Menu

Asystolia

Produkty powiązane z asystolia
Aspargin, tabletki, 17 mg + 54 mg
Aspargin, tabletki, 17 mg + 54 mg
Kalipoz prolongatum, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 391 mg
Kalipoz prolongatum, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 391 mg
Kalium Effervescens bezcukrowy, granulat musujący, 782 mg jonów potasu/3 g
Kalium Effervescens bezcukrowy, granulat musujący, 782 mg jonów potasu/3 g
Katelin + SR, kapsułki
Katelin + SR, kapsułki
Magnokal, tabletki, 250 mg + 250 mg
Magnokal, tabletki, 250 mg + 250 mg
Naturell Potas Organiczny, tabletki
Naturell Potas Organiczny, tabletki
Olimp Potas, tabletki
Olimp Potas, tabletki
Potazek chlorek potasu, kapsułki
Potazek chlorek potasu, kapsułki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Magnez + wit. B6 Biofarm, 34 mg jonów magnezu – profil bezpieczenstwa
  2. Magnez + wit. B6 Biofarm, 34 mg jonów magnezu – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Magnez + wit. B6 Biofarm, 34 mg jonów magnezu – dawkowanie leku
  4. Phenytoin Hikma, 50 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Lidoposterin, 50 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Lidoposterin, 50 mg/g – przedawkowanie leku
  7. Orofar Total Action, (2 mg + 1,5 mg)/ml – przedawkowanie leku
  8. Plofed 1%, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Propofol 1% Fresenius, 10 mg/ml – przedawkowanie leku
  10. Ultiva, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Ultiva, 5 mg – przedawkowanie leku
  12. Ultiva, 5 mg – skład leku
  13. Ultiva, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Ultiva, 1 mg – przedawkowanie leku
  15. Ultiva, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Ultiva, 2 mg – przedawkowanie leku
  17. Staveran 80, 80 mg – skład leku
  18. Staveran 80, 80 mg – profil bezpieczenstwa
  19. Staveran 80, 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Staveran 80, 80 mg – dawkowanie leku
  21. Staveran 80, 80 mg – przedawkowanie leku
  22. Staveran 40, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Staveran 40, 40 mg – dawkowanie leku
  24. Staveran 40, 40 mg – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Magnez + wit. B6 Biofarm, 34 mg jonów magnezu – profil bezpieczenstwa

    Lek Magnez + wit. B6 Biofarm jest bezpieczny dla kobiet karmiących tylko w przypadku zdecydowanej konieczności. Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Zaleca się unikanie nadmiernego spożycia alkoholu. Seniorzy powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem suplementacji. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni unikać tego leku, a pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Magnez + wit. B6 Biofarm, 34 mg jonów magnezu – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Magnez + wit. B6 Biofarm może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, nudności, biegunki i zaczerwienienie skóry. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, w tym reakcji alergicznych, asystole, bradykardii, senności, śpiączki, hipotensji, porażenia mięśni, niewydolności nerek i zaburzeń oddychania. Działania niepożądane należy zgłaszać do odpowiednich organów.

  • Ilustracja poradnika Magnez + wit. B6 Biofarm, 34 mg jonów magnezu – dawkowanie leku

    Lek Magnez + wit. B6 Biofarm jest stosowany w profilaktyce i leczeniu niedoboru magnezu oraz witaminy B6. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i celu stosowania. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat zwykle przyjmują 1-2 tabletki 3 razy na dobę w leczeniu niedoboru, a 1-2 tabletki 1 raz na dobę w profilaktyce. Dzieci poniżej 12 lat przyjmują 1 tabletkę 3 razy na dobę. Lek należy przyjmować po posiłku, popijając niewielką ilością płynu. Przeciwwskazania obejmują hipermagnezemię, ostrą niewydolność nerek, znaczne niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy i myasthenia gravis. Przy długotrwałym stosowaniu należy kontrolować stężenie magnezu w surowicy. Możliwe działania niepożądane to zaburzenia przewodnictwa…

  • Ilustracja poradnika Phenytoin Hikma, 50 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Phenytoin Hikma może wywoływać różnorodne działania niepożądane, w tym oczopląs, ataksję, parestezje, uczucie splątania, zawroty głowy, bezsenność, ból głowy, narastającą drażliwość, drżenia, opuszkowe zaburzenia mowy, wyczerpanie, zaburzenia zapamiętywania i podwójne widzenie. Rzadziej mogą wystąpić polineuropatia, poważne zmiany w zapisie EKG, zmiany liczby krwinek, anafilaksja, upośledzenie czynności tarczycy, dyskinezja, asystolia, obniżone ciśnienie krwi, zaburzenia czynności wątroby, wysypki alergiczne, osteomalacja, gorączka, miejscowe podrażnienie, stan zapalny i tkliwość. Bardzo rzadko mogą wystąpić Purple Glove Syndrome, guzkowe zapalenie okołotętnicze, nadmierny wzrost tkanki dziąseł, zmiany skórne, przykurcz Dupuytrena, zespół Stevens-Johnsona, zespół Lyella i osłabienie mięśni. Podczas długotrwałego leczenia mogą wystąpić obwodowa polineuropatia czuciowa, nieodwracalna…

  • Ilustracja poradnika Lidoposterin, 50 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    LIDOPOSTERIN to maść z lidokainą stosowana na dolegliwości bólowe okolicy odbytu. Może powodować działania niepożądane, takie jak swędzenie, pieczenie, biegunka, dyskomfort i zaczerwienienie. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić poważne objawy ogólnoustrojowe. W razie działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lidoposterin, 50 mg/g – przedawkowanie leku

    LIDOPOSTERIN to maść zawierająca lidokainę, stosowana w leczeniu dolegliwości bólowych okolicy odbytu. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, takich jak niewyraźne widzenie, zawroty głowy, nudności, drżenie, bradykardia, niedociśnienie, asystolia, bezdech, drgawki, śpiączka, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu i zgon. Maksymalna dawka to 2,5 g maści (125 mg lidokainy) na jedno podanie. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie jest objawowe i wspomagające.

  • Ilustracja poradnika Orofar Total Action, (2 mg + 1,5 mg)/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie Orofar Total Action może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak wymioty, nudności, niedociśnienie, asystolia, bradykardia, bezdech, drgawki, śpiączka, zatrzymanie akcji serca i śmierć. Zalecane dawkowanie to 2-4 rozpylenia dla dorosłych i 2-3 rozpylenia dla dzieci powyżej 6 lat, 3-6 razy na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Plofed 1%, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Plofed 1% zawiera propofol i jest stosowany jako środek znieczulający. Może powodować różnorodne działania niepożądane, od częstych, takich jak ból w miejscu podania, po bardzo rzadkie, jak reakcje alergiczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i informowali lekarza o wszelkich niepokojących objawach. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, personel medyczny podejmie odpowiednie kroki, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Propofol 1% Fresenius, 10 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie Propofol 1% Fresenius może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak depresja oddechowa, depresja czynności układu sercowo-naczyniowego, bradykardia i hipotensja. W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe podjęcie działań ratunkowych, takich jak sztuczna wentylacja, podanie płynów oraz leków zwiększających ciśnienie tętnicze. Ważne jest, aby lek ten był podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, który będzie monitorować pacjenta i dostosowywać dawki w zależności od jego stanu.

  • Ilustracja poradnika Ultiva, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ultiva to lek przeciwbólowy stosowany podczas operacji i na oddziałach intensywnej opieki medycznej. Może powodować działania niepożądane, takie jak sztywność mięśni, niedociśnienie, nudności, wymioty, hipoksja, zaparcia, bradykardia, asystolia oraz reakcje anafilaktyczne. Po operacji mogą wystąpić dreszcze, nadciśnienie i ból. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast poinformować lekarza. Lek może być stosowany w ciąży tylko w wyjątkowych przypadkach.

  • Ilustracja poradnika Ultiva, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Ultiva, zawierającego remifentanyl, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak depresja oddechowa, sztywność mięśni, bradykardia, niedociśnienie tętnicze i śpiączka. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku, zapewnić drożność dróg oddechowych, podać antagonistę opioidowego i monitorować czynność układu krążenia.

  • Ilustracja poradnika Ultiva, 5 mg – skład leku

    Ultiva to lek zawierający remifentanyl, silny opioid stosowany w celu złagodzenia bólu podczas operacji oraz u pacjentów na oddziałach intensywnej opieki medycznej. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak glicyna, kwas solny rozcieńczony i wodorotlenek sodu, które są niezbędne do jego prawidłowego działania. Glicyna stabilizuje roztwór, a kwas solny i wodorotlenek sodu regulują jego pH. Możliwe działania niepożądane obejmują m.in. sztywność mięśni, niskie ciśnienie tętnicze krwi, nudności, wymioty, bradykardię, depresję oddechową, bezdech, świąd, kaszel, hipoksję, zaparcia, asystolię i zatrzymanie krążenia.

  • Ilustracja poradnika Ultiva, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ultiva, zawierająca remifentanyl, jest lekiem przeciwbólowym stosowanym przed i w trakcie operacji oraz u pacjentów na oddziałach intensywnej opieki medycznej. Może powodować działania niepożądane, takie jak sztywność mięśni, niedociśnienie, nudności, hipoksja, zaparcia, bradykardia, asystolia oraz reakcje anafilaktyczne. Po operacji mogą wystąpić dreszcze, nadciśnienie i ból. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i informować lekarza o wszelkich niepokojących objawach.

  • Ilustracja poradnika Ultiva, 1 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Ultiva, zawierającego remifentanyl, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak depresja oddechowa, sztywność mięśni, bradykardia, niedociśnienie tętnicze i nadmierne uspokojenie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku, zapewnić drożność dróg oddechowych, rozpocząć wentylację wspomaganą lub kontrolowaną z tlenem oraz utrzymywać prawidłową czynność układu krążenia. W ciężkich przypadkach konieczne może być podanie naloksonu.

  • Ilustracja poradnika Ultiva, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Ultiva, zawierający remifentanyl, jest stosowany w znieczuleniu ogólnym i na oddziałach intensywnej opieki medycznej. Może powodować działania niepożądane, takie jak sztywność mięśni, niedociśnienie, nudności, wymioty, hipoksja, zaparcia, bradykardia, asystolia oraz reakcje anafilaktyczne. Po operacji mogą wystąpić dreszcze, nadciśnienie oraz ból. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i informować lekarza o wszelkich niepokojących objawach.

  • Ilustracja poradnika Ultiva, 2 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Ultiva może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak depresja oddechowa, sztywność mięśni, bradykardia, niedociśnienie tętnicze i śpiączka. Ważne jest, aby dawki leku były ściśle kontrolowane przez wykwalifikowany personel medyczny, a w przypadku przedawkowania należy podjąć natychmiastowe działania ratunkowe.

  • Ilustracja poradnika Staveran 80, 80 mg – skład leku

    Staveran to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Zawiera werapamilu chlorowodorek jako substancję czynną oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak laktoza jednowodna, żelatyna, celuloza krystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, talk, skrobia ziemniaczana, hypromeloza, makrogol 6000, tytanu dwutlenek (E171), żółcień pomarańczowa (E110) i żółcień chinolinowa (E104). Lek jest dostępny w trzech różnych dawkach i należy go przechowywać w odpowiednich warunkach, aby zachować jego skuteczność.

  • Ilustracja poradnika Staveran 80, 80 mg – profil bezpieczenstwa

    Stosowanie leku Staveran u kobiet karmiących piersią jest możliwe tylko w razie konieczności, ze względu na ryzyko działań niepożądanych u niemowląt. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia i przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu. Staveran może zwiększać stężenie alkoholu we krwi, co nasila jego działanie. U seniorów okres półtrwania leku może być wydłużony, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymagają szczególnej ostrożności i monitorowania stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Staveran 80, 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Staveran, zawierający werapamilu chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami α-adrenolitycznymi, przeciwarytmicznymi, przeciwdrgawkowymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwcukrzycowymi, przeciwnowotworowymi, barbituranami, benzodiazepinami, glikozydami nasercowymi, antagonistami receptora H2, lekami immunomodulującymi, statynami, agonistami receptora serotoninowego i dabigatranem. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i środkami zawierającymi wyciąg z dziurawca zwyczajnego. Spożywanie alkoholu podczas stosowania leku Staveran może prowadzić do zwiększenia stężenia alkoholu we krwi i opóźnienia jego wydalania, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Staveran 80, 80 mg – dawkowanie leku

    Staveran to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Dawkowanie zależy od nasilenia choroby i indywidualnych potrzeb pacjenta, zazwyczaj wynosi od 240 mg do 360 mg na dobę. Staveran należy przyjmować doustnie, najlepiej w trakcie lub po posiłku, popijając odpowiednią ilością płynu. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia nagle, lecz stopniowo zmniejszać dawkę.

  • Ilustracja poradnika Staveran 80, 80 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Staveran, zawierającego werapamilu chlorowodorek, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawka większa niż 480 mg na dobę jest uznawana za przedawkowanie. Objawy przedawkowania obejmują niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, zwolnienie szybkości przewodzenia, hiperglikemię, osłupienie i kwasicę metaboliczną. Leczenie przedawkowania obejmuje leczenie podtrzymujące, stymulację β-adrenergiczną, podanie wapnia, leki wazopresyjne, elektrostymulację serca i resuscytację krążeniowo-oddechową. Werapamilu chlorowodorku nie można usunąć z organizmu drogą hemodializy.

  • Ilustracja poradnika Staveran 40, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Staveran, zawierający werapamilu chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i dziurawcem zwyczajnym, a także wpływać na metabolizm alkoholu, co może prowadzić do zwiększenia jego stężenia we krwi i opóźnienia jego wydalania. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone.

  • Ilustracja poradnika Staveran 40, 40 mg – dawkowanie leku

    Lek Staveran stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej i zaburzeń rytmu serca. Dawkowanie wynosi zazwyczaj 240-360 mg na dobę, podzielone na kilka dawek. Lek należy przyjmować doustnie, najlepiej w trakcie lub po posiłku. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, nudności, zaparcia i bóle brzucha. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia gwałtownie i konsultować się z lekarzem w przypadku wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Staveran 40, 40 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Staveran może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, zwolnienie szybkości przewodzenia, hiperglikemia, osłupienie i kwasica metaboliczna. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 480 mg. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie obejmuje leczenie podtrzymujące, stymulację β-adrenergiczną, podanie wapnia, leki wazopresyjne, elektrostymulację serca i resuscytację krążeniowo-oddechową. Werapamilu chlorowodorku nie można usunąć z organizmu drogą hemodializy.