Menu

Albumina

Produkty powiązane z albumina
Abasaglar, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml
Abasaglar, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml
Actrapid Penfill, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml
Actrapid Penfill, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml
Apidra, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Apidra, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Fiasp, roztwór do wstrz., 100 j.m./ml
Fiasp, roztwór do wstrz., 100 j.m./ml
Gensulin M30 (30/70), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M30 (30/70), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M40 (40/60), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M40 (40/60), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M50 (50/50), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M50 (50/50), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin N, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin N, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin R, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin R, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix25, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix25, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix50, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix50, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Dorota Cieślak
Dorota Cieślak
Ewa Świątek-Kmiecik
Ewa Świątek-Kmiecik
  1. Jak stosować leki w ciąży?
  2. Ewolucja insuliny, czyli od przełomowego odkrycia do nowoczesnych terapii
  3. Winkrystyna – porównanie substancji czynnych
  4. Waloktokogen roksaparwowek – porównanie substancji czynnych
  5. Sylimaryna – porównanie substancji czynnych
  6. Rurioktokog alfa pegol – porównanie substancji czynnych
  7. Lonapegsomatropina – porównanie substancji czynnych
  8. Insulina glargine – porównanie substancji czynnych
  9. Insulina degludec – porównanie substancji czynnych
  10. Emicizumab – porównanie substancji czynnych
  11. Eftrenonakog alfa – porównanie substancji czynnych
  12. Delamanid – porównanie substancji czynnych
  13. Cynakalcet – porównanie substancji czynnych
  14. Bedakilina – porównanie substancji czynnych
  15. Albutrepenonakog alfa – porównanie substancji czynnych
  16. Arypiprazol – mechanizm działania
  17. Dezogestrel – mechanizm działania
  18. Dienogest – mechanizm działania
  19. Estradiol – mechanizm działania
  20. Etynyloestradiol – mechanizm działania
  21. Formoterol – mechanizm działania
  22. Furosemid – mechanizm działania
  23. Ibuprofen – mechanizm działania
  24. Izotretynoina – mechanizm działania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Leki w ciąży — zasady stosowania
    Zdrowie w ciąży, Ciąża i karmienie piersią

    Kobieta ciężarna powinna przyjmować leki wyłącznie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Nawet witaminy i suplementy diety stosowane bez zaleceń mogą okazać się szkodliwe zarówno dla matki jak też dla dziecka. Najlepszym rozwiązaniem byłoby nie przyjmowanie żadnych leków w okresie ciąży, jednak w pewnych sytuacjach są one konieczne.

  • Ilustracja poradnika Jakie rodzaje insulin stosowane są w Polsce?
    Na receptę, Przewód pokarmowy i metabolizm

    Czy wiesz, że niedawno minęło sto lat od odkrycia, które zmieniło życie milionów ludzi na całym świecie? Insulina, kluczowa w leczeniu cukrzycy typu 1, została po raz pierwszy zastosowana w 1922 roku przez Frederyka Granta Bantinga i Karola Herberta Besta, ratując życie młodemu Leonardowi Thompsonowi. To przełomowe odkrycie sprawiło, że cukrzyca przestała być wyrokiem śmierci. Jak doszło do tego przełomu i co stało się później? Jakie rodzaje insulin stosujemy w dzisiejszych czasach? Przekonaj się, czytając cały artykuł!

  • Ilustracja poradnika Winkrystyna – porównanie substancji czynnych

    Winkrystyna, winorelbina i paklitaksel należą do grupy leków przeciwnowotworowych, ale różnią się wskazaniami, sposobem działania oraz bezpieczeństwem stosowania. Ich wybór zależy od rodzaju nowotworu, wieku pacjenta i stanu zdrowia. Poznaj, czym się różnią i kiedy są stosowane, aby lepiej zrozumieć możliwości leczenia onkologicznego.

  • Ilustracja poradnika Waloktokogen roksaparwowek – porównanie substancji czynnych

    Waloktokogen roksaparwowek, albutrepenonakog alfa i efmoroktokog alfa to nowoczesne substancje czynne wykorzystywane w leczeniu hemofilii. Choć należą do leków o podobnym przeznaczeniu, różnią się mechanizmem działania, wskazaniami oraz grupami pacjentów, dla których są przeznaczone. W tej analizie znajdziesz porównanie tych substancji pod kątem ich zastosowania, bezpieczeństwa i skuteczności w różnych grupach wiekowych oraz w szczególnych sytuacjach zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Sylimaryna – porównanie substancji czynnych

    Sylimaryna, kwas ursodeoksycholowy oraz kwas cholowy to substancje czynne, które pomagają w ochronie i leczeniu wątroby, ale ich zastosowanie, mechanizm działania i bezpieczeństwo stosowania znacznie się różnią. Poznaj, czym się charakteryzują, kiedy są stosowane, jakie są ich główne przeciwwskazania oraz jak wypadają w porównaniu pod względem bezpieczeństwa dla dzieci, kobiet w ciąży i kierowców.

  • Ilustracja poradnika Rurioktokog alfa pegol – porównanie substancji czynnych

    Rurioktokog alfa pegol, albutrepenonakog alfa i efmoroktokog alfa to nowoczesne, rekombinowane białka wykorzystywane w leczeniu i profilaktyce krwawień u osób z hemofilią. Dzięki wydłużonemu działaniu pozwalają na rzadsze podawanie i lepszą kontrolę choroby. Każda z tych substancji należy do grupy leków przeciwkrwotocznych, ale różnią się zakresem wskazań, stosowaniem u dzieci i dorosłych oraz wpływem na codzienne funkcjonowanie pacjentów. Porównanie ich właściwości pozwala lepiej zrozumieć, która terapia może być najbardziej odpowiednia w danym przypadku.

  • Ilustracja poradnika Lonapegsomatropina – porównanie substancji czynnych

    Nowoczesne leczenie zaburzeń wzrostu coraz częściej opiera się na długo działających analogach hormonu wzrostu. Lonapegsomatropina, somapacytan oraz somatrogon to substancje, które umożliwiają podawanie leku raz w tygodniu, co ułatwia terapię dzieci i młodzieży z niedoborem hormonu wzrostu. Chociaż wszystkie te leki należą do tej samej grupy terapeutycznej i mają zbliżone wskazania, różnią się między sobą mechanizmem działania, możliwościami stosowania oraz bezpieczeństwem w szczególnych grupach pacjentów. Przedstawiamy przystępne porównanie tych substancji, które pozwoli lepiej zrozumieć, na czym polegają ich podobieństwa i różnice.

  • Ilustracja poradnika Insulina glargine – porównanie substancji czynnych

    Insulina glargine, insulina degludec i insulina detemir należą do nowoczesnych długo działających insulin, które odgrywają kluczową rolę w leczeniu cukrzycy typu 1 i 2. Mimo że wszystkie te leki mają na celu zapewnienie stabilnego poziomu cukru we krwi przez całą dobę, różnią się między sobą pod względem wskazań, długości działania, bezpieczeństwa u dzieci czy kobiet w ciąży oraz ryzyka hipoglikemii. Poznaj podobieństwa i najważniejsze różnice pomiędzy tymi insulinami, aby lepiej zrozumieć, która z nich może być najlepiej dopasowana do indywidualnych potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Insulina degludec – porównanie substancji czynnych

    Insulina degludec wyróżnia się bardzo długim i stabilnym działaniem, co pozwala na większą elastyczność w podawaniu i lepszą kontrolę cukrzycy. W porównaniu do insuliny detemir i insuliny glargine, wykazuje podobną skuteczność w obniżaniu poziomu cukru we krwi, ale często wiąże się z niższym ryzykiem nocnej hipoglikemii. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice pomiędzy tymi trzema insulinami bazowymi, a także ich zastosowanie w różnych grupach pacjentów, bezpieczeństwo oraz wpływ na codzienne życie osób z cukrzycą.

  • Ilustracja poradnika Emicizumab – porównanie substancji czynnych

    Emicizumab, albutrepenonakog alfa i efanezoktokog alfa to nowoczesne substancje czynne wykorzystywane w leczeniu chorób krwi związanych z zaburzeniami krzepnięcia. Choć należą do tej samej ogólnej grupy leków przeciwkrwotocznych, różnią się wskazaniami, mechanizmem działania i zastosowaniem u różnych grup pacjentów. Porównanie tych substancji pozwala zrozumieć, kiedy i dlaczego wybiera się konkretne rozwiązanie terapeutyczne oraz jakie są ich główne zalety i ograniczenia w codziennej praktyce.

  • Ilustracja poradnika Eftrenonakog alfa – porównanie substancji czynnych

    Hemofilia B wymaga skutecznej terapii zastępczej czynnikiem IX. Współczesna medycyna oferuje kilka rekombinowanych substancji czynnych – eftrenonakog alfa, albutrepenonakog alfa oraz nonakog beta – które należą do tej samej grupy leków, ale różnią się między sobą właściwościami. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między nimi, dowiedz się, w jakich sytuacjach są stosowane i które rozwiązanie może być odpowiednie dla pacjentów w różnym wieku oraz o różnych potrzebach.

  • Ilustracja poradnika Delamanid – porównanie substancji czynnych

    Delamanid, etambutol i izoniazyd należą do leków stosowanych w leczeniu gruźlicy, jednak różnią się wskazaniami, mechanizmem działania oraz bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. Wybór odpowiedniego preparatu zależy od rodzaju gruźlicy, wieku pacjenta, możliwości stosowania u kobiet w ciąży oraz obecności chorób towarzyszących. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami czynnymi, by lepiej zrozumieć ich rolę w terapii gruźlicy.

  • Ilustracja poradnika Cynakalcet – porównanie substancji czynnych

    Cynakalcet, etelkalcetyd oraz parykalcytol to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek poddawanych dializom. Mimo że ich celem jest poprawa gospodarki wapniowo-fosforanowej i kontrola poziomu parathormonu (PTH), różnią się mechanizmem działania, sposobem podania oraz zakresem stosowania. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice pomiędzy tymi lekami, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego są wykorzystywane u pacjentów z problemami nerek i zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej.

  • Ilustracja poradnika Bedakilina – porównanie substancji czynnych

    Bedakilina, delamanid oraz etambutol to leki stosowane w terapii gruźlicy, szczególnie tej trudnej do leczenia, opornej na standardowe leki. Każda z tych substancji charakteryzuje się innym mechanizmem działania i profilem bezpieczeństwa, co wpływa na ich zastosowanie w określonych przypadkach. Porównanie ich działania, wskazań i ograniczeń pozwala lepiej zrozumieć, w jakich sytuacjach lekarze sięgają po konkretny lek oraz jakie są kluczowe różnice w leczeniu dorosłych, dzieci, kobiet w ciąży czy osób z chorobami nerek lub wątroby.

  • Ilustracja poradnika Albutrepenonakog alfa – porównanie substancji czynnych

    Albutrepenonakog alfa, efanezoktokog alfa i eftrenonakog alfa to nowoczesne substancje czynne, które rewolucjonizują leczenie zaburzeń krzepnięcia krwi. Choć mają wspólne cechy – są rekombinowanymi białkami zaprojektowanymi do uzupełniania brakujących czynników krzepnięcia – ich zastosowanie, mechanizm działania i bezpieczeństwo dla pacjenta znacząco się różnią. Warto poznać, jakie są kluczowe podobieństwa i różnice między nimi, aby lepiej zrozumieć, w jakich sytuacjach lekarz może zalecić jeden z tych preparatów.

  • Ilustracja poradnika Arypiprazol – mechanizm działania

    Arypiprazol to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana głównie w leczeniu schizofrenii i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Działa w wyjątkowy sposób na układ nerwowy, wpływając na kluczowe przekaźniki mózgowe. Różne postaci leku – od tabletek, przez roztwory doustne, po zastrzyki o przedłużonym działaniu – pozwalają na indywidualne dopasowanie terapii. Poznaj, jak arypiprazol oddziałuje na organizm i co sprawia, że jest tak istotny w leczeniu wielu zaburzeń psychicznych.

  • Ilustracja poradnika Dezogestrel – mechanizm działania

    Dezogestrel to nowoczesna substancja czynna stosowana w antykoncepcji hormonalnej, dostępna zarówno w preparatach złożonych z estrogenem, jak i w tabletkach zawierających wyłącznie progestagen. Dzięki swojemu działaniu hamuje owulację i zmienia właściwości śluzu szyjkowego, co skutecznie zapobiega ciąży. Poznaj, jak dezogestrel działa w organizmie, jak jest wchłaniany, rozprowadzany, metabolizowany i wydalany, a także jakie wnioski płyną z badań przedklinicznych dotyczących jego bezpieczeństwa.

  • Ilustracja poradnika Dienogest – mechanizm działania

    Dienogest to substancja czynna wykorzystywana głównie w leczeniu endometriozy oraz w środkach antykoncepcyjnych. Jego mechanizm działania polega na wpływie na hormony, przez co hamuje owulację, łagodzi objawy bólowe i pomaga w regulacji cyklu menstruacyjnego. W połączeniu z estrogenami, dienogest wykazuje także korzystny wpływ na cerę i inne aspekty zdrowia kobiecego. Zrozumienie, jak działa dienogest, pozwala lepiej wykorzystać jego potencjał terapeutyczny i świadomie stosować go w codziennym życiu.

