Jak prawidłowo dawkować Renoscint MAG3?

Renoscint MAG3 to preparat radiofarmaceutyczny stosowany w diagnostyce nefrologicznej i urologicznej. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, sposób jego podawania oraz środki ostrożności, które należy zachować podczas jego stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie
• Sposób podawania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Renoscint MAG3 jest przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. Po rekonstytucji i wyznakowaniu roztworem nadtechnecjanu (99m Tc) sodu, preparat radiofarmaceutyczny – tiatyd technetu (99m Tc) – można zastosować w celu oceny zaburzeń nefrologicznych i urologicznych, a w szczególności w celu zbadania morfologii, perfuzji i funkcji nerek oraz scharakteryzowania odpływu moczu^[1].

Dawkowanie

Dawkowanie Renoscint MAG3 zależy od wieku pacjenta oraz patologii, którą należy zbadać. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania dla różnych grup wiekowych^[1]:

Dorośli i osoby w podeszłym wieku

Dawka wynosi od 37 do 185 MBq, w zależności od patologii oraz metody diagnostycznej. Badania nad przepływem krwi w nerkach lub ocena przemieszczania się znacznika w moczowodach zazwyczaj wymagają większej dawki niż ta, którą stosuje się w badaniach nad przemieszczaniem się wewnątrz nerek. Renografia wymaga mniejszej radioaktywności niż sekwencyjna scyntygrafia dynamiczna^[1].

Dzieci i młodzież

Chociaż Renoscint MAG3 może być stosowany u dzieci i młodzieży, to w tej populacji nie przeprowadzono formalnych badań. Doświadczenie kliniczne wskazuje, że w celu zastosowania preparatu u dzieci należy zmniejszyć dawkę radioaktywności. Dawkę radioaktywności, która ma być podana u dzieci i młodzieży, określa się zgodnie z tabelą przeliczania dawek EANM (2016) według następującego wzoru^[1]:

Dawka radioaktywności, którą należy podać A(MBq) = Radioaktywność podstawowa (11,9 MBq) x wskaźnik wielokrotności

Przykładowe dawki dla dzieci w zależności od masy ciała:

• 3 kg: 15 MBq
• 10 kg: 23 MBq
• 20 kg: 34 MBq
• 30 kg: 43 MBq
• 40 kg: 51 MBq
• 50 kg: 58 MBq
• 60 kg: 65 MBq
• 70 kg: 69 MBq

U bardzo małych dzieci konieczne jest podanie (jako minimum) dawki 15 MBq w celu uzyskania obrazów o wystarczającej jakości^[1].

Sposób podawania

Renoscint MAG3 należy podawać dożylnie. Przed podaniem pacjentowi, produkt leczniczy należy rekonstytuować i wyznakować radioaktywnie. Badanie scyntygraficzne zazwyczaj przeprowadza się niezwłocznie po podaniu^[1].

Środki ostrożności

Przed podaniem Renoscint MAG3 pacjent powinien być dobrze nawodniony i zachęcany do jak najczęstszego oddawania moczu w trakcie pierwszych godzin po badaniu w celu zmniejszenia narażenia na promieniowanie^[1]. Należy również unikać nieumyślnego lub przypadkowego podania podskórnego tiatydu technetu (99m Tc), ponieważ opisywano w tym kontekście występowanie zapalenia okołonaczyniowego^[1].

Działania niepożądane

Renoscint MAG3 może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Rzadkie działania niepożądane obejmują łagodne reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka, obrzęk powiek i kaszel^[2]. Ten preparat radiofarmaceutyczny emituje niewielkie ilości promieniowania jonizującego, co wiąże się z bardzo małym ryzykiem wystąpienia nowotworów złośliwych i wad wrodzonych^[2].

Słownik pojęć

• Radiofarmaceutyki – Leki zawierające substancje radioaktywne, stosowane w diagnostyce i terapii.
• Scyntygrafia – Technika obrazowania medycznego wykorzystująca radioizotopy do tworzenia obrazów narządów wewnętrznych.
• Renografia – Badanie diagnostyczne nerek za pomocą radioizotopów.
• Promieniowanie jonizujące – Rodzaj promieniowania, które ma zdolność jonizacji atomów i cząsteczek, co może prowadzić do uszkodzeń biologicznych.
• MBq (megabekerel) – Jednostka miary radioaktywności.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku