Menu

Dwuwęglan w surowicy

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. Azacitidine Eugia – profil bezpieczenstwa
  2. Etraga, 25 mg/ml – dawkowanie leku
  3. Azacitidine Glenmark, 25 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  4. Azacitidine Onko, 25 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  5. Azacitidine Zentiva, 25 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  6. Azacitidine Zentiva, 25 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Zassida, 25 mg/ml – dawkowanie leku
  8. Azacitidine STADA, 25 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  9. Gerodaza, 25 mg/ml – dawkowanie leku
  10. Azacitidine Sandoz – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Azacitidine Eugia – profil bezpieczenstwa

    Azacytydyna jest przeciwwskazana u kobiet karmiących piersią i może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Pacjenci powinni unikać alkoholu podczas leczenia. U seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zaleca się monitorowanie i dostosowanie dawki w razie potrzeby.

  • Ilustracja poradnika Etraga, 25 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Etraga, zawierający azacytydynę, jest stosowany w leczeniu zespołów mielodysplastycznych, przewlekłej białaczki mielomonocytowej oraz ostrej białaczki szpikowej. Zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg/m² powierzchni ciała, podawana codziennie przez 7 dni, co 28 dni. Przed każdym cyklem leczenia należy wykonać testy laboratoryjne. Dawkę można dostosować w przypadku toksyczności hematologicznej i zaburzeń czynności nerek. Lek podaje się podskórnie, zmieniając miejsca wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Azacitidine Glenmark, 25 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Azacytydyna jest przeciwwskazana u kobiet karmiących piersią i może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Nie ma bezpośrednich danych dotyczących interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. U seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby konieczne jest monitorowanie.

  • Ilustracja poradnika Azacitidine Onko, 25 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Azacytydyna nie powinna być stosowana przez kobiety karmiące piersią. Może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, dlatego zaleca się ostrożność. Unikaj spożywania alkoholu podczas leczenia. U seniorów nie jest wymagane dostosowanie dawki, ale zaleca się monitorowanie czynności nerek. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą wymagać dostosowania dawki. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być monitorowani, a lek jest przeciwwskazany w zaawansowanych nowotworach wątroby.

  • Ilustracja poradnika Azacitidine Zentiva, 25 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Azacitidine Zentiva jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu zespołów mielodysplastycznych, przewlekłej białaczki mielomonocytowej oraz ostrej białaczki szpikowej. Kobiety karmiące piersią nie powinny stosować tego leku. Prowadzenie pojazdów może być utrudnione ze względu na zmęczenie. Spożywanie alkoholu nie jest zalecane. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni być monitorowani pod kątem toksyczności. Azacytydyna jest przeciwwskazana u pacjentów z zaawansowanymi nowotworami złośliwymi wątroby.

  • Ilustracja poradnika Azacitidine Zentiva, 25 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Azacitidine Zentiva może wchodzić w interakcje z innymi lekami oraz substancjami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Pacjenci powinni poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz unikać spożywania alkoholu podczas leczenia. Ważne jest również monitorowanie funkcji nerek i wątroby u pacjentów z zaburzeniami tych narządów.

  • Ilustracja poradnika Zassida, 25 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Zassida jest stosowany w leczeniu nowotworów krwi. Zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg/m² powierzchni ciała, podawana codziennie przez 7 dni, po czym następuje 21 dni przerwy. Lek podaje się podskórnie w ramię, udo lub brzuch. Przed każdym cyklem leczenia należy wykonać testy czynnościowe wątroby, oznaczyć stężenie kreatyniny oraz dwuwęglanów w surowicy, a także pełną morfologię krwi. W przypadku wystąpienia toksyczności hematologicznej lub toksyczności dla nerek, może być konieczne opóźnienie rozpoczęcia następnego cyklu lub zmniejszenie dawki.

  • Ilustracja poradnika Azacitidine STADA, 25 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Azacitidine STADA jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu zespołów mielodysplastycznych, przewlekłej białaczki mielomonocytowej oraz ostrej białaczki szpikowej. Kobiety karmiące nie powinny stosować tego leku, a pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów, jeśli odczuwają zmęczenie. Spożywanie alkoholu podczas leczenia nie jest zalecane. U seniorów zaleca się monitorowanie czynności nerek, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą wymagać dostosowania dawki. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być uważnie monitorowani, a lek jest przeciwwskazany w zaawansowanych nowotworach wątroby.

  • Ilustracja poradnika Gerodaza, 25 mg/ml – dawkowanie leku

    Gerodaza to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zespołów mielodysplastycznych, przewlekłej białaczki mielomonocytowej oraz ostrej białaczki szpikowej. Zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg/m² powierzchni ciała, podawana codziennie przez 7 dni, po czym następuje 21 dni przerwy. Leczenie trwa co najmniej 6 cykli. Lek podaje się podskórnie w ramię, udo lub brzuch. Przed i w trakcie leczenia wykonuje się badania krwi, w tym próby czynnościowe wątroby, stężenie kreatyniny, dwuwęglany w surowicy oraz pełną morfologię krwi. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na azacytydynę, zaawansowany rak wątroby oraz karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. niewydolność wątroby, niewydolność nerek, zakażenie, zapalenie płuc, krwawienie i reakcje uczuleniowe.

  • Ilustracja poradnika Azacitidine Sandoz – dawkowanie leku

    Azacitidine Sandoz to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, przewlekłą białaczką mielomonocytową oraz ostrą białaczką szpikową. Zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg/m² powierzchni ciała, podawana jako wstrzyknięcie podskórne, codziennie przez 7 dni, po czym następuje okres przerwy trwający 21 dni (28-dniowy cykl leczenia). Przed każdym cyklem leczenia należy wykonać testy czynnościowe wątroby, oznaczyć stężenie kreatyniny oraz dwuwęglanów w surowicy. Specjalne grupy pacjentów, takie jak pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek oraz pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby, wymagają szczególnej uwagi podczas leczenia.