlaczego są wybierane w leczeniu padaczki oraz innych schorzeń neurologicznych. Dowiedz się, jak poszczególne leki wypadają pod względem skuteczności, bezpieczeństwa u dzieci, kobiet w ciąży czy kierowców, a także jakie są ich możliwe działania niepożądane i przeciwwskazania.

  • Ilustracja poradnika Citalopram – wskazania – na co działa?

    Citalopram to nowoczesny lek z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), stosowany przede wszystkim w leczeniu depresji oraz zaburzeń lękowych. Jego działanie polega na przywracaniu równowagi substancji chemicznych w mózgu, co pomaga poprawić nastrój i zmniejszyć objawy lęku. Citalopram jest przeznaczony głównie dla osób dorosłych, a jego skuteczność została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych. Poznaj dokładne wskazania do stosowania tej substancji czynnej i dowiedz się, w jakich przypadkach jej stosowanie jest zalecane, a w jakich przeciwwskazane.

  • Ilustracja poradnika Kwetiapina – profil bezpieczeństwa

    Kwetiapina to lek stosowany w leczeniu schizofrenii i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, który wymaga indywidualnego podejścia do bezpieczeństwa. W zależności od wieku, stanu zdrowia, współistniejących chorób czy innych przyjmowanych leków, jej stosowanie może wymagać dodatkowych środków ostrożności. Sprawdź, na co należy zwrócić uwagę przy terapii kwetiapiną, jakie są najważniejsze zasady jej stosowania oraz u kogo konieczne jest zachowanie szczególnej czujności.

  • Ilustracja poradnika Lamotrygina – wskazania – na co działa?

    Lamotrygina to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana głównie w leczeniu padaczki oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Jej skuteczność została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych zarówno u dorosłych, jak i dzieci, a zakres wskazań zależy od wieku pacjenta, rodzaju napadów oraz innych czynników. Poznaj szczegółowe informacje na temat wskazań do stosowania lamotryginy, które pomogą lepiej zrozumieć jej zastosowanie w praktyce.

  • Ilustracja poradnika Peginterferon beta-1a – profil bezpieczeństwa

    Peginterferon beta-1a to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu stwardnienia rozsianego, dostępna zarówno w postaci wstrzyknięć podskórnych, jak i domięśniowych. Profil bezpieczeństwa tego leku został dobrze przebadany u dorosłych, choć w pewnych grupach pacjentów, jak osoby z chorobami nerek, wątroby czy kobiety w ciąży, należy zachować ostrożność. Poniżej znajdziesz praktyczne informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania peginterferonu beta-1a w różnych sytuacjach zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine Aurovitas, 5 mg – dawkowanie leku

    Olanzapine Aurovitas to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę dla schizofrenii i 15 mg na dobę dla epizodów manii. Dawkowanie może być dostosowane dla osób starszych, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz osób palących tytoń. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Ważne jest monitorowanie stanu zdrowia pacjenta i konsultacja z lekarzem w przypadku wystąpienia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine Aurovitas, 15 mg – stosowanie w ciąży

    Olanzapine Aurovitas nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka. Alternatywne leki, takie jak kwetiapina, aripiprazol i risperidon, mogą być bezpieczniejsze, ale zawsze wymagają konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine Aurovitas, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Olanzapine Aurovitas to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów manii oraz w zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej. Zalecana dawka wynosi od 10 do 20 mg na dobę. Lek nie powinien być stosowany u osób z nadwrażliwością na olanzapinę oraz u pacjentów z jaskrą. Najczęstsze działania niepożądane to senność, zwiększenie masy ciała oraz zwiększenie stężenia prolaktyny. Tabletki należy przyjmować raz na dobę, niezależnie od posiłków.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine Aurovitas, 20 mg – dawkowanie leku

    Olanzapine Aurovitas to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę dla schizofrenii i 15 mg na dobę dla epizodów manii. Dawkowanie może być dostosowywane w zależności od stanu pacjenta. Osoby w podeszłym wieku oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby mogą wymagać mniejszej dawki początkowej. Lek należy przyjmować raz na dobę, niezależnie od posiłków. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine Aurovitas, 5 mg – stosowanie w ciąży