  • Ilustracja poradnika Estradiol – mechanizm działania

    Estradiol to naturalny hormon, który odgrywa kluczową rolę w funkcjonowaniu organizmu kobiety. Wykorzystywany jest w wielu postaciach leków – od tabletek doustnych, przez plastry i żele, aż po tabletki dopochwowe. Mechanizm jego działania polega na wpływie na komórki i tkanki, przywracając równowagę hormonalną i łagodząc objawy niedoboru estrogenów, zwłaszcza w okresie menopauzy. Właściwości estradiolu sprawiają, że jest on istotny zarówno w terapii zastępczej, jak i w leczeniu konkretnych dolegliwości.

  • Ilustracja poradnika Etynyloestradiol – mechanizm działania

    Etynyloestradiol to jedna z najważniejszych substancji czynnych stosowanych w nowoczesnej antykoncepcji hormonalnej. Działa poprzez wpływ na gospodarkę hormonalną organizmu, hamując owulację i zmieniając właściwości śluzu szyjkowego oraz błony śluzowej macicy. Dzięki temu skutecznie zapobiega ciąży, a także korzystnie wpływa na regularność cyklu i łagodzenie niektórych dolegliwości miesiączkowych. Mechanizm działania etynyloestradiolu zależy od formy podania i rodzaju produktu, w którym występuje – zarówno w tabletkach, plastrach, jak i systemach dopochwowych.

  • Ilustracja poradnika Formoterol – mechanizm działania

    Formoterol to substancja czynna o szybkim i długotrwałym działaniu rozszerzającym oskrzela. Dzięki swojemu mechanizmowi działania przynosi ulgę osobom z astmą i przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), łagodząc objawy duszności oraz ułatwiając oddychanie. Mechanizm działania formoterolu opiera się na wpływie na mięśnie gładkie oskrzeli, co pozwala na skuteczne zapobieganie i leczenie skurczu oskrzeli. Poznaj, jak działa formoterol w organizmie, jak jest wchłaniany, metabolizowany i wydalany, a także jakie wyniki przyniosły badania przedkliniczne.

  • Ilustracja poradnika Furosemid – mechanizm działania

    Furosemid to substancja czynna o bardzo silnym działaniu moczopędnym, szeroko stosowana w leczeniu obrzęków i nadciśnienia. Jego mechanizm działania polega na szybkim usuwaniu nadmiaru płynów z organizmu, co pomaga odciążyć serce, nerki i inne narządy. Zrozumienie, jak furosemid działa w organizmie, pozwala lepiej wykorzystać jego potencjał terapeutyczny i świadomie korzystać z leczenia.

  • Ilustracja poradnika Ibuprofen – mechanizm działania

    Ibuprofen to jedna z najczęściej stosowanych substancji przeciwbólowych i przeciwzapalnych, dostępna w różnych postaciach – od tabletek, przez zawiesiny, aż po żele do stosowania miejscowego. Dzięki zrozumieniu, jak ibuprofen działa w organizmie, łatwiej pojąć, skąd bierze się jego skuteczność w łagodzeniu bólu, gorączki czy stanów zapalnych. W poniższym opisie w przystępny sposób wyjaśniamy mechanizm działania tej substancji, jej losy w organizmie (czyli farmakokinetykę) oraz wyniki badań przedklinicznych, które pozwoliły lepiej poznać bezpieczeństwo jej stosowania.

  • Ilustracja poradnika Izotretynoina – mechanizm działania

    Izotretynoina to substancja czynna, która od lat stosowana jest w leczeniu ciężkich postaci trądziku. Jej mechanizm działania polega przede wszystkim na ograniczaniu produkcji łoju przez gruczoły łojowe oraz działaniu przeciwzapalnym na skórę. To właśnie dzięki tym właściwościom izotretynoina przynosi znaczącą poprawę u osób z trądzikiem, który nie reaguje na inne metody leczenia. Poznaj, w jaki sposób izotretynoina działa w organizmie, jak jest wchłaniana, rozprowadzana i wydalana, oraz jakie badania przedkliniczne potwierdzają jej skuteczność i bezpieczeństwo.