Konsekwencje przedawkowania leku Telam: Dawki, objawy i postępowanie
Lek Telam, zawierający telmisartan i amlodypinę, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania leku Telam.
Spis treści
- Dawki przedawkowania
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Dawki przedawkowania
Przedawkowanie leku Telam może wystąpić, gdy pacjent przyjmie więcej niż zalecaną dawkę. Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę, a maksymalna zalecana dawka to jedna tabletka 80 mg telmisartanu + 10 mg amlodypiny na dobę[1]. Przekroczenie tej dawki może prowadzić do przedawkowania.
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania leku Telam mogą obejmować:
- Niskie ciśnienie tętnicze – może prowadzić do zawrotów głowy i omdleń[1].
- Szybka czynność serca – tachykardia, która może być niebezpieczna dla zdrowia[1].
- Wolna czynność serca – bradykardia, która może prowadzić do zmniejszenia przepływu krwi do narządów[1].
- Zawroty głowy – mogą wystąpić w wyniku niskiego ciśnienia tętniczego[1].
- Pogorszenie czynności nerek – w tym niewydolność nerek, co może prowadzić do zatrzymania toksyn w organizmie[1].
- Obrzęk płuc – duszność spowodowana nadmiarem płynu gromadzącym się w płucach, może wystąpić nawet do 24-48 godzin po przyjęciu leku[1].
- Wstrząs – znaczne oraz długotrwałe niedociśnienie tętnicze, które może prowadzić do zgonu[1].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku podejrzenia przedawkowania leku Telam, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub zgłosić się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala[2]. Postępowanie obejmuje:
- Monitorowanie pacjenta – dokładne monitorowanie stanu pacjenta i zastosowanie leczenia objawowego i podtrzymującego[1].
- Wywołanie wymiotów i płukanie żołądka – w celu usunięcia nadmiaru leku z organizmu[1].
- Podanie węgla aktywnego – może być użyteczne w leczeniu przedawkowania zarówno telmisartanu, jak i amlodypiny[1].
- Podanie elektrolitów i płynów – w przypadku wystąpienia niedociśnienia, należy niezwłocznie umieścić pacjenta w pozycji leżącej z uniesionymi kończynami oraz natychmiast podać elektrolity i uzupełnić płyny[1].
- Dożylne podanie glukonianu sodu – może być korzystne w celu zniesienia skutków blokady kanałów wapniowych[1].
Słownik pojęć
- Telmisartan – substancja czynna należąca do grupy antagonistów receptora angiotensyny II, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
- Amlodypina – substancja czynna należąca do grupy antagonistów wapnia, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
- Niedociśnienie – niskie ciśnienie tętnicze krwi, które może prowadzić do zawrotów głowy i omdleń.
- Tachykardia – szybka czynność serca, która może być niebezpieczna dla zdrowia.
- Bradykardia – wolna czynność serca, która może prowadzić do zmniejszenia przepływu krwi do narządów.
- Obrzęk płuc – duszność spowodowana nadmiarem płynu gromadzącym się w płucach.
- Wstrząs – znaczne oraz długotrwałe niedociśnienie tętnicze, które może prowadzić do zgonu.
Materiały źródłowe
Podsumowanie:
| Przedawkowanie | Przyjęcie więcej niż jednej tabletki 80 mg telmisartanu + 10 mg amlodypiny na dobę |
| Objawy | Niskie ciśnienie tętnicze, szybka czynność serca, wolna czynność serca, zawroty głowy, pogorszenie czynności nerek, obrzęk płuc, wstrząs |
| Postępowanie | Monitorowanie pacjenta, wywołanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego, podanie elektrolitów i płynów, dożylne podanie glukonianu sodu |



















