Jak prawidłowo dawkować lek Rytmonorm?

Lek Rytmonorm, zawierający propafenonu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń rytmu serca. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Lek Rytmonorm jest wskazany w leczeniu objawowych tachyarytmii nadkomorowych, takich jak częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a (WPW) oraz napadowe migotanie przedsionków. Jest również stosowany w ciężkiej objawowej tachyarytmii komorowej, jeśli lekarz uzna ją za zagrażającą życiu^[1][2].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Rytmonorm powinno być ustalane indywidualnie dla każdego pacjenta, aby uzyskać optymalne działanie lecznicze. Podczas podawania leku należy kontrolować czynność układu krążenia badaniem EKG i mierząc ciśnienie tętnicze^[1][2].

• Wstrzyknięcie dożylne: Należy wykonywać powoli przez 3 do 5 minut. Przerwa między kolejnymi wstrzyknięciami nie powinna być krótsza niż 90 do 120 minut. W razie poszerzenia zespołu QRS lub zależnego od częstości pracy serca wydłużenia odstępu QT o ponad 20%, należy natychmiast przerwać wstrzyknięcie^[1][2].
• Krótkotrwały wlew dożylny: Jeśli propafenonu chlorowodorek podawany jest w krótkotrwałym wlewie dożylnym trwającym od 1 do 3 godzin, zalecana szybkość podawania wynosi 0,5 do 1 mg/min^[1][2].
• Powolny wlew dożylny: Jeżeli propafenonu chlorowodorek podawany jest w powolnym wlewie dożylnym, maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 560 mg. Do sporządzenia roztworu do wlewu należy użyć roztworu glukozy lub fruktozy (5%). Nie należy w tym celu używać izotonicznego roztworu chlorku sodu ze względu na możliwość wytrącania się leku z roztworu^[1][2].

Przeciwwskazania

Leku Rytmonorm nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku. Inne przeciwwskazania obejmują m.in. zespół Brugadów, istotną klinicznie strukturalną chorobę serca, ciężką bradykardię, zaburzenia przewodzenia przedsionkowego, ciężkie niedociśnienie tętnicze, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, ciężką obturacyjną chorobę płuc oraz miastenię^[1][2].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Rytmonorm i w jego trakcie, lekarz będzie zlecał wykonywanie badania EKG i oceniał stan kliniczny pacjenta, aby ustalić, czy reakcja na lek potwierdza zasadność jego stosowania oraz aby wykluczyć zespół Brugadów. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z wszczepionym stymulatorem serca, astmą oraz istotną klinicznie chorobą strukturalną serca^[1][2].

Interakcje z innymi lekami

Stosowanie leku Rytmonorm z innymi lekami może nasilać działania niepożądane lub zmniejszać skuteczność leczenia. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym o lekach znieczulających miejscowo, β-adrenolitycznych, trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych, lekach przeciwgrzybiczych, antybiotykach, lekach przeciwdepresyjnych z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny oraz lekach przeciwzakrzepowych^[1][2].

Możliwe działania niepożądane

Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi związanymi z leczeniem propafenonu chlorowodorkiem są zawroty głowy, zaburzenia przewodzenia i kołatanie serca. Inne działania niepożądane mogą obejmować m.in. ból głowy, zaburzenia smaku, nieostre widzenie, bradykardię, tachykardię, duszność, ból brzucha, nudności, biegunki, zaparcia, suchość w jamie ustnej, nieprawidłową czynność wątroby, ból w klatce piersiowej, osłabienie, uczucie zmęczenia oraz gorączkę^[1][2].

Słownik pojęć

• Propafenonu chlorowodorek – substancja czynna leku Rytmonorm, stosowana w leczeniu zaburzeń rytmu serca.
• Tachyarytmia nadkomorowa – szybkie i nieregularne bicie serca, które pochodzi z przedsionków serca.
• Tachyarytmia komorowa – szybkie i nieregularne bicie serca, które pochodzi z komór serca.
• Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a (WPW) – wrodzona wada serca, która powoduje szybkie bicie serca.
• Zespół Brugadów – genetycznie uwarunkowana choroba serca, która może prowadzić do nagłej śmierci sercowej.
• Bradykardia – wolne bicie serca.
• EKG – elektrokardiogram, badanie rejestrujące elektryczną aktywność serca.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku