Menu

Bendamustyna chlorowodorek

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Bendamustine Eugia, 2,5 mg/ml – skład leku
  2. Bendamustine Accord, 25 mg/ml – dawkowanie leku
  3. Bendamustine Glenmark, 2,5 mg/ml – skład leku
  4. Bendamustine Glenmark, 2,5 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  5. Bendamustine Glenmark, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku
  6. Bendamustine Glenmark, 2,5 mg/ml – przedawkowanie leku
  7. Bendamustyna medac – skład leku
  8. Bendamustyna medac – przedawkowanie leku
  9. Bendamustyna medac – stosowanie u dzieci
  10. Bendamustine Accord, 2,5 mg/ml – skład leku
  11. Bendamustine Accord, 2,5 mg/ml – stosowanie u dzieci
  12. Bendamustine Kabi, 2,5 mg/ml – skład leku
  13. Levact – skład leku
  14. Bendamustyna
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Bendamustine Eugia, 2,5 mg/ml – skład leku

    Lek Bendamustine Eugia zawiera bendamustyny chlorowodorek jako substancję czynną oraz mannitol jako substancję pomocniczą. Bendamustyny chlorowodorek działa jako lek przeciwnowotworowy, tworząc wiązania krzyżowe w DNA komórek nowotworowych, co prowadzi do ich śmierci. Mannitol jest używany jako stabilizator i wypełniacz, który pomaga w utrzymaniu odpowiedniej konsystencji proszku oraz zapobiega jego zbrylaniu się.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Accord, 25 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Bendamustine Accord jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej, chłoniaków nieziarniczych i szpiczaka mnogiego. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i indywidualnych cech pacjenta. W niektórych przypadkach konieczne jest dostosowanie dawki. Lek podaje się dożylnie przez 30-60 minut. Regularne monitorowanie morfologii krwi jest kluczowe. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Glenmark, 2,5 mg/ml – skład leku

    Lek Bendamustine Glenmark zawiera bendamustynę chlorowodorek jako substancję czynną oraz mannitol jako substancję pomocniczą. Bendamustyna działa przeciwnowotworowo poprzez tworzenie wiązań krzyżowych w DNA komórek nowotworowych, co prowadzi do ich śmierci. Mannitol stabilizuje lek i pomaga w jego prawidłowym przechowywaniu. Lek jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej, chłoniaków nieziarniczych oraz szpiczaka mnogiego.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Glenmark, 2,5 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Lek Bendamustine Glenmark jest stosowany w leczeniu określonych chorób nowotworowych. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią, a pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i spożywania alkoholu. Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby zaleca się zmniejszenie dawki o 30%.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Glenmark, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Bendamustine Glenmark jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej, chłoniaków nieziarniczych i szpiczaka mnogiego. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i stanu pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, karmienie piersią, ciężką niewydolność wątroby, żółtaczkę, ciężkie zaburzenia czynności szpiku, duże zabiegi chirurgiczne, zakażenia i szczepienie przeciw żółtej febrze. Należy zachować ostrożność w przypadku mielosupresji, zakażeń, reakcji skórnych, chorób serca, zespołu rozpadu guza i reakcji anafilaktycznych. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby krwinek, zakażenia, mdłości, wymioty, zapalenie błony śluzowej, ból głowy, zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika, gorączka i zmęczenie.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Glenmark, 2,5 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Bendamustine Glenmark może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak trombocytopenia, leukopenia, neutropenia oraz zmiany niedokrwienne w EKG. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie istnieje swoista odtrutka na przedawkowanie tego leku, ale możliwe jest zastosowanie przeszczepu szpiku kostnego, przetoczenia produktów krwiopochodnych lub podanie hematopoetycznych czynników wzrostu.

  • Ilustracja poradnika Bendamustyna medac – skład leku

    Lek Bendamustyna medac zawiera bendamustyny chlorowodorek jako substancję czynną oraz mannitol jako substancję pomocniczą. Bendamustyna działa poprzez uszkadzanie DNA komórek nowotworowych, co prowadzi do ich śmierci, natomiast mannitol stabilizuje lek i ułatwia jego podanie. Lek jest dostępny w dawkach 25 mg i 100 mg, a po rekonstytucji stężenie wynosi 2,5 mg/ml.

  • Ilustracja poradnika Bendamustyna medac – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Bendamustyna medac może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zmniejszenie liczby krwinek, zmiany niedokrwienne w EKG, zawał serca, ataksja, neuropatia obwodowa, nudności, wymioty, biegunki, gorączka oraz zmęczenie. Maksymalna tolerowana dawka wynosiła 280 mg/m² pc. podawana w 30-minutowym wlewie dożylnym raz na trzy tygodnie. W przypadku przedawkowania nie ma swoistego antidotum, a skutecznymi środkami zaradczymi mogą być przeszczepienie szpiku kostnego, przetoczenie produktów krwiopochodnych oraz podanie hematopoetycznych czynników wzrostu.

  • Ilustracja poradnika Bendamustyna medac – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Bendamustyna medac u dzieci nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz ryzyko poważnych działań niepożądanych. Alternatywy dla dzieci obejmują leki takie jak metotreksat, winkrystyna, cyklofosfamid oraz doksorubicyna, które są stosowane w leczeniu różnych rodzajów nowotworów u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Accord, 2,5 mg/ml – skład leku

    Lek Bendamustine Accord zawiera bendamustyny chlorowodorek jako substancję czynną oraz mannitol jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Po rekonstytucji koncentrat należy natychmiast rozcieńczyć 0,9% roztworem chlorku sodu. Roztwór do infuzji jest stabilny przez 3,5 godziny w temperaturze 25°C oraz przez 2 dni w temperaturze 2°C-8°C.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Accord, 2,5 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Bendamustine Accord nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki, takie jak metotreksat, winkrystyna, cyklofosfamid i doksorubicyna, są bezpieczne i skuteczne w leczeniu dzieci z chorobami nowotworowymi. Ważne jest, aby leczenie było prowadzone przez doświadczonych specjalistów w dziedzinie onkologii dziecięcej.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Kabi, 2,5 mg/ml – skład leku

    Lek Bendamustine Kabi zawiera bendamustyny chlorowodorek jako substancję czynną oraz mannitol jako substancję pomocniczą. Bendamustyna działa jako lek cytostatyczny, hamując wzrost komórek nowotworowych. Mannitol pełni rolę stabilizatora i wypełniacza, pomagając w utrzymaniu właściwej konsystencji i stabilności leku. Lek należy przechowywać w odpowiednich warunkach, aby zachować jego skuteczność i bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Levact – skład leku

    Levact to lek stosowany w leczeniu nowotworów, zawierający bendamustyny chlorowodorek jako substancję czynną oraz mannitol jako substancję pomocniczą. Bendamustyna działa cytostatycznie, hamując wzrost i podział komórek nowotworowych, podczas gdy mannitol pomaga w rozpuszczaniu i stabilizacji leku. Zrozumienie składu leku jest kluczowe dla pacjentów, aby mogli świadomie korzystać z terapii i być świadomi potencjalnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Bendamustyna

    Bendamustyna to lek cytostatyczny stosowany głównie w leczeniu nowotworów układu krwiotwórczego, takich jak przewlekła białaczka limfocytowa, chłoniaki nieziarnicze oraz szpiczak mnogi. Jego działanie polega na zaburzaniu podziału komórek nowotworowych, co prowadzi do ich obumierania. Substancja ta podawana jest wyłącznie w warunkach szpitalnych, pod ścisłym nadzorem lekarza, a jej stosowanie wymaga regularnej kontroli stanu zdrowia pacjenta.