Tlen medyczny sprężony SIAD jest stosowany w opiece przed- i pooperacyjnej, leczeniu nagłych zatrzymań akcji serca i oddychania, reanimacji pacjentów w stanie krytycznym, reanimacji noworodków oraz leczeniu niedotlenienia. Podawany jest przez inhalację przez płuca, za pomocą maski lub cewnika nosowego. Nie ma bezwzględnych przeciwwskazań, ale stężenie wdychanego gazu należy zmniejszyć u wcześniaków i pacjentów z przewlekłym zapaleniem oskrzeli. Możliwe działania niepożądane to m.in. uszkodzenie siatkówki u noworodków, skurcze mięśni, utrata przytomności, dezorientacja, ból w klatce piersiowej, ból w jamach ciała, nudności, bolesne uczucie ciśnienia w uszach, zapalenie opłucnej oraz uczucie braku powietrza w płucach. Przechowywanie i transport tlenu medycznego sprężonego…
Tlen medyczny sprężony SIAD jest stosowany w leczeniu różnych stanów wymagających dodatkowego tlenu. Dawkowanie i sposób podawania są ustalane przez pracownika służby zdrowia. Tlen jest podawany przez maskę lub cewnik nosowy. Przedawkowanie jest mało prawdopodobne, ale w przypadku złego samopoczucia należy przerwać wdychanie i skonsultować się z lekarzem. Działania niepożądane występują bardzo rzadko.
Tlen medyczny SPAWMET jest stosowany w leczeniu niedotlenienia. Dawkowanie wynosi od 21% do 100% stężenia tlenu, a czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 12 godzin dla 100% tlenu i 18 godzin dla stężeń powyżej 80%. Tlen musi być podawany w sposób ciągły, a butle przechowywane w wentylowanym miejscu, z dala od źródeł ciepła. Możliwe działania niepożądane to m.in. narkoza dwutlenkowa, niedotlenienie, zatrucie tlenem i zwłóknienie zasoczewkowe u noworodków.
Tlen medyczny jest stosowany w leczeniu niedotlenienia, POChP, astmy, zatruć tlenkiem węgla, obrzęku płuc i bezdechu sennego. Dawkowanie wynosi od 21% do 100% i jest określane przez personel medyczny. Przeciwwskazaniem jest prężność CO2 krwi tętniczej wynosząca 9,3 kPa. Możliwe działania niepożądane to m.in. narkoza dwutlenkowa, hipoksja następcza, zwłóknienie zasoczewkowe, zatrucie tlenem, podrażnienie krtani i tchawicy, ból ucha, zapalenie oskrzeli, bóle zamostkowe, utrata łaknienia, zmniejszenie pola widzenia, przeczulica i zaburzenia psychiczne.
Przedawkowanie tlenu medycznego może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak narkoza dwutlenkowa, hipoksja następcza, zwłóknienie zasoczewkowe i zatrucie tlenem. Aby uniknąć przedawkowania, należy ściśle kontrolować leczenie tlenem przez personel medyczny, unikać stosowania wysokich stężeń tlenu bez nadzoru oraz monitorować prężność CO2 we krwi przed rozpoczęciem tlenoterapii. Przechowywanie butli z tlenem w odpowiednich warunkach jest również kluczowe dla bezpieczeństwa pacjentów.

