Jak dawkować lek Wilzin? Szczegółowy przewodnik
W artykule omówimy szczegółowe dawkowanie leku Wilzin, który jest stosowany w leczeniu choroby Wilsona. Zawiera on cynk, który odgrywa kluczową rolę w redukcji wchłaniania miedzi w organizmie. Dawkowanie leku powinno być ściśle monitorowane przez lekarza, aby zapewnić skuteczność terapii oraz minimalizować ryzyko działań niepożądanych. Informacje zawarte w artykule pochodzą z dokumentu “Charakterystyka produktu leczniczego” [1].
Spis treści
- Dawkowanie dla dorosłych
- Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
- Dawkowanie dla kobiet ciężarnych
- Sposób podawania leku
- Monitorowanie leczenia
- Słownik pojęć
Dawkowanie dla dorosłych
Dorośli pacjenci z chorobą Wilsona zazwyczaj przyjmują 50 mg leku Wilzin trzy razy na dobę. W przypadku cięższych objawów, maksymalna dawka może wynosić 50 mg pięć razy na dobę. Ważne jest, aby dawkowanie było dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta oraz monitorowane przez lekarza [1].
Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
Dawkowanie leku u dzieci i młodzieży zależy od wieku oraz masy ciała:
- Pacjenci w wieku od 1 roku do 6 lat: 25 mg dwa razy na dobę. Dawkowanie to jest zalecane w przypadku wystąpienia pełnych objawów choroby.
- Pacjenci w wieku od 6 do 16 lat o masie ciała poniżej 57 kg: 25 mg trzy razy na dobę. Dawkowanie to ma na celu kontrolowanie poziomu miedzi w organizmie.
- Pacjenci powyżej 16 lat lub o masie ciała powyżej 57 kg: 50 mg trzy razy na dobę. Dawkowanie to jest zgodne z zaleceniami dla dorosłych [1].
Dawkowanie dla kobiet ciężarnych
Kobiety ciężarne powinny stosować 25 mg leku Wilzin trzy razy na dobę. Dawkę należy dostosować do stężenia miedzi w organizmie pacjentki, co wymaga regularnego monitorowania przez lekarza [1].
Sposób podawania leku
Wilzin należy przyjmować na czczo, co oznacza, że powinien być zażywany co najmniej godzinę przed posiłkiem lub 2-3 godziny po posiłku. W przypadku wystąpienia zaburzeń żołądkowych, poranną dawkę można przesunąć na później, aby zminimalizować dyskomfort [1].
Monitorowanie leczenia
Podczas leczenia lekiem Wilzin ważne jest regularne monitorowanie stężenia miedzi w osoczu oraz wydalania miedzi z moczem. Celem terapii jest utrzymanie stężenia nie związanej miedzi w osoczu poniżej 250 mikrogramów/l oraz wydalania miedzi z moczem poniżej 125 mikrogramów/24 h. Regularne badania krwi oraz analiza stężenia cynku w moczu mogą pomóc w ocenie skuteczności leczenia [1].
Słownik pojęć
- Wilzin – lek stosowany w leczeniu choroby Wilsona, zawierający cynk, który hamuje wchłanianie miedzi w organizmie.
- Choroba Wilsona – genetyczna choroba metaboliczna, charakteryzująca się nadmiernym gromadzeniem miedzi w organizmie, co prowadzi do uszkodzenia wątroby i innych narządów.
- Cynk – pierwiastek chemiczny, który odgrywa kluczową rolę w metabolizmie miedzi oraz w wielu procesach biologicznych w organizmie.
| Grupa pacjentów | Dawkowanie |
|---|---|
| Dorośli | 50 mg 3 razy na dobę (maks. 5 razy na dobę) |
| Dzieci (1-6 lat) | 25 mg 2 razy na dobę |
| Dzieci (6-16 lat, <57 kg) | 25 mg 3 razy na dobę |
| Dzieci (16 lat i >, >57 kg) | 50 mg 3 razy na dobę |
| Kobiety ciężarne | 25 mg 3 razy na dobę |



















