Zedilarf to lek z grupy inhibitorów SGLT2, który jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Działa poprzez zwiększenie wydalania glukozy z moczem, co pomaga w obniżeniu poziomu cukru we krwi. Jak każdy lek, Zedilarf może być przeciwwskazany w pewnych okolicznościach. Przeciwwskazania dzielą się na bezwzględne, gdzie stosowanie leku jest zabronione, oraz względne, gdzie stosowanie jest możliwe, ale wymaga szczególnej ostrożności. Ważne jest również, aby zwrócić uwagę na sytuacje, w których lekarz powinien zachować szczególną ostrożność przy przepisywaniu tego leku.

Przeciwwskazania bezwzględne

Stosowanie Zedilarfu jest całkowicie przeciwwskazane w następujących sytuacjach:

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą – stosowanie leku może prowadzić do reakcji alergicznych, które mogą być poważne i zagrażać życiu pacjenta.

Przeciwwskazania względne

Stosowanie Zedilarfu jest możliwe tylko po dokładnej ocenie ryzyka przez lekarza w następujących sytuacjach:

• Cukrzyca typu 1 – lek nie powinien być stosowany, ponieważ może prowadzić do cukrzycowej kwasicy ketonowej.
• GFR < 25 ml/min – ograniczone doświadczenie w stosowaniu leku w tej grupie pacjentów, co może wpłynąć na skuteczność i bezpieczeństwo leczenia.

Zachowaj szczególną ostrożność

Przy stosowaniu Zedilarfu należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:

• GFR < 45 ml/min – skuteczność leku jest znacznie ograniczona.
• Pacjenci w podeszłym wieku – większe ryzyko wystąpienia niedoboru płynów oraz zaburzeń czynności nerek.
• Ryzyko niedoboru płynów i hipotensji – ze względu na działanie diuretyczne leku, co może prowadzić do obniżenia ciśnienia tętniczego.
• Martwicze zapalenie powięzi krocza – przypadki zgłaszane u pacjentów stosujących inhibitory SGLT2, wymagana natychmiastowa interwencja.