Jak prawidłowo dawkować lek Solian?

Solian to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Specjalne grupy pacjentów
• Przedawkowanie
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Lek Solian jest wskazany w leczeniu ostrej i przewlekłej schizofrenii z objawami pozytywnymi (takimi jak: urojenia, omamy, zaburzenia myślenia) i/lub objawami negatywnymi (takimi jak: stępienie uczuć, wycofanie emocjonalne i społeczne), w tym także u chorych z przewagą objawów negatywnych^[1][2].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Solian zależy od nasilenia choroby i indywidualnej reakcji pacjenta na lek. Poniżej przedstawiamy szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania:

• Ostre zaburzenia psychotyczne: Zaleca się dawki doustne wynoszące od 400 do 800 mg na dobę. W indywidualnych przypadkach dawkę można zwiększyć do 1200 mg na dobę. Nie zaleca się przekraczania dawki 1200 mg na dobę^[1].
• Objawy pozytywne i negatywne: Dawki leku należy ustalić tak, aby uzyskać optymalną kontrolę objawów pozytywnych (400 do 800 mg na dobę)^[1].
• Leczenie podtrzymujące: Należy prowadzić najmniejszą skuteczną dawką produktu^[1].
• Przewaga objawów negatywnych: Zaleca się podawanie leku doustnie w dawkach od 50 do 300 mg na dobę^[1].
• Dawki powyżej 400 mg: Amisulpryd należy podawać dwa razy na dobę^[1].

W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za słabe lub za mocne, nie należy zmieniać dawkowania samodzielnie, ale skontaktować się z lekarzem^[2].

Specjalne grupy pacjentów

Stosowanie leku Solian w różnych grupach pacjentów wymaga szczególnej ostrożności:

• Osoby w podeszłym wieku: Amisulpryd należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności, z uwagi na możliwość wystąpienia spadków ciśnienia tętniczego krwi lub nadmiernej sedacji. Może być wymagane zmniejszenie dawki ze względu na niewydolność nerek^[1][2].
• Dzieci i młodzież: Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania amisulprydu u ludzi od okresu pokwitania do 18 lat nie zostały ustalone. Stosowanie amisulprydu u ludzi od okresu pokwitania do 18 lat nie jest zalecane; podawanie amisulprydu dzieciom przed okresem pokwitania jest przeciwwskazane^[1][2].
• Niewydolność nerek: Amisulpryd jest eliminowany z organizmu przez nerki. W przypadku niewydolności nerek dawkę leku należy zmniejszyć do połowy u pacjentów, u których klirens kreatyniny (CR CL) mieści się w zakresie 30-60 ml/min oraz do jednej trzeciej dawki u pacjentów, u których klirens kreatyniny (CR CL) mieści się w zakresie 10-30 ml/min^[1].
• Niewydolność wątroby: Ponieważ lek nie podlega w istotnym stopniu przemianom metabolicznym, nie ma konieczności modyfikowania dawki w przypadku zaburzenia czynności wątroby^[1].

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania amisulprydu mogą wystąpić objawy takie jak zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, spadek ciśnienia krwi oraz objawy pozapiramidowe, w cięższych zatruciach – śpiączka. W razie ostrego przedawkowania należy zawsze brać pod uwagę zażycie wielu leków. Amisulpryd nie jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy. Leczenie polega na postępowaniu podtrzymującym podstawowe czynności życiowe i ścisłym monitorowaniu najważniejszych ich parametrów, w tym czynności serca^[1].

Słownik pojęć

• Schizofrenia – przewlekła choroba psychiczna charakteryzująca się zaburzeniami myślenia, percepcji, emocji i zachowania.
• Objawy pozytywne – objawy schizofrenii, które obejmują urojenia, omamy i zaburzenia myślenia.
• Objawy negatywne – objawy schizofrenii, które obejmują stępienie uczuć, wycofanie emocjonalne i społeczne.
• Klirens kreatyniny (CR CL) – wskaźnik funkcji nerek, który mierzy zdolność nerek do filtrowania kreatyniny z krwi.
• Objawy pozapiramidowe – objawy neurologiczne, takie jak drżenie, sztywność mięśni, spowolnienie ruchowe, które mogą wystąpić w wyniku stosowania leków przeciwpsychotycznych.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku