Przeciwwskazania do stosowania leku Tiaprid PMCS: Kiedy nie należy go brać?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Przeciwwskazania do stosowania leku Tiaprid PMCS
- Ostrzeżenia i środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Tiaprid PMCS jest stosowany w leczeniu zaburzeń zachowania u pacjentów w podeszłym wieku, w przypadku przewlekłego uzależnienia od alkoholu oraz w leczeniu ciężkich postaci pląsawicy Huntingtona. Jednakże, istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, które należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem terapii. W tym artykule omówimy, kiedy nie należy brać leku Tiaprid PMCS oraz jakie są związane z nim ostrzeżenia i środki ostrożności.
Przeciwwskazania do stosowania leku Tiaprid PMCS
Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Tiaprid PMCS, należy upewnić się, że pacjent nie ma żadnych przeciwwskazań do jego stosowania. Oto najważniejsze z nich:
- Nadwrażliwość na tiapryd lub którykolwiek z pozostałych składników leku. Jeśli pacjent ma uczulenie na którykolwiek składnik, nie powinien stosować tego leku[1].
- Guz chromochłonny nadnerczy – rzadka choroba nadnerczy, powodująca bóle głowy, uderzenia gorąca i okresowe zwiększenie ciśnienia tętniczego. Pacjenci z tą chorobą nie powinni stosować leku Tiaprid PMCS[1].
- Jednoczesne stosowanie lewodopy lub innych leków dopaminergicznych. Tiaprid PMCS nie powinien być stosowany razem z tymi lekami, ponieważ mogą one wzajemnie znosić swoje działanie[1].
- Rak mózgu wytwarzający prolaktynę i/lub rak piersi. Pacjenci z tymi schorzeniami nie powinni stosować leku Tiaprid PMCS[1].
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Tiaprid PMCS, należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i czynniki ryzyka. Oto najważniejsze ostrzeżenia i środki ostrożności:
- Złośliwy zespół neuroleptyczny – powikłanie, które może zakończyć się zgonem, charakteryzujące się hipertermią, sztywnością mięśni i zaburzeniami autonomicznymi. W razie wystąpienia niewyjaśnionego zwiększenia temperatury ciała, należy zaprzestać leczenia tiaprydem[1].
- Choroba Parkinsona – z wyjątkiem szczególnych przypadków, nie należy stosować tiaprydu w leczeniu pacjentów z chorobą Parkinsona[1].
- Padaczka – leki neuroleptyczne mogą zmniejszać próg drgawkowy. Pacjenci z padaczką będą dokładnie kontrolowani podczas leczenia tiaprydem[1].
- Choroby nerek – lekarz dostosuje dawkę leku, ze względu na możliwe ryzyko utraty przytomności z powodu przedawkowania[1].
- Wydłużenie odstępu QT – Tiapryd może powodować wydłużenie odstępu QT, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca. Przed podaniem leku, lekarz sprawdzi, czy występują czynniki, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca[1].
- Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa – donoszono o przypadkach żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, niekiedy zakończonych zgonem, w związku ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych. Lekarz będzie dokładnie kontrolował leczenie lekiem Tiaprid PMCS[1].
- Rak piersi – Tiapryd może zwiększać stężenie hormonu prolaktyny. Należy zachować ostrożność, jeśli pacjent lub ktokolwiek z rodziny pacjenta ma raka piersi[1].
- Zmniejszenie liczby białych krwinek – w razie wystąpienia niewyjaśnionego zakażenia i gorączki, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, ponieważ mogą to być objawy zaburzeń składu krwi[1].
Interakcje z innymi lekami
Lek Tiaprid PMCS może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Oto najważniejsze interakcje:
- Agoniści dopaminergiczni – leki o działaniu podobnym do dopaminy i Tiaprid PMCS znoszą wzajemnie swoje działanie, dlatego nie należy ich stosować jednocześnie[1].
- Leki wpływające na czynność ośrodkowego układu nerwowego – takie jak leki przeciwbólowe, przeciwkaszlowe, nasenne, uspokajające, leki stosowane w leczeniu depresji lub psychoz, leki przeciwwymiotne, antyhistaminowe, leki przeciwnadciśnieniowe, działające ośrodkowo i inne leki mogą nasilać działanie tiaprydu, powodując zmniejszenie czujności i zwiększenie senności[1].
- Alkohol – nasila ogólne działanie leku Tiaprid PMCS, powodując zwłaszcza zwiększenie uspokojenia i znaczną senność. Należy unikać picia alkoholu podczas przyjmowania tego leku[1].
- Leki powodujące poważne zaburzenia rytmu serca – takie jak leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre leki przeciwpasożytnicze, niektóre neuroleptyki, metadon, imipramina, leki przeciwdepresyjne, lit, beprydyl, cyzapryd, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, sparfloksacyna, difemanil, mizolastyna, spiramycyna, moxifloksacyna. Połączenia z tymi lekami są niewskazane[1].
Słownik pojęć
- Nadwrażliwość – nadmierna reakcja organizmu na substancję, która normalnie nie wywołuje takiej reakcji.
- Guz chromochłonny nadnerczy – rzadka choroba nadnerczy, powodująca bóle głowy, uderzenia gorąca i okresowe zwiększenie ciśnienia tętniczego.
- Lewodopa – lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, który zwiększa poziom dopaminy w mózgu.
- Rak mózgu wytwarzający prolaktynę – nowotwór mózgu, który produkuje hormon prolaktynę.
- Rak piersi – nowotwór złośliwy rozwijający się w tkance piersi.
- Złośliwy zespół neuroleptyczny – powikłanie, które może zakończyć się zgonem, charakteryzujące się hipertermią, sztywnością mięśni i zaburzeniami autonomicznymi.
- Padaczka – przewlekła choroba neurologiczna, charakteryzująca się nawracającymi napadami drgawkowymi.
- Wydłużenie odstępu QT – czas mierzony między początkiem załamka Q, a końcem załamka T w elektrycznym zapisie cyklu pracy serca.
- Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa – choroba, charakteryzująca się tworzeniem się zakrzepów krwi w określonym miejscu w krążeniu krwi, a następnie przemieszczaniu się ich do płuc.
- Hiperprolaktynemia – stan, w którym występuje nadmierne stężenie prolaktyny we krwi.
- Agoniści dopaminergiczni – leki o działaniu podobnym do dopaminy, naturalnej substancji pełniącej ważną funkcję w układzie nerwowym.
Podsumowanie
Lek Tiaprid PMCS jest skutecznym środkiem w leczeniu zaburzeń zachowania u pacjentów w podeszłym wieku, w przypadku przewlekłego uzależnienia od alkoholu oraz w leczeniu ciężkich postaci pląsawicy Huntingtona. Jednakże, istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, guz chromochłonny nadnerczy, jednoczesne stosowanie lewodopy lub innych leków dopaminergicznych oraz rak mózgu wytwarzający prolaktynę i/lub rak piersi. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i czynniki ryzyka, aby uniknąć poważnych powikłań.



