    Olanzapine Aurovitas nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka. Alternatywne leki, takie jak Haloperidol, Risperidon i Kwetiapina, są uznawane za bezpieczniejsze i mogą być stosowane z ostrożnością. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Pixigan, 150 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Pixigan, zawierający bupropion, jest stosowany w leczeniu dużych epizodów depresji. Zalecana dawka początkowa to 150 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 300 mg. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z napadami drgawkowymi, nowotworami OUN, bulimią, jadłowstrętem psychicznym, marskością wątroby oraz podczas stosowania inhibitorów MAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszelkich schorzeniach i przyjmowanych lekach. Możliwe działania niepożądane to bezsenność, ból głowy, suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, napady drgawkowe, reakcje alergiczne oraz zaostrzenie łuszczycy.

  • Ilustracja poradnika ApoTiapina PR, 300 mg – dawkowanie leku

    Lek ApoTiapina PR jest stosowany w leczeniu schizofrenii, manii oraz depresji afektywnej dwubiegunowej. Dawkowanie zależy od rodzaju zaburzenia i może wynosić od 50 mg do 800 mg na dobę. U osób w podeszłym wieku leczenie należy rozpoczynać od 50 mg na dobę. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. W przypadku zaburzeń czynności nerek nie ma konieczności zmiany dawkowania, natomiast przy zaburzeniach czynności wątroby dawkę należy zwiększać stopniowo. W razie przyjęcia większej dawki niż zalecana, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Pominiętą dawkę należy zażyć jak najszybciej, a w razie nagłego przerwania stosowania leku mogą wystąpić…

  • Ilustracja poradnika ApoTiapina PR, 300 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku ApoTiapina PR przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga konsultacji z lekarzem. Lek ten może stanowić ryzyko dla płodu i noworodka. Alternatywne leki, takie jak olanzapina, risperidon i aripiprazol, mogą być bezpieczniejsze, ale również wymagają nadzoru medycznego.

  • Ilustracja poradnika ApoTiapina PR, 400 mg – skład leku

    Lek ApoTiapina PR zawiera kwetiapinę jako substancję czynną i jest stosowany w leczeniu schizofrenii, manii oraz depresji afektywnej dwubiegunowej. Dostępne są dawki 200 mg, 300 mg i 400 mg. Substancje pomocnicze to m.in. laktoza, maltoza krystaliczna, talk, magnezu stearynian, kwas metakrylowy i etylu akrylanu kopolimer (1:1), typ A oraz cytrynian trietylu. Lek może powodować skutki uboczne, takie jak zawroty głowy, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność oraz zwiększenie masy ciała.

  • Ilustracja poradnika ApoTiapina PR, 400 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku ApoTiapina PR przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga ostrożności. Badania sugerują, że lek ten może nie być bezpieczny dla płodu i dziecka karmionego piersią. Alternatywne leki, takie jak olanzapina, risperidon i aripiprazol, mogą być bezpieczniejsze dla kobiet w ciąży i karmiących piersią.

  • Ilustracja poradnika ApoTiapina PR, 200 mg – wskazania – na co działa?

    ApoTiapina PR to lek przeciwpsychotyczny zawierający kwetiapinę, stosowany w leczeniu schizofrenii, choroby afektywnej dwubiegunowej oraz dużego zaburzenia depresyjnego (MDD). Lek pomaga w redukcji objawów psychotycznych, maniakalnych i depresyjnych. Dawkowanie zależy od schorzenia i indywidualnej odpowiedzi pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane to senność, zawroty głowy i suchość w jamie ustnej. Nie zaleca się nagłego przerwania stosowania leku ani spożywania alkoholu podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Zylena, 15 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Zylena, zawierający olanzapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów manii oraz w zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej. Pomaga w redukcji objawów takich jak halucynacje, urojenia, pobudzenie i euforia. Ważne jest stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza i regularne monitorowanie stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Zylena, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Zylena, zawierający olanzapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów manii oraz w zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej. Pomaga w kontrolowaniu objawów takich jak halucynacje, urojenia oraz nadmierne pobudzenie. Najczęstsze działania niepożądane to zwiększenie masy ciała, senność oraz zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.