Menu

Amyloid

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Nowa nadzieja w leczeniu Alzheimera
  2. Giwosyran sodowy – porównanie substancji czynnych
  3. Tafamidis – mechanizm działania
  4. Tafamidis – stosowanie u dzieci
  5. Patisyran – mechanizm działania
  6. Gensulin N, 100 j.m./ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Gensulin N, 100 j.m./ml – dawkowanie leku
  8. Humulin M3 (30/70), 100 j.m./ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Humulin M3 (30/70), 100 j.m./ml – dawkowanie leku
  10. Polhumin N, 100 j.m./ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Polhumin N, 100 j.m./ml – dawkowanie leku
  12. Polhumin MIX-2, 100 j.m/ml – stosowanie u dzieci
  13. Polhumin MIX-2, 100 j.m/ml – wskazania – na co działa?
  14. Polhumin MIX-2, 100 j.m/ml – przeciwwskazania
  15. Polhumin MIX-2, 100 j.m/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Polhumin MIX-4, 100 j.m./ml – przeciwwskazania
  17. Polhumin MIX-4, 100 j.m./ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Polhumin MIX-3 – wskazania – na co działa?
  19. Polhumin MIX-3 – przeciwwskazania
  20. Polhumin MIX-5, 100 j.m./ml – wskazania – na co działa?
  21. Polhumin MIX-5, 100 j.m./ml – przeciwwskazania
  22. Polhumin MIX-5, 100 j.m./ml – dawkowanie leku
  23. Gensulin M50 (50/50), 100 j.m./1 ml – dawkowanie leku
  24. Gensulin M40 (40/60), 100 j.m./1 ml – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Nowa nadzieja w leczeniu Alzheimera
    Układ nerwowy, Pamięć i koncentracja

    Wyniki badania II fazy sugerują korzystny wpływ sargramostimu na leczenie łagodnej i umiarkowanej fazy choroby Alzheimera. Preparat Leukine znacząco zmniejszał poziom biomarkerów neurodegradacji i poprawiał funkcje poznawcze.

  • Ilustracja poradnika Giwosyran sodowy – porównanie substancji czynnych

    Giwosyran sodowy, wutrisyran oraz patisyran to leki nowej generacji wykorzystywane w leczeniu rzadkich chorób genetycznych. Choć wszystkie należą do tej samej grupy terapeutycznej i opierają się na mechanizmie interferencji RNA, różnią się wskazaniami, schematem dawkowania oraz szczegółami dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania. Ich nowoczesna budowa pozwala skutecznie wpływać na wybrane procesy w organizmie, przynosząc realne korzyści pacjentom z bardzo poważnymi schorzeniami.

  • Ilustracja poradnika Tafamidis – mechanizm działania

    Tafamidis to nowoczesna substancja czynna, która odgrywa istotną rolę w leczeniu rzadkich schorzeń związanych z odkładaniem się białek w organizmie. Mechanizm jego działania opiera się na stabilizacji ważnego białka – transtyretyny – dzięki czemu spowalnia rozwój choroby i poprawia jakość życia pacjentów. Poznaj, w jaki sposób tafamidis wpływa na organizm, jak jest wchłaniany, rozprowadzany oraz wydalany, a także jakie wyniki przyniosły badania przedkliniczne.

  • Ilustracja poradnika Tafamidis – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leków u dzieci wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ młody organizm może inaczej reagować na substancje czynne niż osoby dorosłe. Tafamidis, wykorzystywany w leczeniu rzadkich chorób związanych z odkładaniem amyloidu, jest lekiem zarejestrowanym wyłącznie dla dorosłych pacjentów. Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności tej substancji u dzieci, a badania przedkliniczne wskazują na potencjalne zagrożenia rozwojowe przy ekspozycji na tafamidis w okresie wzrostu. Poznaj szczegóły dotyczące stosowania tafamidisu w populacji pediatrycznej oraz ryzyka związanego z jego użyciem w tej grupie wiekowej.

  • Ilustracja poradnika Patisyran – mechanizm działania

    Patisyran to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu dziedzicznej amyloidozy transtyretynowej z polineuropatią. Jego działanie polega na celowanym wyciszaniu produkcji nieprawidłowego białka, co przekłada się na poprawę jakości życia pacjentów. Zrozumienie mechanizmu działania patisyranu pozwala lepiej pojąć, jak skutecznie wspiera on walkę z tą rzadką chorobą.

  • Ilustracja poradnika Gensulin N, 100 j.m./ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Gensulin N to lek stosowany w leczeniu cukrzycy, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to hipoglikemia, reakcje alergiczne, zmiany skórne, obrzęki i hiperglikemia. Hipoglikemia objawia się zmęczeniem, nerwowością, bólem głowy, przyspieszonym biciem serca, nudnościami i zimnymi potami. Reakcje alergiczne mogą obejmować spadek ciśnienia tętniczego krwi, trudności z oddychaniem, przyspieszone bicie serca, wysypkę na całym ciele, świszczący oddech i poty. Zmiany skórne to grudki pod powierzchnią skóry, lipodystrofia, rumień, obrzęk i swędzenie. Obrzęki mogą wystąpić na ramionach i kostkach, a także może dojść do zatrzymania płynów. Hiperglikemia objawia się uczuciem senności, zaczerwienieniem skóry twarzy, pragnieniem, brakiem apetytu, owocowym…

  • Ilustracja poradnika Gensulin N, 100 j.m./ml – dawkowanie leku

    Gensulin N to insulina ludzka stosowana w leczeniu cukrzycy. Dawkowanie ustala lekarz zgodnie z indywidualnym zapotrzebowaniem pacjenta. Lek podaje się podskórnie, zmieniając miejsca iniekcji, aby uniknąć lipodystrofii i amyloidozy skórnej. Przed wstrzyknięciem należy obrócić fiolkę między dłońmi i odwrócić o 180º. Możliwe działania niepożądane to hipoglikemia, miejscowa reakcja alergiczna, ogólnoustrojowe objawy uczuleniowe, lipodystrofia i amyloidoza skórna. Lek przechowuje się w lodówce, a po otwarciu w temperaturze do 25°C przez 28 dni.

  • Ilustracja poradnika Humulin M3 (30/70), 100 j.m./ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Humulin M3 (30/70) to lek stosowany w leczeniu cukrzycy, który może powodować działania niepożądane takie jak hipoglikemia, reakcje alergiczne, lipodystrofia, amyloidoza skórna i obrzęki. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i wiedzieli, jak na nie reagować. Regularne zmienianie miejsca wstrzyknięcia insuliny może pomóc w zapobieganiu niektórym z tych problemów.

  • Ilustracja poradnika Humulin M3 (30/70), 100 j.m./ml – dawkowanie leku

    Humulin M3 (30/70) to lek stosowany w leczeniu cukrzycy, który zawiera mieszankę insuliny rozpuszczalnej i insuliny izofanowej. Dawkowanie ustala lekarz zgodnie z indywidualnym zapotrzebowaniem pacjenta. Lek podaje się podskórnie, zmieniając miejsca iniekcji, aby uniknąć lipodystrofii i amyloidozy skórnej. Przed każdym wstrzyknięciem należy odpowiednio przygotować lek, obracając wkład między dłońmi. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, dlatego ważne jest monitorowanie poziomu glukozy we krwi.

  • Ilustracja poradnika Polhumin N, 100 j.m./ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Polhumin N to insulina ludzka stosowana w leczeniu cukrzycy. Może powodować różne działania niepożądane, w tym miejscowe reakcje alergiczne, lipodystrofię, lipohipertrofię, uogólnione reakcje uczuleniowe i amyloidozę skórną. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Polhumin N, 100 j.m./ml – dawkowanie leku

    Polhumin N to insulina ludzka stosowana w leczeniu cukrzycy. Dawkowanie jest indywidualne i zależy od wielu czynników, takich jak wiek, aktywność fizyczna i stan zdrowia pacjenta. Przed każdym wstrzyknięciem należy odpowiednio przygotować insulinę, obracając wkład kilkakrotnie. Wstrzyknięcia wykonuje się podskórnie, zmieniając miejsca iniekcji, aby uniknąć zgrubień. W przypadku przedawkowania insuliny może wystąpić hipoglikemia, której leczenie zależy od nasilenia objawów.

  • Ilustracja poradnika Polhumin MIX-2, 100 j.m/ml – stosowanie u dzieci

    Polhumin Mix-2 jest bezpieczny do stosowania u dzieci z cukrzycą, pod warunkiem odpowiedniego dawkowania i monitorowania przez lekarza. Alternatywne leki to insulina lispro, insulina glargine i insulina detemir. Możliwe działania niepożądane to hipoglikemia, reakcje anafilaktyczne, lipodystrofia i amyloidoza skórna.

  • Ilustracja poradnika Polhumin MIX-2, 100 j.m/ml – wskazania – na co działa?

    Polhumin Mix-2 to insulina ludzka stosowana w leczeniu cukrzycy wymagającej leczenia insuliną. Dawkowanie jest indywidualne i zależy od wielu czynników. Ważne jest regularne monitorowanie stężenia glukozy we krwi oraz zmienianie miejsca wstrzyknięcia. Pacjenci powinni znać objawy hipoglikemii i hiperglikemii oraz wiedzieć, jak postępować w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Polhumin MIX-2, 100 j.m/ml – przeciwwskazania

    Polhumin Mix-2 to lek na cukrzycę zawierający biosyntetyczną insulinę ludzką. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz w stanach hipoglikemii. Pacjenci powinni regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi, zmieniać miejsca wstrzyknięcia insuliny oraz unikać alkoholu. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie. Przechowywać w lodówce, chronić przed światłem i nie zamrażać.

  • Ilustracja poradnika Polhumin MIX-2, 100 j.m/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Polhumin Mix-2 to insulina ludzka stosowana w leczeniu cukrzycy. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, objawiająca się m.in. nadmiernym poceniem się, osłabieniem i głodem. Rzadziej mogą wystąpić uogólnione reakcje uczuleniowe, takie jak wysypka skórna i obrzęk naczynioruchowy. Zmiany skórne w miejscu wstrzyknięcia, takie jak lipodystrofia i amyloidoza skórna, mogą być zapobiegane przez regularne zmienianie miejsca wstrzyknięcia. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i wiedzieli, jak sobie z nimi radzić.

  • Ilustracja poradnika Polhumin MIX-4, 100 j.m./ml – przeciwwskazania

    Polhumin Mix-4 to lek stosowany w leczeniu cukrzycy, który zawiera biosyntetyczną insulinę ludzką. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz w przypadku hipoglikemii. Należy zachować ostrożność przy zmianie insuliny, spożyciu alkoholu, podróżach oraz w przypadku chorób nerek i wątroby. Możliwe działania niepożądane to hipoglikemia, miejscowa reakcja alergiczna, zmiany skórne oraz uogólniona reakcja uczuleniowa.

  • Ilustracja poradnika Polhumin MIX-4, 100 j.m./ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Polhumin Mix-4 to insulina ludzka stosowana w leczeniu cukrzycy. Może powodować działania niepożądane, takie jak hipoglikemia (niskie stężenie cukru we krwi), hiperglikemia (wysokie stężenie cukru we krwi) oraz zmiany skórne w miejscu wstrzyknięcia (lipodystrofia, lipohipertrofia, amyloidoza skórna). W przypadku wystąpienia objawów hipoglikemii lub hiperglikemii, pacjent powinien natychmiast podjąć odpowiednie kroki i skontaktować się z lekarzem. Regularne zmienianie miejsca wstrzyknięcia może pomóc w zapobieganiu zmianom skórnym.

  • Ilustracja poradnika Polhumin MIX-3 – wskazania – na co działa?

    Polhumin Mix-3 to lek stosowany w leczeniu cukrzycy wymagającej leczenia insuliną. Zawiera biosyntetyczną, wysokooczyszczoną insulinę ludzką, identyczną z insuliną produkowaną przez trzustkę człowieka. Dawkowanie jest indywidualne i zależy od wielu czynników. Lek podaje się we wstrzyknięciach podskórnych za pomocą wstrzykiwacza wielokrotnego użytku. Pacjenci powinni zmieniać miejsce wstrzyknięcia, aby zmniejszyć ryzyko lipodystrofii i amyloidozy skórnej. Najczęstszym powikłaniem jest hipoglikemia.

  • Ilustracja poradnika Polhumin MIX-3 – przeciwwskazania

    Polhumin Mix-3 to lek stosowany w leczeniu cukrzycy, który zawiera biosyntetyczną, wysokooczyszczoną insulinę ludzką. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na składniki leku, objawów hipoglikemii, interakcji z innymi lekami, chorób nerek i wątroby oraz w stanach chorobowych i sytuacjach stresowych. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem w przypadku wątpliwości i regularnie monitorować stężenie cukru we krwi.

  • Ilustracja poradnika Polhumin MIX-5, 100 j.m./ml – wskazania – na co działa?

    Polhumin Mix-5 to lek stosowany w leczeniu cukrzycy wymagającej leczenia insuliną. Dawkowanie jest indywidualne i zależy od wielu czynników. Lek podaje się podskórnie, zmieniając miejsca iniekcji, aby uniknąć zgrubień. Przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na składniki leku oraz hipoglikemia. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, ale mogą wystąpić także reakcje anafilaktyczne i lipodystrofia. Ważne jest regularne monitorowanie stężenia glukozy we krwi.

  • Ilustracja poradnika Polhumin MIX-5, 100 j.m./ml – przeciwwskazania

    Polhumin Mix-5 to insulina ludzka stosowana w leczeniu cukrzycy. Nie należy jej stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz w stanach hipoglikemii. Ważne jest regularne monitorowanie poziomu glukozy we krwi oraz zmiana miejsc wstrzyknięć, aby uniknąć zmian skórnych. Należy również zachować ostrożność w przypadku chorób nerek i wątroby oraz podczas podróży do innych stref czasowych. Interakcje z innymi lekami mogą wpływać na działanie insuliny, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Polhumin MIX-5, 100 j.m./ml – dawkowanie leku

    Polhumin Mix-5 to insulina ludzka stosowana w leczeniu cukrzycy. Dawkowanie leku jest indywidualne i zależy od wielu czynników. Przed podaniem insuliny należy odpowiednio przygotować wkład, a wstrzyknięcia wykonywać zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku przedawkowania lub pominięcia dawki należy skontaktować się z lekarzem. Ważne jest również monitorowanie stężenia glukozy we krwi i unikanie hipoglikemii oraz hiperglikemii.

  • Ilustracja poradnika Gensulin M50 (50/50), 100 j.m./1 ml – dawkowanie leku

    Gensulin M50 to lek stosowany w leczeniu cukrzycy, zawierający insulinę ludzką. Dawkowanie ustala lekarz, a lek podaje się podskórnie, zmieniając miejsca iniekcji. Przed każdym wstrzyknięciem należy dokładnie wymieszać zawiesinę. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych, takich jak hipoglikemia czy reakcje alergiczne, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Gensulin M40 (40/60), 100 j.m./1 ml – wskazania – na co działa?

    Gensulin M40 i M50 to leki stosowane w leczeniu cukrzycy, zawierające insulinę ludzką. Są one przeznaczone do podawania podskórnego i pomagają w utrzymaniu prawidłowego poziomu glukozy we krwi. Dawkowanie ustala lekarz, a lek nie powinien być stosowany w przypadku hipoglikemii lub nadwrażliwości na składniki. Możliwe działania niepożądane to hipoglikemia, reakcje alergiczne i zmiany skórne. Ważne jest monitorowanie objawów i regularne konsultacje z lekarzem.