Menu

Ciągła infuzja

Lista powiązanych wpisów:
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. Iloprost – porównanie substancji czynnych
  2. Epoprostenol – porównanie substancji czynnych
  3. Alprostadyl – porównanie substancji czynnych
  4. Treprostynil – wskazania – na co działa?
  5. Tiopental – wskazania – na co działa?
  6. Terlipresyna – mechanizm działania
  7. Deferoksamina – mechanizm działania
  8. Cefuroxime Dali Pharma, 750 mg – dawkowanie leku
  9. Rocuronium B. Braun, 10 mg/ml – dawkowanie leku
  10. Zinacef, 750 mg – dawkowanie leku
  11. Intralipid 20%, 200 mg/ml – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Iloprost – porównanie substancji czynnych

    Iloprost, epoprostenol i treprostynil to leki z grupy analogów prostacykliny, wykorzystywane głównie w leczeniu nadciśnienia płucnego. Choć należą do tej samej klasy, różnią się sposobem podania, zakresem wskazań oraz profilami bezpieczeństwa. Zrozumienie tych różnic jest ważne, by dobrać terapię najlepiej dopasowaną do potrzeb i sytuacji zdrowotnej pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Epoprostenol – porównanie substancji czynnych

    Epoprostenol, iloprost i treprostynil to leki, które łączy podobny mechanizm działania – wszystkie należą do grupy analogów prostacykliny i są stosowane w leczeniu ciężkich postaci nadciśnienia płucnego. Różnią się jednak drogą podania, wskazaniami i profilem bezpieczeństwa. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między nimi, aby lepiej zrozumieć, jak wybrać terapię najlepiej dopasowaną do indywidualnych potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Alprostadyl – porównanie substancji czynnych

    Alprostadyl, epoprostenol i iloprost to substancje czynne z grupy leków wpływających na naczynia krwionośne. Stosowane są w leczeniu ciężkich schorzeń układu krążenia i płuc, takich jak wrodzone wady serca u noworodków, nadciśnienie płucne czy przewlekłe choroby tętnic. Choć działają w podobny sposób – rozszerzając naczynia i hamując agregację płytek krwi – różnią się zastosowaniem, sposobem podania i bezpieczeństwem w różnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Treprostynil – wskazania – na co działa?

    Treprostynil to substancja czynna stosowana u dorosłych z zaawansowanymi postaciami nadciśnienia płucnego, kiedy inne metody leczenia są niewystarczające. Działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych i poprawę wydolności wysiłkowej. Wskazania do jego stosowania są ściśle określone i zależą od konkretnej postaci choroby oraz klasy czynnościowej pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Tiopental – wskazania – na co działa?

    Tiopental to środek znieczulający z grupy barbituranów, który działa szybko i skutecznie, wprowadzając pacjenta w stan znieczulenia ogólnego. Jest stosowany zarówno do krótkotrwałego znieczulenia, jak i do wprowadzenia w głębsze znieczulenie podczas zabiegów chirurgicznych. Wskazania do jego użycia różnią się w zależności od wieku pacjenta oraz rodzaju planowanego zabiegu, dlatego ważne jest poznanie, kiedy i w jakich sytuacjach można go bezpiecznie stosować.

  • Ilustracja poradnika Terlipresyna – mechanizm działania

    Terlipresyna to substancja czynna wykorzystywana przede wszystkim w leczeniu krwawień z żylaków przełyku oraz w nagłych przypadkach zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1. Działa poprzez zwężenie naczyń krwionośnych, co pozwala na zmniejszenie ciśnienia w układzie wrotnym wątroby i ograniczenie krwawienia. Mechanizm jej działania opiera się na powolnym uwalnianiu aktywnej formy leku, co zapewnia skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Dowiedz się, jak dokładnie terlipresyna wpływa na organizm, jak jest przetwarzana oraz jakie potwierdzenia naukowe stoją za jej stosowaniem.

  • Ilustracja poradnika Deferoksamina – mechanizm działania

    Deferoksamina to substancja czynna, która odgrywa kluczową rolę w leczeniu nadmiaru żelaza i glinu w organizmie. Jej unikalny mechanizm działania polega na wiązaniu szkodliwych jonów metali i umożliwianiu ich usunięcia z organizmu, co przekłada się na poprawę stanu zdrowia pacjentów z przewlekłymi chorobami krwi lub niewydolnością nerek. Poznaj, jak działa deferoksamina, jak jest wchłaniana i wydalana oraz jakie wnioski płyną z badań przedklinicznych.

  • Ilustracja poradnika Cefuroxime Dali Pharma, 750 mg – dawkowanie leku

    Cefuroxime Dali Pharma to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała, rodzaju zakażenia oraz stanu zdrowia nerek pacjenta. Lek podaje się dożylnie lub domięśniowo. Ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza oraz zwracanie uwagi na przeciwwskazania i środki ostrożności. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Rocuronium B. Braun, 10 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Rocuronium B. Braun jest stosowany do zwiotczenia mięśni podczas operacji i w intensywnej opiece medycznej. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała, stanu zdrowia pacjenta oraz metody znieczulenia. Standardowa dawka intubacyjna dla dorosłych wynosi 0,6 mg/kg mc. Dawkowanie dla dzieci, pacjentów w podeszłym wieku oraz z chorobami wątroby i nerek jest dostosowywane indywidualnie. Ważne jest, aby lek był podawany przez wykwalifikowany personel medyczny.

  • Ilustracja poradnika Zinacef, 750 mg – dawkowanie leku

    Zinacef to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie leku zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz stanu jego nerek. U dorosłych i dzieci powyżej 40 kg dawki wynoszą od 750 mg co 8 godzin do 1,5 g co 8 godzin. U dzieci poniżej 40 kg dawki wynoszą od 30 do 100 mg/kg mc./dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki. Lek podaje się we wstrzyknięciach dożylnych, infuzjach kroplowych lub wstrzyknięciach domięśniowych. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

  • Ilustracja poradnika Intralipid 20%, 200 mg/ml – dawkowanie leku

    Intralipid 20% to emulsja tłuszczowa stosowana w żywieniu pozajelitowym. Dawkowanie zależy od zdolności eliminacji tłuszczów przez organizm pacjenta. Dla dorosłych maksymalna dawka wynosi 3 g triglicerydów/kg mc./dobę, a dla noworodków i niemowląt od 0,5 do 4,0 g triglicerydów/kg mc./dobę. Ważne jest regularne monitorowanie stężenia triglicerydów we krwi. Przedawkowanie może prowadzić do hiperlipemii, gorączki, nacieków tłuszczu, zaburzeń czynności narządów i śpiączki.