Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczne
Fraxiparine to lek przeciwzakrzepowy, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak krwawienia, małe krwiaki, reakcje skórne, zwiększenie aktywności aminotransferaz, małopłytkowość, nadpłytkowość, wysypka, zwapnienie pod skórą, reakcje uczuleniowe, martwica skóry, zwiększenie liczby eozynofili, hiperkaliemia, priapizm, ból głowy i migrena. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Lek Zinnat, zawierający cefuroksym, nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na cefuroksym lub inne antybiotyki beta-laktamowe, osoby z ciężkimi reakcjami skórnymi, dzieci poniżej 3 miesięcy oraz pacjentów przyjmujących niektóre inne leki. Kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii. Pacjenci z chorobami nerek mogą wymagać dostosowania dawki. Brak danych dotyczących pacjentów z chorobami wątroby.
Zinnat to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak zakażenia grzybicze, ból głowy, zawroty głowy, biegunka, nudności i ból żołądka. Rzadziej mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, reakcje alergiczne, zapalenie wątroby oraz zmiany w wynikach badań krwi. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Stosowanie leku Zinnat może prowadzić do różnych działań niepożądanych, od częstych, takich jak ból głowy i biegunka, po rzadkie, jak ciężkie reakcje alergiczne i zapalenie wątroby. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i wiedzieć, jak na nie reagować. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Zinacef to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, ciężkie reakcje skórne, zakażenia grzybicze i ciężka biegunka. Częste działania niepożądane obejmują ból w miejscu wstrzyknięcia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zmiany liczby białych krwinek i zmniejszenie liczby krwinek czerwonych. Niezbyt częste działania niepożądane to wysypka skórna, biegunka, nudności, ból brzucha, zmniejszenie liczby białych krwinek, zwiększenie stężenia bilirubiny i dodatni wynik testu Coombs’a. Inne działania niepożądane obejmują wysoką temperaturę, zapalenie okrężnicy, zapalenie nerek i naczyń krwionośnych, zbyt szybki rozpad krwinek czerwonych, zmniejszenie liczby płytek krwi oraz zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny.
Zinacef to antybiotyk z grupy cefalosporyn, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból w miejscu wstrzyknięcia, zmiany w wynikach badań krwi, wysypki skórne, biegunka oraz reakcje alergiczne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy skonsultować się z lekarzem.
Zinacef to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, rodzaju zakażenia oraz stanu zdrowia nerek. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg zazwyczaj przyjmują 750 mg co 8 godzin lub 1,5 g co 8 godzin. Dzieci o masie ciała <40 kg przyjmują 30-100 mg/kg mc./dobę. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek wymagają dostosowania dawki. Lek podaje się we wstrzyknięciach dożylnych, infuzjach kroplowych lub wstrzyknięciach domięśniowych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cefuroksym i inne antybiotyki beta-laktamowe. Najczęstsze działania niepożądane to neutropenia, eozynofilia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz zwiększenie stężenia bilirubiny.
Artykuł omawia bezpieczeństwo stosowania leku Zinacef, skupiając się na kobietach karmiących, prowadzeniu pojazdów, interakcjach z alkoholem, stosowaniu u seniorów oraz pacjentach z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Kobiety karmiące powinny skonsultować się z lekarzem przed użyciem leku. Prowadzenie pojazdów jest dozwolone, jeśli pacjent czuje się dobrze. Unikanie alkoholu jest zalecane. Seniorzy powinni monitorować czynność nerek, a pacjenci z zaburzeniami nerek powinni dostosować dawkę. Zaburzenia wątroby nie wpływają na farmakokinetykę leku.
Zinacef to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, ale nie każdy może go bezpiecznie stosować. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cefuroksym, reakcje alergiczne na antybiotyki beta-laktamowe oraz ciężkie skórne działania niepożądane. Należy również unikać stosowania leku Zinacef w przypadku interakcji z innymi lekami, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe, diuretyki, probenecyd i doustne leki przeciwzakrzepowe. Pacjenci z chorobami nerek, kobiety w ciąży i karmiące piersią oraz osoby kontrolujące spożycie sodu powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.
Uromitexan jest lekiem stosowanym w profilaktyce krwotocznego zapalenia pęcherza moczowego wywołanego przez oksazafosforyny, takie jak ifosfamid i cyklofosfamid. Lek ten jest szczególnie ważny dla pacjentów poddawanych terapii przeciwnowotworowej. Standardowy schemat dawkowania obejmuje podanie leku dożylnie w dawce stanowiącej 20% dawki oksazafosforyny w godzinie zero, a następnie po 4 i 8 godzinach. Uromitexan jest przeciwwskazany u pacjentów ze znaną nadwrażliwością na mesnę lub inne związki tiolowe. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, ból brzucha/kolka, zawroty głowy, senność/ospałość, gorączka, wysypka, biegunka, nudności, nagłe zaczerwienienie twarzy i stany grypopodobne.
Uromitexan jest lekiem stosowanym w celu ochrony pęcherza moczowego przed uszkodzeniami wywołanymi przez oksazafosforyny, takie jak ifosfamid i cyklofosfamid. Dawkowanie leku zależy od dawki oksazafosforyny i wynosi 20% tej dawki w godzinie zero, a następnie po 4 i 8 godzinach. U dzieci może być konieczne skrócenie odstępów między dawkami. U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność w doborze dawki. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, ból brzucha/kolka, zawroty głowy, senność/ospałość, gorączka, wysypka, biegunka, nudności, nagłe zaczerwienienie twarzy i stany grypopodobne. Najcięższe działania niepożądane to toksyczna martwica naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, anafilaksja i DRESS.
Podczas stosowania leku Targocid mogą wystąpić różne działania niepożądane, od łagodnych, takich jak wysypka i gorączka, po ciężkie, takie jak reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i zgłaszali je swojemu lekarzowi.
Targocid to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz czynności nerek. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat zazwyczaj otrzymują 6-12 mg/kg mc. co 12 godzin, a następnie raz na dobę. W przypadku zakażeń Clostridium difficile dawka wynosi 100-200 mg doustnie dwa razy na dobę przez 7-14 dni. Dawkowanie dla niemowląt i dzieci różni się w zależności od wieku. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na teikoplaninę. Najczęstsze działania niepożądane to wysypka, rumień, świąd, ból oraz gorączka.
Tarcefoksym to antybiotyk z grupy cefalosporyn, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia dolnych dróg oddechowych, dróg moczowych, zakażenia w położnictwie i ginekologii, zakażenia narządów jamy brzusznej, skóry i tkanek miękkich, kości i szpiku, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz zapobiegawczo przed zabiegami chirurgicznymi. Dawkowanie zależy od stopnia ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju, stanu pacjenta, wieku i masy ciała. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cefotaksym, penicyliny lub cefalosporyny. Możliwe działania niepożądane to m.in. zakażenia drożdżakami, zaburzenia krwi i układu chłonnego, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia układu nerwowego, serca, żołądka i jelit, wątroby i dróg żółciowych, nerek i dróg moczowych oraz zaburzenia ogólne i stany…
Tarcefoksym, antybiotyk cefalosporynowy, może powodować różne działania niepożądane, w tym zakażenia bakteryjne lub grzybicze, niedokrwistość, ból głowy, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia rytmu serca, bóle w nadbrzuszu, nudności, wymioty, biegunka, przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny oraz aktywności enzymów wątrobowych, przemijające podwyższenie stężenia mocznika i kreatyniny oraz ból, podrażnienie, zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane, takie jak reakcje uczuleniowe i biegunka o znacznym nasileniu, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
Rulid to antybiotyk zawierający roksytromycynę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zapalenie migdałków, ostre zapalenia zatok, nadkażenia w przebiegu ostrego zapalenia oskrzeli, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc, zakażenia skóry i tkanki podskórnej oraz nierzeżączkowe zakażenia narządów płciowych. Dawkowanie zależy od wieku i stanu zdrowia pacjenta. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na roksytromycynę, stosujących alkaloidy sporyszu lub produkty lecznicze o wąskim indeksie terapeutycznym i będących substratami CYP3A4. Możliwe działania niepożądane obejmują zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka, wysypka, eozynofilia, rumień wielopostaciowy, pokrzywka, nadkażenia, omamy, stan splątania, parestezje, zaburzenia smaku i powonienia,…
Rulid to lek zawierający roksytromycynę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak wstrząs anafilaktyczny, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, ciężkie reakcje skórne, agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT i rzekomobłoniaste zapalenie jelit. Najczęstsze skutki uboczne to zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka i wysypka. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Rifamazid to lek stosowany w leczeniu gruźlicy, zawierający ryfampicynę i izoniazyd. Może powodować działania niepożądane, takie jak małopłytkowość, objawy grypopodobne, reakcje uczuleniowe, zaburzenia wątroby, zaburzenia widzenia, zaburzenia nerek oraz zabarwienie płynów ustrojowych. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Pyralgin, zawierający metamizol, może powodować różne działania niepożądane, w tym reakcje uczuleniowe (obrzęk twarzy, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella, zespół DRESS), problemy z układem krwiotwórczym (agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość, pancytopenia), układem pokarmowym (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, suchość w ustach), układem moczowym (nagłe pogorszenie czynności nerek, ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, czerwone zabarwienie moczu) oraz inne działania (bóle i zawroty głowy, uszkodzenie wątroby, zapalenie wątroby, ból w miejscu wstrzyknięcia, zapalenie żył). W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zgłosić się po pomoc medyczną.
Promazin Jelfa to lek neuroleptyczny stosowany w krótkotrwałym leczeniu umiarkowanego lub ciężkiego pobudzenia psychoruchowego oraz w leczeniu pobudzenia i niepokoju u osób w podeszłym wieku. Dawkowanie jest indywidualne, zazwyczaj 100-200 mg cztery razy na dobę, a dla osób starszych 25-50 mg cztery razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, stany śpiączkowe, guz chromochłonny, ciężką niewydolność wątroby lub nerek, agranulocytozę, ciężką niewydolność krążenia, chorobę Parkinsona, przebyty złośliwy zespół neuroleptyczny, stosowanie u kobiet karmiących piersią oraz stosowanie u dzieci. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do wystąpienia objawów niepożądanych. Możliwe działania niepożądane obejmują zaburzenia układu nerwowego, psychiczne,…
Piroxicam Jelfa to niesteroidowy lek przeciwzapalny stosowany w leczeniu objawów chorób reumatycznych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym dotyczące układu pokarmowego, naczyniowego, nerwowego, immunologicznego, skóry, układu moczowego, krwiotwórczego, wątrobowego, metabolicznego, oczu, uszu, serca i układu oddechowego. Najczęstsze działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, nudności, wymioty, zaparcia lub biegunka, bóle brzucha i niestrawność. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Lek Piroxicam Jelfa jest stosowany w leczeniu objawów choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg, przyjmowana jako pojedyncza dawka dobowa. Lek należy przyjmować doustnie w czasie posiłku. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, choroby przewodu pokarmowego, ciężką niewydolność nerek, wątroby lub serca, skazę krwotoczną, wiek poniżej 18 lat oraz trzeci trymestr ciąży. Możliwe działania niepożądane to m.in. zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, krwawienie z przewodu pokarmowego, obrzęki, zawroty głowy, reakcje alergiczne, zapalenie wątroby, hiperglikemia, niewyraźne widzenie, kołatanie serca oraz skurcz oskrzeli.
Petinimid to lek stosowany w leczeniu padaczki, szczególnie w przypadkach pierwotnie uogólnionej padaczki z typowymi i nietypowymi napadami nieświadomości. Dawkowanie leku jest indywidualne i zależy od odpowiedzi pacjenta na leczenie. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach oraz planowanej ciąży. Podczas leczenia konieczne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia pacjenta. Petinimid może powodować różne działania niepożądane, w tym ciężkie reakcje skórne i zmiany w obrazie krwi.
Petinimid to lek przeciwpadaczkowy stosowany w leczeniu pierwotnie uogólnionej padaczki. Przeciwwskazania obejmują alergię na etosuksymid, ciężką niewydolność nerek i wątroby. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, porfirią oraz chorobami psychicznymi. Petinimid może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym z kwasem walproinowym, karbamazepiną i fenytoiną. Stosowanie leku w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności i konsultacji z lekarzem.
Menu
Eozynofilia
Produkty powiązane z eozynofilia
Lista powiązanych wpisów:
- Fraxiparine, 7600 j.m. a.Xa/0,8 m – działania niepożądane i skutki uboczne
- Zinnat, 500 mg – przeciwwskazania
- Zinnat, 125 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
- Zinnat, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
- Zinacef, 750 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
- Zinacef, 1500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
- Zinacef, 1500 mg – dawkowanie leku
- Zinacef, 750 mg – profil bezpieczenstwa
- Zinacef, 750 mg – przeciwwskazania
- Uromitexan, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?
- Uromitexan, 100 mg/ml – dawkowanie leku
- Targocid, 400 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
- Targocid, 200 mg – dawkowanie leku
- Tarcefoksym, 1 g – wskazania – na co działa?
- Tarcefoksym, 1 g – działania niepożądane i skutki uboczne
- Rulid, 150 mg – wskazania – na co działa?
- Rulid, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
- Rifamazid, 300 mg + 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
- Pyralgin, 500 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
- Promazin Jelfa, 100 mg – wskazania – na co działa?
- Piroxicam Jelfa, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
- Piroxicam Jelfa, 20 mg – dawkowanie leku
- Petinimid, 250 mg – wskazania – na co działa?
- Petinimid, 250 mg – przeciwwskazania
