Jak prawidłowo dawkować lek Rivaxar?

Lek Rivaxar, zawierający substancję czynną rywaroksaban, jest stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, w zależności od wskazań medycznych.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Zmiana leczenia z innych leków przeciwzakrzepowych
• Szczególne grupy pacjentów
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Lek Rivaxar jest stosowany u dorosłych pacjentów w celu:

• Profilaktyki udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową^[1].
• Leczenia zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz profilaktyki nawrotowej ZŻG i ZP^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Rivaxar zależy od wskazania medycznego oraz stanu pacjenta. Poniżej przedstawiamy szczegółowe schematy dawkowania:

Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej

Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę. Leczenie należy kontynuować długotrwale, pod warunkiem, że korzyść wynikająca z profilaktyki przeważa nad ryzykiem krwawienia^[1]. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien niezwłocznie przyjąć lek i kontynuować zalecane dawkowanie następnego dnia.

Leczenie ZŻG i ZP oraz profilaktyka nawrotowej ZŻG i ZP

Zalecana dawka początkowa to 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze trzy tygodnie, a następnie 20 mg raz na dobę^[1]. W przypadku pominięcia dawki w fazie leczenia 15 mg dwa razy na dobę, pacjent powinien niezwłocznie przyjąć lek, aby zapewnić przyjęcie 30 mg na dobę. W fazie leczenia 20 mg raz na dobę, pacjent powinien przyjąć lek niezwłocznie i kontynuować dawkowanie następnego dnia.

Zmiana leczenia z antagonistów witaminy K (VKA) na rywaroksaban

W przypadku pacjentów leczonych w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej, leczenie VKA należy przerwać i rozpocząć leczenie rywaroksabanem, gdy Międzynarodowy Współczynnik Znormalizowany (INR) wynosi ≤3,0^[1]. W przypadku pacjentów leczonych na ZŻG, ZP i w profilaktyce nawrotów, leczenie VKA należy przerwać, gdy INR wynosi ≤2,5.

Szczególne grupy pacjentów

Niektóre grupy pacjentów wymagają dostosowania dawki lub szczególnej ostrożności:

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 15–29 mL/min) zaleca się ostrożność. Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z klirensem kreatyniny <15 mL/min^[1].

Zaburzenia czynności wątroby

Stosowanie leku Rivaxar jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobą wątroby, która wiąże się z koagulopatią i ryzykiem krwawienia o znaczeniu klinicznym^[1].

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma potrzeby zmiany dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku^[1].

Słownik pojęć

• Rywaroksaban – substancja czynna leku Rivaxar, stosowana w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi.
• Migotanie przedsionków – nieregularny rytm pracy serca, który może prowadzić do powstawania zakrzepów krwi.
• Zakrzepica żył głębokich (ZŻG) – stan, w którym w żyłach głębokich, najczęściej w nogach, tworzą się zakrzepy krwi.
• Zatorowość płucna (ZP) – stan, w którym zakrzep krwi przemieszcza się do naczyń krwionośnych płuc, blokując przepływ krwi.
• Międzynarodowy Współczynnik Znormalizowany (INR) – wskaźnik stosowany do oceny krzepliwości krwi u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku