Menu

Cytomegalowirus

Produkty powiązane z cytomegalowirus
Corsodyl, płyn do jamy ustnej
Corsodyl, płyn do jamy ustnej
Eludril Care, płyn do jamy ustnej, 0,05% + 0,05%
Eludril Care, płyn do jamy ustnej, 0,05% + 0,05%
Eludril Classic, płyn
Eludril Classic, płyn
Eludril Extra, płyn do jamy ustnej, 0,20%
Eludril Extra, płyn do jamy ustnej, 0,20%
Fiorda MAX MD, pastylki do ssania
Fiorda MAX MD, pastylki do ssania
Fiorda Vocal MD, smak owoców leśnych, pastylki do ssania
Fiorda Vocal MD, smak owoców leśnych, pastylki do ssania
Fiorda Vocal MD, smak pomarańczowy, pastylki do ssania
Fiorda Vocal MD, smak pomarańczowy, pastylki do ssania
Phytopharm Fiorda, spray
Phytopharm Fiorda, spray
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Anna Majka
Anna Majka
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Valhit, 450 mg – wskazania – na co działa?
  2. Valhit, 450 mg – przeciwwskazania
  3. Valhit, 450 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Valhit, 450 mg – dawkowanie leku
  5. Valhit, 450 mg – przedawkowanie leku
  6. Valhit, 450 mg – stosowanie u dzieci
  7. Imipenem + Cylastatyna ELC – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Valcyclox – stosowanie w ciąży
  9. Valcyclox – stosowanie u dzieci
  10. Valcyclox – profil bezpieczenstwa
  11. Valcyclox – przeciwwskazania
  12. Valcyclox – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Ceglar, 450 mg
  14. Ceglar, 450 mg – skład leku
  15. Ceglar, 450 mg – wskazania – na co działa?
  16. Ceglar, 450 mg – przeciwwskazania
  17. Ceglar, 450 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Ceglar, 450 mg – dawkowanie leku
  19. Ceglar, 450 mg – stosowanie w ciąży
  20. Ceglar, 450 mg – stosowanie u dzieci
  21. Valcyte, 50 mg/ml – wskazania – na co działa?
  22. Valcyte, 50 mg/ml – dawkowanie leku
  23. Valcyte, 50 mg/ml – stosowanie w ciąży
  24. Valcyte, 50 mg/ml – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Valhit, 450 mg – wskazania – na co działa?

    Valhit to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu cytomegalowirusowego zapalenia siatkówki u pacjentów z AIDS oraz w zapobieganiu zakażeniom CMV u pacjentów po przeszczepie narządu miąższowego. Substancją czynną leku jest walgancyklowir, który przekształca się w gancyklowir, hamujący replikację wirusa CMV. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i wynosi zazwyczaj dwie tabletki dwa razy na dobę przez 21 dni, a następnie dwie tabletki raz na dobę. Najczęstsze działania niepożądane to obniżona liczba krwinek, zakażenia górnych dróg oddechowych, bóle głowy, kaszel, duszność, biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha, wyprysk, uczucie zmęczenia i gorączka.

  • Ilustracja poradnika Valhit, 450 mg – przeciwwskazania

    Valhit to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom wywołanym przez cytomegalowirus. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz karmienie piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy zachować szczególną ostrożność w przypadku uczulenia na inne leki przeciwwirusowe, zmniejszonej liczby krwinek, radioterapii, hemodializy oraz problemów z nerkami. Najczęstsze działania niepożądane to obniżona liczba krwinek, zakażenia górnych dróg oddechowych, utrata apetytu, bóle głowy, kaszel, duszność, biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha, wyprysk, uczucie zmęczenia i gorączka.

  • Ilustracja poradnika Valhit, 450 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Valhit, zawierający walgancyklowir, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z imipenemem z cylastatyną, zydowudyną, dydanozyną, adefowirem, probenecydem, mykofenolanem mofetylu, cyklosporyną, takrolimusem, winkrystyną, winblastyną, doksorubicyną, hydroksymocznikiem, trimetoprimem, pentamidyną, flucytozyną i amfoterycyną B. Zaleca się przyjmowanie leku podczas posiłków, aby zwiększyć jego biodostępność. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Valhit, 450 mg – dawkowanie leku

    Valhit to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom CMV. Dawkowanie zależy od wskazania, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. Dorośli zazwyczaj przyjmują 2 tabletki (900 mg) dwa razy na dobę przez 21 dni, a następnie 2 tabletki raz na dobę. Dzieci otrzymują dawkę obliczaną na podstawie powierzchni ciała i klirensu kreatyniny. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek wymagają dostosowania dawki. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie przeciwwskazania i środki ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Valhit, 450 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Valhit może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak mielosupresja, uszkodzenie nerek, objawy ze strony układu pokarmowego i neurologiczne. Standardowe dawkowanie to 900 mg dwa razy na dobę przez 21 dni, a następnie 900 mg raz na dobę jako leczenie podtrzymujące. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie może obejmować hemodializę, nawodnienie i monitorowanie parametrów krwi.

  • Ilustracja poradnika Valhit, 450 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Valhit, zawierający walgancyklowir, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom CMV. Dzieci mogą zażywać lek Valhit, ale dawka musi być dostosowana do ich masy ciała i czynności nerek. Alternatywami dla leku Valhit dla dzieci są acyklowir, gancyklowir i valacyklowir. Możliwe działania niepożądane leku Valhit u dzieci obejmują obniżoną liczbę krwinek, zakażenia, bóle głowy, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Imipenem + Cylastatyna ELC – interakcje z lekami i alkoholem

    Imipenem + Cylastatyna ELC może wchodzić w interakcje z gancyklowirem, kwasem walproinowym, walproinianem sodu oraz warfaryną. Może również reagować z probenecydem i mleczanami. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się konsultację z lekarzem. Objawy przedawkowania obejmują napady drgawkowe, splątanie, drżenie, nudności, wymioty, niskie ciśnienie krwi i spowolnioną czynność serca.

  • Ilustracja poradnika Valcyclox – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Valcyclox u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest przeciwwskazane z powodu ryzyka teratogenności i potencjalnych szkodliwych skutków dla niemowlęcia. Bezpiecznymi alternatywami są acyklowir, walacyklowir i famcyklowir, które mogą być stosowane w leczeniu zakażeń wirusowych u tych grup pacjentek.

  • Ilustracja poradnika Valcyclox – stosowanie u dzieci

    Valcyclox może być stosowany u dzieci po przeszczepie narządu od dawców zakażonych CMV, ale dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane. Alternatywne leki przeciwwirusowe dla dzieci to acyklowir, gancyklowir i foskarnet. Ważne jest skonsultowanie się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Valcyclox – profil bezpieczenstwa

    Valcyclox to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom wywołanym przez wirusa cytomegalii (CMV). Stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią, a pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów, jeśli doświadczają zawrotów głowy lub zmęczenia. Nie ma bezpośrednich danych dotyczących interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. Bezpieczeństwo stosowania u seniorów nie zostało dokładnie zbadane, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani i mogą wymagać dostosowania dawki.

  • Ilustracja poradnika Valcyclox – przeciwwskazania

    Valcyclox to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom wywołanym przez wirusa cytomegalii (CMV). Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na walgancyklowir, gancyklowir, acyklowir, walacyklowir oraz podczas karmienia piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem kwestie związane z liczbą krwinek, radioterapią, hemodializą oraz problemami z nerkami. Ważne jest również, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ Valcyclox może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Valcyclox – interakcje z lekami i alkoholem

    Valcyclox, zawierający walgancyklowir, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z imipenemem z cylastatyną, zydowudyną, dydanozyną, lamiwudyną, tenofowirem, abakawirem, emtrycytabiną, rybawiryną, pegylowanymi interferonami, adefowirem, entekawirem, probenecydem, mykofenolanem mofetylu, winkrystyną, winblastyną, adriamycyną, hydroksymocznikiem, cydofowirem, foskarnetem, trimetoprimem, połączeniem trimetoprimu z sulfonamidami, dapsonem, pentamidyną, flucytozyną i amfoterycyną B. Zaleca się przyjmowanie leku w trakcie posiłków, aby zwiększyć jego biodostępność. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby białych krwinek, niedokrwistość, duszność i biegunka.

  • Ilustracja poradnika Ceglar, 450 mg

    Lek Ceglar, zawierający walgancyklowir, jest stosowany w leczeniu zapalenia siatkówki wywołanego przez wirusa cytomegalowirusa (CMV) u pacjentów z AIDS oraz w zapobieganiu zakażeniom CMV u pacjentów po przeszczepach. Działa poprzez hamowanie namnażania się wirusów, co jest kluczowe dla ochrony zdrowych komórek organizmu. Ceglar jest dostępny w postaci tabletek powlekanych i powinien być przyjmowany podczas posiłków. […]

  • Ilustracja poradnika Ceglar, 450 mg – skład leku

    Lek Ceglar zawiera walgancyklowir jako substancję czynną, przekształcaną w organizmie do gancyklowiru, który zapobiega namnażaniu się wirusa CMV. Substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, powidon, kwas stearynowy, hypromeloza, tytanu dwutlenek, makrogol 400, żelaza tlenek czerwony i polisorbat 80, pełnią kluczowe role w produkcji, stabilności i działaniu leku. Ważne jest, aby pacjenci zrozumieli skład leku i jego znaczenie dla skuteczności terapii.

  • Ilustracja poradnika Ceglar, 450 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Ceglar, zawierający walgancyklowir, jest stosowany w leczeniu cytomegalowirusowego zapalenia siatkówki u dorosłych pacjentów z AIDS oraz w zapobieganiu zakażeniom CMV u pacjentów po przeszczepieniu narządu miąższowego. Dawkowanie zależy od rodzaju leczenia i wynosi 900 mg dwa razy na dobę (leczenie początkowe) lub 900 mg raz na dobę (leczenie podtrzymujące). Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na walgancyklowir, gancyklowir oraz karmienie piersią. Należy zachować ostrożność w przypadku alergii na inne leki przeciwwirusowe, małej liczby krwinek, radioterapii, hemodializy oraz zaburzeń czynności nerek.

  • Ilustracja poradnika Ceglar, 450 mg – przeciwwskazania

    Lek Ceglar, zawierający walgancyklowir, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom wywołanym przez cytomegalowirusa (CMV). Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz karmienie piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem alergie na inne leki przeciwwirusowe, małą liczbę krwinek, radioterapię, hemodializę oraz zaburzenia czynności nerek. Ważne jest również poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć interakcji. Najczęstsze działania niepożądane to mała liczba krwinek, zakażenia górnych dróg oddechowych, utrata apetytu, ból głowy, kaszel, duszność, biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, wyprysk, zmęczenie i gorączka.

  • Ilustracja poradnika Ceglar, 450 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Ceglar, zawierający walgancyklowir, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z antybiotykami, lekami przeciwwirusowymi, przeciwnowotworowymi i przeciwbakteryjnymi. Ważne jest informowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i suplementach diety. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Ceglar, 450 mg – dawkowanie leku

    Lek Ceglar, zawierający walgancyklowir, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom wywołanym przez cytomegalowirusa (CMV). Dawkowanie leku zależy od celu jego stosowania, wieku pacjenta oraz czynności nerek. Dla dorosłych zalecana dawka to 900 mg dwa razy na dobę przez 21 dni (leczenie początkowe) lub raz na dobę (leczenie podtrzymujące). Dla dzieci dawka jest obliczana na podstawie powierzchni ciała i klirensu kreatyniny. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek wymagają dostosowania dawki. Lek należy przyjmować podczas posiłku. Ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza, aby uniknąć przedawkowania i działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Ceglar, 450 mg – stosowanie w ciąży

    Lek Ceglar nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko mutagenności, teratogenności i rakotwórczości. Alternatywne leki przeciwwirusowe, które mogą być bezpieczniejsze, to acyklowir, walacyklowir i famcyklowir. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Ceglar, 450 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Ceglar, zawierający walgancyklowir, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom wywołanym przez cytomegalowirus (CMV). Stosowanie leku u dzieci jest ograniczone do zapobiegania zakażeniom CMV po przeszczepieniu narządu i wymaga ścisłej kontroli lekarza. Alternatywne leki dla dzieci to acyklowir, walacyklowir i gancyklowir. Najczęstsze działania niepożądane leku Ceglar u dzieci to biegunka, nudności, neutropenia, leukopenia i niedokrwistość.

  • Ilustracja poradnika Valcyte, 50 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Valcyte to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu cytomegalowirusowego zapalenia siatkówki u pacjentów z AIDS oraz w zapobieganiu zakażeniom CMV u pacjentów po przeszczepieniu narządu miąższowego. Dawkowanie zależy od stanu zdrowia pacjenta i jest dostosowywane indywidualnie. Najczęstsze działania niepożądane to mała liczba białych i czerwonych krwinek, biegunka, nudności, wymioty, ból głowy oraz uczucie zmęczenia.

  • Ilustracja poradnika Valcyte, 50 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Valcyte stosuje się w leczeniu zapalenia siatkówki wywołanego przez CMV oraz w zapobieganiu zakażeniom CMV po przeszczepieniu narządu miąższowego. Dawkowanie u dorosłych wynosi 900 mg dwa razy na dobę przez 21 dni (leczenie początkowe) i 900 mg raz na dobę (leczenie podtrzymujące). U dzieci dawka jest obliczana według wzoru: 7 × BSA × ClkrS. Dawkowanie może wymagać dostosowania u pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Lek podaje się doustnie, najlepiej podczas posiłków, a roztwór należy przygotować zgodnie z instrukcją.

  • Ilustracja poradnika Valcyte, 50 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Valcyte u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko teratogenności, przenikania przez łożysko i wydzielania z mlekiem. Bezpieczniejsze alternatywy to acyklowir, walacyklowir i famcyklowir. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Valcyte, 50 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Valcyte może być stosowany u dzieci w określonych przypadkach, takich jak zapobieganie zakażeniom CMV po przeszczepieniu narządu miąższowego. Alternatywami dla Valcyte są acyklowir, gancyklowir i foskarnet. Podczas stosowania Valcyte u dzieci, należy regularnie monitorować morfologię krwi i czynność nerek oraz unikać kontaktu roztworu ze skórą i oczami.