Konsekwencje przedawkowania leku Zejula

Przedawkowanie leku, takiego jak Zejula, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie, jakie objawy mogą wystąpić oraz jakie działania należy podjąć w przypadku przedawkowania. Informacje te są oparte na dokumentach dotyczących charakterystyki produktu leczniczego Zejula.

Spis treści

• Dawkowanie i przedawkowanie
• Objawy przedawkowania
• Działania w przypadku przedawkowania
• Słownik pojęć

Dawkowanie i przedawkowanie

Zalecana dawka początkowa leku Zejula wynosi 200 mg lub 300 mg, w zależności od masy ciała pacjentki oraz liczby płytek krwi. Przedawkowaniem uznaje się przyjęcie dawki przekraczającej 300 mg na dobę, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych^[1].

Objawy przedawkowania

W przypadku przedawkowania leku Zejula, pacjentki mogą doświadczać następujących objawów:

• Małopłytkowość – spadek liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawień. Może to prowadzić do siniaków, krwawień z nosa lub dziąseł oraz dłuższego czasu krwawienia po urazach^[1].
• Niedokrwistość – obniżenie poziomu hemoglobiny we krwi, co może powodować osłabienie, zmęczenie, zawroty głowy oraz duszność^[1].
• Neutropenia – zmniejszenie liczby neutrofili, co zwiększa ryzyko infekcji. Objawy mogą obejmować gorączkę, dreszcze oraz ogólne osłabienie^[1].
• Problemy z układem pokarmowym – mogą wystąpić nudności, wymioty, bóle brzucha oraz biegunka^[1].
• Problemy z ciśnieniem tętniczym – przedawkowanie może prowadzić do nadciśnienia tętniczego, co objawia się bólem głowy, zawrotami głowy oraz uczuciem niepokoju^[1].

Działania w przypadku przedawkowania

W przypadku podejrzenia przedawkowania leku Zejula, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Zaleca się:

• Monitorowanie parametrów hematologicznych, takich jak liczba płytek krwi, hemoglobina oraz neutrofile, aby ocenić stan pacjentki^[1].
• W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak małopłytkowość czy niedokrwistość, może być konieczne przerwanie leczenia oraz wdrożenie odpowiednich działań terapeutycznych, takich jak przetoczenie krwi^[1].
• W przypadku wystąpienia objawów ze strony układu pokarmowego, lekarz może zalecić leki przeciwwymiotne lub inne terapie wspomagające^[1].

Słownik pojęć

• Małopłytkowość – stan charakteryzujący się niską liczbą płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawień.
• Niedokrwistość – obniżenie poziomu hemoglobiny we krwi, co prowadzi do osłabienia i zmęczenia.
• Neutropenia – zmniejszenie liczby neutrofili, co zwiększa ryzyko infekcji.

Materiały źródłowe

• [1]: https://leki.pl/chpl/100398198