Przeciwwskazania do stosowania leku Sagalix

Sagalix, zawierający substancję czynną omeprazol, jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Jednakże, jak każdy lek, ma swoje przeciwwskazania, które należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem terapii. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat sytuacji, w których nie należy stosować leku Sagalix.

Spis treści

• Uczulenie na omeprazol lub inne składniki leku
• Uczulenie na inne inhibitory pompy protonowej
• Stosowanie nelfinawiru
• Interakcje z innymi lekami
• Choroby i stany wymagające ostrożności
• Długoterminowe stosowanie

Uczulenie na omeprazol lub inne składniki leku

Nie należy stosować leku Sagalix, jeśli pacjent jest uczulony na omeprazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku. Objawy uczulenia mogą obejmować wysypkę, świąd, obrzęk warg, języka i gardła, trudności w oddychaniu oraz reakcje anafilaktyczne^[1].

Uczulenie na inne inhibitory pompy protonowej

Pacjenci, którzy są uczuleni na inne inhibitory pompy protonowej, takie jak pantoprazol, lanzoprazol, rabeprazol czy esomeprazol, również nie powinni stosować leku Sagalix. Reakcje krzyżowe mogą wystąpić między różnymi inhibitorami pompy protonowej^[2].

Stosowanie nelfinawiru

Sagalix nie powinien być stosowany jednocześnie z nelfinawirem, lekiem stosowanym w leczeniu zakażenia wirusem HIV. Omeprazol zmniejsza stężenie nelfinawiru w osoczu, co może prowadzić do nieskuteczności terapii^[1].

Interakcje z innymi lekami

Przed rozpoczęciem stosowania leku Sagalix należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ omeprazol może wpływać na ich działanie. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku stosowania leków takich jak:

• Ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol – stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych, mogą mieć zmniejszoną skuteczność^[2].
• Digoksyna – stosowana w leczeniu zaburzeń czynności serca, może mieć zwiększoną biodostępność, co zwiększa ryzyko toksyczności^[2].
• Diazepam – stosowany w leczeniu lęku, może mieć zwiększone stężenie w osoczu^[2].
• Fenytoina – stosowana w padaczce, wymaga monitorowania stężenia w osoczu^[2].
• Warfaryna – stosowana w celu rozrzedzenia krwi, może wymagać dostosowania dawki^[2].
• Ryfampicyna – stosowana w leczeniu gruźlicy, może zmniejszać stężenie omeprazolu^[2].
• Atazanawir – stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV, może mieć zmniejszoną skuteczność^[2].
• Takrolimus – stosowany w przypadku przeszczepów narządów, może mieć zwiększone stężenie w osoczu^[2].
• Ziele dziurawca – stosowane w leczeniu łagodnej depresji, może zmniejszać stężenie omeprazolu^[2].
• Cylostazol – stosowany w leczeniu chromania przestankowego, może mieć zwiększone stężenie w osoczu^[2].
• Sakwinawir – stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV, może mieć zwiększone stężenie w osoczu^[2].
• Klopidogrel – stosowany w zapobieganiu zakrzepom krwi, może mieć zmniejszoną skuteczność^[2].
• Erlotynib – stosowany w leczeniu raka, może mieć zmniejszoną skuteczność^[2].
• Metotreksat – stosowany w chemioterapii, może mieć zwiększone stężenie w osoczu^[2].

Choroby i stany wymagające ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Sagalix należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjent ma jakiekolwiek z poniższych schorzeń lub stanów:

• Znaczna utrata masy ciała bez powodu – może to być objaw poważnej choroby, którą należy wykluczyć przed rozpoczęciem leczenia^[2].
• Problemy z przełykaniem – mogą wskazywać na poważne schorzenia przełyku^[2].
• Ból brzucha lub niestrawność – mogą być objawami poważnych chorób, które należy wykluczyć^[2].
• Wymioty jedzeniem lub krwią – mogą wskazywać na poważne schorzenia przewodu pokarmowego^[2].
• Czarny stolec – może być objawem krwawienia z przewodu pokarmowego^[2].
• Ciężka lub uporczywa biegunka – stosowanie omeprazolu jest związane z niewielkim wzrostem częstości występowania biegunki zakaźnej^[2].
• Poważne problemy dotyczące wątroby – mogą wpływać na metabolizm leku^[2].
• Reakcje skórne po leczeniu podobnymi lekami – mogą wskazywać na nadwrażliwość^[2].
• Planowane specyficzne badanie krwi (chromogranina A) – omeprazol może wpływać na wyniki tego badania^[2].

Długoterminowe stosowanie

Przy długoterminowym stosowaniu leku Sagalix (dłużej niż 1 rok) konieczne mogą być regularne kontrole lekarskie. Przyjmowanie inhibitora pompy protonowej przez dłuższy czas może nieznacznie zwiększać ryzyko złamań kości biodrowej, kości nadgarstka lub kręgosłupa. Należy powiadomić lekarza, jeśli pacjent ma osteoporozę lub przyjmuje kortykosteroidy, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia osteoporozy^[2].

Słownik pojęć

• Omeprazol – substancja czynna leku Sagalix, inhibitor pompy protonowej zmniejszający wydzielanie kwasu żołądkowego.
• Inhibitor pompy protonowej – grupa leków zmniejszających wydzielanie kwasu żołądkowego poprzez hamowanie enzymu H+/K+-ATPazy.
• Nelfinawir – lek stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV.
• Chromogranina A – białko, którego stężenie we krwi może być zwiększone w przypadku guzów neuroendokrynnych.
• Osteoporoza – choroba charakteryzująca się zmniejszoną gęstością kości i zwiększonym ryzykiem złamań.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku