Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź

Menu

10 mg/ml – dawkowanie leku

Jak prawidłowo dawkować lek Sublana?

Spis treści

Wprowadzenie

Lek Sublana, zawierający metadonu chlorowodorek, jest stosowany w terapii podtrzymującej uzależnienia od opioidów. Prawidłowe dawkowanie tego leku jest kluczowe dla skuteczności terapii oraz minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Sublana, aby zapewnić jego maksymalną skuteczność i bezpieczeństwo.

Dawkowanie leku Sublana

Dawkowanie leku Sublana powinno być dostosowane indywidualnie do potrzeb pacjenta, na podstawie występowania objawów odstawiennych. Lek należy przyjmować codziennie o tej samej porze, najlepiej rano[1]. Dawkowanie opiera się na kilku kluczowych etapach, które omówimy poniżej.

Rozpoczęcie leczenia

Średnia dawka początkowa wynosi od 20 do 30 mg metadonu chlorowodorku. W przypadkach, gdy tolerancja na opioidy jest wysoka, dawka początkowa może wynosić od 25 do 40 mg[1]. Jeśli wystąpią objawy odstawienne, dawkę należy zwiększać stopniowo o maksymalnie 5 do 10 mg metadonu chlorowodorku na raz, aż do ustąpienia objawów odstawiennych[2].

Terapia podtrzymująca

Większość pacjentów wymaga dawki 60-120 mg na dobę, aby uzyskać bezpieczne i skuteczne leczenie podtrzymujące. W wyjątkowych przypadkach dawka może być większa, ale nie powinna przekraczać 150 mg na dobę[1]. Metadon podawany jest zazwyczaj raz na dobę, a dawka dobowa musi być przyjmowana pod nadzorem i kontrolą wzrokową, np. w aptece[2].

Zmiana terapii substytucyjnej

W przypadku zmiany z innych substancji substytucyjnych, takich jak morfina, buprenorfina lub lewometadon, lekarz wybierze porównywalną dawkę metadonu i dostosuje ją, jeśli będzie to konieczne[1]. Zmiana dawki powinna być przeprowadzona przez lekarza odpowiedzialnego za dalsze leczenie, zawsze w porozumieniu z lekarzem odpowiedzialnym za ustalenie dawek podtrzymujących[2].

Zmniejszenie dawki i przerwanie leczenia

Przerwanie leczenia musi następować stopniowo, małymi krokami o 5 do 10 mg metadonu chlorowodorku przez kilka tygodni lub nawet miesięcy, w oparciu o indywidualne potrzeby pacjenta[1]. Nagłe odstawienie metadonu prowadzi do wystąpienia objawów odstawiennych i spadku tolerancji na opioidy w bardzo krótkim czasie[2].

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leku Sublana u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 14 lat. Istnieje jednak doświadczenie w leczeniu młodzieży od 15 roku życia[1]. Lekarz zadecyduje o zastosowaniu metadonu u młodzieży w wieku od 15 lat[2].

Stosowanie u osób starszych

Aby zapobiec przedawkowaniu, lekarz może zadecydować o zmniejszeniu dawki u pacjentów w wieku powyżej 65 lat[1]. W celu uniknięcia przedawkowania, u pacjentów w wieku podeszłym może być konieczne zmniejszenie dawki ze względu na zmniejszony klirens[2].

Stosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby

W przypadku niewydolności wątroby lub nerek, lekarz może wydłużyć odstępy między dawkami lub zmniejszyć dawkę. W przypadku przewlekłej ustabilizowanej choroby wątroby nie jest konieczne zmniejszenie dawki[1]. W przypadku niewydolności nerek lub łagodnej do umiarkowanej niewydolności wątroby, może być konieczne wydłużenie okresu między poszczególnymi dawkami lub zmniejszenie dawki[2].

Stosowanie u pacjentek w ciąży

U pacjentek w ciąży może być konieczne zwiększenie dawki do dwóch razy na dobę w celu utrzymania skuteczności leczenia z uwagi na zmiany zachodzące w metabolizmie podczas ciąży[1]. Lek Sublana może być stosowany w okresie ciąży po dokładnym rozważeniu przez lekarza stosunku korzyści do ryzyka, najlepiej pod nadzorem w wyspecjalizowanym ośrodku medycznym[2].

Słownik pojęć

  • Metadonu chlorowodorek – substancja czynna leku Sublana, stosowana w terapii podtrzymującej uzależnienia od opioidów.
  • Depresja oddechowa – stan, w którym dochodzi do spowolnienia i spłycenia oddechu, co może prowadzić do niedotlenienia organizmu.
  • Bradykardia – spowolniony rytm serca, który może prowadzić do niedostatecznego przepływu krwi do narządów.
  • Odstęp QT – czas trwania repolaryzacji komór serca, którego wydłużenie może prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
  • Objawy odstawienne – objawy występujące po nagłym przerwaniu stosowania substancji uzależniającej, takie jak lęk, ból mięśni, biegunka.

Materiały źródłowe

Rozpoczęcie leczenia 20-30 mg, w przypadku wysokiej tolerancji na opioidy 25-40 mg
Terapia podtrzymująca 60-120 mg na dobę, maksymalnie 150 mg na dobę
Zmiana terapii Dostosowanie dawki przez lekarza
Zmniejszenie dawki Stopniowe zmniejszanie o 5-10 mg przez kilka tygodni lub miesięcy
Stosowanie u dzieci Brak danych dla dzieci poniżej 14 lat, decyzja lekarza dla młodzieży od 15 lat
Stosowanie u osób starszych Zmniejszenie dawki w celu uniknięcia przedawkowania
Stosowanie u pacjentów z niewydolnością Wydłużenie odstępów między dawkami lub zmniejszenie dawki
Stosowanie u pacjentek w ciąży Zwiększenie dawki do dwóch razy na dobę

FAQ

Jakie są objawy przedawkowania leku Sublana?

Objawy przedawkowania obejmują depresję oddechową, nadmierną senność, zwężenie źrenic, zwiotczenie mięśni szkieletowych, wilgotną skórę, bradykardię i niedociśnienie. W ciężkich przypadkach może dojść do zatrzymania oddechu, zapaści krążeniowej, zatrzymania akcji serca i zgonu[1].

Jakie są przeciwwskazania do stosowania leku Sublana?

Przeciwwskazania obejmują uczulenie na metadonu chlorowodorek lub którąkolwiek z substancji pomocniczych, ciężką astmę oskrzelową, umiarkowane do ciężkich zaburzenia oddechowe, zaburzenia serca (wydłużenie odstępu QT), niedrożność jelit spowodowaną porażeniem mięśni jelit oraz ciężkie zaburzenia dotyczące wątroby[2].

Jakie są możliwe działania niepożądane leku Sublana?

Możliwe działania niepożądane obejmują nudności, wymioty, zatrzymanie płynów, euforię, omamy, senność, zamglone widzenie, zwężenie źrenic, suche oko, zawroty głowy, zaparcie, wysypkę skórną, pocenie się, uczucie zmęczenia, przyrost masy ciała, spadek nastroju, pobudzenie, stan splątania, trudności w zasypianiu, zmniejszenie popędu seksualnego, ból głowy, omdlenia, niskie ciśnienie krwi, zaczerwienienie twarzy, obrzęk płuc, nasilenie astmy, zaburzenia oddychania, suchość błony śluzowej nosa, suchość w jamie ustnej, zapalenie języka, skurcze dróg żółciowych, świąd, pokrzywkę, wysypkę, zatrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu, trudności w osiągnięciu i utrzymaniu erekcji, zaburzenia miesiączkowania, wydzielanie mleka z piersi, obrzęk nóg, osłabienie, niską temperaturę ciała, zaburzenia dotyczące serca, spowolniony rytm serca, kołatanie serca, wstrząs, zatrzymanie oddechu, spowolnienie pracy jelit oraz zmniejszenie liczby płytek krwi[1].

Więcej o tym leku

Kliknij w kafelek, aby przejść do tematycznie dedykowanej podstrony o tym leku.